Пруссиялық монета соғушы және медальер Авраам Абрамсон
Abraham Abramson
Абрахам Абрамсон (1752/54-1811) – прусский медальер, иудей по происхождению. Создавал медали с изображением известных философов и ученых, член Прусской академии искусств.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пруссиялық монета соғушы (1752/1754–1811)
Prussian coin maker (1752/1754–1811)
Абрахам Абрамсон (1752 немесе 1754 – 28 шілде 1811) – пруссиялық монета соғушы және медаль жасаушы. Еврей отбасында туған ол кейіннен протестантизмге көшкен.
Abraham Abramson (1752 or 1754 – 28 July 1811) was a Prussian coiner and medallist. Born into a Jewish family, he later converted to Protestantism.
Өмір
Ақша соғушы Якоб Абрахамның ұлы, Абрамсон да оның сияқты Ұлы Фридрихтің сарайында қызмет етті, және ол Пруссия өнер академиясына қабылданған алғашқы еврей болды. Абрамсон өнімді медальдар жасаушы болды. Ол өзгелермен қатар Иммануил Кант, Готтольд Эфраим Лессинг, Мозе Мендельсон, Кристоф Мартин Виланд, Иоганн Георг Сульцер және Леонард Эйлерді бейнеледі.
Son of the coiner Jacob Abraham, like him Abramson belonged to the court of Frederick the Great, and he also was the first Jew to be admitted into the Prussian Academy of Arts. Abramson was a prolific medalist. He depicted among others Immanuel Kant, Gotthold Ephraim Lessing, Moses Mendelssohn, Christoph Martin Wieland, Johann Georg Sulzer and Leonhard Euler.
Берлин монетасы үшін алтын жеткізушілер
Бранденбургтің Гогенцоллерн курфюрсті Фредерик Вильгельм (1620–88) Израиль Ааронды Берлин монетаханасына алтын-көміш жеткізуші етіп тағайындады және шағын монеталарды соғу құқығын алдымен Израиль Ааронның әйелі Эстер Либманға, содан кейін Ааронның қайтысынан кейін, сот зергері Йост Либманға берді. Пруссияның Гогенцоллерн королі Фридрих Вильгельм I (1688–1740) христиан шенеуніктердің сәтсіздігінен кейін, теріс пікірмен еврей монета жеткізушілерін тағайындады. Левин Вейттің орнын темекі өндіруші Гомперц ағайындары иеленді. Ұлы Фридрих (1740–86) әкесінің көзқарастарын бөлісті, бірақ мемлекеттік монетахананы еврейлерге жалға беру қажет деп санады. 1751 жылы Гомперц ағайындары банкир Даниэль Ициг пен оның құдайы Мозе Исаакпен бірігіп, алты мемлекеттік монетахананы жалға алды. 1755 жылы олар Френкель ағайындарының бәсекесін жеңіп, осы жеңілдікті сақтап қалды. 1758 жылы бұл топтар бірігіп, Фридрихтің көптеген соғыстарын қаржыландыру үшін жасаған девальвациясынан туған антисемитизмнің салдарымен бірге, оның ар-ұятсыздығын бөлісті, бірақ бұл шара Пруссия мемлекетін сақтап қалған болуы мүмкін. Медальдарды жасау кезінде тұлғалар мен оқиғаларды бейнелеу жеке суретшінің немесе шебердің құзырында болды. Алайда, Ұлы Фридрих шығармашылыққа шектеулер қойды, нәтижесінде швейцариялық Хедлингер мен оның шәкірті Георгий отставкаға кетті. 17 ғасырдың басынан бері еврейлердің Берлиндегі Пруссия монетаханасына алтын-көміш жеткізуі, Меер Ротшильдтің замандасы болған, өте білікті медаль шеберіне жол ашты.
The Hohenzollern Elector of Brandenberg, Frederick William (1620–88) appointed Israel Aaron as bullion supplier to the Berlin mint and granted the right of striking small coins to Esther Liebmann, wife first of Israel Aaron and then, after Aaron's death to the Court jeweller, Jost Liebmann. As Hohenzollern King of Prussia, Frederick William I (1688–1740) reluctantly appointed Jewish mint suppliers after Christian officials had failed. Levin Veit was succeeded in this function by the Gompertz brothers, the tobacco manufacturers. Frederick the Great (1740–86) shared his father's prejudices but found it necessary to lease the state mint to the Jews. In 1751 the Gompertz brothers joined with the banker Daniel Itzig and his brother in law Moses Isaak to lease the six state mints. In 1755 they beat competition from the Fraenkel brothers to retain this concession. In 1758 these factions merged and shared the ignominy of the anti Semitism provoked by Frederick's devaluation in order to finance his many wars, although this expedient may have saved the Prussian state. In the design of medals the celebration of personalities and events was the province of the individual artist or craftsman. However, Frederick the Great imposed restrictions on creativity and the Swiss Hedlinger and his pupil Georgi resigned. The supply of bullion to the Prussian mint at Berlin by Jews since the early 17th century would now pave the way for a highly skilled medallic craftsman and contemporary of Meyer Rothschild.
