Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Белімдік нығайту түрі
Type of fortification
Концентрикалық қамал – екі немесе одан көп концентрикалық қабырғалардан тұратын қамал, онда сыртқы қабырға ішкі қабырғадан төмен болып, одан қорғануға мүмкіндік береді. Жер бедеріне қарай, жоспары тіктөртбұрышты (Белвоар және Бомарис қамалдарында) немесе дұрыс емес көпбұрышты (Крак және Маргат қамалдарында) болуы мүмкін, мұнда тік қабырғалар төбенің контурларын қайталайды. Концентрикалық қамалдар бірінің ішіне бірі орналасқан қамалға ұқсайды, осылайша ішкі және сыртқы аула құрылады. Олар көбінесе орталыққа орналасқан, жеке тұрған мұнарасыз салынған. Егер қамалдың ішінде ерекше мықты мұнара (донжон) болса, мысалы, Кракта немесе Маргатта, ол ішкі қоршаудан шығып тұрады.
A concentric castle is a castle with two or more concentric curtain walls, such that the outer wall is lower than the inner and can be defended from it. The layout was square (at Belvoir and Beaumaris) where the terrain permitted, or an irregular polygon (at Krak and Margat) where curtain walls of a spur castle followed the contours of a hill. Concentric castles resemble one castle nested inside the other, thus creating an inner and outer ward. They are typically built without a central free standing keep. Where the castle includes a particularly strong tower (donjon), such as at Krak or Margat, it projects from the inner enceinte.
Даму
Мыңдаған жылдар бұрын ассириялықтар, парсылықтар, ежелгі египеттіктер және вавилондықтар сияқты мәдениеттерде, сыртқы қабырғалары ішкі қабырғалардан төмен болатын қабырғалармен қоршалған қамалдар немесе қалалар кездесетін. Мысалы, Израильдегі Лахыш қаласының қазбаларында табылған көп қабатты қабырғалар, ассириялықтардың қаланы сәтті қоршауы бейнеленген суреттерде көрсетілген. Византиялықтар да Константинополь қабырғаларын салды, олардың көп бөлігі екі қабатты қабырғалар мен бекіністерден тұрды. Ежелгі Вавилон қаласы да бірнеше қабатты бекіністерге ие болды, олардың ең танымал мысалы – Иштар қақпасы. Дегенмен, концентрлі қамалдың басқа бекіністермен байланысы күрделі. Концентрлі қамалдың ерте мысалы – 11 ғасырдың басында Түркияда салынған Византияның Корыкос қамалы. Тарихшылар (әсіресе Хью Кеннеди) концентрлі қорғаныстың 12-13 ғасырлардағы крестонос мемлекеттеріндегі қоршау технологиясының жетістіктеріне жауап ретінде пайда болғанын айтады. Сыртқы қабырға ішкі қабырғаны қоршау машиналарыннан қорғаса, ішкі қабырға мен ілгері шығып тұрған мұнаралар арбалеттерден жанындағы жауға шабуыл жасауға мүмкіндік берді. Мықты мұнаралар қоршаушыларға қарсы оқ ату үшін тікұшақтарды орнатуға да пайдалы болған болуы мүмкін. Қабырғаларда әдетте мұнаралар, жебе тесіктері және кренелляция сияқты қабырға басының қорғаныс құрылыстары, ал одан да жетілдірілген жағдайларда – махиколяциялар болады, олардың барлығы белсенді қорғаныс стиліне бағытталған. Концентрлі қамалдар 13 ғасырда Еуропада пайда болды, Уэльсте Эдуард I салған қамалдар, әсіресе Бомарис қамалы, "үлгілі концентрлі қамал" ретінде ерекше көзге түсті, бірақ толық аяқталмады. Бомарис тік жарға қабаттасқан жерде емес, тегіс жерде салынғандықтан, барлық бағытта қабырғалар мен мұнараларды салу қажет болды, бұл қамалға өте дұрыс, шамамен төртбұрышты жоспар берді. Крестонос бекіністерінің ықпалы болған деген болжам бар, бірақ Шығыстан және одан да ертерек Византиялық мысалдардан технологияны беру деңгейі тарихшылар арасында әлі де даулы мәселе болып қала береді.
