Уайт Херцог: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы және менеджер (1931–2024)

Дорел Норман Элверт "Уайти" Герцог (9 қараша 1931 – 15 сәуір 2024) – американдық кәсіби бейсболшы және менеджер, ең белгілісі – Басты Лига бейсболындағы (MLB) менеджерлік карьерасы. Герцог 1956 жылы Вашингтон Сенаторлары сапында MLB-де дебют жасады. 1963 жылы ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Герцог Басты Лига бейсболында түрлі қызметтер атқарды, оның ішінде скаут, менеджер, жаттықтырушы, бас менеджер және фермалық жүйе директоры. Скаут және фермалық жүйе директоры ретінде Герцог Нью-Йорк Метс клубының 1969 жылғы Әлем сериясінде жеңіске жетуіне көмектесті. Басты лиганың менеджері ретінде ол Канзас-Сити Роялз командасын 1976 жылдан 1978 жылға дейін үш рет қатарынан плей-оффқа шығарды. 1980 жылы Гасси Буш Сент-Луис Кардиналс командасын басқаруға Герцогты тағайындады, команда үш рет Әлем сериясіне қатысып, 1982 жылы Милуоки Брюэрс клубынан жеңіске жетті, ал 1985 және 1987 жылдары жеңіліске ұшырады. Герцог 2010 жылдың 25 шілдесінде Бейсбол Даңқы залына енгізілді, ал 2014 жылдың 16 тамызында Сент-Луис Кардиналс Даңқы залы мұражайына қосылды.

Ерте өмір

Герцог 1931 жылғы 9 қарашада Иллинойс штатының Нью-Афина қаласында Эдгар мен Лиетта Герцогтардың отбасында дүниеге келді. Оның әкесі сыра зауытында, ал анасы аяқ киім фабрикасында жұмыс істеді. Уайти Нью-Афина орта мектебінде баскетбол мен бейсбол ойнады. Сент-Луис университеті мен Иллинойс штатының баскетбол командалары оған қызығушылық танытты. Жастық шағында Герцог газет таратты, жүк көлігімен нан-пыда сатты, қабір қазды және әкесімен бірге сыра зауытында жұмыс істеді. Оны "Релли" деп атады – оның шын аты Доррелдің қысқартылған түрі.

Ойын мансабы

Герцог сол қолмен соққы берді де, доп лақтырды. 1949 және 1950 жылдары Соунер штаттық лигасындағы «МакАлестер Рокетс» командасы үшін ойнағанда, спорт комментаторы Герцогқа ақшыл сары шашы мен «Янкис» командасының ақ шашты питчері Боб «Ақ егеуқұйрық» Кузаваға ұқсағандығы үшін «Уайтти» деген лақап ат қойды. Ол 1956 жылы «Сенаторлар» командасы сапында үлкен лигада дебют жасады және 1958 жылдың 15 мамырына дейін олар үшін өнер көрсетті, содан кейін «Канзас-Сити Атлетикс» командасына сатылды. 1961 жылғы маусымға дейін «Атлетикс» командасы Герцог пен Расс Снайдерді Уэйн Каузи, Джим Арчер, Боб Бойд, Клинт Кортни және Ал Пиларчикке «Балтимор Ориолс» командасына айырбастады. 1962 жылғы маусымнан кейін «Ориолс» командасы Герцог пен Гас Триандосты Дик Браунға «Детройт Тайгерс» командасына айырбастады. Герцог 1963 жылғы маусымда «Тайгерс» командасы үшін ойнағаннан кейін карьерасын аяқтады.

Ойыншыларды дамыту

Ойыншылық карьерасы аяқталғаннан кейін Герцог 1964 жылы скаут, ал 1965 жылы жаттықтырушы болып екі маусымға «Атлетика» командасына қайта оралды. Ходжестің жерлеу рәсіміне бармау үшін Гранттың жақтастары оған бұйрық берген, себебі бұл қылыққа байланысты болжамдар тудырудан сақтану қажет болды.

