Деннис Джозеф Дагерти: Филадельфия архиепископы және кардиналы
Dennis Joseph Dougherty
Деннис Джозеф Даугерти (1865-1951) – американдық католик архиепископы, Филадельфия архиепископы және алғашқы кардиналы. Өмірбаяны мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық католик прелаты (1865–1951)
American Catholic prelate (1865–1951)
Деннис Джозеф Догерти (16 тамыз 1865 – 31 мамыр 1951) – американдық католик шіркеуінің прелаты. Ол 1918 жылдан 1951 жылы қайтыс болғанға дейін Филадельфия архиепископы қызметін атқарды және 1921 жылы кардинал атанды. Ол Филадельфияның ең ұзақ қызмет еткен архиепископы және алғашқы кардиналы болды.
Dennis Joseph Dougherty (August 16, 1865 – May 31, 1951) was an American prelate of the Catholic Church. He served as Archbishop of Philadelphia from 1918 until his death in 1951, and was made a cardinal in 1921. He was Philadelphia's longest serving archbishop and its first cardinal.
Ерте өмір және білім
Дэннис Догерти 1865 жылдың 16 тамызында Пенсильвания штатының Шюилкилл округіне қарасты Батлер қалашығының Хоумсвилл бөлімінде дүниеге келген. Ата-анасы оны "Динни" деп лақап ат қойған, ол Патрик пен Бриджит (құрметті есімі Генри) Догертитің он баласының алтыншысы болды. Олардың отбасы Пенсильванияның көмір аймағында тұрды, Догертидің әкесі көмір шахтасында жұмыс істесе, Догерти өзінің жазғы демалысын шахтада сынықшы болып өткізді. Хоумсвиллде католик шіркеуі немесе шіркеу мектебі болмағандықтан, отбасы жақын маңдағы Жирардвиллдегі Сент-Джозеф шіркеуіне барып, Догерти де сол жердегі мемлекеттік мектепке қатысты. 14 жасында Догерти Овербруктағы Сент-Чарльз Борромео семинариясына түсуге өтініш берді, тіпті емтиханды да тапсырды, бірақ жас болғандықтан қабылдаудан бас тартты. Жирардвиллдегі пасторының кеңесімен, ол Монреальдегі Сент-Мари колледжіне оқуға түсті, онда екі жыл бойы иезуиттерден білім алды. 1881 жылы Догерти қайтадан Сент-Чарльз семинариясына өтініш білдіріп, қабылданды, соның салдарынан алғашқы екі жылдық оқу бағдарламасын өткізіп жіберді. 1890 жылы оқуын аяқтағаннан кейін, ол діни ғылым докторы дәрежесін алды. Келесі 13 жыл бойы ол грек, француз және еврей тілдерін оқытты, содан кейін догматикалық теология кафедрасына тағайындалды, онда ол лекцияларын негізінен латын тілінде оқыды. Ол сонымен қатар Орацио Маруччидің еңбектерін аударғандығымен және англикандық диаконатқа қатысты бірқатар мақалалар жариялағандығымен де ғалым ретінде танылды.
Dennis Dougherty was born on August 16, 1865, in the Homesville section of Butler Township in Schuylkill County, Pennsylvania. Nicknamed "Dinny" by his parents, he was the sixth of ten children of Patrick and Bridget (née Henry) Dougherty, who were natives of County Mayo, Ireland. The family lived in the Coal Region of Pennsylvania, with Dougherty's father working as a coal miner and Dougherty himself spending his summer vacations as a breaker boy in the mines. As there was no Catholic church or parochial school in Homesville, the family worshiped at St. Joseph's Church in nearby Girardville and Dougherty attended public school there as well. At age 14, Dougherty applied to enter St. Charles Borromeo Seminary in Overbrook and even passed the entrance examination, but because of his young age, he was denied admission. On the advice of his pastor in Girardville, he enrolled at Collège Sainte Marie in Montreal, where he studied under the Jesuits for two years. In 1881, Dougherty applied to St. Charles Seminary again and was accepted, skipping the first two years of instruction. At the end of his studies in 1890, he received the degree of Doctor of Divinity. Over the next 13 years, he also taught Greek, French, and Hebrew before being promoted to the chair of dogmatic theology. who lectured almost entirely in Latin. He also established a reputation as a scholar with his translation of the works of Orazio Marucchi and his publication of a series of articles on Anglican ordinations.