Surrounding fortresses or towns with a series of defensive walls where the outer walls are lower than the inner walls is something that has been found in fortifications going back thousands of years to cultures like the Assyrians, Persians, Ancient Egyptians and Babylonians. The ancient city of Lachish, a place in Israel, was excavated and found to consist of multiple walls that were illustrated in Assyrian art documenting their successful siege of the city. The Byzantines also famously constructed the Walls of Constantinople, which featured double layers of walls through most of its perimeter and a moat. The city of ancient Babylon also featured multiple layers of fortifications, famously seen in the Ishtar Gate. However, the relationship of the concentric castle to other forms of fortification is complex. An example of an early concentric castle is the Byzantine castle of Korykos in Turkey, built in the early 11th century AD. Historians (in particular Hugh Kennedy) have argued that the concentric defence arose as a response to advances in siege technology in the crusader states from the 12th to the 13th century. The outer wall protected the inner one from siege engines, while the inner wall and the projecting towers provided flanking fire from crossbows. Also, the strong towers may have served as platforms for trebuchets for shooting back at the besiegers. The walls typically include towers, arrowslits, and wall head defences such as crenellation and, in more advanced cases, machicolations, all aimed at an active style of defence. Concentric castles appeared in Europe in the 13th century, with the castles built in Wales by Edward I providing some outstanding examples, in particular Beaumaris Castle, a "perfect concentric castle", albeit unfinished. As Beaumaris was built on flat terrain rather than a spur, it was both necessary and possible to build walls and towers facing in all directions, giving a very regular, almost square, floor plan to the castle. Some influence from crusader fortification has been conjectured, but the amount of technology transfer from the East and much earlier Byzantine examples remains controversial among historians.
Ұқсас құрылымдар
Киелі Рим империясының неміс тілінде сөйлейтін мемлекеттерінде көптеген қамалдар екі қабырғалы қоршаулармен салынған, олардың арасында "цвингер" деп аталатын тар кеңістік болған. Мұндай қоршаулар қақпа сияқты осал жерлерге қосымша салынған, бірақ Уэльстегі немесе крестонос қамалдарындағыдай толыққанды дамымаған. Сыртқы және ішкі қабырғалар принципі Константинопольдің Феодосиан қабырғалары және Каркассон қаласының қабырғалары сияқты бекіністі қалаларда да қолданылған. Қорғаныс шебін бүйірлеп оқпен күшейту идеясы кейінгі кезеңдерде де жалғасты, мысалы, Вобанның ерте заманғы бекіністерінде сыртқы қорғаныс құрылыстары басқаларымен қорғалған және бақыланатын, ал олардың жаулануы ішкі цитадельдің тұтастығын бұзбаған. Испания мен Португалиядағы Реконкистадан бұрын және оның кезінде салынған цитадельдерде де Еуропаның басқа жерлерінде кездесетін концентрлі қамалдарға ұқсас бекіністер кездеседі. Альмодовар-дель-Рио қамалы және Португалияның Лиссабон қаласындағы Сент-Джордж қамалы мұндай бекіністердің жақсы мысалдары болып табылады.
In the German speaking states of the Holy Roman Empire, many castles had double curtain walls with a narrow ward between them, referred to as a Zwinger. These were added at vulnerable points like the gate but were rarely as fully developed as in the concentric castles in Wales or the Crusader castles. The principle of an outer and inner wall was also used in fortified cities, such as the Theodosian Walls of Constantinople and the city wall of Carcassonne. The concept of mutually reinforcing lines of defence with flanking fire was continued in later periods, such as the early modern fortifications of Vauban, where outer defence works were protected and overlooked by others and their capture did not destroy the integrity of the inner Citadel. Citadels from before and during the Reconquista in Spain and Portugal also have fortifications similar to concentric castles found elsewhere in Europe. Castle of Almodóvar del Río is a good example of such a fortress along with Saint George Castle in Lisbon Portugal.