Рейнджерлер мен періштелер

Гранттың әрекеттерін өрескелдік деп есептеген ол, өзінің алдыңғысы Тед Уильямс кеңінен қолданған взводтық жүйені дереу тоқтатты. Герцог 1973 жылдың 7 сәуірінде Арлингтон стадионында "Чикаго Уайт Сокс" командасына 3:1 есебімен жеңіліспен тұсаукесер өткізді. Оның алғашқы жеңісі бес күннен кейін, 12 сәуірде "Роялз" стадионында "Канзас Сити Роялз" командасымен 4:0 есебімен болды. Ол 1973 жылғы маусымды аяқтауға мүмкіндік алған жоқ. Команда 47–91 есебімен болғанда, Шорт журналистерге: "Егер менің анам 'Рейнджерс' командасын басқарып, мен Билли Мартинды жұмысқа алуға мүмкіндік алсам, мен анамды жұмыстан босатар едім" деп мәлімдеме жасап, өзгерісті қорғады. Ол басқарған алғашқы ойын – "Ангельс" командасының 5:0 есебімен жеңісі болды, ол "Анахайм" стадионында "Рейнджерс" командасына қарсы төрт ойындық серияда ойнады.

Канзас Сити Роялз

Герцог 24 шілдеде 1975 жылы Джек МакКеонның орнын басып, Канзас-Сити Роялз командасының бас жаттықтырышы болды және 1975 жылдан 1979 жылға дейін команданы жаттықтырды. 1975 жылы ол қызметке келген кезде команда Америка лигасының Батыс дивизионында екінші орында тұрды, бірақ қорғаныстағы және аталған дивизион чемпионы Окленд Атлетикс командасынан 11 ойынға қалып қойды. Роялз 1976 жылдан 1978 жылға дейін үш рет қатарынан Америка лигасының Батыс дивизионында жеңіске жетті. Дегенмен, осы маусымдардың әрқайсысы Нью-Йорк Янкис командасына қарсы Америка лигасының Чемпиондық сериясында жеңіліспен аяқталды, және әрқайсысының өзіндік қысымы болды. 1976 жылғы Америка лигасының Чемпиондық сериясында екі команда жеңістерді алмастырып, Нью-Йорктегі шешуші 5-ші ойынға дейін тең есепті сақтады. «Роялз» командасы сегізінші иннингте үш ұпайға қалып қойды, бірақ ойынды теңестіре алды. Тоғызыншы иннингтің басында Крис Чэмблис серияны аяқтаған хоум-ран соқты. 1977 жылғы серияда командалар алғашқы төрт ойында қайта-қайта жеңіске жетті, бірақ «Роялз» командасы өз алаңында жеңіске жету мүмкіндігіне ие болды. 5-ші ойында олар сегізінші иннингке 3-1 есебімен көш бастады, бірақ «Янкис» командасы RBI соққысымен есепті бір ұпайға дейін қысқартты. Енді Денис Леонардты (екі күн бұрын толық ойын өткізген) пайдаланғанда, жағдай нашарлады. Ол бір соққы мен бір басуға жол берді, бірақ «Янкис» командасы допқа соққы беріп, үш ұпай жинады. Канзас-Сити төменгі жартысында жеңіліске ұшырады, ал «Янкис» командасы тағы да Әлем чемпионатына жолдама алды. 1978 жылғы серияда «Роялз» командасы 2-ші ойында жеңіске жетті және 3-ші ойында бәсекеге қабілетті болды, бірақ Герцогтың сегізінші иннингте Дуг Бердтің Турман Мансонға қарсы шығару шешімі Мансонның екі ұпайлық хоум-ран соғуына әкелді, нәтижесінде «Янкис» 6-5 есебімен жеңіске жетті. «Роялз» командасы 4-ші ойынның бірінші иннингінде бір ұпай жинады, бірақ «Янкис» командасы 5-ші иннинг соңында алға шықты және 2-1 есебімен жеңіске жетті. Герцог пен бас менеджер Джо Берк 1979 жылғы маусымда ойыншылар ауыстыру мәселесі бойынша келіспеді, ал Герцог иегері Юинг Кауффманның бір жылдық келісімшарт ұсынғанына наразылық білдірді, ол өз кезегінде бірінші базалық Джон Мейберриге жасалған қанағаттандырмас қарым-қатынасқа наразы болды, оның 1977 жылғы серияның 4-ші ойынындағы бейшара ойыны Герцогтың оны 5-ші ойында құрамынан шығаруына және кейіннен сериядағы жеңіліске кінәлауына әкелді. 1979 жылғы маусымда команда Калифорния Энджелс командасынан екінші орынға ие болғаннан кейін Герцог жұмыстан босатылды, және ол Берктің оны ертерек босатуын сынады, командаға жаңа серпіліс беру үшін.

