Казинолардағы карта санау шеберлері

Кіріспе

Кәсіби казино карталарын санаушылар

MIT Blackjack командасы студенттер мен бұрынғы студенттер тобы болды. Студенттер Массачусетс технология институтынан, Гарвард университетінен және басқа да жетекші жоғары оқу орындарынан келді; олар карта санау техникаларын және бүкіл әлемдегі казиноларды блэкджекте жеңу үшін одан да күрделі стратегияларды қолданды. Команда және оның ізбасарлары 1979 жылдан бастап 21-ші ғасырдың басына дейін сәтті жұмыс істеді. Әлем бойынша казиноларды жеңу мақсатымен көптеген басқа блэкджек командалары құрылды.

Блэкджек және карталарды санау

Блэкджек тәжірибелі ойыншыға заңды түрде жеңуге мүмкіндік береді. Қашан соққы беру керек және қашан тұру керек деген негізгі стратегиядан өзге, жекелеген ойыншылар өздерінің жеңіс мүмкіндіктерін арттыру үшін карта санау, қосымша араластыруды қадағалау немесе жасырын картаны пайдалануға болады. 1960 жылдардың басынан бері көптеген карта санау жүйелері жарияланды, ал казинолар ең танымал әдістерге қарсы шара ретінде ойын ережелерін өзгертіп отырады. Барлық карта санаудың мәні мынада: төмен карта көбінесе зиянды, ал жоғары карта көбінесе пайдалы, және соңғы араластырудан бері көрінген карталар колоданың үстінде болуы мүмкін емес, демек, олар тартылмайды. Сондықтан санаушы қандай жоғары және төмен карталар ойналғанын анықтай алады. Олар жоғары карта (10, J, Q, K, A) алу ықтималдығын төмен картамен (2, 3, 4, 5, 6) салыстыра алады.

Алғашқы жылдары

1979 жылы МТИ-де Ж. П. Массардың бірнеше досы «Егер қажет болса қалай құмар ойнауға болады» деп аталатын блэкджек сабағына қатысты. Олар Массарға, ол кезде компьютер ғылымдарының магистрі дәрежесін алуға дайындалып тұрған, ойынды жеңуге болатынын айтты. Массар жақын маңдағы Лексингтондағы Линкольн зертханасындағы басты компьютерді пайдаланып, жеткілікті ойыншылармен, жеткілікті қолдарды ойнағанда, ойыншы жоғалғаннан гөрі көбірек қолдарды жеңе алатынын анықтады. Массар және тағы бірнеше адам теорияны тексеру үшін көктемгі демалыс кезінде Атлантик-Ситиге сапар жасады, бірақ сәттілікке жете алмады. Төрт ойыншыдан тұратын топ, кәсіби құмар ойыншы және олардың капиталының көп бөлігін (5000 доллар) салған инвестор желтоқсанның соңында Атлантик-Ситиге барды. Олар қаңтар айында Blackjack сабағына MIT студенттерін шақырды. 1980 жылдың мамыр айына дейін үзіліс-үзіліс ойнап, капиталын төрт есе арттырды, бірақ олар тұрақты стратегиясы мен сапаны бақылауы бар командаға қарағанда, капиталды бөлісетін шала-жарты командаға көбірек ұқсады. 1980 жылдың мамыр айында Массар Билл Капланмен Кембридждегі қытай мейрамханасында кездесті. Каплан Гарвард бизнес мектебінде оқыған кезде Лас-Вегас блэкджек командасын жүргізуді жалғастырды, бірақ 1980 жылдың мамырында бітіруге дейін ойыншылар Невадада "жалықты", сондықтан олар халықаралық аренаға шығуға мәжбүр болды. Еуропа және басқа жерлерге саяхаттап, әртүрлі ережелермен, ойын жағдайларымен және казино тәжірибесімен кездескенде команданы сәтті басқара алмайтынын сезінген Каплан өз команда мүшелерімен жол ажырасты, олар әлем бойынша жақсы жағдайларды іздеу үшін бірнеше кішкентай ойын командаларына бөлінді. Капланмен кездесіп, оның блэкджектегі жетістіктері туралы естігеннен кейін, Массар Капланнан оның блэкджек ойнайтын бірнеше досымен Атлантик-Ситиге барып, олардың ойынын бақылауға қызығушылық танытқандығын сұрады. Сәттілікке байланысты (Капланның Лас-Вегас командасымен ажырасуы), ол жаңа жергілікті команданы құрастыру үмітімен келісті. Каплан Массарды және оның команда мүшелерін Атлантик-Ситидегі демалыс күндері бақылады. Ол әр ойыншының карта санаудың әртүрлі және тым күрделі әдісін қолданғанын байқады. Бұл қателіктердің көбеюіне әкеп соқты, бұл күрделі стратегиялардың тиімділігін азайтты. Кейін Кембриджге оралғаннан кейін Каплан Массарға байқаған мәселелерін егжей-тегжейлі айтты. Каплан команданы қолдайтынын айтты, бірақ оны бизнес ретінде басқару керек, ресми басқару процедуралары, қажетті санау және ставка жүйесі, қатаң оқыту және ойыншыларды бекіту процестері, сондай-ақ барлық казино ойындарын мұқият қадағалау керек. Ойыншылардың кейбірі бастапқыда бұл идеяға қарсы болды. Оларға жаңа ойын жүйесін үйрену, ойынға рұқсат алу алдында "отпен сынақтан" өту, казинода қадағалану немесе әрбір ойын сеансы үшін егжей-тегжейлі ойыншы парақтарын (казино, ақшалай ақша және ақшалай ақша, уақыт аралығы, ставкалар стратегиясы мен лимиттері және т.б.) толтыру қызықтырмады. Алайда, олардың ойынға деген қызығушылығы және Капланның табысты тәжірибесі жеңіске жетті.