Нуава Сеговия
1903 жылғы 7 сәуірде Догерти Филиппиндегі Нуэва-Сеговия епископы қызметіне тағайындалғаны туралы хабарланды. АҚШ-тың католиктік аралдарды аннексиялауы және 1898 жылғы Париж шартының Филиппин тәуелсіздігін мойындамауы Филиппин-Америка соғысын қоздырды. Осы соғыс барысында католик дін қызметкері Грегорио Аглипай Риммен жарылып, ұлттық Филиппин тәуелсіз шіркеуін құрды. 1902 жылы америкалықтардың жеңісімен аяқталған соғыстан кейін, папа Лео XIII Филиппин епархияларына төрт американдық епископты тағайындады, олардың арасында Догерти де болды. Догерти 1903 жылғы 14 маусымда Римдегі Санти-Джованни-э-Паоло-аль-Челио шіркеуінде, бұрынғы профессоры болған кардинал Франческо Сатоллиден, кардинал Пьетро Гаспарри және архиепископ Энрико Грациолидің қатысуымен епископтық киеге жиналды. Епископ және оның дін қызметкерлері 24 тамызда Филадельфиядан аттанып, 22 қазанда Вигандағы епархиялық орынға жетті. Догерти Аглипайды сотта меншік құқығын дәлелдеуге мәжбүр етіп, шіркеу мүлкін қайтаруға қол жеткізді және соборды жөндеу үшін қаражат жинау мақсатында Виганда қаласында үй-үй аралап жүрді. Соғыс кезінде американдық әскерлер басып алған епархиялық семинария 1904 жылғы маусымда қайта ашылды және иезуиттермен жұмыс істеді. Сондай-ақ, Шартрдегі Сент-Пол қарындастарының қамқорлығымен қыздар академиясы да қайта ашылды, олар Тугегараода екінші академия құрды. Филиппиндегі протестант миссионерлерінің күшін басу үшін Догерти кинотеатр ашты, онда билет бағасы – протестанттық Киелі кітап. Догерти Сан-Францискодағы лауазымды қабылдауға дайын екенін білдірді, бірақ кардинал Рафаэль Мерри дель Валь Филиппинде Догертиге көбірек қажет деп есептегендіктен, бұл қадамға вето қойды. Сол жылы мамыр айында Буффало епархиясының епископы Чарльз Х. Колтон қайтыс болды, ал шілдеде Чикаго архиепархиясының архиепископы Джеймс Эдвард Куигли дүние салды. Догерти бастапқыда Чикагоға тағайындалатын болған, ал Бруклиннің көмекші епископы Джордж Мунделин Буффалоға жіберілді. Алайда, Римнің бұл ниеті туралы ақпарат британ үкіметіне жеткенде, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Монделин сияқты неміс епискобының Канада шекарасына жақын орналасуына наразылық білдірді. Тағайындаулар ауыстырылды және Догерти 1915 жылғы 9 желтоқсанда Буффало епископы болып тағайындалды. Догерти келген кезде епархия жаңа соборды салуға жұмсалған 1,6 миллион долларлық қарызбен ауырған еді. Өзінің қызметінің кезеңінде ол 15 жаңа приход құрды және бостандық облигацияларын сатып алу науқандары мен Қызыл Крест арқылы соғысқа қолдау көрсетті. Семинариядағы профессоры болған кезіндегідей, Догерти "тізгінді темірмен ұстайтын, уақтылы болуды, бағынуды және құрмет көрсетуді талап ететін қатаң тәртіптің" иесі ретінде танылды. Ол архиепископтық кеңістіктің үлкен кеңеюіне ықпал етті. Филадельфиядағы 33 жылдық қызметінің ішінде архиепископтықтағы католиктер саны шамамен 710 000-нан 1 031 866-ға дейін өсті; дін қызметкерлерінің саны 779-дан 1910-ға дейін; діни қарындастар 3884-тен 6819-ға дейін; шіркеулер 327-ден 397-ге дейін; ауруханалар алтыдан 18-ге дейін; шіркеу мектептері 180-ден 325-ке дейін; жоғары мектептер үштен 56-ға дейін; ал колледждер үштен жетіге дейін артты. Догерти келгеннен кейін үш айдан кейін өткен Филадельфиядағы бостандық шеруі салдарынан 12 000 адам қаза тапты. Догерти шіркеу ғимараттарын уақытша аурухана ретінде пайдалануға рұқсат берді. Көптеген қарындастар медбике болып жұмыс істеді және Догерти Сент-Чарльз семинариясының студенттерінен ерікті қабір қазушыларды іздеді. 1918 жылғы қазан айындағы мемлекеттік денсаулық сақтау басқармасының бұйрығына сәйкес Догерти барлық шіркеулер мен мектептерді қоғамдық жиналыстардан жапты. Пандемия басылғаннан кейін қала әкімі Томас Б. Смит Догертиге алғысын білдіріп: "Мен архиепископ пен қарындастар көрсеткен қызметтерді эпидемияны бақылауға алудағы ең маңызды көмекшілердің бірі деп санаймын" деді.
