Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын фольк-рок музыканты (1941–2016)
халық музыканты
English folk rock musician (1941–2016)
the folk musician
Дэвид Сирил Эрик Свабрик (5 сәуір 1941 – 3 маусым 2016) – ағылшын халық музыканты және әнші-күйші. Ол екінші британдық фольклорлық қайта жанданудың ең бағалы музыканттарының бірі болды, 1960 жылдардың ең маңызды топтары мен жобаларына үлес қосты. Ол көп сұранысқа ие студиялық музыкант болды, оның мансабында фольклор және фольк-рок музыкасының көптеген көрнекті өкілдерімен жұмыс істеді. 1969 жылдан бастап Fairport Convention тобының мүшесі болған ол британдық фольк-рок қозғалысын бастаған Liege & Lief (1969) альбомын жасауға көмектесті. Осы және одан кейінгі мансабы британдық дәстүрлі музыкаға қызығушылықты арттырды және поп-рок музыкасына да әсер етті. 1970 жылдан кейін ол Fairport Convention тобының жетекшісіне айналып, 1979 жылы уақытша тарағанға дейін бірнеше маңызды альбомдар арқылы топты басқарды. 1998 жылы шыққан The Cropredy Box альбомында оның стиліне британдық және көптеген әлемдік скрипкашылар еліктегені немесе одан дамығандығы айтылды. Ол сонымен қатар шағын акустикалық топтарда ойнады және жеке жобалармен айналысты. Ол көптеген жазбаларды жасады, танымал болды және дәстүрлі британдық музыканы түсіндіруге үлкен үлес қосты.
David Cyril Eric Swarbrick (5 April 1941 – 3 June 2016) was an English folk musician and singer songwriter. He was one of the most highly regarded musicians produced by the second British folk revival, contributing to some of the most important groups and projects of the 1960s, and he became a much sought after session musician, which led him throughout his career to work with many of the major figures in folk and folk rock music. A member of Fairport Convention from 1969, he assisted on their influential album Liege & Lief (1969) which is credited with initiating the British folk rock movement. This, and his subsequent career, helped create greater interest in British traditional music and was also influential within mainstream rock. After 1970 he emerged as Fairport Convention's leading figure and guided the band through a series of important albums until their temporary disbandment in 1979. Fairport Convention claimed in 1998 on The Cropredy Box album, that his style has been copied or developed by almost every British and many world folk violin players who have followed him. He also played in a series of smaller, acoustic units and engaged in solo projects. He maintained a massive output of recordings and a significant profile and made a major contribution to the interpretation of traditional British music.
Карьерасының алғашқы жылдары - 1968 жыл
1941 жылғы 5 сәуірде Суррейдегі Стоунли қаласында туған ол отбасымен бірге Солтүстік Йоркширдегі Грассингтонның жанындағы Линтонға көшіп келді, онда скрипкада ойнауды үйренді. 1940 жылдардың соңында отбасы Бирмингемге көшіп, ол 1950 жылдардың соңында принтер болу ниетімен Бирмингем өнер колледжіне (қазір Бирмингем қалалық университетінің Бирмингем өнер және дизайн институтының құрамында) түсті. Гитарада ойнаған скиффл тобымен таланттар байқауында жеңіске жеткеннен кейін ол жергілікті халық музыканттары Берилл және Роджер Мариотттармен танысты. Мариоттар оны қанаттарына бітіріп алды, ал Берилл ол скиффл қызығуына дейін классикалық скрипкада ойнағанын білген соң, оны қайтадан скрипкаға оралуға ынталандырды және ол Берилл Мариотт Сейлидх тобына қосылды. Ол BBC Radio Ballads сериясына сол кездегі британдық фольклорлық қозғалыстың үш ең маңызды тұлғасымен бірге жазылған жазбаларға үлкен үлес қосты: А. Л. Ллойд, Эван Макколл және Макколлдың әйелі Пегги Сигер, сондай-ақ Ян Кэмпбелл тобының қатысқан бірнеше жинақтарына. 