Кіріспе
Француз туған британдық ақын Паскаль Петит (20 желтоқсан 1953 жылы туған) – француз, уэльс және үнді тегінен таралған британдық ақын. Ол Парижде дүниеге келіп, Франция мен Уэльсте өсті. Ол Корольдік өнер колледжінде мүсінші мамандығын меңгерді және өмірінің басында бейнелеу өнерімен шұғылданды. Ол көп саяхаттады, әсіресе Перу және Венесуэланың Амазонкасы мен Үндістанға барып қайтты. Петит сегіз өлең жинағын жариялады, олардың төртеуі Т.С. Элиот сыйлығының іріктеу сатысынан өтті. Оның жетінші жинағы «Mama Amazonica» 2018 жылы RSL Ondaatje сыйлығын және 2020 жылы поэзия саласындағы алғашқы Laurel сыйлығын жеңіп алды. 2018 жылы Петит Корольдік әдебиет қоғамының мүшесі болып сайланды.
Pascale Petit (born 20 December 1953), is a French born British poet of French, Welsh and Indian heritage. She was born in Paris and grew up in France and Wales. She trained as a sculptor at the Royal College of Art and was a visual artist for the first part of her life. She has travelled widely, particularly in the Peruvian and Venezuelan Amazon and India. Petit has published eight poetry collections, four of which were shortlisted for the T. S. Eliot Prize. Her seventh collection Mama Amazonica won the RSL Ondaatje Prize in 2018 and the inaugural Laurel Prize for Poetry in 2020. In 2018, Petit was elected as a Fellow of the Royal Society of Literature.
Өмірбаян
Петит сегіз өлең жинағын жариялады: Еленнің жүрегі (1998), Зоопарк әкесі (2001), Аңшы (2005), Ағаш күтушінің ертегісі (2008), Су маған не берді: Фрида Калодан кейінгі өлеңдер (2010), Фаувери (2014), Амазонка анасы (2017) және Тайгер қыз (2020). Сондай-ақ ол "Жараланған елік: Фрида Калодан кейінгі он төрт өлең" (2005) атты өлеңдер кітапшасын жариялады. Петиттің 2020 жылғы "Тигр қыз" жинағы "Ең үздік жинақ" үшін Форвард сыйлығына іліккен. Оның 2017 жылғы "Мама Амазоника" жинағы 2020 жылғы "Лаурль" поэзия сыйлығын, 2018 жылғы "РСЛ Ондаатье" сыйлығын жеңіп алды, "Poetry Book Society Choice" таңдауы болды және "Roehampton Poetry Prize" сыйлығына ұсынылды. "Зоопарк әкесі" (2001) Поэзия кітабы қоғамының ұсынысы болды. "Fauverie" (2014), "What the Water Gave Me: Poems after Frida Kahlo" (2010), "The Huntress" (2005) және "The Zoo Father" – барлығы Т. С. Элиот сыйлығына ұсынылды. Үш кітабы The Observer, The Times Literary Supplement және The Independent газеттерінде жылдың кітабы атанды. "Су маған не берді" Уэльстің "Жыл кітабы" сыйлығына ұсынылды. Петит Форвард сыйлығына іліккен, ал 2001 жылы ол BBC Radio 4 ұлттық поэзия күніне арналған өлең жазу үшін шақырылған он ақынның бірі болды. 2004 жылы Поэзия кітабы қоғамы оны "Келесі буын ақындары" қатарына енгізді. "Зоопарк әкесі" Мексикада екі тілде жарық көрді және Испания мен Латын Америкасында таратылды. Ол көптеген марапаттарға ие болды, оның ішінде Чолмондейли сыйлығы, Англияның өнер кеңесінен төрт сыйлық және Авторлар қоғамынан үш сыйлық. Оның кітаптары қытай, серб, испан (Мексикада) және француз тілдеріне аударылған. Ол Ян Лян, Ван Сяони және Чжай Ёнмин сияқты бірқатар қазіргі заманғы қытай ақындарының өлеңдерін аударды. 1990 жылдан 2005 жылға дейін "Poetry London" журналының поэзия редакторы, 2007 жылдан 2009 жылға дейін Миддлсекс университетінде Корольдік әдеби қордың стипендияты, ал 2011–2012 жылдары Куртольд өнер институтында Корольдік әдеби қордың стипендияты болды. Тоғыз жыл бойы Tate Modern үшін поэзия курстарын оқытты, қазіргі уақытта Арвон қоры, Поэзия мектебі және Уэльс әдебиеті үшін оқытушы болып жұмыс істейді. 2018 жылы Петит Корольдік әдебиет қоғамының мүшесі болды. Австралиялық ақын Лес Мюррей оның шығармашылығын жоғары бағалап, The Times Literary Supplement газетінде былай деп жазды: "Мен білетін басқа британдық ақынның ешқайсысы Паскаль Петиттің күшті мифологиялық қиялымен теңесе алмайды". Джеки Кей The Observer газетінде: "Паскальдің өлеңдері бояу сияқты жаңа, және сіз Фрида мен оның керемет және трагикалық өміріне қайта-қайта назар аударасыз" деп жазды. Рут Падель "The Guardian" газетінде "Су маған не берді: Фрида Калодан кейінгі өлеңдер" туралы рецензия жазып, былай деді: "Петиттің жинағы – бұл өлеңдерден тұратын биография емес, автобус апатының Калоның өмірі мен жұмысына тигізген әсерін күшті және экспрессивті түрде бейнелейтін туынды. 'Осылай бастадым сурет салуды. Уақыт өзінің спектрін созып, тежегіштерді сықыратып жіберді'. В.Х. Оден Йейтсқа арнаған элегиясында ирланд ақынына: 'Ақымақ Ирландия сені өлеңге айналдырды' дейді. Петиттің жинағы, жарақаттың суретшіні қалай шығармашылыққа жетелеуін зерттейді, Калоның азабын жеңіп, оны суретке айналдырған күшті энергиясын мақтайды".