On April 7, 1903, Dougherty was notified of his appointment as Bishop of Nueva Segovia in the Philippines. The annexation of the heavily Catholic islands by the United States and the rejection of Philippine independence by the 1898 Treaty of Paris had helped fuel the Philippine–American War, during which the Catholic priest Gregorio Aglipay broke with Rome and founded the nationalist Philippine Independent Church. After the war ended with an American victory in 1902, Pope Leo XIII appointed four American bishops to Philippine dioceses, including Dougherty. Dougherty received his episcopal consecration on June 14, 1903, from Cardinal Francesco Satolli (his former professor), with Cardinal Pietro Gasparri and Archbishop Enrico Grazioli serving as co consecrators, at the church of Santi Giovanni e Paolo al Celio in Rome. The bishop and his priests left Philadelphia on August 24 and arrived at the diocesan seat in Vigan on October 22. Dougherty managed to recover church property by forcing Aglipay to unsuccessfully prove ownership in court, and he made house to house visits in Vigan to collect funds to repair the cathedral. The diocesan seminary, which had been occupied by American troops during the war, was reopened in June 1904 and staffed by the Jesuits. A girls' academy was also reopened under the care of the Sisters of Saint Paul of Chartres, who established a second academy in Tuguegarao. To combat the efforts of Protestant missionaries in the Philippines, Dougherty operated a movie theater where the price of admission was a Protestant Bible. Dougherty expressed his willingness to accept the post in San Francisco, but the move was vetoed by Cardinal Rafael Merry del Val, believing Dougherty was needed more in the Philippines. Bishop Charles H. Colton of the Diocese of Buffalo died in May that year, followed by Archbishop James Edward Quigley of the Archdiocese of Chicago in July. Dougherty was initially slated for Chicago while Auxiliary Bishop George Mundelein of Brooklyn was slated for Buffalo. However, when rumors of Rome's intentions reached the British government, it reportedly objected to having a German bishop like Mundelein so close to the Canadian border during World War I. The appointments were switched and Dougherty was named Bishop of Buffalo on December 9, 1915. At the time of Dougherty's arrival, the diocese was burdened with a debt of $1.6 million from the construction of the new cathedral. During his tenure, he also established 15 new parishes and supported the war effort through liberty bond campaigns and Red Cross drives. Similar to his time as a seminary professor, Dougherty was known as the "strictest disciplinarian [who] rules his clergy with an iron hand, insists on punctuality, obedience, deference." for his massive expansion of the archdiocese. During his 33 year tenure in Philadelphia, the number of Catholics in the archdiocese increased from approximately 710,000 to 1,031,866; priests from 779 to 1,910; religious sisters from 3,884 to 6,819; churches from 327 to 397; hospitals from six to 18; parochial schools from 180 to 325; high schools from three to 56; and colleges from three to seven. The Philadelphia Liberty Loans Parade, held nearly three months after Dougherty's arrival, resulted in 12,000 deaths alone. Dougherty authorized the use of church facilities as temporary hospitals. Many nuns worked as nurses and Dougherty asked for volunteer gravediggers among the students at St. Charles Seminary. In compliance with the state Board of Health's order in October 1918, Dougherty closed all churches and schools to public gatherings. When the pandemic subsided, Mayor Thomas B. Smith expressed his gratitude to Dougherty by saying, "I look upon the services rendered by the Archbishop and the nuns as one of the most potent aids in making the headway we have toward getting control of the epidemic."
