Кіріспе
Америкалық генетик, Жаңа Зеландия регби лигасының халықаралық ойыншысы Томас Хант Морган. Ол сонымен қатар Чикаго университетінің 7-ші президенті болды. Бидл мен Татумның маңызды эксперименттері Нейроспора красса нан саңылауын рентген сәулелеріне ұшыратудан тұрды, бұл мутацияларға алып келді. Олар бірнеше эксперименттер арқылы осы мутациялар метаболизм жолдарындағы нақты ферменттердің өзгеруіне себеп болатынын көрсетті. Бұл эксперименттер оларды гендер мен ферменттік реакциялар арасындағы тікелей байланыс туралы "бір ген – бір фермент" гипотезасын ұсынуға итермеледі.
New Zealand rugby league international
Thomas Hunt Morgan He also served as the 7th President of the University of Chicago. Beadle and Tatum's key experiments involved exposing the bread mold Neurospora crassa to x rays, causing mutations. In a series of experiments, they showed that these mutations caused changes in specific enzymes involved in metabolic pathways. These experiments led them to propose a direct link between genes and enzymatic reactions, known as the One gene one enzyme hypothesis.
Білім және ерте өмір
Джордж Уэллс Бидл Небраска штатының Ваху қаласында дүниеге келді. Ол Чаунси Элмер Бидл мен Хэтти Альброның ұлы болды, олар жақын жердегі ферманың иесі және басқарушысы еді. Джордж Ваху орта мектебінде білім алды, және егер мектептегі бір мұғалімі оны ғылымға бағыттап, Небраска штатының Линкольн қаласындағы Ауыл шаруашылығы колледжіне оқуға көндірмегенде, ол өзі де фермер болар еді. 1926 жылы ол Небраска университетінде ғылым бакалавры дәрежесін алды және кейін гибридтік бидайды зерттеген профессор Ф. Д. Кеиммен бір жыл жұмыс істеді. 1927 жылы ол ғылым магистрі дәрежесін алды, және профессор Кеим оған Корнелл университетінде оқытушы ассистент лауазымын ұсынды, онда ол 1931 жылға дейін профессорлар Р. А. Эмерсон және Л. В. Шарппен бірге Zea mays-тағы Мендель асинapsісін зерттеді.
Мансап және зерттеу
1931 жылы Пасаденадағы Калифорния технология институтында стипендия алды, онда 1931 жылдан 1936 жылға дейін қалды. Осы кезеңде ол үнді жүгерісін зерттеуді жалғастырды және профессорлар Теодосий Добжанский, С. Эмерсон және Альфред Стюртевантпен бірлесіп, жеміс шыбығы *Drosophila melanogaster*-де кроссинговер жұмыстарын бастады. 1935 жылы Бидл алты айға Парижге барып, Институт де Биология физико-химия институтында профессор Борис Эфруссимен жұмыс істеді. Олар бірге *Drosophila*-дағы көз пигментінің дамуын зерттеуді бастады, бұл кейіннен *Neurospora* саңырауқұлағының генетикасының биохимиясы жөніндегі жұмыстарға әкелді, ол үшін Бидл мен Эдвард Лори Татумға 1958 жылы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығы берілді. 1936 жылы Бидл Калифорния технология институтын тастап, Гарвард университетінде генетика профессорының көмекшісі болды. Бір жылдан кейін ол Стэнфорд университетінде биология (генетика) профессоры болып тағайындалды және тоғыз жыл бойы сол жерде қалды, осы кезеңнің көп бөлігінде Татуммен бірлесіп жұмыс істеді. Бидл мен Татумның бұл жұмысы маңызды жалпылауға әкелді: көптеген мутанттар минималды ортада өсе алмайды, бірақ "толық" ортада өсе алады, олардың әрқайсысына минималды ортада өсу үшін тек бір ғана қосымша қажет. Егер белгілі бір қоректік заттың (мысалы, аминқышқыл немесе витамин) синтезі мутация салдарынан бұзылса, онда бұл мутант штаммын минималды ортаға қажетті қоректік затты қосу арқылы өсіруге болады. Бұл жайт мутациялардың көпшілігі бір ғана метаболикалық жолға әсер ететінін көрсетті. Алғашқы зерттеулерден кейін алынған қосымша мәліметтер, әдетте, жолдың бір ғана сатысы бұғатталатынын көрсетті. 