Стюарт Холланд: Британ экономисі және саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Британдық экономист және саясаткер Стюарт Кингсли Холланд (25 наурыз 1940 жылы туған) – британдық экономист және бұрынғы саясаткер. Еңбек партиясының парламент мүшесі ретінде Холланд 1979 жылдан 1989 жылға дейін Лондонның Ламбет қаласындағы Воксхолл сайлау округін өкілдік етті, содан кейін Флоренциядағы Еуропалық университет институтындағы қызметке ауысты. Ол Оксфорд және Сассекс университеттерінде, Еуропалық университет институтында, Роскилде және Коимбра университеттерінде оқытумен және зерттеу жұмыстарымен айналысты; 180-нен астам мақаланың авторы, олардың көпшілігі рецензияланған журналдарда, кітаптардағы тараулар және басқа да жарияланымдар мен конференциялық баяндамаларда жарияланды; сонымен қатар экономикалық теория және саясат, халықаралық сауда, экономикалық интеграция, аймақтық теория және саясат, әлеуметтік саясат, даму экономикасы және жаһандық басқару тақырыптарында 15-тен астам кітаптың авторы, бірлескен авторы немесе редакторы болды. Қазіргі таңда Холланд Коимбра университетінің экономика факультетінде қонақ профессор және Венгрияның Кёсзег қаласындағы Әлеуметтік және Еуропалық зерттеулер институтының аға ғылым қызметкері.

Өмірбаян

1940 жылы туған Стюарт Холланд Оксфорд университетінде тарих және саяси теорияны оқыды, Еуропалық мәселелер бойынша Харольд Уилсонның кеңесшісі болды және Еуропалық қауымдастыққа қосылу үшін екінші британдық өтінішіне Шарль де Голльдің келісімін алды. Вильсон Еуропалық технологиялық қауымдастық және өзара валюталық қолдау туралы ұсынысты іске асырмағандықтан Даунинг-стрит 10 кеңсесінен кетіп, Холланд Оксфордта экономика ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады және 1970-ші жылдардың басында британдық Лейбористік партиясының экономикалық бағдарламасы болған жобаны жасады. Ол Суссекс университетінде зерттеулер жүргізіп, сабақ берді. Оның энергетика және өнеркәсіп саласындағы мемлекеттік холдингтік компаниялар туралы ұсынысы Британдық Ұлттық Мұнай Корпорациясы мен Ұлттық Кәсіпорын Кеңесінің құрылуына әкелді. Оның аймақтық даму агенттіктері туралы ұсыныстары Шотландия, Уэльс және Солтүстік Ирландияның даму агенттіктерін, сондай-ақ Үлкен Лондон Кәсіпорын Кеңесін (қазіргі Лондон Кәсіпорындары) құруға себеп болды. 1979 жылдан 1989 жылға дейін Ламбет Вокхоллдан парламент депутаты болды. 1983 жылдан 1987 жылға дейін даму ынтымақтастығы жөніндегі көлеңкелік министр ретінде ол 1985 жылғы Социалистік Интернал үшін «Жаһандық шақыру» атты есеп дайындады және 1952 жылы Клемент Атлиден кейін Қытайға Лейбористік партиясының алғашқы делегациясын жетектеді. Содан кейін ол Вестминстерден кетіп, Жак Делорға Еуропалық Одақтың экономикалық және әлеуметтік тұрақтылығын қамтамасыз ету саясатын қалыптастыруға көмектесті, бұрын қазынашылықтың көлеңкелік қаржы хатшысы болды. Парламент депутаттары Палатадан кету үшін Корольдің атынан табыс табуға мүмкіндік беретін лауазымға тағайындалады. Холланд Чилтерн жүздігінің басқарушысы қызметіне тағайындалды және оны бес жыл 247 күн бойы атқарып, 1850 жылы лауазым құрылғаннан бергі жылдардағы ең ұзақ мерзімді басқарушы болды. Холландтың Делорға АҚШ-тың «Жаңа келісім» сияқты облигациялар арқылы дефляциялық Маастрихт қарызы мен дефицитін өтеу туралы ұсыныстары Еуроаймақ дағдарысы кезінде қайта жаңғырды. Оның Делорға Жаңа Бреттон Вудс конференциясын өткізу туралы ұсынысын Билл Клинтон өзінің алғашқы G7 саммитінде Неапольде қолдады, бірақ Еуропалық үкіметтер оны іске асырмады. Холландтың G20 әлемдік даму ұйымының басқару органы болуы керек деген соңғы ұсынысы Қытай, Жапония, Үндістан, Оңтүстік Африка, Бразилия және Мексиканың БҰҰ-дағы тұрақты өкілдерінен жоғары деңгейде қызығушылық тудырды. Оның Франсуа Миттеранның қолдауымен Андреас Папандреуге берген кеңесі 1986 жылғы Бірыңғай Еуропалық актіде ішкі нарық пен экономикалық және әлеуметтік тұрақтылыққа қатысты міндеттемелерді енгізуге әкеп соқты, Рим шартының бірінші қайта қаралуына себеп болды. Оның Португалия Премьер-Министрі Антониу Гутеррешке берген кеңесіне Еуропалық инвестициялық банк денсаулық сақтау, білім беру, қалаларды жаңғырту және жаңа технологияларға инвестициялауға бағытталған, бірақ ұлттық қарызға есептелмейтін бірігу және конвергенция міндеттемесі кірді. 2012 жылы Еуропалық Кеңес бұл ұсынысты, сондай-ақ ЕО Экономикалық және әлеуметтік комитетіндегі жұмыс берушілер мен кәсіподақ өкілдері қолдады. 2010 жылы грек экономисі Янис Варуфакиспен бірлесіп «Жақсы ұсыныс» атты кітап жазды.