Кардинал
1921 жылғы 13 ақпанда Папа Бенедикт XV Догертиді кардиналдар алқасына көтеретіні жарияланды. Кардинал ретінде Догерти қасиеттіліктерді реттеу, рәсімдер, діннің таралуы және Шығыс шіркеулері жөніндегі кеңестердің мүшесі болды. Филадельфияға қысқа қайтарылғаннан кейін, ол 28 қаңтарда Квебек кардиналы Луи Назаир Бегинмен бірге Нью-Йорктен жолға шықты, бірақ 2 ақпанда басталатын конклавқа үлгере алмайтынын айтты. Олардың кемесі қатты дауылдардың салдарынан кешікті, теңізде жүргенде Папа Пий XI сайланғаны туралы хабар алды. Бостон кардиналы Уильям Генри О'Коннелл де конклавқа қатыса алмады, нәтижесінде американдық сайлаушылар болмады. 9 ақпанда Римге келген Догерти жаңа папамен жеке кездесуде болды, оның туыстары Пенсильвания штатының Блумсбург қаласында тұрды. Догерти 1939 жылғы Папа Пий XII сайланған конклавқа қатыса алды.
On February 13, 1921, it was announced that Pope Benedict XV would elevate Dougherty to the College of Cardinals. As a cardinal, Dougherty served as a member of the congregations for Discipline of the Sacraments, Rites, Propagation of the Faith, and Oriental Churches. After briefly returning to Philadelphia, he departed from New York with Cardinal Louis Nazaire Bégin of Quebec on January 28 but noted that he did not expect to arrive in time for the conclave, which was scheduled to begin on February 2. Their ship was delayed by severe storms, and they received news of the election of Pope Pius XI while at sea. Cardinal William Henry O'Connell of Boston also missed the conclave, leaving no American electors. After arriving in Rome on February 9, Dougherty had a private audience with the new pope, who had relatives living in Bloomsburg, Pennsylvania. Dougherty was able to participate in the 1939 conclave that elected Pope Pius XII.
Католиктік білім беру
Догерти, діни қызметкер ретінде өткен өмірінің барлық уақытын оқытумен өткізген, әрбір приходта шіркеу мектебін құруға талаптанды. Ол осы директиваны орындағысы келмейтін діни қызметкерлерді жұмыстан босатумен жиі қорқытатын, өйткені "Пархоздық мектеп – қажеттілік, әсіресе біздің балаларымыз ерестік, сенімсіздік және кейде дінсіздік атмосферасында тыныс алатын елде. Діни қызметкерлер мен ата-аналар балаларға діни білім беруге міндетті" деп сенді. 1921 жылғы маусымда Вилланова университетінің бітірушілеріне арналған сөзінде Догерти федералды білім беру департаменті жоспарларын сынап: "Католик мектептерінің Вашингтондағы саясаткерлер тобының бақылауына ешқашан келуіне жол бермейміз" деді.