In 1979, several friends of J. P. Massar at MIT took a class on blackjack called "How to Gamble If You Must." They reported to Massar, then about to graduate with a master's degree in computer science, that the game was beatable. Using a mainframe computer at the Lincoln Lab in nearby Lexington, Massachusetts, Massar determined that by playing enough hands with enough players willing to signal others about their hands, it was possible for a player to win more hands than they would lose. Massar and several others took a trip to Atlantic City during spring break to test the theory, but did not find success. The group of four players, a professional gambler, and an investor who put up most of their capital ($5,000), went to Atlantic City in late December. They recruited more MIT students as players at the January blackjack class. They played intermittently through May 1980 and increased their capital four fold, but were nonetheless more like a loose group sharing capital than a team with consistent strategies and quality control. In May 1980, Massar met Bill Kaplan at a Chinese restaurant in Cambridge. Kaplan continued to run his Las Vegas blackjack team as a sideline while attending Harvard Business School but, by the time of his graduation in May 1980, the players were so "burnt out" in Nevada they were forced to hit the international circuit. Not feeling he could continue to manage the team successfully while they traveled throughout Europe and elsewhere, encountering different rules, playing conditions, and casino practices, Kaplan parted ways with his teammates, who then splintered into multiple small playing teams in pursuit of more favorable conditions throughout the world. After meeting Kaplan and hearing about his blackjack successes, Massar asked Kaplan if he was interested in going with a few of Massar's blackjack playing friends to Atlantic City to observe their play. Given the serendipitous timing (Kaplan's parting with his Las Vegas team), he agreed to go in the hopes of putting together a new local team that he could train and manage. Kaplan observed Massar and his teammates playing for a weekend in Atlantic City. He noted that each of the players used a different, and overcomplicated, card counting strategy. It resulted in error rates that undermined the benefits of the more complicated strategies. After returning to Cambridge, Kaplan detailed the problems he observed to Massar. Kaplan said he would back a team but it had to be run as a business with formal management procedures, a required counting and betting system, strict training and player approval processes, and careful tracking of all casino play. A couple of the players were initially averse to the idea. They had no interest in having to learn a new playing system, being put through "trial by fire" checkout procedures before being approved to play, being supervised in the casinos, or having to fill out detailed player sheets (such as casino, cash in and cash out totals, time period, betting strategy and limits, and the rest) for every playing session. However, their keen interest in the game coupled with Kaplan's successful track record won out.