Herzog succeeded Jack McKeon as manager of the Kansas City Royals on July 24, 1975, and managed the team from 1975 to 1979. At the time he took over in 1975, the team was in second place in the American League West but trailed the defending and eventual division champion Oakland Athletics by 11 games. The Royals went on to win three straight American League Western division titles from 1976 to 1978. However, each of those seasons ended with losses to the New York Yankees in the American League Championship Series, with each one having their own particular brand of sting. In the 1976 American League Championship Series, the two teams traded wins to see an even series by the time of the decisive Game 5 in New York. The Royals trailed by three runs in the eighth before rallying to tie the game. On the first pitch of the bottom of the ninth, Chris Chambliss hit a series ending walk off home run off closer Mark Littell. In the 1977 series, the teams traded wins again in the first four, but the Royals had a chance to clinch it at home. Game 5 saw them lead 3–1 going into the eighth inning, but the Yankees narrowed it to a run with a pinch hit RBI. Now going with Dennis Leonard (who had pitched a complete game two days earlier), it all sputtered. He allowed a hit and a walk before being pulled, but the Yankees continued to hit the ball and scored three runs in the inning before Kansas City went down in the bottom half as the Yankees went to the World Series again. In the 1978 series, the Royals won Game 2 and played competitive in Game 3, but Herzog's decision to go with Doug Bird in the eighth inning to face Thurman Munson resulted in him belting a go ahead two run shot as the Yankees won 6 5. The Royals scored a run in first inning of Game 4 but the Yankees led by the end of the 5th and never looked back in a 2 1 victory. Herzog and general manager Joe Burke clashed during the 1979 season over personnel moves, and he openly chafed at being offered one year contracts by owner Ewing Kauffman, who in turn did not like the treatment given to first baseman John Mayberry, whose lackadaisical play in Game 4 of the 1977 series had led to Herzog benching him for Game 5 before blaming him for the series loss and then demanding him to be traded. After the 1979 season saw the team finish second to the California Angels, Herzog was fired, and he actually expressed criticism of Burke for not doing it sooner to try and give the team a spark during the season.

