Уенделл Кашинг Невилл: Теңіз корпусының батыры және 14-ші команданты

Кіріспе

АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусының генералы және «Құрмет медалі» иегері (1870–1930)

Уэнделл Кушинг Невилл (12 мамыр 1870 – 8 шілде 1930) – Теңіз жауынгерлері корпусының генерал-майоры, «Құрмет медалі» иегері және 1929–1930 жылдар аралығында Теңіз жауынгерлері корпусының 14-ші бас командашысы.

Әскери мансап

Невилл Вирджиния штатының Портсмут қаласында дүниеге келді және кейіннен 1886 жылы Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы Әскери-теңіз академиясына түсті, себебі сол жылы оның округінен Аннаполиске тағайындалуға басқа біреудің ниеті болмады. 1890 жылы академияны бітіргеннен кейін және дәуірдің салты бойынша соғыс кемесінде екі жылдық саяхаттан кейін, ол Теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Испан-американ соғысы басталғанда, 2-лейтенант Невилл Кубада қызмет ету үшін лейтенант-полковник Роберт В. Хантингтон басшылығымен жеделдетіліп құрылған 1-батальонға тағайындалды. Батальон Гуантанамо шығанағында қарсыластардың қатты атысы астында шабуыл жасап, плацдарм құрып, сол аймақтағы жау әскерін жеңді. Осы шайқастағы ерекше батырлығы мен басшылығы үшін лейтенант Невилл 1898 жылдың 13 маусымында Теңіз жаяу әскерінің капитаны шеніне өкілеттілік алды. Кейіннен ол 1921 жылы құрылғаннан кейін Brevet медалімен марапатталды. Соғыстан кейін бірнеше ай өткен соң капитандыққа көтерілген Невилл Боксер көтерілісі кезінде Пекиндегі қиын жағдайдағы гарнизонды құтқару үшін Қытайға жіберілген Теңіз жаяу әскері батальонына тағайындалды. Ол сол аймақта төрт шайқасқа қатысып, қайта-қайта батылдығы үшін мақтауға ие болды. Одан немесеуіректеу Филиппин аралдарында Базилан провинциясының әскери губернаторы болып тағайындалды. Осы қызметтен кейін ол Кубада, Никарагуада, Панамада және Гавайиде қызмет етті. АҚШ-тың Веракрусты басып алу кезінде ол 2-ші Базалық полкке қолбасшылық етті. 1914 жылдың 21 сәуірінде Мексикадағы Веракрусқа десант түсірген Теңіз жаяу әскеріне қолбасшылық еткен кезде айқын батырлық көрсетті. Полковник-лейтенант Невилл Вера-Круз интервенциясы кезінде көрсеткен ерен еңбегі үшін Құрмет медалімен марапатталды. Ол, генерал-майор Смедли Д. Батлер және генерал-майор Дэвид Диксон Портер – Құрмет медалімен және Brevet медалімен марапатталған жалғыз үш адам еді. 1915 жылы Невилл Қытайға оралды, онда ол Пекиндегі одақтас күзетшілердің біріктірілген отрядына қолбасшылық етуге таңдалды және 1917 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1916 жылдың тамызында полковник болып тағайындалды. 1918 жылдың 1 қаңтарында, АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа кіргеннен кейін тоғыз ай өткен соң, ол Францияда 5-ші Теңіз жаяу әскері полкіне қолбасшылық етті, Хирам И. Беарстың орнын басты. 5-ші Теңіз жаяу әскері полкі, 6-шы Теңіз жаяу әскері полкімен бірге 4-ші Теңіз жаяу әскері бригадасының құрамына кірді. Мамыр айында ол полкін Белло-Вудқа көшірді, онда Германияның ірі шабуылы шешулі түрде тоқтатылды. Шілдеде 5-ші Теңіз жаяу әскерін Логан Феландқа тапсырғаннан кейін Невиллдің қолбасшылығы 4-ші Теңіз жаяу әскері бригадасын қамтыды, ол Джеймс Харбордтан ауысты, және ол соғыстың соңғы күндері мен Германиядағы оккупациялық қызмет кезінде бригаданы басқарды. 1919 жылы генерал-бригадир болып тағайындалды. Германиядағы оккупациялық армияда қызметтен кейін генерал-бригадир Невилл мен оның бригадасы 1919 жылдың шілдесінде АҚШ-қа оралды. 1920 жылдың тамызында генерал-майор болып тағайындалған ол Теңіз жаяу әскері корпусының бастығының көмекшісі болып қызмет етті, кейіннен Сан-Францискодағы штаб-пәтерімен Флоттық Теңіз жаяу әскері күштерінің қолбасшысы болды. Ол сондай-ақ Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңіз жаяу әскері казармасына қолбасшылық етті. 1929 жылдың 5 наурызында генерал-майор Невилл генерал-майор Джон А. Лежуннің орнын басып, Теңіз жаяу әскері корпусының бастығы болды. 1930 жылдың 8 шілдесінде Мэриленд штатының Эджвотер-Бич қаласында қызмет барысында кенеттен қайтыс болған генерал-майор Невилл сол кездегі ең жарқын әскери мансаптарының бірін аяқтады. Генерал Батлер "Менің жақын ескі досымның" өліміне қайғырып, Лежун, Невилл және өзін "Теңіз жаяу әскерінің үш мушкетері" деп атады. Ол Вирджиния штатының Арлингтон қаласында орналасқан Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.