1965 жылдан бастап ол Мартин Картимен жұмыс істей бастады, оны оның тұңғыш альбомында қолдады. Кейіннен Сварбрикті топқа қосылуға шақырды және ол скрипканы электрлендірген фольклор сахнасындағы алғашқы скрипкашы болды. Мартин Карти кейінірек Сварбриктің қосылу туралы шешім қабылдамағанын еске алып, Картиге: "Мен осы Ричард [Томпсон]пен ойнадым және онымен өмір бойы ойнағым келеді" деді. Бірге, енді Сварбрик Ричард Томпсонмен бірлесіп "Crazy Man Michael" әнін жазды, олар 1969 жылғы Liege & Lief альбомын жасады. Оның күшті және бірегей скрипка стилі топтың жаңа дыбысы мен бағытына өте маңызды болды, бұл Сварбриктің альбом үшін дайындаған төрт джиг пен роликтің қосындысында байқалды және олар кейінгі Фэрпорттың барлық өнернамаларының маңызды бөлігіне айналды. Алайда, Сварбрик есту қабілетінің нашарлауын бастан өткерді, ол оның мансабының соңына дейін қиындықтар тудырды. Бұл жаңа құрамның алғашқы альбомы Full House (1970) Liege & Lief сияқты коммерциялық сәттілікке жетпегенімен, салыстырмалы түрде жақсы сатылды және жоғары бағаланды. Liege & Lief сияқты, ол дәстүрлі күйлердің интерпретацияларын қамтыды, соның ішінде эпостық "Сэр Патрик Спенс" және Сварбрик ұйымдастырған тағы бір аспаптық "Dirty Linen", сондай-ақ Сварбрик пен гитарист Ричард Томпсон бірлесіп жазған әндер, соның ішінде олардың "Walk Awhile" әні және тоғыз минуттық соғысқа қарсы гимн "Sloth". Бұл серіктестік Full House альбомында тағы үш ән шығарды. Алайда, Томпсон топтан кеткеннен кейін жемісті ынтымақтастық аяқталды. "Sloth" әнін Plainsong және Nikki Sudden сияқты басқа да орындаушылар қайтадан орындады. 2016 жылы Сварбриктің қайтысынан кейін, ақын Ян Макмиллан "Фейрпорт Конвенцияның "Sloth" әнінде ойнауы әрқашан менің жүрегімді ауырлатты" деп еске алды. Фейрпорт Конвенциясының бұрынғы мүшелері өз мансабына кіріскен кезде, Сварбрикке музыкалық қолдау көрсету үшін жиі шақырды, осылайша Сэнди Денни мен Ричард Томпсонның альбомдарына көмектесті. Ол сондай-ақ Джон Ренборн, Ал Стюарт және Питер Белламидің шығармаларын қоса алғанда, сол дәуірдің ең маңызды фольклорлық альбомдарында ойнады. 1970 жылдардың екінші жартысында ол жеке альбомдар сериясын шығара бастады. Томпсонсыз, Сварбрик басшылыққа, жазуға және ән айтуға одан да көп жауапкершілік жүктеді, нәтижесінде "Babbacombe" Lee фольк-рок операсы альбомы шықты, оның көп бөлігін Сварбрик жазды (Джон Баббакомб Лидің шынайы оқиғасын айтады, ол кісі өлтіргені үшін айыпталып, асылуға сотталды. Аспап үш рет бұзылып, Ли өмірінің көп бөлігін жазалаушы болып өткізді). Нәтижесінде топқа көбірек назар аударылды, соның ішінде BBC телеарнасының бағдарламасына арналған жұмыс, бірақ сыншылар альбомдағы әртүрліліктің жетіспеуін атап өтті. 1971 жылы Саймон Никол топтан кеткенде, Сварбрик топтың ең ұзақ қызмет еткен мүшесі болды және топты таңғажайып қатардағы өзгерістер мен проблемалық жобалар арқылы ұстап тұруға жауапты болды. Келесі Rosie альбомы, мүмкін, оған ең жақын ән болып табылатын, бірақ жалпы алғанда сыншылардан сәттілік көрмеген, Сварбрик жазған атау трек үшін ерекшеленеді. Келесі релиз, Nine (1974) - Сварбрик пен жаңа мүше Тревор Лукастың жазу серіктестігіне қатты сүйенді, бірақ оған бұрынғы ынтымақтастықтың өмір сүру қабілеті жетіспеді. 1974 жылы Сэнди Денни қайта қосылғанда, топтың табысы көтерілді, ал нәтижесінде шыққан Rising for the Moon альбомында Сварбрик жазу мен ән айтуда аз рөл атқарды. Деннидің соңғы рет топтан кетуінен кейін, Сварбрик оны үш студиялық альбом арқылы басқарды, жеке жобаны Фэрпорт альбомы Gottle O'Geer (1976) және Vertigo үшін екі альбомға айналдырды: The Bonny Bunch of Roses (1977) және Tipplers Tales (1978), олар жақсы сатылмады, бірақ кейіннен Сварбриктің ең жақсы скрипкалық жұмыстарын қамтыды деп есептелді. Алайда, бәрі де қаржылық және келісімшарттық қиындықтардың арасында болды және Сварбриктің есту қабілеті нашарлап, күшейтілген өнернамалармен нашарлады. 1979 жылы топ Оксфордширдегі Кропредиде қоштасу концертін берді, содан кейін тарады.
