Кіріспе

Британдық саясаткер және дворян (1872–1938)

Уильям Лайгон, 7-ші граф Бошамп (20 ақпан 1872 – 14 қараша 1938), 1891 жылға дейін Элмли виконты атанған, британдық либерал саясаткер болған. Ол 1899–1901 жылдары Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы, 1905–1915 жылдары сэр Генри Кэмпбелл-Баннерман және Х.Х. Асквиттің либералдық үкіметтерінің мүшесі, ал 1924–1931 жылдары Лордтар палатасындағы Либералдық партияның басшысы болды. Саяси қарсыластары оның гомосексуализмін жариялаумен қорқытқанда, ол лауазымынан кетіп, эмиграцияға кетті. Лорд Бошамптың Эвелин Уоның «Брайдсхедке қайта оралу» романындағы Лорд Марчмейн кейіпкерінің прототипі болғаны жиі айтылады.

Өмірбаян және білім

Бошамп – Фредерик Лайгонның, 6-шы граф Бошамптың тұңғыш ұлы, оның бірінші әйелі, леди Мэри Кэтрин, Филипп Стэнхоптың қызы, 5-ші граф Стэнхоп. Ол Итон колледжінде және Оксфорд университетінің Крайст-Черчте білім алған, онда евангелизмге қызығушылық танытып, Христиандық әлеуметтік одаққа қосылды. Бошамптың ұстаздарының қатарында Итон мектебінің мұғалімі Генри Лаксмур болды, ол шәкірттерін "барлық істе ең жақсысын іздеуге" шақырып, сондай-ақ англикандық пастор, Rev. Джеймс Аддерли, практикалық христиандыққа сеніп, өмірін Лондонның Ист-Энд аймағындағы қайырымдылыққа арнады.

Ерте мансап

Бишамп 1891 жылы 18 жасында әкесінің графы лауазымын мұраға алды және 1895-1896 жылдары Вурчестер қаласының мэрі болды. Оның идеялары прогрессивті болғандықтан, 1899 жылдың мамыр айында Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы қызметіне ұсынылғаны оны таң қалдырды. Жұмысын жақсы атқарса да, жергілікті суретшілер мен жазушылармен араласуды ұнатса да, ол колонияда бірқатар қателіктері мен түсініспеушіліктері үшін танымал болмады, әсіресе Австралияның қылмыстық тарихына жасаған сілтемесінен кейін. Бишамп 1900 жылы Ұлыбританияға оралып, қызметтік міндеттері оны жігерлендіре алмағанын мәлімдеді.

Саяси мансап

1902 жылы Бошамп Либералдық партияға қосылды және сол жылы Виктор Гровенордың қызы, леди Леттис Мэри Элизабет Гровенорға үйленді. 1906 жылғы қаңтарда ол Патшалық Кеңесінің мүшесі болып ант берді. 1907 жылғы шілдеде ол Корольдік үйдің басқарушысы (Lord Steward of the Household) болды, және 1908 жылы Х.Х. Асквит премьер-министр болғанда бұл лауазымын сақтап қалды. 1910 жылғы маусымда ол Кеңестің Лорд-президенті ретінде кабинетке кірді, сол жылдың қарашасына дейін бұл қызметте болды, содан кейін ол Ғимараттар жөніндегі бірінші комиссар болып тағайындалды. Либералдық партияның радикалдық қанатымен байланысты болған Бошамп сонымен қатар (1913 жылғы желтоқсанда) Ллойд Джорджтың жер реформасын ілгерілету үшін құрылған Орталық жер және тұрғын үй кеңесіне төрағалық етті. 1914 жылдан 1915 жылға дейін ол қайтадан Кеңестің Лорд-президенті болды. Алайда, ол 1915 жылғы мамырда Асквит құрған коалициялық үкіметке кірген жоқ. Лорд Бошамп ешқашан министрлік лауазымға оралған жоқ, бірақ 1924 жылдан 1931 жылға дейін Лордтар палатасындағы либералдық көшбасшы болды, және ауырып жатқан партияны мол мүлігімен қолдады. Парламентте қызмет еткен кезінде Бошамп жұмысшыларға өтемақы төлеу, ауылдық жерлерде тұрғын үй құрылысын кеңейту, еңбек ақының ең төменгі деңгейін белгілеу, қауіпсіздік стандарттарын жақсарту және шахтерлердің жұмыс уақытын қысқарту сияқты прогрессивті шараларды қолдады.

Басқа да мемлекеттік лауазымдар

Бишамп 1902 жылғы 5 қарашада 1-ші Вурчестерширлік корольдік гарнизондық артиллериясының (еріктілер) құрметті полковнигі болып тағайындалды. 1911 жылы ол Глостерширдің лорд-лейтенанты болды, король Георг V-нің тәж кию рәсімінде Мемлекеттік қылышты алып жүрді, 1913 жылы Синкт Портс лорд-қадағалаушысы болып тағайындалды және 1914 жылы Гартер орденінің рыцары атанды. Ол сонымен қатар Лондон университетінің канцлері және алты магистр (РГС Ворчестер мектебінің мүшесі) болды. 1901 жылғы маусымда Бишамп Глазго университетінен құрметті заң докторы (LLD) дәрежесін алды.

