Америка революциясының батыры: Питер Франсисконың өмірі мен ерлігі
Peter Francisco
Питер Франсиско (1760-1831): Американ революциясының португалдық батыры, "Революцияның алып есімі". Өмірі, шығу тегі және әскери ерлігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық патриот және Американдық революциялық соғыста (1760–1831) әскери қызметкер болған сарбаз Питер Франсиско (туған Педро Франсиско; 9 шілде 1760 – 16 қаңтар 1831), "Индия", "Революцияның алып", кейде "Вирджиния Геркулесі" деп аталатын, Португалияда туған американдық патриот және Американдық революциялық соғыстағы әскери қызметкер.
American patriot and soldier during the Revolutionary War (1760–1831)
the American Revolutionary War soldier
Peter Francisco (born Pedro Francisco; July 9, 1760 – January 16, 1831), known variously as the "India", the "Giant of the Revolution", and occasionally the "Virginia Hercules", was a Portuguese born American patriot and soldier in the American Revolutionary War.
Ерте өмір
Франсисконың алғашқы жылдары құпияға толы. Ол 1760 жылдың 9 шілдесінде Португалияның Азор аралдарындағы Терсейра аралында туған деп саналады. Педро Франсиско есімді баламен байланыстырылуына қатысты, оның ата-анасы Луис Франсиско Машадо мен Антония Мария, Португалияның материгінен (сол кезде Помбал маркизінің басқаруындағы империя), салыстырмалы түрде бай және ақсүйек отбасы, Терсейра аралына қоныстанды (ол жерде дүниеге келді), континенттегі жеке немесе саяси жауларынан қашып. Оның өмірбаянының дәстүрлі нұсқасына сәйкес, ол 1765 жылы Вирджиния штатының Сити-Пойнт портында шамамен бес жасында табылған және Принс-Джордж округінің кедейлер үйіне жеткізілген. Ағылшын тілін білмей, ол "Педро Франсиско" деп қайталап айтқан. Жергілікті тұрғындар оны Питер деп атаған. Көп ұзамай оның португал тілінде сөйлейтіні және киімдерінің сапалы екені байқалды. Сөйлей бастағанда Педро мұхит жағасындағы сарайда тұрғанын айтты. Оның анасы француз тілінде, ал әкесі ол білмейтін басқа тілде сөйлеген. Ол және оның әпкесі жерден ұрланды, бірақ әпкесі қашып үлкерді, ал Франсиско қолға байланып кемеге апарылды. Тарихшылар ұрлаушылардың балаларды құтқау үшін ұстаған немесе Солтүстік Америкадағы порттағы келісімшарт бойынша жұмыс істеуге сатқан болуы мүмкін, бірақ кейін ойларын өзгерткен деген болжам бар. Азор аңызында Франсиско отбасының көптеген саяси жаулары болған және олар Питерді ата-анасының жауларынан жазатайым оқиғадан немесе өлімнен қорғау үшін ұрлап әкеткен дейді. Питерді Патрик Генридің туысы, Вирджиния штатының Бэкингем округінің судьясы Энтони Уинстон қабылдады. Франсиско американдық революция басталғанға дейін Уинстон мен оның отбасымен бірге тұрды және олардан білім алды. Жұмыс істеуге жетілгенде, ол ұсталыққа оқуға берілді, себебі оның денесінің үлкендігі мен күшіне байланысты (оның бойы 203 сантиметрге, салмағы 118 килограммға жеткен, сол кезде бұл өте үлкен көрсеткіш еді). Сондай-ақ, оның шашы ерте жасында күміс түске енген болуы мүмкін екені айтылады. Ол Вирджиниялық Геркулес немесе Вирджиниялық алып ретінде танымал болды.
Francisco's early years are shrouded in mystery. It is believed he was born on July 9, 1760, at Porto Judeu, on the island of Terceira, in the Archipelago of the Azores, Portugal. In the case of the origin of his identification with the child named Pedro Francisco, his parents, Luiz Francisco Machado and Antónia Maria, natives of mainland Portugal (then an empire under the government of the Marquis of Pombal), a relatively wealthy and noble family, settled on the Island of Terceira (where he was born), distancing themselves more from personal or political enemies in the continent. According to the traditional version of his biography, he was found at about age five on the docks at City Point, Virginia, in 1765, and was taken to the Prince George County Poorhouse. Not speaking English, he repeated the name "Pedro Francisco". The locals called him Peter. They soon discovered the boy spoke Portuguese and noted his clothing was of good quality. When able to communicate, Pedro said that he had lived in a mansion near the ocean. His mother spoke French and his father spoke another language that he did not know. He and his sister were kidnapped from the grounds, but his sister escaped, while Francisco was bound and taken to a ship. Historians believe it is possible that the kidnappers intended to hold the children for ransom or that they had intended to sell them as indentured servants at their destination port in North America, but changed their minds. The Azorean legend says the Francisco family had many political enemies and set up Peter's abduction to protect him from accident or death by his parents' foes. Peter was taken in by the judge Anthony Winston of Buckingham County, Virginia, an uncle of Patrick Henry's. Francisco lived with Winston and his family until the beginning of the American Revolution and was tutored by them. When he was old enough to work, he was apprenticed as a blacksmith, a profession chosen because of his massive size and strength (he grew to be six feet and eight inches in height, or 203 centimeters, and weigh some 260 pounds, or 118 kilograms, especially large at the time). It was also noted that his hair may have turned silver at an early age. He was well known as the Virginian Hercules or the Virginia Giant.
