Хорватия әскери шекарасы: Габсбург монархиясының Осман империясымен шекарасындағы аумақ. Хорваттар, сербтер, влахтар еркіндік алып, империяға қызмет еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хорват әскери шекарасы (немесе Hrvatska vojna granica) – Габсбург монархиясының әскери шекара ауданы, бастапқыда Австрия империясы кезінде, кейін Австрия-Мажарстан кезінде құрылған.
The Croatian Military Frontier ( or Hrvatska vojna granica) was a district of the Military Frontier, a territory in the Habsburg monarchy, first during the period of the Austrian Empire and then during Austria Hungary.
Тарих
XVI ғасырдың соңында Хабсбургтер Хорватия Корольдігінің жерінен құрылған, бастапқыда сол Корольдіктің номиналды бөлігі болды. 1627 жылы әскери шекараның бір бөлігі ретінде тікелей императорлық басқаруға берілді. Шекара Осман империясымен шектес орналасқан. Шекара аймағында патша-императорлар осы аймаққа келген халыққа тегін жер және дін бостандығын уәде етті, көбінесе халықтың құрамында хорваттар, сербтер және влахтар болды. Қарсылығында, осы аймақта тұратын адамдар империя үшін әскери қызмет етуге және жерді қорғауға міндетті болды. 1630 жылы император Фердинанд II «Статута Валахорум» заңын қабылдады. Әскери қызметті 16 жастан 66 жасқа дейін атқару қажет екені белгілі болды. XVII ғасырдың соңында Хабсбургтер Хорватия Корольдігі шекарасын кеңейтті, сондықтан Хорватия әскери шекарасының аумағы шығыстағы бұрынғы Осман территорияларын да қамту үшін кеңейтілді. 1783 жылы ол Загребте орналасқан Хорватия бас қолбасшылығының біріккен басқаруына берілді. Әскери шекара 1873 жылдың 8 тамызында демилитаризацияланды. Хорватия әскери шекарасы 1881 жылдың 15 шілдесіне дейін болды, содан кейін таратылып, Хорватия-Славония Корольдігіне (Славония шекарасы сияқты) қосылды.
Founded in the late 16th century out of lands of the Habsburg Kingdom of Croatia, it was initially a nominal part of that Kingdom, to be transferred in 1627 to direct imperial rule as part of the Military Frontier. The Frontier was located on the border with the Ottoman Empire. In the Frontier zone, the king emperors promised free land and freedom of religion to people who came to the area with the majority of the population being Croats, Serbs and Vlachs. In exchange, the people who lived in the area had an obligation to militarily fight for the Empire, and to protect the land. In 1630 Emperor Ferdinand II enacted the Statuta Valachorum laws. It was known that the soldiers had to fulfill military service from the age of 16 until 66. In the end of the 17th century, Habsburg Kingdom of Croatia expanded its borders so territory of Croatian Military Frontier was also expanded to include some former Ottoman territories in the east. In 1783 it was placed under the unified control of the Croatian General Command headquartered in Zagreb. The Military Frontier was demilitarized on 8 August 1873. Croatian Military Frontier existed until 15 July 1881, when it was abolished and incorporated into the Kingdom of Croatia Slavonia (like the Slavonian one).
География
Әскери шекараның бұл бөлігі Лика, Кордун, Бановина географиялық аймақтарын қамтыды және батысында Адриатика теңізімен, оңтүстігінде Венеция Республикасымен, солтүстік-батысында Хорватия Габсбургтер Корольдігімен, оңтүстік-шығысында Осман империясымен, шығысында Славония Габсбургтер Корольдігімен және солтүстігінде Венгрия Габсбургтер Корольдігімен шектеседі. Ол Уна өзенінің Саваға құятын жерге жақын Славон әскери шекарасына дейін созылды. Әскери шекараның қалған бөлігі сияқты, ол 19 ғасырдың соңында саяси бірлік ретінде жойылды.
This part of the Military Frontier included the geographic regions of Lika, Kordun, Banovina and bordered the Adriatic Sea to the west, Venetian Republic to the south, Habsburg Kingdom of Croatia to the north west, the Ottoman Empire to the south east, Habsburg Kingdom of Slavonia to the east, and Habsburg Kingdom of Hungary to the north. It extended onto the Slavonian Military Frontier near the confluence of the Una river into the Sava. Like the rest of the Military Frontier, it ceased to exist as a political entity in the late 19th century.