Сент-Луис Кардиналдар

1980 жылғы 8 маусымда Герцог Сент-Луис Кардиналс клубына (бас менеджер Джон Клейборн басшылығымен) Кен Бойерді алмастырып, команданы басқаруға шақырылды. Герцог сәлден кейін басшы ретінде сөйлеген сөзі келтірілді: “Мен осы команданы алып, өз ойымша басқарамын. Ойыншылардың жанын салуымен маған ешқашан қиындық тумады. Бұл жерде соның мәселе екенін түсінемін. Сіздер Кардиналс командасының допты жерге тигізіп, жылдам қашуын көресіздер деп ойлаймын.” Ол 1982 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алды, сондай-ақ 1985 және 1987 жылдары Ұлттық лиганың чемпионы атанды және қайтадан серияда өнер көрсетті. Герцогтың ойын стилі, тозу стратегиясына негізделген, “Уайтиболл” деп аталды және ойынды жеңу үшін хоум-рандарға емес, питчингке, жылдамдыққа және қорғанысқа баса назар аударды. Герцогтың құрамында көбінесе команданың басында базаны ұрлайтын бір немесе бірнеше ойыншы болады, үшінші немесе төртінші нөмірде Джордж Бретт немесе Джек Кларк сияқты күшті соққышылар, оларды бір немесе екі өнімді ойыншы қорғайды, содан кейін тағы да база ұрлаушылар орналасады. Бұл тактика жалақыны төмен ұстауға мүмкіндік берді, сонымен қатар Герцогқа терең қоршаулары мен жасанды газонды стадиондарда тұрақты жеңіске жетуге көмектесті, мұндай стадиондардың қатарында Роялс стадионы (қазіргі Кауффман стадионы) және оның басқарушылық мансабы кезінде Буш мемориалдық стадионы болды. Герцогтың шабуылдық философиясының кейбір ескерілмеген (сол кезде) жағы – жоғары базаға шығу көрсеткіші бар, шыдамды соққышыларды бағалауы. Мұндай ойыншылардың ішінде Роялс командасынан Бретт, Хал МакРэй және Амос Отис, ал Кардиналс командасынан Кларк, Кит Эрнандес, Хосе Окендо және Оззи Смит, сондай-ақ Канзас-Сити мен Сент-Луисте Герцог үшін ойнаған Даррел Портер бар. Дегенмен, Сент-Луисте Герцог еркін соққышыларды да қолданды, олар шыдамсыз болғанымен, жылдам жүгірушілер мен жақсы қорғаушылар еді, мысалы, алты мәрте Ұлттық лигада база ұрлау чемпионы атанған Винс Коулман және 1985 жылғы Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы Уилли МакГи. Герцогтың Кардиналс командасымен өткізген соңғы маусымы және бас бапкерлік мансабы 1990 жылғы маусым болды; ол сол жылдың 6 шілдесінде команда 33–47 есебімен және Ұлттық лиганың Шығыс дивизионында соңғы орында тұрғанда қызметтен кетті. Ол әзілдеп: “Мен мұнда соңғы орында келдім және соңғы орында кетемін. Мен оларды бастаған жерімде қалдырдым”, – деді. Оның жалпы көрсеткіші – 822 жеңіс және 728 жеңіліс.

On June 8, 1980, Herzog was hired by St. Louis Cardinals (under general manager John Claiborne) to manage the team to replace Ken Boyer. Herzog was quoted almost immediately as the leader when asked, stating “I’m going to take this dang team and run it like I think it should be run. I don’t think I’ve ever had trouble with players hustling. I understand that’s been a problem here. I think you’ll see the Cardinals running out groundballs.” He won the 1982 World Series, and both won the National League pennant and appeared in the Series again in 1985 and 1987. Herzog's style of play, based on the strategy of attrition, was nicknamed "Whiteyball" and concentrated on pitching, speed, and defense to win games rather than on home runs. Herzog's lineups generally consisted of one or more base stealing threats at the top of the lineup, with a power threat such as George Brett or Jack Clark hitting third or fourth, protected by one or two productive hitters, followed by more base stealers. This tactic kept payrolls low, while allowing Herzog to win consistently in stadiums with deep fences and artificial turf, both of which were characteristics of Royals Stadium (now Kauffman Stadium) and Busch Memorial Stadium during his managerial career. A less noticed (at the time) aspect of Herzog's offensive philosophy was his preference for patient hitters with high on base percentages: such players included Royals Brett, Hal McRae, and Amos Otis, and Cardinals Clark, Keith Hernandez, José Oquendo, and Ozzie Smith, as well as Darrell Porter, who played for Herzog in both Kansas City and St. Louis. However, in St. Louis, Herzog also employed free swinging hitters who were less patient, but speedy runners and fielders, such as six time NL stolen base champion Vince Coleman and 1985 NL MVP Willie McGee. Herzog's final season with the Cardinals, and in his managerial career, was the 1990 season; he resigned on July 6 of that year with the team at 33–47 and in last place in the NL East. He jokingly stated, "I came here in last place and I leave here in last place. I left them right where I started." His overall Cardinals record is 822 wins and 728 losses.