Born on 5 April 1941 in Stoneleigh, Surrey, his family moved to Linton, near Grassington, North Yorkshire, where he learned to play the violin. In the late 1940s the family moved to Birmingham, where he attended Birmingham College of Art (now absorbed into the Birmingham Institute of Art and Design at Birmingham City University) in the late 1950s, with the intention of becoming a printer. After winning a talent contest with his skiffle band, playing guitar, he was introduced to Beryl and Roger Marriott, influential local folk musicians. The Marriotts took him under their wing and Beryl, discovering that he had played the violin classically up until the skiffle craze, actively encouraged him to switch back to the fiddle and he joined the Beryl Marriott Ceilidh Band. He contributed significantly to the BBC Radio Ballads series on recordings with the three most important figures in the British folk movement of the time A. L. Lloyd, Ewan MacColl, and MacColl's wife Peggy Seeger, as well as part of several collections to which the Ian Campbell Group contributed. From 1965 he began to work with Martin Carthy, supporting him on his eponymous first album. Subsequently, Swarbrick was asked to join the group and was the first fiddler on the folk scene to electrify the violin. Martin Carthy later recalled that Swarbrick had been indecisive about joining, telling Carthy: "I just played with this guy Richard [Thompson] and I want to play with him for the rest of my life." Together, now with Swarbrick co writing with Richard Thompson "Crazy Man Michael", they created the groundbreaking album Liege & Lief (1969). His energetic and unique fiddle style was essential to the new sound and direction of the band, most marked on the medley of four jigs and reels that Swarbrick arranged for the album and which were to become an essential part of almost every subsequent Fairport performance. However, Swarbrick was already beginning to suffer the hearing problems that would dog the rest of his career. The first album of this new line up, Full House (1970), although not as commercially successful as Liege & Lief, sold relatively well, and remains highly regarded. Like Liege & Lief it contained interpretations of traditional tunes, including the epic "Sir Patrick Spens" and another instrumental arranged by Swarbrick, "Dirty Linen", but also contained songs jointly penned by Swarbrick and guitarist Richard Thompson, including what would become their opening live song "Walk Awhile", and the nine minute long anti war anthem "Sloth". The partnership produced another three songs on Full House. However, the fruitful collaboration was ended when Thompson departed the band soon after. The song "Sloth" has since been covered by other artists such as Plainsong and Nikki Sudden. After Swarbrick's death 2016, in poet Ian McMillan recalled how "his playing on Fairport Convention's "Sloth" broke my heart every time". As ex Fairport Convention members embarked on their own careers, Swarbrick was often called upon to provide musical support, as he did for albums by Sandy Denny and Richard Thompson. He also played on some of the most significant folk albums of the era, including work by John Renbourn, Al Stewart and Peter Bellamy. In the second half of the 1970s, he began to release a series of solo albums. Without Thompson, Swarbrick shouldered even more responsibility for leadership, writing and singing and the result was a folk rock opera album "Babbacombe" Lee, mostly written by Swarbrick (telling the true story of John Babbacombe Lee, a man convicted of murder and sentenced to hang. The scaffold apparatus failed three times and Lee survived to spend much of his life in penal servitude). The result gained the band some mainstream attention, including a BBC TV programme devoted to the work, but was a mixed artistic achievement, with critics noting the lack of variety in the album. When Simon Nicol quit the band in 1971, Swarbrick was the longest standing member and responsible for keeping the group afloat through a bewildering series of line up changes and problematic projects. The next album Rosie is chiefly notable for the title track, written by Swarbrick, which is perhaps the song most closely associated with him, but overall it was not a critical success. The following release, Nine (1974), relied heavily on the writing partnership between Swarbrick and new member Trevor Lucas, but it perhaps lacked the vitality of previous collaborations. The fortunes of the band rallied when Sandy Denny rejoined in 1974 and on the resulting album Rising for the Moon Swarbrick took more of a backseat in writing and singing. After Denny's final departure from the band, Swarbrick managed to steer it through three more studio albums, turning a solo project into a Fairport album Gottle O'Geer (1976) and two albums for Vertigo; The Bonny Bunch of Roses (1977) and Tipplers Tales (1978), which sold poorly, but have since been seen as containing some of Swarbrick's best fiddle work. However, all this was done amid financial and contractual difficulties and Swarbrick's hearing problems were becoming severe and were aggravated by amplified performances. In 1979 the band played a farewell concert in Cropredy, Oxfordshire, then disbanded.
Жеке өмір
Суарбрик бірнеше рет үйленген. Оның үш баласы – Эмили, Александр және Изабел, сегіз немересі және екі шөбересі болды. Оның соңғы әйелі суретші Джилл Свабрик Бэнкс болды. Олар 2016 жылғы маусымда қайтыс болғанға дейін Ковентриде және Уэльстің орталық бөлігінде бірге тұрды. 2012 жылғы Fatea Awards сыйлығында Суарбрик өмірлік жетістіктері үшін марапатталды.
Swarbrick was married several times. He had three children, Emily, Alexander and Isobel, eight grandchildren, and two great grandchildren. His last marriage was to the painter Jill Swarbrick Banks. They lived together in Coventry and mid Wales until his death in June 2016. At the 2012 Fatea Awards, Swarbrick was awarded The Life Time Achievement Award.
Дискография
Иан Кэмпбелл фольк тобымен, Эван Макколл, А. Л. Ллойд және Пегги Сигермен бірге жасаған ерте жұмыстарын, сондай-ақ көптеген әртістердің альбомдарында қонақ музыкант ретіндегі еңбектерін ескере отырып, Суарбриктің 167-ден астам альбомда қатысқандығын айтуға болады.
Taking account of his early work with the Ian Campbell Folk Group, as well as with Ewan MacColl, A. L. Lloyd and Peggy Seeger, and including his work as a guest musician on the albums of many artists, Swarbrick can be credited with over 167 album appearances.