Америкалық коммунист Джек Барнс және Социалистік жұмысшылар партиясының тарихы
Jack Barnes (politician)
Жек Барнс – американдық коммунист, Социалистік жұмысшылар партиясының ұлттық хатшысы. Партия саясаты, Кубамен байланыс, және даулы ұстанымдары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық коммунист
American communist
Джек Барнс (1940 жылы туған) – американдық коммунист және Социалистік жұмысшылар партиясының Ұлттық хатшысы. Барнс 1972 жылы зейнеткерлікке шыққан Фаррелл Доббстың орнына партияның Ұлттық хатшысы болып сайланды. Ол 1960 жылдардың басында Миннесота штатындағы Карлтон колледжінің студенті ретінде СЖП-ға қосылды және партияның жастар қанатының жетекші мүшесіне айналды. 1990 жылдардан бастап қазіргі уақытқа дейін Барнс партиясын Солтүстік Корея және Экваториалдық Гвинея үкіметтерін қолдауға бағыттап келді; партияға соғысқа қарсы немесе нәсілшілдікке қарсы белсенділік көрсетуден бас тартуды бұйырды; және 2016 жылдың қаңтар айында Орегон штатындағы федералдық жерлерді милиция қозғалысының мүшелері басып алуына қолдау көрсетті. Барнс 1970 жылдары партияның "өндіріске назар аударуын", 1980 жылдары Төртінші Интернационалдан шығуын және 1990 жылдары Куба Коммунистік партиясына бағдарлануын ынталы түрде қолдады.
Jack Barnes (born 1940) is an American communist and the National Secretary of the Socialist Workers Party. Barnes was elected the party's national secretary in 1972, replacing the retiring Farrell Dobbs. He joined the SWP in the early 1960s as a student at Carleton College in Minnesota and quickly became a leading member of the party's youth wing. From the 1990s to the present, Barnes has directed his party to support the governments of North Korea and Equatorial Guinea; has instructed the party to abstain from antiwar or anti racist activism; and in January 2016 lent his support to the occupation of federal lands, in Oregon, by militia movement members. Barnes was a key advocate of the party's "turn to industry" in the 1970s, its exit from the Fourth International in the 1980s and its orientation towards the Cuban Communist Party in the 1990s.
Өнеркәсіпке бет бұру
Барнс партияның "өндіріске бет бұруы керек" деген идеяның басты ұйымдастырушыларының бірі болды. 1978 жылы партияның Ұлттық комитеті Барнстың "SWP мүшелерінің көпшілігін өнеркәсіпке және өнеркәсіптік кәсіподақтарға жұмысқа орналастыру үшін барлық басқа да мәселелерді екінші орынға қойып, дереу ұйымдастыруымыз керек" деген баяндамасын бекітті. SWP мүшелері ет өңдеу, болат, кен және тоқыма өнеркәсібі сияқты негізгі салаларда кәсіподақ жұмыстарын атқарды. SWP-ге мүше болу үшін осы салаларда жұмыс істеу міндетті болды, себебі партия болашақта коммунистік идеяларға ең жақын және қарсылық танытуға дайын жұмысшы табының негізгі салалардағы кәсіподақтарына енуге тырысты. Партия мүшелері осы кәсіподақтарда ұйымдасып, партия ішінде фракциялар құрды. SWP бұл бағыттың Маркс пен Энгельстен Лениннің заманына дейінгі коммунистік қозғалыстың сабақтастығын жалғастыратынын, жұмысшы табына негізделген партияның маңыздылығын ескеретінін мәлімдеді. Мүшелік саны азайып бара жатқанмен, SWP мүшелері аз төлетін жұмыстарды жалғастырып, SWP басшылығының кәсіподақтарды ұйымдастыруға шақырудан аулақ болу, бірақ қызметтерін SWP басылымдарын сатумен шектеу туралы ұсыныстарын орындады. 1970-ші жылдары "өндіріске бет бұруды" басқарғанымен, Барнс ешқашан жалақылы жұмыс істеген емес. Бір бұрынғы SWP мүшесі Барнстың "кезек тіркеу" немесе "төтенше жұмыс үшін ақы" сияқты ұғымдармен таныс болмағанын еске алды.