Капитализация және өсім (1980-1989)

MIT Blackjack командасының жаңадан капиталдандырылған "банкі" 1980 жылдың 1 тамызында жұмысқа кірісті. Инвестициялық үлес 89 000 долларды құрады, капиталды сыртқы инвесторлар мен ойыншылар бірлесіп салған. Каплан, Массар, Джонатан, Гус және "Биг Дэйв" (бірінші турдағы басқа Дэйвтен ерекшелену үшін "тренер" деп аталды) сияқты он ойыншы осы банкте ойнады. Он аптадан кейін олар бастапқы үлесті екі еседен астамға арттырды. Үстел басындағы ойынға жұмсалған әр сағатқа шаққандағы пайда 162,50 долларға жетті, бұл инвесторлар ұсынған проспектіде көрсетілген 170 доллар/сағаттық күтілетін көрсеткішпен статистикалық жағынан сәйкес келді. Инвестициялық ұсыныстың талаптарына сәйкес, ойыншылар мен инвесторлар пайданы ойыншылардың ойнаған уақытына және компьютерде модельдеу арқылы есептелген жеңіс ставкаларына пропорционалды түрде бөлісті. Осы алғашқы банктың он апталық кезеңінде, көбінесе студенттер болған ойыншылар сағатына 80 доллардан астам орташа табыс алды, ал инвесторлар 250% астам жылдық кірісқа қол жеткізді. MIT Blackjack командасы 1980 жылдар бойында ойнауын жалғастырды, 1984 жылы 35 ойыншыға дейін өсіп, капитализациясы 350 000 долларға жетті. 1977 жылдан бері ойын ойнап, табысты командаларды басқарып келген Каплан 1984 жылдың соңында казиноға келгенде, команда мүшелерін іздеп, казино қызметкерлері оның артынан ілесіп жүргендіктен, бетін көрсетуге болмайтын жағдайға жетті. Осының салдарынан ол 1980 жылдан бері "күнделікті жұмысы" болған жылжымайтын мүлікке инвестиция салу және дамыту компаниясына қайта оралып, команданы басқаруды тоқтатты. Ол тағы бір жылдай командаға кейде ойыншы және инвестор ретінде қатысты, енді оны 1984 жылы командаға қосылған Массар, Чанг және Билл Рубин басқарды. MIT Blackjack командасы 1979 жылдың соңынан 1989 жылға дейін кемінде 22 серіктестік құрды. Осы кезеңде командада кем дегенде 70 адам түрлі рөлдерде (есептеушілер, ірі ойыншылар немесе басқа да көмекші қызметтер) ойнады. Осы уақыт аралығындағы барлық серіктестіктер табысты болды, барлық шығындарды және ойыншылар мен менеджерлердің жеңістен алған үлесін төлегеннен кейін, инвесторларға жылдық кіріс 4%-дан 300%-ға дейін жетті.

