Эдвард Б. Льюис: Американдық генетик және даму эволюциясының негізін қалаушы

Кіріспе

Американдық биолог (1918–2004)

Эдвард Баттс Льюис (20 мамыр 1918 – 21 шілде 2004) – американдық генетик, 1995 жылғы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығының бірлескен иегері. Ол эволюциялық даму биологиясы саласын қалыптастыруға үлкен үлес қосты.

Ерте өмір

Льюис Пенсильвания штатының Уилкс-Барре қаласында Лора Мэри Льюис (қыз есімі Хисстед) мен сағатшы-зергер Эдвард Баттс Льюистің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның толық аты Эдвард Баттс Льюис кіші болуы тиіс еді, бірақ туу туралы куәлігінде ортаңғы аты ретінде қателікпен "Б" деп жазылған. Льюис Е. Л. Мейерс орта мектебін бітірді.

Білім және мансап

1939 жылы Миннесота университетінен биостатистика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, онда ол C. P. Оливердің зертханасында Drosophila melanogaster-ді зерттеді. 1942 жылы Льюис Калифорния технология институтында (Caltech) докторлық диссертациясын қорғады, оның ғылыми жетекшісі Альфред Стюртевант болды. 1939 жылы Эдвард Б. Льюис Caltech-ке келіп, үш жылдың ішінде PhD дәрежесін аяқтады. 1942 жылы Льюис метеорология саласында АҚШ Әскери-әуе күштерінің оқу бағдарламасына қабылданды және бір жылдан кейін осы мамандық бойынша магистр дәрежесін алды. 1943 жылы әскери қызметке аттанғанда университет президенті Роберт А. Милликан оған оралғаннан кейін Caltech-те оқытушы болып жұмыс істейтінін айтты. Ол төрт жыл бойы Гавайи және Окинавада ауа райы болжаушысы болып қызмет етті. Льюис 1946 жылы қайтып оралып, Caltech-тегі лауазымын иеленді, онда оның міндеттеріне генетика курсының кіріспе зертханалық жұмысына көмектесу кірді. 1956 жылы профессор атағына ие болды, ал 1966 жылы Томас Хант Морган атындағы биология профессоры болды. Льюис күнделікті жаттығулар жасауды қалыптастырды, әр таңды таңғы аспен және жаттығумен бастады, оншалықты ауырғанша. Льюис әдетте факультет мүшелерімен Антенейумда түскі ас ішіп, содан кейін ұйықтап, кешке зертханаға оралатын. Оның күнделікті әрекеттерінің ең тұрақтысы – жұмыстың көп бөлігін түнгі уақытта жасауы. Ол флейта ойнауды ұнататын және түнде ойнауға уақыт табатын. Сонымен қатар, Льюис өмірдің басқа да жақтарын бағалайтын, тіпті олар оның әдеттегі кестесіне бөгет болған жағдайда да. Оның бос уақытында жүгіру, жүзу, жағажайда ойнау, достарымен камералық музыка ойнау, киноға бару және операға қатысу сияқты істермен айналысты. Эдвард Б. Льюис қарапайым адам болды және оның еңбектеріне әрдайым лайықты назар берілмеді. Бірақ уақыт өте келе оның Drosophila жұмысының маңызы артып, оған көбірек назар аударыла бастады. (Дрозофила Биторакстық кешенінің гомеотикалық гендерін және олардың функциясын анықтауы), эволюциялық даму биологиясының негізін қалады және жануарлардың дамуын бақылайтын жалпыға ортақ, эволюциялық тұрақты стратегияларды түсінуге негіз салды. Ол комплементация тестісін жасағанмен де танымал. Оның генетика, даму биологиясы, радиация және қатерлі ісік салаларындағы маңызды жарияланымдары 2004 жылы жарық көрген «Гендер, даму және қатерлі ісік» кітабында жинақталған. 1950 жылдары Льюис рентген сәулелерінен, ядролық сынақтардан және басқа да көздерден шыққан радиацияның қатерлі ісіктің себебі болу мүмкіндігін зерттеді. Ол Хиросима мен Нагасакидегі атом бомбалаудан аман қалғандардың, сондай-ақ рентген сәулелеріне ұшыраған радиологтар мен науқастардың медициналық жазбаларын қарады. Льюис «радиациядан туындаған денсаулық тәуекелдері бұрын бағаланғаннан кем екеніне» қорытынды жасады. Льюис Science және басқа да журналдарда мақалалар жариялады және 1957 жылы атом энергиясы жөніндегі Конгресс комитетіне баяндама жасады. Пікірталастың ғылыми деңгейіндегі маңызды мәселе «шектік теория» дұрыс па, әлде Льюистің айтуынша, радиоактивтіліктің әсері «шегі жоқ сызықтық» па, яғни сәулеленудің кез келген дозасы ұзақ мерзімді жинақталған әсерге ие бола ма еді. Сызықтыққа қарсы шектік теория мәселесі 1962 жылы ядролық сынақтар туралы пікірталасқа қайта оралды, ол кезде Питтсбург физигі Эрнест Стернгласс сызықтық тезисін Алиса Стюарттың зерттеулері растады деп мәлімдеді. (Джон Гофманды да қараңыз). 2001 жылдың 20 қарашасында Льюис Калифорния технология институтының Керкхофф кітапханасында (Пасадена, Калифорния) Эллиот Мейеровицпен сұхбаттасты. Бұл сұхбат 2004 жылы «Генетикадағы әңгімелер: 1-том, № 3 – Эдвард Б. Льюис; Генетикадағы біздің зияткерлік мұрамыздың ауызша тарихы» деген атпен DVD форматында шығарылды. 67 минут; Продюсер Рошель Истон Эспозито; Американың генетикалық қоғамы.