Америка революциялық соғысы
16 жасында 1776 жылы Франсиско 10-шы Вирджиния полкіне қосылды және көп ұзамай өзінің ірі денесі мен күшімен танымал болды. Ол қыркүйектегі Брэндивайн шайқасы сияқты көптеген шайқастарда көзге түсті. Полковник Джон Мейоның Поухатан полкіне ауысудан бұрын полковник Дэниел Морганның қол астында бірнеше шайқаста қатысты. Қазан айында Франсиско өз полкіне қайта оралды және Германтаун шайқасында шайқасты, сондай-ақ Делавэр өзеніндегі Порт аралындағы Форт Миффлинде әскермен бірге болды. Осы қақтығыстардан кейін ол Валли-Форджда екі апта ауруханада жатты. 1778 жылдың 28 маусымында Нью-Джерсидегі Монмут Корт Хауста шайқасты, онда мушкет досы оның оң жамбасын тесіп өтті. Ол бұл жарақаттан толыққанды айықпады, бірақ Каупенсте және басқа да шайқастарда шайқасты. Франсиско Гадсон өзеніндегі британдық Стони Пойнт бекінісіне генерал "Жабайы" Энтони Уэйннің шабуылына қатысты. Бекініске шабуыл жасағанда, Франсисконың қарнында тоғыз дюймдік жара пайда болды, бірақ ол шайқасуын жалғастырды; ол бекініске екінші болып кірді. Ол он екі британдық гранадиерді өлтіріп, жаудың туын тартып алды. Франсисконың бекініске кіргені туралы мәлімет 1779 жылғы 17 шілдеде генерал Вашингтонға бағытталған Уэйннің шайқас туралы есебінде және 1820 жылғы қарашада Вирджиния Бас Ассамблеясына Франсисконың жалақысы үшін жіберген хатына қоса жазылған капитан Уильям Эванстың хатында айтылған. Бекініске екінші болып кіргені үшін ол 200 доллар алды. Оңтүстік Каролинадағы Камден шайқасынан кейін Франсиско американдықтардың бір құнды пушкасын лайда қалдырып кеткенін байқады. Аңыз бойынша, ол шамамен 1100 фунт салмақты пушканы босатып, иығына көтеріп, жаудың қолына тимейтіндей етіп алып кетті. Франсиско 1820 жылғы 11 қарашада Вирджиния Бас Ассамблеясына жазған хатында Камденде полковник Мейоны атқысы келген гранадиерді атқанын айтты. Ол Банастр Тарлтонның атты әскерінің бірін штыкпен қағып, жылқыға мініп қашып, британдықтарды лоялист деп ойлату үшін айқайлады. Кейіннен жылқы Майоға берілді. Полковник Уильям Вашингтонның Каролина арқылы наурыз жорығына бара жатқанын естіген Франсиско оған қосылды және Солтүстік Каролинадағы Гилфорд Кортхаусындағы шайқасқа қатысты. Ол шайқас алаңында он бір адамды өлтірді, оның ішінде бірі оның жамбасын штыкпен ауыр жарақаттады. Өзінің сөзімен айтқанда, Франсиско "екі адамды өлтірді, сондай-ақ басқаларға да өлім әкелген көптеген басқа да жарақаттар жасады". Алайда, 1820 жылы Вирджиния заң шығарушы органына жолдаған хатында Франсиско бір сарбазды өлтіріп, тоғыз сарбаздың сегізін жаралап, олардың тоғыз жылқысының сегізін тартып алғанын хабарлады. 1781 жылы Йорктаундағы армияға қосылуға бұйрық берілген Франсиско шайқаспады, бірақ британдықтардың капитуляциясына куә болды.