Бас менеджердің мансабы

Ойыншыларды дамытудағы мол тәжірибесі бар Герцог сонымен қатар «Кардиналс» (1980–82) және «Калифорния Энджелс» (1993–94) командаларының бас менеджері болды. Герцог 1980 жылдың 9 маусымында уақытша капитан Джек Кролдан «Кардиналс» командасының менеджері лауазымын қабылдап, 73 ойын өткізді, содан кейін 26 тамызда клубтың бас директоры – GM лауазымына ауысып, команданы Ред Шоенденстке тапсырды. Маусым арасында Герцог менеджерлік лауазымды қайта иеленді, содан кейін шамамен екі толық маусым бойы «Сент-Луис» командасының GM және алаңдағы менеджері қызметтерін бірге атқарды. Осы кезеңде ол 1980-жылдардағы «Кардиналс» командасының үш әлем чемпионатына қатысқан көптеген ойыншыларды сатып алды немесе жоғары дәрежеге көтерді. Герцог 1993–1994 жылдары «Калифорния Энджелс» командасының бас менеджері болды. Оның басқаруы кезінде «Энджелс» 118–159 есебімен ойнады және 1993 жылғы плей-оффқа қатыса алмады (ал 1994 жылғы плей-офф ойыншылардың наразылығына байланысты тоқтатылды). Герцогтың қызметі команданың бюджеттік шектеулеріне байланысты иесі Джеки Отримен болған жанжал, команда вице-президенті Дейв О'Брайенмен билік үшін күрес және Дейв Винфилд пен Уолли Джойнер сияқты маңызды агенттердің кетіп қалуымен көлеңкеленді. Ақырында бұл лауазым Йель университетінің президенті А. Бартлетт Джиаматтиге берілді, ол 1989 жылы бейсбол комиссары болды. NBC телеарнасындағы ұлттық тікелей эфирде, Гиаматти NL президенті лауазымын қабылдағаннан кейін, Марв Альберт Герцогтан Йель университетінің президенті лауазымына қызығушылық таныса ба екенін сұрады. Герцог: «Сен қазір әзілдеуге тырысып жатырсың, Марв. Менің ойымша, мұнда әзілдеуге ешқандай себеп жоқ». Герцог пен Джим Лейланд екеуі де 1996 жылғы маусымнан кейін «Бостон Ред Сокс» командасының бапкері лауазымына үміткер болды. Екеуі де «Ред Сокс» командасынан жасалған ұсыныстарды қабылдамай, команда оның орнына Джимми Уильямсты жалдады.

Басқарушылық іс-әрекет және мұра

Герцог 2009 жылдың 7 желтоқсанында ардагерлер комитетімен Бейсбол даңқы залына сайланды, ол мүмкін 16 дауыстан 14-ін алды. «Кардиналс» клубы оның клубтағы басқарушылық кезеңінде киген 24-ші нөмірлі жейдесін зейнеткерлікке шығарды. Рик Анкиль 24-ші нөмірді киген соңғы «Кардиналс» ойыншысы болды. Жалпы, Герцог алты дивизион жеңімпазын, үш лига жеңімпазын және бір Әлем сериясінің жеңімпазын жетектеп, 1281–1125 (.532) мансаптық көрсеткішті жасады.

