Инка терні: Сипаттамасы, таралуы және қорғау статусы
Inca tern
Инқа шағаласы (Larosterna inca) – Оңтүстік Америкада мекендейтін, құрғақ тіршілік ететін, сирек кездесетін құс. Биологиясы, таралу аймағы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Инка шағаласы (Larosterna inca) – Laridae тұқымдасының Sterninae кіші тұқымдасына жататын, жақын уақытта қорғауға алынуы мүмкін құс түрі. Ол Орталық Америка мен Гавайиға дейін ұшып келген.
The Inca tern (Larosterna inca) is a Near Threatened species of bird in subfamily Sterninae of the family Laridae, the gulls, terns, and skimmers. and has wandered to Central America and Hawaii.
Таксономия және жүйелеу
Инка құйрығы – Larosterna туысының жалғыз өкілі және оның ешқандай түршесі жоқ.
The Inca tern is the only member of genus Larosterna and has no subspecies.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Инка тасқыншысы – Гумбольдт ағысы аймағының құсы. Ол Перудің солтүстігіндегі Лобос-де-Тьеррадан бастап Чилидегі Вальпараисо қаласына жақын Аконкагуа өзеніне дейін көбейеді. Көбейгеннен кейін кейбіреулері Эквадорға таралады. Ол Панама мен Коста-Рикаға ретсіз келіп тұрады және Гватемала мен Гавайиде кездейсоқ қонақ ретінде тіркелген. Соңғысы наурыз бен қараша айларын аралдарды аралап өткізген. Колумбиядағы құжатталмаған көріністер Америка орнитологиялық қоғамының Оңтүстік Америка жіктеу комитетінің бұл елде оны гипотетикалық деп қарауына себеп болды. Инка тасқыншысы теңіз жартастарында, гуано аралдарында, сондай-ақ пирстердің астындағы және тасталған баржалардағы сияқты жасанды құрылымдарда ұялайды. Ол басқа теңіз құстарымен бірге құмды жағажайларда жиналады.
The Inca tern is a bird of the Humboldt Current region. It breeds from Lobos de Tierra in northern Peru south to the Aconcagua River near Valparaíso, Chile. Some disperse north into Ecuador after breeding. It is a casual visitor to Panama and Costa Rica and has been recorded as a vagrant in Guatemala and Hawaii. The last spent March to November wandering among the islands. Undocumented sight records in Colombia lead the South American Classification Committee of the American Ornithological Society to treat it as hypothetical in that country. The Inca tern nests on sea cliffs and guano islands and also artificial structures such as ledges under piers and abandoned barges. It will gather with other sea birds on sandy beaches.
Қозғалыс
Инка құйрығы көбінесе көшпейді, бірақ көбеюден кейін кейбіреулері солтүстікке тарап кетеді, ал жекелеген құстар ұзақ қашықтықтарға ұшып барады.
The Inca tern is essentially non migratory, but some do disperse north after breeding and individuals have wandered great distances.
Тамақтандыру
Инка тернінің негізгі қоректік азығы – анчоуста (Engraulis ringens) сияқты ұсақ балықтар, сонымен қатар оның рационына планктондық шабақтар мен ішек-қарғы да кіреді. Үлкен топтар балық аулайтын кемелерге жиналады, сондай-ақ тамақтанатын құзғындар, теңіз арыстандары, киттер мен дельфиндерді де қоса жүреді. Тамақтанатын топтарда 5000-ға дейін құс болуы мүмкін. Ол азығын көбінесе суға сүңгіп түсіп аулайды, бірақ ұшып бара жатқанда немесе суда жүзгенде беттен де азық алады.
The Inca tern feeds primarily on small fish, such as anchoveta (Engraulis ringens) and also includes planktonic crustaceans and offal in its diet. Large flocks attend fishing boats and also follow feeding cormorants, sea lions, and whales and dolphins. Feeding flocks can number 5000 birds. It catches its prey mainly by plunge diving but also picks items from the surface while flying or on the water.
Өсіру
Инкалық шағаланың көбеюі белгілі бір маусымға шоғырланған сияқты емес. Жұмыртқалары сәуір мен шілде, қазан мен желтоқсан аралығында табылған, ал тамыз айында көбеюдің басқа да белгілері байқалды. Ол жартастардағы жарықтар мен үңгірлер, аралдың беткейлеріндегі тас-қиыршықтар арасында, тасталып қалған қазбақ пен пингвин ұяларында, сондай-ақ адамдар салған құрылыстардың үстінде және астында ұялайды. Бір ұяда әдетте екі жұмыртқа болады, кейде біреу ғана. Екеуі де жұмыртқаларды күтіп, балапандарды тамақтандырады. Инкубация мерзімі белгісіз; балапандар шамамен төрт аптадан кейін ұядан шығады және ұядан шыққаннан кейін кем дегенде бір ай бойы ересектерге толық тәуелді болады.
The Inca tern's breeding does not appear to be concentrated in any season. Eggs have been found between April and July and between October and December, and other evidence of breeding has been noted in August. It nests in a variety of sites including fissures and caves in rock cliffs, among rocks and boulders on island slopes, in abandoned petrel and penguin burrows, and on and under human structures. The clutch size is usually two eggs though sometimes one. Both sexes incubate the clutch and provision the young. The incubation period is not known; fledging occurs about four weeks after hatch and the young are fully dependent on the adults for at least a month after fledging.
Дауыстау
Инка құсқұйрығы ұялаған орындарында ең көп дауыс шығарады. Оның шақыруларында "қатты, қарқыраған дыбыстар" және "мысықтай маусылдау" болады; соңғысының дыбысы қотанның маусылдауына ұқсайды.
The Inca tern is most vocal at its nesting colonies. Its calls include "raucous cackling notes" and "mewing"; the latter call has been likened to that of a kitten.
Мәртебе
IUCN инка құсқарғысын қауіпке жақын түр деп бағалаған. Оның таралған аймағы біршама шектеулі; популяциясының мөлшері белгісіз және азайып бара жатыр деп саналады. "Эль-Ниньо құбылысы кезінде көбейіп-өнім беру қабілеті күрт төмендейді". Адамның оның негізгі жемісін аулауы, сондай-ақ климаттың өзгеруі де ықтимал қауіп болып табылады. 2011 жылы оның саны шамамен 150 000 болған деген болжам бар.
The IUCN has assessed the Inca tern as Near Threatened. It has a somewhat restricted range; its population size is not known and is believed to be decreasing. "Reproductive success is dramatically reduced during El Niño events". Human harvesting of its primary prey is a probable threat as is climate change. One estimate placed its population at about 150,000 in 2011.