Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саксен-Кобург және Готаның ханшайымы Беатрис (Beatrice Leopoldine Victoria; 20 сәуір 1884 – 13 шілде 1966) – британдық корольдік отбасының мүшесі, королева Викторияның еркек желісінен шыққан немересі. Кейіннен ол испан корольдік отбасына үйленді және Испанияның инфанты Альфонсо де Орлеанс и Борбонның әйелі болды, ол Испанияның Альфонсо XIII-нің бірінші туысы еді.
Princess Beatrice of Saxe Coburg and Gotha (Beatrice Leopoldine Victoria; 20 April 1884 – 13 July 1966) was a member of the British royal family, a male line granddaughter of Queen Victoria. She later married into the Spanish royal family, and was the wife of Prince Alfonso de Orleans y Borbón, Infante of Spain, a first cousin of Alfonso XIII of Spain.
Ерте өмір
Беатрис ханшайым 1884 жылғы 20 сәуірде Кент графтығындағы Иствуэлл паркінде дүниеге келді. Оның әкесі – Эдинбург герцогы Альфред, королева Виктория мен ханзада Альберттің екінші ұлы. Анасы – Ресейдің Ұлы князьесі Мария Александровна, Ресей императоры Александр II мен Гессен және Рейн князьесі Марияның жалғыз тірі қызы. Отбасы оны «Бейби Би» деп лақаптайтын. Ол 1884 жылғы 17 мамырда Иствуэлл үйінде, әкесінің капелланы Уильям Ллойдтың қатысуымен крещение рәсімінен өтті; куәгерлері – Ұлыбританияның Беатрис ханшайымы (әкесінің әпкесі), Албани герцогинясы (әкесінің ағасының әйелі, оның анасы арқылы өкілдік еткен), және неміс императоры Вильгельм I (әкесі арқылы өкілдік еткен). Беатрис өмірінің көп бөлігін Мальтада өткізді, онда оның әкесі Корольдік теңіз күштерінде қызмет ететін. Ол ағап әпкесі Саксен-Кобург және Гота ханшайымы Александрамен бірге 1893 жылғы 6 шілдедегі Йорк герцогы мен герцогинясының (болашақ король Георг V және королева Мария) тойында гүл қыздарының бірі болды. Бидің үлкен әпкесі, Румыния королевасы Мария, оны естеліктерінде былай деп сипаттады: «Бейби Би әрқашан ерекше дарынды бала болды. Кіші болғандықтан, анасы оны ерекше қамқорлықпен қорғап, жақсы көретін, бірақ соған қарамастан, Бейби Би бүгінгі жастардың алға басушысы болды. Анасының барлық күтіміне қарамастан, Бейби Би көбінесе уайымдаған ата-анасынан ақылдырақ болып, қалағанын істейтін». Принц Альфредтің ағасы, Саксен-Кобург және Гота герцогы Эрнст II 1893 жылғы 22 тамызда қайтыс болғаннан кейін, герцогтық Эдинбург герцогына мұра болып өтті, өйткені Уэльс принці, герцогтың үлкен ағасы және болашақ король Эдуард VII, мұрагерлік құқығынан бас тартқан. Герцог пен герцогиня бес тірі қалған балаларымен бірге Кобургке барып, тұруға орналасты.
Princess Beatrice was born on 20 April 1884 at Eastwell Park, Kent. Her father was Prince Alfred, Duke of Edinburgh, the second son of Queen Victoria and Albert, Prince Consort. Her mother was Grand Duchess Maria Alexandrovna of Russia, the only surviving daughter of Alexander II of Russia and Princess Marie of Hesse and by Rhine. She was called "Baby Bee" by her family. She was baptised at Eastwell House on 17 May 1884 by the Revd William Lloyd (her father's chaplain); her godparents were Princess Beatrice of the United Kingdom (her paternal aunt), the Duchess of Albany (her paternal uncle's wife, represented by her mother), and William I, German Emperor (represented by her father). Beatrice spent much of her early years in Malta, where her father was serving in the Royal Navy. Along with her elder sister Princess Alexandra of Saxe Coburg and Gotha, she was a bridesmaid at the wedding of their paternal cousins the Duke and Duchess of York (the future King George V and Queen Mary) on 6 July 1893. Bee's eldest sister, Queen Marie of Romania, described her in her memoirs:Baby Bee had always been a child of exceptional intelligence. Being the youngest, Mamma guarded and adored her with special fervour, but for all that Baby Bee was a forerunner of the youth today. In spite of all Mamma's love and care, Baby Bee generally outwitted her anxious parent and had most things her own way. On the death of Prince Alfred's uncle, Ernst II, Duke of Saxe Coburg and Gotha, on 22 August 1893, the duchy was inherited by the Duke of Edinburgh, since the Prince of Wales, the Duke's elder brother and future King Edward VII, had renounced his right to the succession. The Duke and Duchess, with their five surviving children, travelled shortly afterwards to Coburg to take up residence.