Команда | Жыл | Регулярлық маусым | Плей-офф | Ойнатылған | Жеңіс | Жеңіліс | Жеңіс % | Қорытынды | Ойнатылған | Жеңіс | Жеңіліс | Жеңіс % | Нәтиже
------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | --------
TEX | - | - | - | - | 138 | 47 | 91 | 0.341 | Қызметтен босатылды | - | - | - | - | -
CAL | - | - | - | - | 42 | 20 | 22 | 0.562 | Уақытша басшы | - | - | - | - | -
KC | - | - | - | - | 66 | 41 | 25 | 0.621 | Американдық лигасының Батыс дивизионында 2-орын | - | - | - | - | -
KC | - | - | - | - | 162 | 90 | 72 | 0.556 | Американдық лигасының Батыс дивизионында 1-орын | 2 | 3 | 0.400 | Американдық лигасының чемпионы үшін күрес (NYY) - жеңіліс
KC | - | - | - | - | 162 | 102 | 60 | 0.630 | Американдық лигасының Батыс дивизионында 1-орын | 2 | 3 | 0.400 | Американдық лигасының чемпионы үшін күрес (NYY) - жеңіліс
KC | - | - | - | - | 162 | 92 | 70 | 0.568 | Американдық лигасының Батыс дивизионында 1-орын | 1 | 3 | 0.250 | Американдық лигасының чемпионы үшін күрес (NYY) - жеңіліс
KC | - | - | - | - | 162 | 85 | 77 | 0.525 | Американдық лигасының Батыс дивизионында 2-орын | - | - | - | - | -
KC (барлығы) | - | - | - | - | 714 | 410 | 304 | 0.574 | 5 | 9 | 0.357 | -
STL | - | - | - | - | 733 | 83 | 50 | 0.521 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 4-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 51 | 30 | 20 | 0.600 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 2-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 52 | 29 | 23 | 0.558 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 2-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 162 | 92 | 70 | 0.568 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 1-орын | 7 | 3 | 0.700 | Әлем сериясінің жеңімпазы (MIL)
STL | - | - | - | - | 162 | 79 | 83 | 0.488 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 4-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 162 | 84 | 78 | 0.519 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 3-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 162 | 101 | 61 | 0.623 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 1-орын | 7 | 6 | 0.538 | Әлем сериясі (KC) - жеңіліс
STL | - | - | - | - | 161 | 79 | 82 | 0.491 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 3-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 162 | 95 | 67 | 0.586 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 1-орын | 7 | 7 | 0.500 | Әлем сериясі (MIN) - жеңіліс
STL | - | - | - | - | 162 | 76 | 86 | 0.469 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 5-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 164 | 86 | 76 | 0.531 | Ұлттық лигасының Шығыс дивизионында 3-орын | - | - | - | - | -
STL | - | - | - | - | 80 | 33 | 47 | 0.412 | Қызметтен кетті | - | - | - | - | -
STL (барлығы) | - | - | - | - | 1553 | 822 | 728 | 0.530 | 21 | 16 | 0.568 | -
Барлығы | - | - | - | - | 2409 | 1281 | 1125 | 0.532 | 26 | 25 | 0.510 | -

Жеке өмір

Герцог 1953 жылы мектептегі сүйіктісі Мэри Луға үйленді. Олардың үш баласы болды. Оның немересі Джон Урик 2003 жылдан 2010 жылға дейін кіші лигада бірінші базамен ойнаған және сыртқы шабуылшы болды, ол менеджерлер мен бұрынғы Герцог дәуірінің «Кардиналдары» Гарри Темплтон мен Хэл Ланьер үшін ойнады. 2014 жылдың қаңтар айында «Кардиналдар» Герцокты 2014 жылғы алғашқы топтамада Сент-Луис «Кардиналдары» Даңқ залы мұражайына енгізілетін 22 бұрынғы ойыншы мен қызметкердің қатарына қосты. Герцог 2024 жылдың 15 сәуірінде 92 жасында Сент-Луис қаласында қайтыс болды. Оның қазасынан кейін комиссар Роб Манфред мәлімдеме жасады:

Уайти Герцог – өзінің буынының ең табысты менеджерлерінің бірі және «I 70» франшизаларының екі командасымен де тұрақты жеңіске жеткен. Ол «Сент-Луис Кардиналдарына» менеджер және бас менеджер ретінде, «Канзас-Сити Роялдарына» менеджер ретінде және «Нью-Йорк Метс» командасында ойыншыларды дамытуға зор үлес қосты. Уайтидің «Кардиналдары» командасы 1980-ші жылдары үш рет Әлем сериясына қатысты, 1982 жылы чемпионатты жеңіп алды, осы арқылы жылдамдық пен қорғанысқа негізделген ойын стилімен әлемдегі бейсбол жанкүйерлерінің жүрегін жаулады. Бас лига бейсіболының атынан Уайтидің отбасына, оның достарына, «Кардиналдар» мен «Роялдар» командаларының жанкүйерлеріне көңіл айтамын.