He received a BA in Biostatistics from the University of Minnesota in 1939, where he worked on Drosophila melanogaster in the lab of C. P. Oliver. In 1942 Lewis received a PhD from California Institute of Technology (Caltech), working under the guidance of Alfred Sturtevant. In 1939, Edward B. Lewis arrived at Caltech and finished his PhD within three years. Lewis enrolled in the U. S. Army Air Corps training program in meteorology in 1942 and later received his master's degree in the area a year later. As he left for military service in 1943, he was told by the university president Robert A. Millikan that he had a position as an instructor at Caltech when he returned. He served working mostly as a weather forecaster in Hawaii and Okinawa for four years. Lewis returned in 1946 and took his position at Caltech where his duties included helping in the laboratory for an introductory genetics course. He was promoted in 1956 to a professor and became the Thomas Hunt Morgan Professor of Biology in 1966. Lewis maintained a constant exercise routine in his day, as he started his mornings with breakfast and exercise, until he suffered from cancer. Lewis would normally have lunch with his faculty members at the Anthenaeum, then take a nap and return to the laboratory in the evening. The most constant part of his daily routine was that he would do most of his work at night. He also enjoyed playing the flute and would allow himself to have time to play the flute at night. In addition, Lewis appreciated other aspects of life even though they interrupted his typical schedule. Some other things he did with his time include: jogging, swimming, playing on the beach, playing chamber music with friends, going to see movies, and attending opera performances. Edward B. Lewis was a humble man who did not always receive attention for his works. Over time, his work with Drosophila became more appreciated and he began to attract more attention. of the Drosophila Bithorax complex of homeotic genes, and elucidation of its function), founded the field of evolutionary developmental biology and laid the groundwork for our current understanding of the universal, evolutionarily conserved strategies controlling animal development. He is credited with development of the complementation test. His key publications in the fields of genetics, developmental biology, radiation and cancer are presented in the book Genes, Development and Cancer, which was released in 2004. During the 1950s, Lewis studied the effects of radiation from X rays, nuclear fallout and other sources as possible causes of cancer. He reviewed medical records from survivors of the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki, as well as radiologists and patients exposed to X rays. Lewis concluded that "health risks from radiation had been underestimated". Lewis published articles in Science and other journals and made a presentation to a Congressional committee on atomic energy in 1957. At the scientific level of the debate, the crucial question was whether the "threshold theory" was valid or whether, as Lewis insisted, the effects of radioactivity were "linear with no threshold", where every exposure to radiation had a long term cumulative effect. The issue of linearity versus threshold re entered the debate on nuclear fallout in 1962, when Ernest Sternglass, a Pittsburgh physicist, argued that the linearity thesis was confirmed by the research of Alice Stewart. (See also John Gofman )

On November 20, 2001, Lewis was interviewed by Elliot Meyerowitz in the Kerckhoff Library at the California Institute of Technology, Pasadena, California. This interview was released on DVD in 2004 as "Conversations in Genetics: Volume 1, No. 3 – Edward B. Lewis; An Oral History of Our Intellectual Heritage in Genetics" 67 min; Producer Rochelle Easton Esposito; The Genetics Society of America.