Жақып Ыбырайым және Ыбырайым Абрамсон
Якоб Абрахам (1723–1800) тегі Мекленбург-Штрелиц герцогтығында болған. Ол алғашқыда он үш жасында Польшаның Лисса қаласында құнды тастарды кескен. 1731 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін отбасы Сверинге, содан кейін Мекленбургке көшкен. 1750 жылы ол мұғалімдің қызы Бейльшенге үйленді. Оның талантын Ұлы Фридрих мойындап, екі жылдық оқудан кейін 1752 жылы Берлин монетаханасында кескіш ретінде бекітті. Келесі жылы, 31 жасында, ол жаңа монетахананы ашу үшін Штеттинге Корольдік медальер ретінде ауыстырылды. 1755 жылы Кёнигсбергке көшіп келгенге дейін ол кішкентай монеталар мен поляк ақшаларын да ойып жасаған. Абрахам Жеті жылдық соғыста (1756–63) Ресей әскерінің шабуылынан қашып, 1758 жылы Данцигке, 1759 жылы Дрезденге және 1761 жылы Берлинге келді, онда ол талер үшін жаңа прус бүркітін жасап, Фридрихтің әскери жетістіктеріне арналған медальдар соқты. Гофманн өзінің өмірбаянында Абрахамды өткір, зиялы және еңбекқор деп сипаттайды; ол суретші емес, шебер еді. Ол Neue Münze және Берлин Altmünze екеуінде де жұмыс істеді. Өмірінің соңғы жиырма жылында оның күші әлсіреп, көптеген жұмыстарын ұлы Абрахам Абрамсонмен бірлесіп жасады. Форрер ең белгілі туындыларын тізімдеді. Мұса Мендельсонның әйгілі медалінде портретті ұлы салған. Ағылшын сериясында III Георгтың неке медалі ерекше көзге түседі. 1800 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол ерекше жағдайда толық азаматтық құқықтарға ие болды және Берлиндегі Гамбург көшесіндегі зиратқа (қатар 28, тас 19!) көптеген құрмет көрсетумен жерленді. Абрамсон (1754–1811) – Абрахамның үш өнер адамының ең табыстысы. Абрахам, Хирш және Мишель атты ұлдарына толық азаматтық құқықтар берілді, бірақ бұл Рошен мен Яхет сияқты қыздарына қол жетімді болмады. Гофманнның заманында Рошеннің ұрпақтары Берлинде табылған. Абрахам 17 жасында Берлин монетаханасында әкесінің ресми көмекшісі болды. Ұзақ оқудан кейін 1782 жылы Корольдік медальер болып тағайындалды және 1787 жылдан 1791 жылға дейін, негізінен Италияда дизайн және модельдеу техникасын үйрене отырып, көп саяхаттады. Ол осы ерекше кезеңнің ең көрнекті медальері деп есептеледі. Оның өнімділігі шамамен 250 медальдан асты. Ол өнер, ғылым, техника, әскери күрес, саяси және әлеуметтік реформалардың өркендеген кезінде өзінің ең жақсы күйінде болды. Ағылшын сериясындағы ең танымал медалі – 1805 жылы Нельсонның қазасын еске алуға арналған медаль. Форрер көптеген ерекше туындыларды тізімдейді, ал Гофманн әке мен ұлының жан-жақты каталогын ұсынады. Абрамсон 57 жасында шамадан тыс жұмыс істеуден қайтыс болды.
Jacob Abraham (1723–1800) originated in the German duchy of Mecklenburg Strelitz. He first cut precious gems at the age of thirteen in Polish Lissa. On the death of his father in 1731 the family moved to Sverin and then to Mecklenburg. In 1750 he married Beilchen, daughter of a teacher. His talents were recognised by Frederick the Great who confirmed his appointment at the Berlin mint as a die cutter in 1752 after a two year apprenticeship. The following year, at the age of 31, he was transferred to Stettin as Royal Medalist to inaugurate a new mint. He also engraved small coins and Polish money before moving to Königsberg in 1755. Abraham fled before the Russian advance in the Seven Years' War (1756–63) to Danzig in 1758, Dresden in 1759 and Berlin in 1761 where he cut a new Prussian eagle for the thaler and struck medals in honour of Frederick's military successes. In his biography Hoffmann describes Abraham as astute, intelligent and industrious; more of a craftsman than an artist. He worked at both the Neue Muntze and Berlin Altmuntze. In the last twenty years of his life his powers declined and much of his work was done collaboratively with his son Abraham Abramson. Forrer catalogued the better known works. Of note is the famous medal of Moses Mendelssohn where the portraiture is the work of the son. In the English series the marriage medal of George III is noteworthy. On his death in 1800, he was, most unusually, granted full civil rights, and laid to rest at the Hamburg Street Cemetery, Berlin (row 28, stone 19!) with many tributes. Abramson (1754–1811) was the most successful of Abraham's three artistic sons. The male children, Abraham, Hirsch and Michel inherited full civil rights, but these were not available to female offspring, Roschen and Yachet. The descendants of Roschen could still be traced in Berlin in Hoffmann's time. Abraham officially became his father's assistant at the Berlin mint at the age of seventeen. He was appointed Royal Medalist in 1782 after a long apprenticeship and travelled extensively from 1787 to 1791 learning design and modelling techniques, mainly in Italy. He is considered the outstanding medalist of this remarkable period. His output was enormous amounting to over 250 medals. He was fortunate to be at the height of his powers at such a time of artistic, scientific and technological advance, military struggle, political and social reform. His best known medal in the English series is that commemorating the death of Nelson in 1805. Again Forrer lists many of the more outstanding works and Hoffmann gives a remarkably comprehensive catalogue of father and son. Abramson died from overwork at the age of 57.
Шығармалары
Патша сарайында Абрахам Абрамсон Вюртембергтің София Доротеясы мен Ресейдің Павел I-інің Берлиндегі үйленуіне арналған екі медаль жасады, сол жылдары өткен тойлардың ең әсемдері деп айтылады.
In the royal court, Abraham Abramson coined two medals, for the marriage in Berlin of Sophie Dorothea of Württemberg and Paul I of Russia, for which the celebrations reportedly were of the most splendid of those years.