Кіріспе

Американдық мүсінші

Американдық өнер және әдебиет академиясының алтын медальдары
Брандейс университетінің мүсіншілік саласындағы шығармашылық өнер сыйлығы
Гарвард университетінің құрметті ғылыми дәрежесі
Ратгерс университетінің құрметті ғылыми дәрежесі
Ұлттық өнер және әдебиет институты
Ұлттық өнер медалі
Эдвард Макдауэлл медалі

Халықаралық өнер әлемінің көрнекті тұлғасы Невелсон 31-ші Венеция биенналесіне қатысты. Оның туындылары Еуропа мен Солтүстік Америкадағы музейлер мен корпоративтік жинақтарға қосылған. Невелсон 20 ғасыр американдық мүсіншілігінің ең маңызды өкілдерінің бірі болып табылады.

1930 жылдар: Зерттеу және тәжірибе

1929 жылдан бастап Невелсон Өнер студенттері лигасынан толық уақыт өнерді оқыды. Бірнеше жыл бойы кедей Невелсон мен оның ұлы көшелерде жүріп, қысқа отын жинады. Бұл отын оның атақты әкелген өнеріне бастау болды. Сол жылы Невелсон Нью-Йорктегі «Осы ғасыр өнері» галереясында Пегги Гуггенхаймнің «31 әйелдің көрмесі» көрмесінде өз жұмыстарын көрсетті. 1940 жылдары ол тас, қола, терракота және ағаш сияқты материалдардан кубистік бейнелер жасауды бастады. 1943 жылы ол Норлист галереясында «Клоун – әлемінің орталығы» атты көрме ұйымдастырды, онда ол табылған заттардан цирк туралы мүсіндер жасады. Көрме жақсы қабылдамады, және Невелсон 1950 жылдардың ортасына дейін табылған заттарды пайдалануды тоқтатты.

Қадамдасу

Невелсон өзінің стилін дамытып жатқан кезде, көптеген көркемдік әріптестері үлкен масштабтағы мүсіндерді жасау үшін металл балқытып жатты. Невелсон кері бағытта жол таңдап, шабыт іздеу үшін көшелерді аралап, оны ағашта тапты. Ағаш бөліктері де Нью-Йорк көшелерінен табылған пайдаланбаған қалдықтар еді. Невелсонның қара және ақ түстерден тұратын шектеулі палитрасы маңызды рөл атқарды. Ол бояу шашыратып (спреймен бояды).

Өзінің туындылары арқылы Невелсон жиі өзінің күрделі өткені, қазіргі уақыттағы қайшылықтары мен болашаққа деген үміттерін зерттейтін. Оның "Sky Cathedral" (Аспан соборы) туындыларын жасауға көбінесе жылдар кетті; Колумб өнер мұражайының қорындағы "Sky Cathedral: Night Wall" (Аспан соборы: Түн қабырғасы) оның Нью-Йорк қаласындағы студиясында 13 жыл бойы салынды. "Аспан соборы" сериясы туралы Невелсон: "Бұл – Ғалам, жұлдыздар, ай – және сіз бен мен, бәріміз" деп мәлімдеді. Невелсонның туындылары көптеген американдық галереяларда көрсетілді, оның ішінде Анита Шапольски галереясы, Вудвард галереясы және Нью-Йорктегі Пейс галереясы, сондай-ақ Флорида штатындағы Лейк-Уорт қаласындағы Маргот галереясы бар. Оның туындылары бүкіл әлемдегі музейлердің қорында сақталған, мысалы, Флорида штатындағы Маямидегі Pérez Art Museum, Вашингтондағы Смитсоновтың американдық өнер мұражайы, Лондонның Тейт галереясы, Уитнидің американдық өнер мұражайы, Бруклин мұражайы, Нью-Йорктегі қазіргі заманғы өнер мұражайы және Гуггенхайм мұражайы.

Қоғамдық жұмыстар

Невелсон "АҚШ-та өнер туындыларымен танымал болған алғашқы әйел" деп сипатталған. 1978 жылы Нью-Йорк қаласы Манхэттеннің төменгі бөлігінде Мейден-Лейн, Либерти-стрит және Уильям-стрит арасында орналасқан Луиза Невелсон алаңы (бұрынғы Легион ескерткіш алаңы) деп аталатын мүсін бағын тапсырды. Бұл Нью-Йорк қаласындағы суретшінің атымен аталған алғашқы қоғамдық кеңістік болды. Құрылғаннан бері маңызды өзгерістерге ұшырап, оның ішінде 2007–2010 жылдары алаңтың толыққанды қайта жобалануы болды, қазір оны Нью-Йорк Федералдық резерв банкі басқарады.