Dougherty, whose entire time as a priest was spent in teaching, was insistent on the establishment of a parochial school at every parish. He frequently threatened to suspend priests who were unwilling to follow this directive, believing, "A parochial school is a necessity, especially in this country where our children breathe in an atmosphere of hersey, unbelief, and sometimes irreligion Priests and parents are bound to provide a religious education for children." In an address to the graduating class of Villanova University in June 1921, Dougherty denounced plans for a federal Department of Education, saying, "We give notice that we will never permit our Catholic schools to be controlled by a clique of politicians in Washington."
Этностық топтар
Филадельфиядағы итальяндықтар арасында күшейіп келе жатқан протестанттық насихаттаудың ықпалына қарсы тұру үшін Догерти Санкт-Карл Борромео семинариясында итальян тілі сабақтарын ашты және Римде білім алған дін қызметкерлерін итальян шіркеулеріне орналастырды. Бірақ, ол ассимиляцияны ынталандыру мақсатында елдің басқа жерлерінде танымал болған Сан-Дженнаро мерекесі сияқты итальяндық діни тойларды шектеді. Догерти мен итальяндық католик қауымы арасындағы шиеленіс 1933 жылы, кардиналдың Оңтүстік Филадельфиядағы итальян тіліндегі "Жақсы Кеңес Анасы" шіркеуін жабу жоспары көтеріліске ұшырағанда, ең жоғары нүктеге жетті. Шіркеу жабылу алдында мыңдаған адамдар шіркеуді басып алып, тіпті бір дін қызметкерін бес айға дерлік тұтқын ретінде ұстады. Ол ана (қазір әулие) Катерина Дрекселдің американдық аборигендер мен афроамерикандықтар арасындағы жұмысын қолдады және бір рет: "Мүмкін, ұлттың ең үлкен мәселесі – құл ретінде осы жерге әкелініп, тағдырына тасталған түсті терілі адамдар" деп жазды. 1923 жылы ол бастауыш мектепке қабылдаудың нәсіліне қарамастан, шіркеудегі тұру орнына негізделетінін жариялады, соның нәтижесінде қара нәсілді балаларды көбінесе қара нәсілді шіркеулердегі мектептерге жіберу саясаты тоқтатылды. Келесі жылы ол Батыс Филадельфияда Қасиетті Құтқарушы шіркеуін (қазіргі Санкт-Игнатий) құрды, ал 1925 жылы Қасиетті Сакрамент әпкелері де сол жерде монастырь ашты. Қытай католиктері үшін Киелі Құтқарушы шіркеуі 1941 жылы ашылып, 1946 жылы кардинал Томас Тьен Кенсин сапармен келді.
To offset the intensifying efforts of Protestant evangelization among Italian Philadelphians, Dougherty introduced Italian classes at St. Charles Borromeo Seminary and placed priests who had studied in Rome at Italian churches. However, he also discouraged Italian religious festivals like the Feast of San Gennaro, which were popular elsewhere in the country, to encourage assimilation. Tensions between Dougherty and the Italian Catholic community reached a high point in 1933, when the cardinal's plan to close the Italian speaking parish of Our Lady of Good Counsel in South Philadelphia sparked a riot. On the eve of the parish's closure, thousands of parishioners occupied the church and even held a priest hostage for five months. He encouraged the work of Mother (now Saint) Katharine Drexel among Native Americans and African Americans, and once wrote, "Perhaps the greatest problem confronting the nation is that of the colored race, who were brought here as slaves and have been abandoned to their fate." In 1923, he declared that elementary school admissions would be based on parish residence, regardless of race, ending a policy of sending Black children to schools in predominantly Black parishes. The following year he established Holy Savior Church (now St. Ignatius) in West Philadelphia, where the Sisters of the Blessed Sacrament also opened a convent in 1925. Holy Redeemer Church for Chinese Catholics was opened in 1941 and visited by Cardinal Thomas Tien Ken sin in 1946.