Некеге шығу мүмкіндігі
1902 жылы Беатриче ханшайым Ресейдің патша Николай II-нің кіші інісі, сол кезде императорлық тақтың мұрагері болған Михаил ұлы князьбен романс құрды. Ол 1902 жылдың қыркүйегінде одан хат ала бастады, және ол Ресейдің ұлы князі болғанымен, ол қазір неміс ханшайымы болса да, олар ағылшын тілінде хат алмасып, оны "Сима" деп лақап қойды. Бірақ оған ұлы князьға үйленуге рұқсат берілмеді, себебі орыс православие шіркеуі бірінші туысқандардың некелесуіне тыйым салды. Бұрын Романовтар әулетінде мұндай некелерге рұқсат берілген болатын (Наполеон I-ге қолынан айырылған Ұлы герцогиня Екатерина Павловнаға екі рет бірінші туысқандарымен некелесуге рұқсат етілді; оның ұрпақтары Ольденбург герцогтарының ресейлік тармағына айналды), бірақ діншіл Николай II, Ресей шіркеуінің ресми басшысы, өзінің інісі үшін ережелерді жеңілдетуден бас тартты.
In 1902, Princess Beatrice had a romance with Russian Grand Duke Michael, the younger brother of Tsar Nicholas II, and at that time the heir presumptive to the Imperial Throne. She began receiving letters from him in September 1902 and, although he was a Russian Grand Duke and she now a German Princess, they corresponded in English, and he nicknamed her "Sima". However she was prevented from marrying the Grand Duke as the Russian Orthodox Church forbade the marriage of first cousins. Although such marriages had been allowed previously in the House of Romanov (Grand Duchess Catherine Pavlovna, whose hand was denied to Napoleon I, was twice allowed to wed first cousins; her descendants became the Russian branch of the Dukes of Oldenburg), the devout Nicholas II, official head of Russia's church, refused to relax the rules for the sake of his brother.
Азаматтық соғыс
Отбасы Англияға көшіп, үш ұлы Винчестер колледжінде білім алды. Испан патшалық отбасы ақырында мойынсұнып, Беатрис пен оның отбасына Испанияға оралуға рұқсат берді, олар Санлукар-де-Баррамедадағы сарайда қоныстанды. 1930 жылдар отбасы үшін қиын кезең болды, себебі испан монархиясының құлауы және одан кейінгі азамат соғысы отбасының көптеген байлығын жоғалтты. 1931 жылы Екінші Испан Республикасы құрылғаннан кейін король Альфонсо және оның отбасы Италияға эмиграцияға кетті. Соңынан Испаниядағы саяси жағдай нашарлап, түрлі топтар билік үшін күресті. 1930 жылдардың соңына қарай, қақтығыстар толыққанды азамат соғысына ұласты. Беатрис пен Альфонсо соғыс кезінде сарайларын жоғалтты, ал олардың ортаңғы ұлы Алонсо фашисттік күштер үшін шайқаста қаза тапты.
The family moved to England, where their three sons were educated at Winchester College. The Spanish royal family eventually relented, and Beatrice and her family were allowed to return to Spain where they established their home at an estate in Sanlúcar de Barrameda. The 1930s were an unhappy time for the family, as the collapse of the Spanish monarchy and the subsequent civil war led to the loss of much of the family's wealth. After the establishment of the Second Spanish Republic in 1931, King Alfonso and his family fled into exile in Italy. In the years that followed, the political situation in Spain worsened as various groups wrestled for power. By the late 1930s, the conflicts had erupted into all out civil war. Beatrice and Alfonso lost their estate during the war and the couple's middle son, Alonso, was killed fighting for the fascist forces.
Кейінгі өмірі
Беатрис 1966 жылғы 13 шілдеде Санлукар-де-Баррамедадағы Эль Ботанико мүлігінде қайтыс болды. Оның күйеуі одан тоғыз жылға артық өмір сүрді. Ұлдары Атаульфо 1974 жылы үйленбеген күйінде қайтыс болды. Олардың жалғыз немерелері – ханзада Альвароның балалары. Беатрис қайтыс болған кезде, ханзада Альфред пен Ұлы Герцогиня Мария Александровнаның соңғы тірі баласы еді.
Beatrice died at her estate of El Botánico in Sanlúcar de Barrameda on 13 July 1966. Her husband survived her by nine years. Their son Ataulfo died, unmarried, in 1974. Their only grandchildren are the children of Prince Alvaro. At the time of her death, Beatrice was the last surviving child of Prince Alfred and Grand Duchess Maria Alexandrovna.