At the age of 16, Francisco joined the 10th Virginia Regiment in 1776 and soon gained notoriety for his size and strength. He fought with distinction at numerous engagements, including the Battle of Brandywine in September. He fought a few skirmishes under Colonel Daniel Morgan, before transferring to the regiment of Colonel John Mayo of Powhatan. In October, Francisco rejoined his regiment and fought in the Battle of Germantown, and also appeared with the troops at Fort Mifflin on Port Island in the Delaware River. Francisco was hospitalized at Valley Forge for two weeks following these skirmishes. On June 28, 1778, he fought at Monmouth Court House, New Jersey, where a musket ball tore through his right thigh. He never fully recovered from this wound, but fought at Cowpens and other battles. Francisco was part of General "Mad" Anthony Wayne's attack on the British fort of Stony Point on the Hudson River. Upon attacking the fort, Francisco suffered a nine inch gash in his stomach, but continued to fight; he was second to enter the fort. He killed twelve British grenadiers and captured the enemy flag. Francisco's entry into the fort is mentioned in Wayne's report on the battle to General Washington, dated July 17, 1779, and in a letter written by Captain William Evans to accompany Francisco's letter to the Virginia General Assembly in November 1820 for pay. As a result of being the second man to enter the fort, he received 200 dollars. Following the Battle of Camden, South Carolina, Francisco noticed the Americans were leaving behind one of their valuable cannons, mired in mud. Legend says he freed and picked up the approximately 1,100 pound cannon and carried it on his shoulder to keep it from falling into the hands of the enemy. In a letter Francisco wrote to the Virginia General Assembly on November 11, 1820, he said that at Camden, he had shot a grenadier who had tried to shoot Colonel Mayo. He escaped by bayoneting one of Banastre Tarleton's cavalrymen and fled on the horse making cries to make the British think he was a Loyalist. The horse was later given to Mayo. Hearing that Colonel William Washington was headed on a march through the Carolinas, Francisco joined him, seeing action at Guilford Courthouse, North Carolina. He allegedly killed eleven men on the field of battle, including one who wounded him severely in the thigh with a bayonet. In his own words, Francisco was "seen to kill two men, besides making many other panes [sic] which were doubtless fatal to others." However, in his 1820 letter to the Virginia legislature, Francisco reported having killed one and wounded eight of the nine soldiers, and captured eight of their nine horses. Francisco was ordered by his commanding officer to join the army in 1781 at Yorktown; he did not fight but was a witness to the British surrender.
Кейінгі жылдар
Корнуоллис Йорктаунда жеңілгеннен кейін Франсиско негізгі білімін жалғастырды. Ол кішкентай балалармен бірге мектепке барды, олар оның соғыс туралы әңгімелеріне қызығушылық танытты. Франсисконың күштілігі туралы көптеген аңыздар оның өмірінде кеңінен тарады. Мэриленд штаты да осы күні оны құрметпен еске алады. АҚШ-та орналасқан Португалиялық континенттік одақ, бауырластық көмек қоғамы, Питер Франсиско сыйлығын АҚШ-тағы португалдық мұраны дәріптейтін және португал тілі мен мәдениетіне үлкен бедел әкелетін тұлғалар мен мекемелерге табыс етеді. Питердің жас кезіндегі мүсіні оның туған жері Порто-Жудеуде, Терсейра аралында орналасқан, ол 2015 жылы Америкаға келгеніне 250 жыл толуына орай ашылды. Питер Франсисконың өмірін еске алатын ескерткіш Вирджиния штатының Хоупвелл қаласындағы әкімшілік ғимараттың аумағында орналасқан. Хоупвелл қаласы (бұрынғы Сити-Пойнт) жас Питердің бала кезінде кемежайда тасталып қалған жері деп саналады. Хоупвелл қаласы оның құрметіне көшеге "Питер Франсиско драйв" деген ат берді.
Following Cornwallis's surrender at Yorktown, Francisco pursued his basic education. He went to school with young children, who were fascinated by his stories of the war. Legends of Francisco's strength abounded during his lifetime. while Maryland has also honored him on this day. The Portuguese Continental Union, a U. S. based fraternal benefit society, bestows the Peter Francisco Award on individuals or institutions who bring prestige to people of Portuguese heritage in the United States and to the Portuguese language and culture. A statue of Peter as a young boy stands in his birthplace of Porto Judeu, Terceira, dedicated in 2015 on the 250th anniversary of his arrival in America. A monument commemorating the life of Peter Francisco is located on the grounds of the municipal building in Hopewell, Va. The City of Hopewell (formerly City Point) is believed to be the location where young Peter was found abandoned on the docks as a child. The city of Hopewell has also named a street in his honor – "Peter Francisco Drive".