The newly capitalized "bank" of the MIT Blackjack Team started on 1 August 1980. The investment stake was $89,000, with both outside investors and players putting up the capital. Ten players, including Kaplan, Massar, Jonathan, Goose, and "Big Dave" (aka "coach", to distinguish from the other Dave from the first round) played on this bank. Ten weeks later they more than doubled the original stake. Profits per hour played at the tables were $162.50, statistically equivalent to the projected rate of $170/hour detailed in the investor offering prospectus. Per the terms of the investment offering, players and investors split the profits with players paid in proportion to their playing hours and computer simulated win rates. Over the ten week period of this first bank, players, mostly undergraduates, earned an average of over $80/hour while investors achieved an annualized return in excess of 250%. The MIT Blackjack Team continued to play throughout the 1980s, growing to as many as 35 players in 1984 with a capitalization of as much as $350,000. Having played and run successful teams since 1977, Kaplan reached a point in late 1984 where he could not show his face in any casino without being followed by the casino personnel in search of his team members. As a result he decided to fall back on his growing real estate investment and development company, his "day job" since 1980, and stopped managing the team. He continued for another year or so as an occasional player and investor in the team, now being run by Massar, Chang and Bill Rubin, a player who joined the team in 1984. The MIT Blackjack Team ran at least 22 partnerships in the time period from late 1979 through 1989. At least 70 people played on the team in some capacity (either as counters, big players, or in various supporting roles) over that time span. Every partnership was profitable during this time period, after paying all expenses as well as the players' and managers' share of the winnings, with returns to investors ranging from 4%/year to over 300%/year.

Стратегиялық инвестициялар (1992-1993)

1992 жылы Билл Каплан, Дж. П. Массар және Джон Чанг жақын орналасқан Коннектикут штатындағы Foxwoods казиносының ашылуын пайдаланып, жаңа ойыншыларды даярлауды жоспарлады. Олар 1992 жылдың маусымында жаңа команданы қаржыландыру үшін Strategic Investments деп аталған Массачусетс шектеулі серіктестігін құрды. Каплан құрған көптеген жылжымайтын мүлік дамыту шектеулі серіктестіктеріне ұқсас құрылымдалған бұл серіктестік, Эдвард Торптың жоғары-төмен жүйесіне негізделген әдіспен бір миллион доллар көлемде капитал жинады, бұл олардың бұрынғы командаларынан әлдеқайда көп ақша еді. Бұл ойынға үш ойыншы қатысты: үлкен ставка жасаушы, бақылаушы және анықтаушы. Анықтаушы карта санау арқылы қолайлы жағдай туғанда хабарласатын, бақылаушы тұрақты түрде шағын ставкалар жасап, ақшаны ысыраптап, анықтаушының санауын тексеріп отыратын. Бақылаушы қолайлы жағдайды анықтаған соң, үлкен ставка жасаушыға сигнал беретін. Ол үлкен сомада ставка жасап, көп ұтып алатын. Осы жаңа қаржыландыруға сенімді үш бас серіктес, мүмкіндікті пайдалану үшін жұмысқа алу және оқыту жұмыстарын күшейтті. Келесі екі жылда MIT командасы Кембридж, Нью-Йорк, Нью-Джерси, Пенсильвания, Калифорния, Иллинойс және Вашингтон қалаларындағы топтар мен ойыншыларды қоса алғанда, 80-ге жуық ойыншыға дейін өсті. Сара Маккорд 1983 жылы MIT студенті ретінде командаға қосылып, кейін Калифорнияға көшіп, SI құрылғаннан кейін көп ұзамай серіктес болып тағайындалды және Батыс жағалауындағы ойыншыларды даярлау мен жұмысқа алуға жауапты болды. Әртүрлі уақытта әлемнің әртүрлі казиноларында, соның ішінде елдің әртүрлі аймақтарындағы, Лас-Вегас, Атлантик-Сити, Канада және аралдық жерлерде орналасқан үндістер казиноларында бір мезгілде 30-ға жуық ойыншы ойнап тұрды. Әлемдегі казинолар мұндай ұйымдасқан және ғылыми тұрғыдан дұрыс жасалған шабуылға ешқашан тап болған емес. Кіріс көбейген сайын казинолардан да "қыздыру" күшейді, MIT командасының көптеген мүшелері анықталып, казиноларға кіруіне тыйым салынды. Бұл мүшелердің орнына MIT, Гарвард және басқа колледждер мен компаниялардан келген жаңа ойыншылар қосылды, ал ойын жалғасты. Соңында казинолар жалдаған тергеушілер тыйым салынғандардың көптегені Кембридж маңында тұратынын анықтады, соның салдарынан MIT-мен және ресми командамен байланыс анық болды. Детективтер MIT жылнамаларының көшірмелерін алып, олардан алынған фотосуреттерді өздерінің суреттер базасына қосты. Басқа табысты инвестициялық мүмкіндіктер рецессия аяқталар тұсында ашылғандықтан және жетекші ойыншыларына көптеген казинолар тыйым салғандықтан, Strategic Investments ойыншылар мен инвесторларға айтарлықтай табысын төлеп, 1993 жылдың 31 желтоқсанында серіктестігін таратып жіберді. 1990 жылдардағы өркендеу кезеңінде команда Лас-Вегаске әр апта соңында барып тұрды. Казино қауіпсіздігінің қызметкерінің сөзіне сүйенсек, команда бір аптаның ішінде 400 мың доллардан астам ақша ұтып алған. Вегаска жасаған сапарлардан кейін команда есте қалған жайттарды компьютерлік бағдарламаларға енгізіп, нақты жағдайларға ең тиімді стратегияны әзірледі.