Born in 1940, Stuart Holland studied and taught history and political theory at University of Oxford, became an adviser to Harold Wilson on European affairs and gained the consent of Charles de Gaulle for a second British application to join the European Community. Resigning from 10 Downing Street when Wilson did not follow through the proposal for a European Technology Community and for mutual currency support, Holland gained an economics doctorate at Oxford and drafted what in the early 1970s became the economic programme of the British Labour Party when he researched and taught at Sussex University. His case for state holding companies in energy and industry led to the creation of the British National Oil Corporation and a National Enterprise Board. His proposals for regional development agencies led to the creation of the Scottish, Welsh and Northern Ireland Development Agencies and the Greater London Enterprise Board (now London Enterprise). From 1979 to 1989, he was Labour Member of Parliament for Lambeth Vauxhall. As shadow minister for development co operation from 1983 to 1987, he drafted the 1985 Global Challenge report for the Socialist International and led the first Labour Party delegation to China since Clement Attlee in 1952. He then was shadow financial secretary to the Treasury before he left Westminster to help Jacques Delors shape European Union policies for economic and social cohesion. MPs resign from the House of Commons by being appointed to an office of profit under the Crown. Holland was appointed to the sinecure post of Steward of the Chiltern Hundreds and held it for five years and 247 days the longest time that the post has been held since its creation in 1850. Holland's proposals to Delors for bonds like during the US New Deal to offset the deflationary Maastricht debt and deficit conditions resurfaced during the eurozone crisis. His case to Delors on the case for a New Bretton Woods Conference was endorsed by Bill Clinton at his first G7 in Naples but was not followed through by European governments. Holland's more recent case that the G20 should constitute the governing body of a World Development Organization also has attracted high level interest from the Permanent Representatives to the UN of China, Japan, India, South Africa, Brazil and Mexico. His earlier advice to Andreas Papandreou, backed by François Mitterrand, prompted the first revision of the Treaty of Rome with commitments to an internal market and to economic and social cohesion in the 1986 Single European Act. His later advice to Portuguese Prime Minister António Guterres included a cohesion and convergence remit for the European Investment Bank to invest in health, education, urban regeneration and new technology without counting on national debt. In 199, the European Council endorsed the proposal, as did employer and trades union representatives on the Economic and Social Committee of the EU in 2012. In 2010, he co authored A Modest Proposal with the Greek economist Yanis Varoufakis.