Кіріспе

Атлантикалық дауыл түрі, даму орны бойынша жіктелетін тропикалық циклон түрі.

Кабо-Верде дауылдары – Батыс Африка жағалауынан шығып, Кабо-Верде аралдарының үстінен немесе жанынан өткен тропикалық толқыннан төмен ендікте, ашық тропиктерде пайда болатын Атлантикалық дауылдары. Атлантикалық дауыл маусымында орташа есеппен екі Кабо-Верде дауылдары болады. Бұл дауылдар көбінесе маусымның ең ірі және күшті дауылдары болып табылады, себебі олар құрлыққа немесе әлсіреуге себеп болатын басқа факторларға кездеспей тұрып, жылы ашық мұхит үстінде дамиды. Кабо-Верде дауылдарының көпшілігі ірі болады, ал Ален, Иван, Дин және Ирма сияқты кейбіреулері түрлі рекордтарды орнатқан. Атлантикалық алабындағы ең ұзақ сақталған тропикалық циклондардың көп бөлігі Кабо-Верде дауылдары болып табылады. Көптеген дауылдар теңізге қауіпсіз шығып кетеді, бірақ кейбіреулері Кариб теңізі мен Мексика шығанағы арқылы өтіп, Кариб елдері, Орталық Америка, Мексика, Бермуд аралдары, АҚШ және кейде Канада үшін зиянды дауылға айналады. 1970 жылдан бері осы дауылдардың қалыптасуын түсіну мақсатында зерттеу жобалары жүргізілуде.

Шығу тегі

1940 жылдардың басына дейін «Кабо-Верде дауылдары» термині тамыз және қыркүйек айының басында пайда болатын дауылдарды білдіретін. Кабо-Верде дауылдары әдетте Африка саваннасында жауын-шашын маусымында пайда болатын тропикалық толқындардан қалыптасады, содан кейін Африка далаларына жылжиды. Бұл бұзылыстар Африканың батыс жағалауынан шығып, жағалаудан шыққаннан кейін, 10-15 градус ендікте немесе Кабо-Верде аралдарына қарай, тез арада тропикалық циклонға айналады. 2006 жылы «NAMMA 06» (NASA African Monsoon Multidisciplinary Activities) деп аталатын екі айлық зерттеу жобасы өткізілді, оның аясында Дуглас DC-8 ұшақтары Атлантика мұхитының шығысындағы Кабо-Верде дауылдарына айналу потенциалы бар бастама кезеңіндегі бұзылыстарды зерттеді.