In 1992, Bill Kaplan, J. P. Massar, and John Chang decided to capitalize on the opening of Foxwoods Casino in nearby Connecticut, where they planned to train new players. Acting as the General Partner, they formed a Massachusetts Limited Partnership in June 1992 called Strategic Investments to bankroll the new team. Structured similar to the numerous real estate development limited partnerships that Kaplan had formed, the limited partnership raised a million dollars, significantly more money than any of their previous teams, with a method based on Edward Thorp's high low system. It involved three players: a big player, a controller, and a spotter. The spotter checked when the deck went positive with card counting, the controller would bet small constantly, wasting money, and verifying the spotter's count. Once the controller found a positive, he would signal to the big player. He would make a massive bet, and win big. Confident with this new funding, the three general partners ramped up their recruitment and training efforts to capitalize on the opportunity. Over the next two years, the MIT Team grew to nearly 80 players, including groups and players in Cambridge, New York, New Jersey, Pennsylvania, California, Illinois, and Washington. Sarah McCord, who joined the team in 1983 as an MIT student and later moved to California, was added as a partner soon after SI was formed and became responsible for training and recruitment of West Coast players. At various times, there were nearly 30 players playing simultaneously at different casinos around the world, including Native American casinos throughout the country, Las Vegas, Atlantic City, Canada, and island locations. Never before had casinos throughout the world seen such an organized and scientific onslaught directed at the game. While the profits rolled in, so did the "heat" from the casinos, and many MIT Team members were identified and barred. These members were replaced by fresh players from MIT, Harvard, and other colleges and companies, and play continued. Eventually, investigators hired by casinos realized that many of those they had banned had addresses in or near Cambridge, and the connection to MIT and a formalized team became clear. The detectives obtained copies of recent MIT yearbooks and added photographs from it to their image database. With its leading players banned from most casinos and other more lucrative investment opportunities opening up at the end of the recession, Strategic Investments paid out its substantial earnings to players and investors and dissolved its partnership on December 31, 1993. By the team's peak in the 1990s, the team was visiting Las Vegas almost every weekend. According to a casino security investigator, the team took over $400,000 in one weekend. After the trips to Vegas, the team would enter what they remembered into computer programs to devise the best strategy for specific situations.