1941 жылы үш осындай ауксотрофты мутанттар туралы алғашқы хабарламадан кейін Бидл мен Татум осы әдісті байланысты мутанттардың сериясын жасау үшін пайдаланды және бірнеше метаболикалық жолдарда аминқышқылдар мен басқа да метаболиттердің синтезделу ретін анықтады. Бұл эксперименттерден белгілі болғандай, әр геннің мутациясы бір ферменттің белсенділігіне әсер етеді. Бұл бір ген – бір фермент гипотезасына тікелей әкелді, ол белгілі бір түзетулермен қазірге дейін негізінен жарамды болып келеді. Хоровицтің айтуынша, Бидл мен Татумның жұмысы гендердің биосинтезде маңызды рөл атқаратынын көрсетті. Эксперименттер жүргізілген кезде (1941) генетик емес ғалымдар гендер көздің түсі және жеміс шыбықтарындағы қылқаламның орналасуы сияқты қарапайым биологиялық белгілерді ғана реттейді деп сенді, ал негізгі биохимия цитоплазмада белгісіз процестермен анықталады. Сондай-ақ, көптеген беделді генетиктер гендердің әрекеті өте күрделі, оны қарапайым экспериментпен шешуге болмайды деп ойлады. Осылайша Бидл мен Татум генетиканы түсінуде түбегейлі революция жасады. 1946 жылы Бидл Калифорния технология институтына биология профессоры және биология бөлімінің төрағасы болып оралды. Ол 1961 жылдың қаңтарына дейін мұнда болды, содан кейін Чикаго университетінің канцлері болып сайланды және сол жылдың күзінде осы университеттің президенті болды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Бидл жүгері генетикасы бойынша ерекше эксперимент жүргізді. Бірнеше зертханада ол *Teosinte/Maize* гибридтерінің бірнеше сериясын өсірді. Содан кейін оларды бір-бірімен будандастырды. Ол осы екінші ұрпақта ата-аналық фенотиптердің пайда болу жиілігін анықтады. Бұл өсімдіктердің көп бөлігі жүгері мен *Teosinte*-нің аралық белгілеріне ие болды, бірақ 500 өсімдіктің шамамен 1-і аталық жүгеріге немесе аталық *Teosinte*-ге толық сәйкес келді. Мендель генетикасының математикалық әдістерін пайдаланып, ол жүгері мен *Teosinte*-нің арасындағы айырмашылық шамамен 5 немесе 6 генетикалық локусқа тең екенін есептеді. Бұл дәлелдің күші соншалық, қазіргі ғалымдардың көпшілігі *Teosinte*-нің жүгерінің жабайы ата-бабасы екеніне келіседі. Өмірі бойы Бидл көптеген құрметті наградаларға ие болды. Олардың ішінде келесі университеттердің құрметті ғылым докторы атағы: Йель (1947), Небраска (1949), Солтүстік-Батыс университеті (1952), Ратгерс университеті (1954), Кенион колледжі (1955), Веслиан университеті (1956), Бирмингем университеті және Оксфорд университеті (Англия, 1959), Помона колледжі (1961) және Лейк Форест колледжі (1962). 1962 жылы оған Лос-Анджелестегі Калифорния университеті заңгерлік ғылымдарының құрметті дәрежесі берілді. 1946 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол сондай-ақ Америкалық халық денсаулығы қауымдастығының Ласкер сыйлығын (1950), Дайер сыйлығын (1951), Данияның Эмиль Кристиан Хансен сыйлығын (1953), ғылымдағы Альберт Эйнштейннің естелік сыйлығын (1958), 1958 жылғы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын Эдвард Татум және Джошуа Ледербергпен бірге, Америкалық қатерлі ісік қоғамының Ұлттық сыйлығын (1959) және Ұлттық ғылым академиясының Кимбер генетикалық сыйлығын (1960) алды.
Марапаттар мен құрметтер
Нобель сыйлығынан басқа, Бидл көптеген басқа да марапаттар алды. Бидл бірнеше ғылыми қоғамның мүшесі болды, ол Ұлттық ғылым академиясының мүшесі (атомдық сәулеленудің генетикалық әсерлері жөніндегі комитеттің төрағасы), Америка генетика қоғамы (1946 жылы президент), Америка ғылымды дамыту қауымдастығы (1955 жылы президент), Америка қатерлі ісіктер қоғамы (ғылыми кеңес төрағасы), Лондон Корольдік қоғамының шетелдік мүшесі (ForMemRS), Дания Корольдік ғылым академиясы және Америка философиялық қоғамы. Америка генетика қоғамының Джордж У. Бидл сыйлығы оның құрметіне аталған. Небраска штатының Миллард қаласындағы Джордж Бидл орта мектебі (Миллард мемлекеттік мектептер округінің бөлігі) оның есімімен аталады. Ол 2001 жылы ашылды. Небраска-Линкольн университетінің биохимия кафедрасын қамтитын Бидл орталығы да Джордж Бидлдің есімімен аталған.
Жеке өмір
Бидл екі рет үйленген. Бірінші әйелінен ол Дэвид есімді ұл табалды, ол қазір Нидерландының Гаага қаласында тұрады. Оның екінші әйелі, Мюриэл МакКлюр (1915–1994), танымал жазушы, Калифорнияда дүниеге келген. Бидлдің негізгі хоббилері – тауға шығу, шаңғы тебу және бағбандалықпен айналысу. Ол Аляскадағы Доунерак тауына алғашқы болып көтерілген. Небраска университетінде оқығанда FarmHouse бауырластығының мүшесі болған. Бидл 1989 жылдың 9 маусымында қайтыс болды. Ол дінге сенбеген адам еді.