Жозеф Уилтон: Ағылшыс мүсіншісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ағылшын мүсіншісі (1722–1803)

Джозеф Уилтон (16 шілде 1722 – 25 қараша 1803) – ағылшын мүсіншісі. Ол 1768 жылы Корольдік академияның негіздеуші мүшелерінің бірі және академияның үшінші сақтаушысы болды. Оның көптеген туындылары Вестминстер аббаттығындағы белгілі британдықтарды еске түсіреді.

Өмір

Ол Лондонның Чарлинг-Кросс ауданында әшекейлі гипстеушінің ұлы ретінде дүниеге келді, онда оның әкесі Табылған балалар ауруханасы төбелерін оюлап жасаған еді. Әкесі Жозефтің инженер болғанын тіледі, бірақ оның орнына ол мүсінші болуды қатты қалады. Уилтон бастапқыда Лоран Дельвоның басшылығымен Нивельде, қазіргі Бельгияда оқыды. 1744 жылы Нивельді тастап, Париждегі Академияға Жан Батист Пигальдің оқуымен барды. 1752 жылы ол мүсінші досы Луи Франсуа Рубилякпен бірге мәрмәрдан мүсін жасауды үйрену үшін Италияға сапар шекті және жеті жыл бойы алдымен Римде, содан кейін Флоренцияда тұрды. Римде ол Норберидің Уильям Локкімен танысып, дос болды, ол кейін Уилтонмен Италияға саяхатқа бірге шықты. Осы кездегі көптеген суретшілер сияқты ол ежелгі ескерткіштерді зерттеді және көптеген гипстен жасалған қалыптар мен классикалық туындылардың мәрмәр көшірмелерін жасады – олардың көпшілігі кейін батыс Лондондағы Ричмонд Хаустағы 3-ші Ричмонд герцогы Чарльз Леннокстың коллекциясын құрады. Уилтон 1755 жылы, Италиядағы соңғы жылы, дәрігер және ғалым Антонио Коччидің мәрмәр бюстін ойып жасады. Уилтонның ежелгі бюсттерді зерттеуінің нәтижесінде Маргарет Уинни оны Уилтонның ең көрнекті туындыларының бірі деп санады. Флоренцияда ол флоренциялық суретші Джованни Баттиста Чиприанимен танысты. 1755 жылдың тамызында Уилтон мен сәулетші Уильям Чемберс Англияға оралғанда, Чиприани олармен бірге келді. Лондонға оралғаннан кейін Уилтон Леннокстың Ричмонд Хаус галереясының тең директоры болып тағайындалды және шеберхана ашты. Ол үлкен тәжірибе жинақтады, бюсттер мен ескерткіштер жасады, соның ішінде Вестминстер аббаттығындағы Джеймс Вулфқа арналған ескерткіш. 1761 жылы оған алғаш рет король Георг III-нің мүсінін жасау тапсырылды. Осыған ұқсас тапсырыстар 1766 жылы Нью-Йорк қаласынан келіп түсті. Бұл алып мүсін римдік киім киген корольді бейнелейді, ол қорғасыннан құйылып, Америкаға жіберілгенге дейін алтынмен қапталды және 1770 жылдың тамызында Манхэттеннің төменгі бөлігіндегі Боулинг Гринде орнатылды. Ол ұзаққа созылмады, 1776 жылдың шілдесінде патриоттар тарапынан қиратылды. Уилтонның басқа да туындыларына көптеген танымал бюсттер, ескерткіштер (мысалы, Лондонның Вестминстер аббаттығындағы Стивен Хейлстің ескерткіші) және басқа да ою-өрнектер, соның ішінде камин мен үстелдер кіреді. 1768 жылы, Уилтон өзінің шығармашылық жолының шарықталу нүктесінде болғанда, ол Корольдік академияның негіздеуші мүшесі болып сайланды. Алайда сол жылы ол әкесінен мүлік мұраға алды, ал жаңа байлық оны мүсін жасаудан алшақтатты, оның орнына ол босқындыққа берілді. 1786 жылы ол өзінің мүлкінің көп бөлігін сатуға мәжбүр болды, ал 1793 жылы ол ресми түрде банкрот деп жарияланды. 1790 жылы ол Корольдік академияның сақтаушысы болып тағайындалды, ол 1803 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті.

He was born the son of an ornamental plasterer in the Charing Cross area of London, where his father had sculpted the ceilings of the Foundling Hospital. His father wished that Joseph should become a civil engineer but instead Joseph strongly desired to be a sculptor. Wilton initially trained under Laurent Delvaux at Nivelles, in present day Belgium. In 1744 he left Nivelles and went to the Academy in Paris to study under Jean Baptiste Pigalle. In 1752 he went to Italy with his sculptor friend Louis François Roubiliac to learn to sculpt in marble, and stayed for seven years, living first in Rome and then in Florence. Whilst in Rome he met and befriended his first patron, William Locke of Norbury, who thereafter accompanied Wilton on his tour of Italy. Like many other artists of the day, he studied antiquities, and made numerous plaster casts and marble copies of classic works – many of these later formed the collection of Charles Lennox, 3rd Duke of Richmond at Richmond House in west London. A marble bust of the physician and scholar Antonio Cocchi, carved by Wilton in 1755, his last year in Italy, is in the collection of the Victoria and Albert Museum. Influenced by Wilton's study of antique busts, it was considered by Margaret Whinney to be one of Wilton's most distinguished works. While in Florence he made the acquaintance of the Florentine painter Giovanni Battista Cipriani. When Wilton and the architect William Chambers returned to England, in August 1755, Cipriani went with them. Once back in London, Wilton was named co director of Lennox's Richmond House gallery, and established a workshop. He built up a considerable practice, making busts and monuments, including the memorial to James Wolfe in Westminster Abbey. In 1761, he was first commissioned to produce a statue of King George III. Similar commissions followed, including one in 1766 from New York City. This massive statue portrayed the king on horseback in Roman garb, and was cast in lead and gilded before being shipped to America and erected at Bowling Green, near the tip of Manhattan in August 1770. It did not last long, being torn down by patriots in July 1776. Wilton's other works include many notable busts, monuments (e. g. Stephen Hales' memorial in Westminster Abbey, London) and other carvings including fireplaces and tables. In 1768, when Wilton was perhaps at the peak of his powers, he was elected a founder member of the Royal Academy. However, that year also saw him inherit his father's fortune and the new wealth diverted him away from sculpture to a life of dissolution. In 1786 he was forced to sell most of his possessions and in 1793 he was officially declared bankrupt. In 1790 he was appointed Keeper of the Royal Academy, a post he kept until his death in 1803.

Қызықты деректер

Кейбір мәліметтерге сәйкес, Нью-Гэмпшир штатындағы Уилтон қаласы 1762 жылы сэр Джозефтің құрметіне аталған.