Стратегия және әдістер

Команда көбінесе студенттерді жарнама парақшалары және ойыншылардың достары арқылы бүкіл елдегі университеттерден тартты. Команда потенциалды мүшелерді сынақтан өткізіп, олардың лайықты кандидаттар екенін анықтады және егер олар лайықты деп табылса, жаңа мүшелерді тегін толыққанды оқытты. Толық оқытылған ойыншылар қатал "отпен сынақтан" өтуге тиіс болды, ол 8 бірдей алтыдық колодамен ойнаудан тұрды, мұнда дерлік мінсіз ойын көрсету қажет болды, содан кейін толық ставкаларына қол жеткізгенге дейін нақты казинодағы қосымша оқыту, бақылау және ұқсас тексерулерден өту қажет болды. Команданың жаңа мүшелері апталар немесе айлар бойы жаттықты, MIT кампусынан бастап, Бостонның Қытай кварталындағы жасырын карточкалық ойындарда тәжірибе жинады. Содан кейін олар Вегаста команданың "мүшесі" ретінде ақша тасымалдаумен айналысты, командалық иерархияда өрледі. Топ жекелеген ойынды командалық тәсілмен – есептеушілер мен ірі ойыншылардың біріктірілген күштерімен ұштастырып, мүмкіндіктерді барынша арттыру және карта санаудың нәтижесінде туындайтын ставка үлгілерін жасыру үшін жұмыс істеді. 2002 жылы Blackjack Forum журналына берген сұхбатында MIT студенті Джон Чанг 1980 жылдың соңында командаға қосылғанын (және 1980-1990 жылдардың ортасында MIT командасының менеджері болғанын) айтты. Ол классикалық карта санау және блэкджек командасының техникаларынан өзге, әр түрлі уақытта топтың жетілдірілген араластыру және тузды іздеу техникаларын қолданғанын хабарлады. MIT командасының карта санау техникалары ойыншыларға шамамен 2 пайыздық артықшылық береді, ал команданың кейбір әдістері 4 пайызға дейін артықшылық беруге мүмкіндік береді. Сұхбатында Чанг MIT командасының нақты ойында мұндай артықшылыққа қол жеткізудің қиын екенін және олардың жалпы нәтижелері тікелей карта санаумен жақсы болғанын мәлімдеді. MIT командасының тәсілін бастапқыда Аль Франческо әзірлеген, ол кәсіби құмар ойыншылардың шешімімен Блэкджек атақ-даңқ залына алғашқы жеті кіргеннің бірі ретінде таңдалды. Блэкджек командалық ойыны туралы алғаш рет Аль Франческоның командасының ертедегі мүшелері – Кен Устон, Билл Эрб және Блэр Халл жазды. Устонның блэкджек командалық ойыны туралы кітабы, "Million Dollar Blackjack", MIT командасының құрылуынан аз уақыт бұрын жарық көрді. Каплан Франческоның командалық әдістерін жетілдіріп, MIT командасында қолданды. Командалық тұжырым ойыншылар мен инвесторларға уақыттары мен ақшаларын тиімді пайдалануға мүмкіндік берді, сонымен қатар "банкротқа түсу қаупін" азайтып, казиноларға үстелдерінде карта санауды анықтауды қиындатты.

The team often recruited students through flyers and the players' friends from college campuses across the country. The team tested potential members to find out if they were suitable candidates and, if they were, the team thoroughly trained the new members for free. Fully trained players had to pass an intense "trial by fire," consisting of playing through 8 six deck shoes with almost perfect play, and then undergo further training, supervision, and similar check outs in actual casino play until they could become full stakes players. New members of the team would train for weeks or months, starting on MIT's campus, then practicing in backroom card games in Boston's Chinatown. They would then begin as the team's mule in Vegas, carrying cash, as they worked up the team's hierarchy. The group combined individual play with a team approach of counters and big players to maximize opportunities and disguise the betting patterns that card counting produces. In a 2002 interview in Blackjack Forum magazine, John Chang, an MIT undergrad who joined the team in late 1980 (and became MIT team co manager in the mid 1980s and 1990s), reported that, in addition to classic card counting and blackjack team techniques, at various times the group used advanced shuffle and ace tracking techniques. While the MIT team's card counting techniques can give players an overall edge of about 2 percent, some of the MIT team's methods have been established as gaining players an overall edge of about 4 percent. In his interview, Chang reported that the MIT team had difficulty attaining such edges in actual play, and their overall results had been best with straight card counting. The MIT Team's approach was originally developed by Al Francesco, elected by professional gamblers as one of the original seven inductees into the Blackjack Hall of Fame. Blackjack team play was first written about by Ken Uston, an early member of Al Francesco's teams along with Bill Erb and Blair Hull. Uston's book on blackjack team play, Million Dollar Blackjack, was published shortly before the founding of the first MIT team. Kaplan enhanced Francesco's team methods and used them for the MIT team. The team concept enabled players and investors to leverage both their time and money, reducing their "risk of ruin" while also making it more difficult for casinos to detect card counting at their tables.