Жыныстық қатынас және шантаж

1931 жылы Лорд Биушамптың гомосексуал екені жария болды. Биушамптың гомосексуализмі жоғары қоғамның белгілі бір топтарында ашық сыр болған, тіпті оның саяси қарсыластары заңға қайшы болғанына қарамастан, оған қарсы қолданбауға тырысқан. Ал леди Биушамп мүлдем хабарсыз болды және оның гомосексуализмнің не екенін білмейтінін айтты. Ол Мадресфилд пен Уолмер қамалдарында көптеген махаббат оқиғаларын бастан өткізді, оның серіктестері қызметшілерден әлеуметтік жағдайы жоғары адамдарға, тіпті жергілікті тұрғындарға дейін барды. Одан кейін көп ұзамай графиня Биушамп ажырасып кетті. Дегенмен, ол 1934 жылға дейін Синк Портс Лорд-Уорденінің лауазымын сақтап қалды. Еуропаға кеткеннен кейін, оның жеңешесі оған мынадай хат жіберді: "Қымбат құда, лайықты жазаңды алдың. Вестминстер". Лорд Биушамптың соңғы серіктесі Дэвид Смит (не Глори Смит Пигот: Джон Смит Пиготтың ұлы, агапемониттер мессиялық сектасының екінші жетекшісі) болды, ол оған Сиднейдегі үйін және акциялар жинағын мұра етіп қалдырды.

Әдебиетке шабыт

Лорд Бошамп Эвелин Уоның "Брайдсхед қайтадан келген" романындағы Лорд Марчмейннің прототипі болды деп саналады. Олар екеуі де әр түрлі себептермен жер аударылған аристократтар еді. 1977 жылы жарық көрген "Тарихтағы гомосексуалдар" атты кітабында тарихшы А. Л. Роуз Бошамптың Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы болып тағайындалмауы Хилер Беллоктың сатирикалық балалар өлеңі "Лорд Ландиге" ықпал еткенін айтады. Өлеңнің соңғы жолдарында шал жасар әкесі Лорд Ландиге бұйрық береді: "Бірақ қалай болса да! Менің тілім жетпейді! Жаңа Оңтүстік Уэльске барып, басқаруға кіріс!". Дегенмен, Роуз былай дейді: "Лорд Ландидің үнемі көз жасына жиналған әлсіздігі болды. Бұл Лорд Бошампқа тән емес еді: ол өмірден ләззат алып, әрқашан көңілді болды". Олардың үш ұлы мен төрт қызы болды: Уильям Лайгон, 8-ші граф Бошамп (3 шілде 1903 – 3 қаңтар 1979), соңғы граф Бошамп. Оның жесірі Мона, туған тегі Эльза Шиве, 1989 жылы қайтыс болды. Құрметті Хью Патрик Лайгон (2 қараша 1904 – 19 тамыз 1936), "Брайдсхед қайтадан келген" романындағы Лорд Себастьян Флайттың прототипі болды делінеді. Леди Леттис Лайгон (16 маусым 1906 – 1973), 1930 жылы үйленген (ажырасып, 1958) Сэр Ричард Чарльз Гирс Коттерелл, 5-ші баронет (1907–1978) және олардан балалары болды. Леди Сибелл Лайгон (10 қазан 1907 – 31 қазан 2005), 1939 жылдың 11 ақпанында (құрлыққа отырған) және 1949 жылы (заңды түрде) Майкл Роулиге (19 қыркүйек 1952 жылы қайтыс болды) үйленді, ол анасының інісі, 2-ші Вестминстер герцогының өгей ұлы. Леди Мэри Лайгон (12 ақпан 1910 – 27 қыркүйек 1982), 1937 жылы үйленген (ажырасып) Ресей князі В.С. Ивановичке үйленді, олардан балалары болған жоқ. Леди Дороти Лайгон (22 ақпан 1912 – 13 қараша 2001), 1985 жылы Беркширдегі Фарингдоннан Роберт Хебер Персиге (1987 жылы қайтыс болды) үйленді. Құрметті Ричард Эдвард Лайгон (25 желтоқсан 1916 – 1970), 1939 жылы Патриция Джанет Норманға үйленді; олардың кіші қызы Розалинд Лайгон, қазір Леди Моррисон (1946 жылы туған), 1979 жылы Мадресфилд сотын мұрагерлік етті. Лорд Бошамп 1938 жылы 66 жасында Нью-Йоркте рактан қайтыс болды. Ол графтық атағын үлкен ұлы Уильямға қалдырды. Балалары әкелерінің құлдырауындағы анасының рөлі үшін онымен ешқашан татуласпады; Леди Бошамп, "әрқашан ұнамайтын және қазір балалары жек көретін" болғандықтан, қыздары Мадресфилд сотынан қуды және қалған өмірін ағасының Чеширдегі иелігінде өткізді. Леди Бошамп 1936 жылы 59 жасында дүниеден өтті, кіші баласынан басқа барлық балаларынан алыстап қалды.