Neville was born in Portsmouth, Virginia and later entered the Naval Academy at Annapolis, Maryland, in 1886 chiefly because no one else in his district desired an appointment to Annapolis that year. After graduating in 1890 and following a two year cruise aboard a warship, which was the practice of the era, was commissioned a Marine Corps second lieutenant. At the outbreak of the Spanish–American War, 2nd Lt. Neville was assigned to the 1st Battalion, hurriedly organized under Lieutenant Colonel Robert W. Huntington for service in Cuba. The battalion staged a daring attack under heavy gunfire at Guantanamo Bay, established a beachhead and routed enemy forces in that area. For outstanding valor and leadership in that action, Lt. Neville was brevetted a captain in the Marine Corps on June 13, 1898. He was later awarded the Brevet Medal, following its creation in 1921. Promoted to the permanent rank of captain a few months after the war, Neville was assigned to a battalion of Marines ordered to China to relieve the hard pressed garrison at Peking during the Boxer Rebellion. He took part in four battles in that area and was again commended for his gallantry. In the Philippine Islands not long afterwards, he was appointed military governor of Basilan Province. Following that assignment he served in Cuba, Nicaragua, Panama and Hawaii. During the United States occupation of Veracruz, he was in command of the 2nd Advance Base Regiment. While in command of Marines landing at Veracruz, Mexico, on April 21, 1914, he displayed conspicuous gallantry. Lieutenant Colonel Neville was awarded the Medal of Honor for his distinguished conduct during the Vera Cruz intervention. He, Major General Smedley D. Butler and Major General David Dixon Porter were the only individuals to be awarded both the Medal of Honor and the Brevet Medal. In 1915, Neville returned to China where he was chosen to command the combined Allied guard at Peking, serving in that position until 1917. He was promoted to colonel in August 1916. On January 1, 1918, almost nine months after the American entry into World War I, he was placed in command of the 5th Marine Regiment in France, succeeding Hiram I. Bearss. The 5th Marines, together with the 6th Marine Regiment, formed part of the 4th Marine Brigade. In May he moved his regiment into action at Belleau Wood where Germany's big drive was decisively halted. In July, after handing over the 5th Marines to Logan Feland, Neville's command was enlarged to include the 4th Marine Brigade, taking over from James Harbord, which he directed during the remaining days of the war and during its occupation service in Germany. He was promoted to brigadier general in 1919. After service with the Army of Occupation in Germany, Brig. Gen. Neville and his brigade returned to the United States in July 1919. Promoted to major general in August 1920, he served as assistant to the commandant of the Marine Corps and later became commanding general, Fleet Marine Force with headquarters in San Francisco. He also commanded the Marine Barracks, Quantico, Virginia. Maj. Gen. Neville succeeded Maj. Gen. John A. Lejeune as Commandant of the Marine Corps on March 5, 1929. Maj. Gen. Neville's sudden death on July 8, 1930, at Edgewater Beach, Maryland, while in office as commandant, closed one of the most brilliant military careers of his day. General Butler lamented the death of "my dear old friend," labeling Lejeune, Neville, and himself "the three musketeers of the Marines." He was buried at Arlington National Cemetery, in Arlington, Virginia.