Фильмдер

2004 жылғы "Соңғы казино" фильмі осы идеяға негізделген және Онтарио мен Квебек штаттарында үш студент пен профессордың карта санауын көрсетеді. "Bringing Down the House" кітабынан шабыттанған және Кевин Спейси мен Джим Стерджесс түсірген, басты рөлдерді сомдаған "21" фильмі 2008 жылдың 28 наурызында Columbia Pictures тарапынан шығарылды. Бұрынғы команда мүшелері Джефф Ма мен Генри Хоу фильмде казино дилерлері ретінде пайда болады, ал Билл Каплан Қытайдың жер асты құмар ойындарының залындағы эпизодта камео ретінде көрінеді. Сценарий оқиғаларға қатысты маңызды көркемдік өзгерістер жасады, көбінесе фильм үшін жаңа сюжет құрылды, сондықтан ол "шынайы оқиғаларға негізделген" емес, "шынайы оқиғалардан шабыттандырылған" деп аталады. Шындықтан ең үлкен айырмашылықтардың бірі – команданы профессор басқарады деген бейнелеу (Кевин Спейсинің кейіпкері), ал шындығында команданы студенттер мен түлектер басқарды. Фильмдегі кейіпкерлер команданың барлық жылдарындағы түрлі ойыншылардың жиынтығынан құралған, ойдан шығарылған образдар. Мысалы, Чой кейіпкері Джонни Чангтың негізінде жасалған, ал Бен Кэмпбелл кейіпкері көптеген ойыншылардың қосындысы, ал бастапқы сахна Үлкен Дейвтің сұхбатына және оның кейін Гарвард медицина мектебіне қабылдануына негізделген, онда сұхбаттың көп бөлігі командаға қатысуына арналған. 2010 жылғы "Teen Patti" фильмі "21" фильмінің ремейкі болып табылады.

Теледидар

Саяхат арнасындағы "Музейдегі құпиялар" сериясында "Сиамдық егіздер, Ассасин зонтигі, Капоне камерасы" атты эпизодта MIT Blackjack командасының тарихы көрсетілген. MIT Blackjack командасының тарихы, оның "Стратегиялық инвестициялар" ретіндегі кезеңі, Брюс Дэвид Клейн режиссерлік еткен The History Channel арнасының "Vegas-ты бұзу" ("Breaking Vegas") деректі фильмінде баяндалған. "Bringing Down The House" кезеңі Game Show Network арнасының "Жеңіске кез келген жолмен" ("Anything to Win") деректік сериясының эпизодтарында және HBO арнасының "Брайант Гамбельмен бірге Real Sports" (116-эпизод) бағдарламасында көрсетілген. BBC арнасының "Миллионды оңай табу жолы" ("Making Millions the Easy Way") деректі фильмі, атақты "Горизонт" желісінің ("Horizon") бір бөлігі ретінде (режиссері Джоанна Гиббон), "Bringing Down The House" кезеңін қарастырды, "Стратегиялық инвестициялар" тобынан бөлініп шыққан команданың тарихын айтып берді және жеңіске жету формуласының ғылыми негізін ашты. "Double Down" атты "Numb3rs" эпизодында орта мектеп мұғалімі басқаратын есептеу тобы казино ұтыстары арқылы ақшаны жылыстады.