Barnes was one of the central organizers for the idea that the party should "turn to industry". In 1978 the party's National Committee approved a report by Barnes which argued that "we must subordinate everything else to immediately organizing to get a large majority of the membership of the SWP into industry and the industrial trade unions". SWP members took up union jobs in basic industries such as meatpacking, steel, mining and textile industries. Work within these industries became a condition of membership in the SWP, as the party attempted to penetrate the portions of the working class that it feels will be most combative and open to communist ideas in the future: those unionized in basic industries. Party members organized within these unions form factions within the party. The SWP asserts that this course follows the continuity of the communist movement from Marx and Engels to Lenin's time, which stresses a party based in the working class. Despite its dwindling membership, SWP members continue to take low paying jobs, while following the SWP's guidance to avoid any agitation for union organizing, but to confine their activities to sales of SWP publications. Although leading the "turn to industry" in the 1970s, Barnes never worked in any wage earning occupation. One former SWP member recalled that Barnes was unfamiliar with concepts or phrases such as "punching the time clock" or "overtime pay."
FI-ден бөлініп , Тұрақты революция
Барнстың "Олардың Троцкийі және біздің" мақаласы 1980 жылдары партияның Леон Троцкийдің Тұрақты революция теориясын қолдаудан бас тартуына, сондай-ақ әлемдік троцкистік қозғалыстан және қайта біріккен Төртінші Интернационалдан шығуына да негіз болды. Барнс Тұрақты революцияның дәстүрлі троцкистік түсінігін жоққа шығарып, Т.И. Лениннің Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі "пролетариат пен шаруалардың демократиялық диктатурасы" позициясын және Куба, Никарагуа және Гренада үкіметтеріне деген жоғары симпатиялық көзқарасты қолдады. Бұл өзгеріс 1983 және 1984 жылдары партия мүшелерінің үштен бірінен астамын қууға себепкер болды және оппозиция тарапынан партияның дәстүрлерімен толық үзіліс деп есептелді. Ұлттық хатшы ретінде Барнс USFI-ді қолдағандарды қууда маңызды рөл атқарды. 1990 жылы ол СВП атынан Төртінші Интернационалменғы жақын қарым-қатынастарды тоқтатуды және оның қазір СВП мен басқа елдердегі бірнеше коммунистік лигаларынан құралған "Патфайндер бағытының" бір бөлігі екенін мойындауды ұсынды.
Barnes's article "Their Trotsky and Ours" also underpinned the party's decisions in the 1980s to abandon its support for Leon Trotsky's theory of Permanent Revolution, and its withdrawal from the world Trotskyist movement and the reunified Fourth International. Barnes repudiated the traditional Trotskyist understanding of Permanent Revolution in favor of Lenin's pre World War I position of "democratic dictatorship of the proletariat and peasantry", and a highly sympathetic view of the governments of Cuba, Nicaragua and Grenada. The change prefaced the expulsion of more than a third of the party's members in 1983 and 1984, and was regarded by the opposition as a complete break with the party's traditions. As national secretary, Barnes played a key role in the expulsion those who supported the USFI. In 1990, he wrote on behalf of the SWP to withdraw it from close relations with the Fourth International and to recognize the reality that it was now part of a "Pathfinder tendency" consisting of the SWP and several Communist Leagues in other countries.
Кубалық ПК-ға бағдарлану
Барнс СВП-ның Куба коммунистік партиясына деген қызығушылығын күшейтті. 1960 жылдары ол "Куба үшін әділ ойын" қозғалысының жетекшісі болды. Бұл қызығушылық әлі де сақталып келеді, және ол 2001 жылы "Куба және болашақ американ революциясы" атты кітап жазды. СВП Куба революциясы мен Куба коммунистік партиясына троцкишіл дәстүрдегі кейбір басқа бағыттарға қарағанда көбірек симпатиямен қарайды, Кубаның сыртқы саясатының алдыңғы қатардағы рөлін және социалистердің социалистік қоғамды құру туралы Кубадан нені үйрене алатынын баса көрсетеді.
Barnes has encouraged the SWP's growing interest in the Cuban Communist Party. In the 1960s he was a leader of the Fair Play for Cuba movement. This interest continues, and he wrote a 2001 book titled Cuba and the Coming American Revolution. The SWP views the Cuban Revolution and the Cuban Communist Party more sympathetically than do some other currents of the Trotskyist tradition, stressing the alleged vanguard role of Cuba's foreign policy and what socialists can learn from Cuba about building a socialist society.