Кинотеатрларға тыйым салу
1934 жылдың мамыр айында Догерти Филадельфия архиепископиясындағы католиктерге кинотеатрларға баруға тыйым салып, киноиндустрияның "сексуалдық және қылмыстық" мәселелерге ден қоюын "біздің христиандық өркениетіміздің негіздеріне жасалған қатыгез және жасырын шабуыл" деп мәлімдеді. Ол былай деді: "Қазіргі таңда тек кассалық табысқа қатысты аргументтер ғана естіледі". Ол Гарри Уорнермен кездесуді екі рет ұйымдастырудан бас тартты. Догерти бұл тыйымды ешқашан кері қайтарған жоқ, бірақ католиктер біртіндеп кинотеатрларға орала бастады. 1934 жылдың маусым айында Филадельфиялық католик Джозеф Брин жаңа құрылған Өндіріс кодексі басқармасының басшысы болып тағайындалды және Хейс кодексін фильм өндірісіне енгізуге кірісті. 2005 жылғы үкімді сот баяндамасында Догертидің (1918-1951) қызмет еткен кезеңінде кем дегенде екі дін қызметкері сексуалдық зорлық-зомбылық жасады деген айыптар келтірілді және олар басқа шіркеулерге ауыстырылды:
In May 1934, Dougherty forbid Catholics in the Archdiocese of Philadelphia from entering movie theaters, declaring that the film industry's focus on "sex and crime" was a "vicious and insidious attack on the very foundations of our Christian civilization." He added: "The only argument likely to be heard now is that which affects the box office." He twice refused to arrange a meeting with Harry Warner. While Dougherty never revoked the ban, Catholics gradually returned to theaters. In June 1934, one Philadelphia Catholic, Joseph Breen, was appointed to head the newly created Production Code Administration and apply the Hays Code to film production. A 2005 grand jury report included at least two priests during Dougherty's tenure (1918 1951) who were accused of sexual abuse and transferred to other parishes:
Қасиетті Джерард У. Чемберс Филадельфия архиепископиясында дін қызметкері болып жұмыс істеген 40 жыл ішінде көптеген алтарь ұлдарына зиян келтірді деп айыпталды және 1934-1949 жылдар аралығында Догертидің қызмет ету кезеңінде 11 түрлі шіркеуге ауыстырылды. Қасиетті Джозеф П. Гауш 1948 жылы Догертиге жеткізілген кішкентай ұлдарды зорлағаны туралы егжей-тегжейлі хаттар жазды. "тәуба ету" үшін Висконсин штатындағы ауруханаға жіберілгеннен кейін, Гауш 1949 жылы Истон қаласындағы Падуалық Әулие Антоний шіркеуіне тағайындалды. 1949 жылдың ақпан айында ол 1921 жылы кардинал болғаннан бергі алғашқы баспасөз мәслихатын өткізіп, Венгриядағы кардинал Йозеф Миндсентиге қатысты сот процесін "әділеттің қорлауы" деп атады. Оның жаназасы епископ Дж. Кэрролл МакКормик, Догертидің туысы және Филадельфияның қосымша епископы тарапынан өткізілді. Ол Киелі Петр және Пауыл кафедралық соборының мазарда жерленген. Филадельфиядағы Кардинал Догерти атындағы орта мектеп оның құрметіне аталған.
Rev. Gerard W. Chambers was accused of molesting numerous altar boys during his 40 years as a priest in the Archdiocese of Philadelphia, and was transferred to 11 different parishes under Dougherty's tenure between 1934 and 1949. Rev. Joseph P. Gausch wrote letters to another priest detailing his abuse of young boys, which were brought to Dougherty's attention in 1948. After being sent to a hospital in Wisconsin to do "penance," Gausch was assigned to St. Anthony of Padua Parish in Easton in 1949. In February 1949, he held his first press conference since becoming a cardinal in 1921 to denounce the treatment of Cardinal József Mindszenty, whose trial in Hungary he labeled a "mockery of justice." His funeral Mass was celebrated by Bishop J. Carroll McCormick, Dougherty's nephew and an auxiliary bishop of Philadelphia. He is buried in the crypt of the Cathedral Basilica of Saints Peter and Paul. Cardinal Dougherty High School in Philadelphia is named in his honor.