АҚШ Әскери-теңіз күштерінің соңғы дизель-электрлік сүңгімелі кемесі

Кіріспе

АҚШ Теңіз күштерінде пайдаланылған дизельді-электрлік суасты кемелерінің соңғы класы

2,146 тонна (2,180 т) толық
2,637 тонна (2,679 т) су астында
бір вал
|Кеме жылдамдығы=* бетінде,
сноркельдеу арқылы,
су астында Нидерланд пен Қытай Республикасының (Нидерландта жобаланған және салынған) Barbel класының дизайнына ұқсас кемелер салынды. Жапондық және олардың кейінгі ұрпақтары да Barbel класының әсеріне тап болды.

Дизайн

SCB 150 жобасы бойынша жобаланған бұл сынып ядролық су асты кемелерінің дизельдік қуатпен жұмыс істейтін, сәл кіші нұсқасы болды. Барбель класының дизайнында тәжірибелік Альбакордың бірнеше ерекшеліктері пайдаланылды, ең айқындысы – толық ағымдасқан «тамшы» пішіндес корпус. Альбакордың бір вал конфигурациясы, қарсылықты азайту және жылдамдықты арттыру үшін қажет болды, сондай-ақ Барбель, Скипжак және барлық келесі АҚШ ядролық су асты кемелері үшін қабылданды. Бұл Әскери-теңіз күштерінде кең пікірталас пен талдау нысаны болды, себебі екі вал қосымша сенімділік пен маневрлік қабілетті ұсынды. Барбельдер алғаш рет басқару мұнарасын алып тастады, оның орнына шабуыл орталығы мен басқару бөлімінің функцияларын бір кеңістікте біріктірді, бұл да барлық келесі АҚШ су асты кемелерінде қабылданған ерекшелік болды. Бұл «Albacore» ерекшелігі болған «баспасөз түймесімен» балласты басқаруды қабылдау арқылы жеңілдетілді. Бұрынғы жобаларда трим жүйесінің құбырлары басқару бөлімі арқылы жүргізілген, онда клапандар қолмен басқарылған. «Баспасөз түймесімен» жүйе әр клапанға гидравликалық жетекті қолданды, олар басқару бөлімінен қашықтан электрмен басқарылды (іс жүзінде ауыстырып-қосқыштар арқылы). Бұл басқару бөлімінің кеңістігін үнемдеді және трим операцияларын жүргізуге қажетті уақытты қысқартты. Жалпы орналасуы ұрыс кезінде қару-жарақ пен кеме басқару жүйелерін үйлестіруді жеңілдетті. Барбельдердің торпедалық түтіктердің орналасуы Скипжактармен бірдей болды, алты түтік үш қатарға орналасқан. Бұл (және Скипжактан шыққан Джордж Вашингтон класының SSBN кемелері) осы конфигурацияға ие болған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жалғыз кластары болды, себебі келесі SSN жобалары үлкен алдыңғы сонар сферасына орын жасау үшін төрт бұрышты орталық торпедалық түтіктерді пайдаланды, ал көптеген SSBN кемелері төрт алдыңғы түтікке ие болды. Барбельдер алдыңғы бөлігінде орналасқан суға батып кету қанаттарымен салынды, бірақ олар бірнеше жыл ішінде желкен қанаттарымен (яғни су үстіндегі қанаттармен) ауыстырылды. Бұл мүмкіндік АҚШ Әскери-теңіз күштерінің су асты кемелерінде стандартты болды, ал алдыңғы қанаттар жақсартылған кемелермен қайта қолданылды, алғашқысы 1987 жылы теңізге жіберілді.

Designed under project SCB 150, the class overall was a somewhat smaller diesel powered version of the nuclear submarines, the first of which entered service only three months after Barbel, having been laid down only 11 days later. Several features of the experimental Albacore were used in the Barbel class design, most obviously the fully streamlined "teardrop" hull. Albacores single shaft configuration, necessary to minimize drag and thus maximize speed, was also adopted for the Barbels, Skipjacks, and all subsequent US nuclear submarines. This was a matter of considerable debate and analysis within the Navy, as two shafts offered redundancy and improved maneuverability. For the first time, the Barbels also did away with the conning tower, instead combining the functions of attack center and control room into the same space, another feature adopted for all subsequent US submarines. This was facilitated by the adoption of "push button" ballast control, another feature of Albacore. Previous designs had routed the trim system piping through the control room, where the valves were manually operated. The "push button" system used hydraulic operators on each valve, remotely electrically operated (actually via toggle switches) from the control room. This greatly conserved control room space and reduced the time required to conduct trim operations. The overall layout made coordination of the weapons and ship control systems easier during combat operations. The torpedo tube arrangement of the Barbels was the same as the Skipjacks, with six bow tubes in a three over three configuration. These (and the Skipjack derived George Washington class SSBNs) were the only US Navy classes to have this configuration, as subsequent SSN designs used four angled midships torpedo tubes to make room for a large bow sonar sphere, and most SSBNs had four bow tubes. The Barbels were built with bow mounted diving planes, but these were replaced by sail planes (aka fairwater planes) within a few years. This feature was standard on US Navy submarines until bow planes returned with the improved , the first of which was launched in 1987.

Сыныптағы кемелер

АтауыҚалқан нөмірі ҚұрылысшыҚұрылысы басталғанЖүзеге асырылғанҚызметке кіргенҚызметтен шығарылғанҚызмет мерзімі ТағдырыБарбелSS 580Портсмут теңіз кемелер жасақтауы18 мамыр 195619 шілде 195817 қаңтар 19594 желтоқсан 198930.9Қызметтен шығарылды 4 желтоқсан 1989, азбест оқшаулауына байланысты ақаулық, 30 қаңтар 2001 күні нысана ретінде пайдаланылдыBluebackSS 581Ингаллс кеме құрылысы, Паскагула, Миссисипи15 сәуір 195716 мамыр 195915 қазан 19591 қазан 199030.9Қызметтен шығарылды 1 қазан 1990, 1994 жылдан бастап Орегон штатының Портленд қаласындағы Орегон ғылым және өнеркәсіп мұражайында экспонат ретінде қойылды. BonefishSS 582New York Shipbuilding, Camden, New Jersey3 маусым 195722 қараша 19589 шілде 195928 қыркүйек 198829.31988 жылғы 24 сәуірде үш адамның қаза болуына себеп болған өрттен кейін жөнделмеді, 1989 жылғы 17 тамызда Northrop Grumman сынақтар үшін сатып алды.