Мұра

Луиза Невелсон өзінің мүсіндерін өткеніне ұқсатып жасады: әрқайсысын өзінің аңызға айналған өзіндік сезімімен пішіндеді, абстрактілі тәсілдер арқылы ерекше иконография жасағандай. Еврей мұражайы, 2007 жыл. 1966 жылдан 1979 жылға дейін Невелсон өзінің құжаттарын бірнеше коммерциялық емес мекемелерге бірнеше кезеңмен сыйлады. Қазір бұл құжаттар толығымен цифрлық форматқа ауыстырылып, Америка өнерінің мұрағатында сақталуда. 2000 жылы АҚШ пошта қызметі Невелсонның құрметіне ескерткіш пошта маркаларын шығарды. Келесі жылы оның досы, драматург Эдвард Алби скульпторға арнап «Occupant» пьесасын жазды. 2002 жылы Нью-Йорктегі қойылымда Энн Бэнкрофт Невелсон рөлін ойнады, бірақ Бэнкрофттың ауруына байланысты ол алдын ала көрсетімдерден әрі жылжымады. Вашингтон қаласының J театры 2019 жылдың қараша айында пьесаны қайта қойды. Невелсонның ерекше және эксцентрикалық бейнесі көптеген белгілі фотографтармен бейнеленген. Невелсон 1974–1979 жылдардағы Джуди Чикагоның шедевр туындысы «The Dinner Party»-де басқа танымал әйелдермен бірге «Мұражай» еденінде тізімделген. Невелсонның қайтыс болған кезде оның мүлкі кем дегенде 100 миллион долларды құрады. Оның ұлы Майк үйінен 36 мүсінді алып кетті. Құжаттар Невелсонның осы туындыларын (миллиондаған долларлық құны бар) 25 жыл бойы досы және көмекшісі болған Диана Маккоунға мұра етіп қалдырғанын көрсетті. 2005 жылы Мария Невелсон, ең кіші немересі, Луиза Невелсон қорын құрды, ол 501c(3) коммерциялық емес ұйым. Оның миссиясы – халықты біліммен қамтамасыз ету және Луиза Невелсонның өмірі мен шығармашылығын тойлау, осылайша оның мұрасын және американдық өнер тарихындағы орнын нығайту. Мария Невелсон әжесі туралы мұражайларда жиі дәріс оқиды және зерттеу қызметтерін ұсынады.

Феминизм және Невельсонның феминисттік өнерге әсері

"Мен феминист емеспін" демейміз. Мен әйел суретшімін. 1940 жылдары Невелсонның туындыларын сынға алғандар оны әйел суретші ретінде ғана қарады. 1941 жылы Нирендорф галереясындағы көрмесіне жазған бір рецензент: "Суретшінің әйел екенін білгенде, біздің құлшынысымызды қайта қарастырдық. Әйтпесе, біз осы мүсіндік туындыларын қазіргі заманның ұлы тұлғасының жұмысы деп бағалаған болар едік". Тағы бір рецензияда да ұқсас сексизм байқалды: "Невелсон – мүсінші; ол Мэн штатының Портленд қаласынан шыққан. Оның осы екі фактісіне де күмәнданарсың, тіпті Невелсонның ер адам екенін де айтарсың, егер Нирендорф галереясында осы айда көрсетіліп жатқан "Суретпен салынған портреттер" атты туындыларын көрсең". Мэри Бет Эдельсонның "Америкалық әйел суретшілердің кейбіреуі тірі күйінде / Соңғы кешкі ас" (1972) туындысы Леонардо да Винчидің "Соңғы кешкі ас" картинасын әр ер адамның басына белгілі әйел суретшілердің суреттерін қосып жасалған, және Невелсон да олардың арасында болды. Бұл сурет әйелдердің бағыныштылығындағы діни және өнер тарихындағы иконографияның рөлін көрсетіп, "феминистік өнер қозғалысының ең танымал суреттерінің біріне" айналды. Невелсонның феминист суретшілерге тигізген әсеріне қарамастан, өнер әлеміндегі кемсітушілік туралы оның пікірі гендерлік себептермен табысқа жете алмайтын суретшілердің өзіне сенімсіздігінен зардап шегетініне байланысты болды. Феминистік өнер журналы Невелсоннан өнер әлемінде сексизмге ұшырағанын сұрағанда, ол: "Мен әйелдердің азаттығымын" деді. Америка өнерінің Кристалл Бриджес мұражайының бұрынғы президенті: "Невелсонның жағдайында ол ең қатал суретші болды. Ол ең бейілді, ең күшті, ең қиын адам еді. Ол өзін енгізіп алды. Бұл бір жол еді, бірақ барлық әйелдер осы жолды таңдамады немесе таңдауға мүмкіндігі болмады".