Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Томас Нортон (1532 жылдың 10 наурызы – 1584) – ағылшын заңгері, саясаткер, ақын және драматург.
English lawyer, politician, writer, and playwright (1532 – 1584)
Thomas Norton (153210 March 1584) was an English lawyer, politician, writer of verse, and playwright.
Ресми мансап
Нортон Лондон қаласында Томас Нортон мен бұрынғы Элизабет Мерридің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Кембридж университетінде білім алған. Эдвард Сеймур, Сомерсет герцогының хатшысы болды. 1555 жылы Ішкі ғибадатханада студент ретінде қабылданды. Архиепископ Томас Кранмердің қызы Марджери Кранмерге және оның әйелі Маргаретке үйленді, бірақ олардан балалары болмады. Марджери 1568 жылға дейін қайтыс болды. 1568 жылы Томас Кентербери архиепискобының інісі, архидиакон Эдмунд Кранмердің қызы Элис Кранмерге үйленді, одан оның балалары болды. Нортон парламентте Гаттон округінің өкілі ретінде қызмет етті. 1562 жылы ол Бервик округінен депутат болып сайланды және саясатта белсенділік танытты. Ол Парламенттегі алғашқы жартылай ресми оппозиция деп саналған, шамамен елу мүшеден тұратын топтың бейресми жетекшісі болды. Ол қайын атасының діни көзқарастарына еліктеді және Кранмердің шіркеу заңдарының қолжазба кодексіне ие болды; 1571 жылы оны Джон Фокске жариялауға рұқсат берді. 1579 жылы заңдық мәселелер бойынша Римге барды. 1580 жылдан 1583 жылға дейін ол осы аймақтардың мәртебесін тексеру үшін комиссар ретінде Канал аралдарына жиі сапарлады. Нортон Лондон қаласының алғашқы есте сақтаушысы болды, ол 1570 жылдан өмірінің соңына дейін, 1584 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Нортонның кальвинистік көзқарастары күшейді, карьерасының соңына қарай ол фанатикке айналды. Нортон Лондон мұнарасында түрлі тергеулер жүргізді, соның ішінде азаптау құралдарын қолданды. 1581 жылдан бастап католиктердің ресми цензурасы ретінде оларға "Бас азаптаушы" және "Нортон-азаптаушы" деген лақап аттары берілді. Нортонның пуритандық көзқарастары ағылшын епископтарына ұнамады; ол лауазымынан алынып, Тауэрге қамалды. Фрэнсис Уолсингем оны босатып жіберді, бірақ Нортонның денсаулығы нашарлап, 1584 жылдың наурыз айында Бедфордширдегі Шарпенхоудағы үйінде қайтыс болды.
Norton was born in London, the son of Thomas Norton and the former Elizabeth Merry. He was educated at Cambridge. He became a secretary to Edward Seymour, 1st Duke of Somerset. In 1555 he was admitted as a student at the Inner Temple. He married Margery Cranmer, the daughter of Archbishop Thomas Cranmer and his wife Margarete, with whom he had no children. Margery died before 1568. In 1568, Thomas married Alice Cranmer, the daughter of Archdeacon Edmund Cranmer, the brother of the Archbishop of Canterbury, with whom he did have issue. Norton served in Parliament as the representative of Gatton. In 1562 he became M. P. for Berwick, and was active in politics. He became the unofficial leader of a group of about fifty members of the House of Commons, which G. R. Elton saw as the first semi official opposition in Parliament. He was inspired by the religious views of his father in law, and was in possession of Cranmer's manuscript code of ecclesiastical law; this he permitted John Foxe to publish in 1571. He went to Rome on legal business, in 1579. From 1580 to 1583 he frequently visited the Channel Islands as a commissioner to inquire into the status of these possessions. Norton was the first Remembrancer of the City of London, holding the office from 1570 until his death in 1584. Norton's Calvinism grew, and towards the end of his career he became a fanatic. Norton held several interrogation sessions in the Tower of London using torture instruments such as the rack. His punishment of the Catholics, as their official censor from 1581 onwards, led to his being nicknamed "Rackmaster General" and "Rackmaster Norton". Norton's puritanism made him objectionable to the English bishops; he was deprived of his office and thrown into the Tower. Francis Walsingham released him, but Norton's health was undermined, and in March 1584 he died in his house at Sharpenhoe, Bedfordshire.