Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық белсенді (1918–1944)
Абрахам (Абрам) Леон (шын аты Абрахам Вейнсток; 22 қазан 1918 – 1944 жылғы қыркүйек) – Бельгиялық еврей троцкишіл партиясының басшысы және теоретик, 1944 жылы нацистер Аушвиц концлагерінде өлтірді.
Belgian activist (1918–1944)
Abraham (Abram) Leon (born Abraham Wejnstok; October 22, 1918 September 1944) was a Belgian Jewish Trotskyist party leader and theorist, who was murdered in 1944 by the Nazis at the Auschwitz death camp.
Өмірбаян
Леон 1918 жылы 22 қазанда Варшавада дүниеге келді. Оның ата-анасы, «ресми шағын буржуазиялық сионизмнің» жақтастары, Палестинада сионистік арманды іске асыру үшін Польшадан кетіп қалды; отбасы 1926 жылы Бельгияға оралды. Леон солтүстік сионист жастар қозғалысы Хашомер Хацайрдың Бельгиядағы бөлімшесіне мүше болып, кейін жетекшісі атанды. 1936 жылы, Action Socialiste Révolutionnaire партиясының троцкист көшбасшысының белгиялық көміршілерге арналған сөздерін тыңдағаннан кейін, Леон саяси көзқарасын сталинизмнен троцкизмге ауыстырды. 1936-1940 жылдар аралығында Леон Хашомер Хацайрден революциялық троцкизмге саяси өтуін баяу және жүйелі түрде жүзеге асырды. 1939 жылғы Молотов-Риббентроп келісімі Доуге басқарған бельгиялық троцкистерді (соның ішінде Доуге өзінді) және Бельгия Коммунистік партиясын терең дағдарысқа ұшыратты. Эрнест Мандельдің айтуынша, «Леон үміт себептерін дұрыс бағалап, Еуропадағы жұмысшылар қозғалысы өзінің төмендеу шегіне жеткенін атап өтті. Енді жаңа өрлеуді күту қажет, бірақ оны пассивті күту емес, оған дайындалу керек – кадрларды және, мүмкіндігінше, жұмысшыларды дайындау керек». 1940 жылдың 20 тамызында Л.Д. Троцкийдің қазасы туралы қайғылы жаңалық келгенде, Леон бірден бельгиялық троцкистер қозғалысының алғашқы заңсыз памфлетін жазды. Ол Брюссельдегі партияның бірнеше аймақтық жетекшілерімен байланыс орнатты. Алғашқы басшылық құрыла бастады. Заңсыз троцкистік ұйым рухани көшбасшысы қайтыс болған күні дүниеге келді. [ ] Осы сәттен бастап Леонның өмірі Бельгиядағы троцкистік қозғалыстың тарихымен тығыз байланысты болды. Бір кезде Леон троцкист және қарсылық қозғалысының жетекшісі, неміс Мартин Монатпен бір пәтерде тұрды, ол оккупацияланған Франциядағы Вермахт ішінде жұмыс істеуді Леонға тапсырды. Мандель Леонды «бельгиялық троцкистік партияның басты шабыттандырушысы» деп есептейді. Ол Леонның «алғашқы атқару комитеті құрылғаннан бастап саяси хатшы болып қызмет еткенін» және Леон Бельгияның троцкистік «Ленин жолы» заңсыз газетінің бас редакторы болғанын айтады; сонымен қатар, ол осы газеттің көптеген маңызды мақалаларын жазды. Леон соғыс кезінде Еуропадағы Төртінші Интернационалдың басқа бөлімдерімен байланыс орнатуда да маңызды рөл атқарды – бұл өте қиын және қауіпті міндет болды. 1942 жылдың тамызында Леон бельгиялық және француздық троцкистік партияларының арасындағы алғашқы кездесуді ұйымдастырды; ол сонымен қатар «Вермахттың пролетариаттық сарбаздары арасындағы партия жұмысын» заңсыз жүргізді және «жегісті фабрика комитеттерінің кездесулеріне қатысты», бұл оған үлкен қауіп төндірді. Леон бельгиялық жұмысшыларды классикалық лениндік дәстүрде Гитлер мен Черчилль екеуіне қарсы күресуге шақырды, империалистік Екінші дүниежүзілік соғысты азаматтық соғысқа айналдыруға үгіттеді.
Leon was born in Warsaw on October 22, 1918. His parents, adherents of "official petit bourgeois Zionism", left Poland to pursue the Zionist dream in Palestine; the family quickly re emigrated in 1926 to Belgium. Leon became a member and then leader of the Belgian branch of Hashomer Hatzair, a left wing Zionist youth movement. In 1936, after hearing speeches of the Trotskyist leader nl of the Action Socialiste Révolutionnaire to militant Belgian coal miners, Leon was won over politically from Stalinism to Trotskyism. Between 1936 and 1940 Leon slowly and methodically made his political transition from the Hashomer Hatzair to revolutionary Trotskyism. When the Molotov–Ribbentrop Pact of 1939 threw Dauge's Belgian Trotskyists (and Dauge himself) and the Belgian Communist Party into deep demoralization, it was Leon who was instrumental in keeping the flame of revolutionary Marxism alive in Belgium. According to Ernest Mandel, "[c]orrectly establishing the reasons which we had for hope, Leon noted that the workers’ movement in Europe had already reached the lowest point of its ebb. It was now necessary to count upon a new rise. It was necessary not to await it passively but to prepare for it, preparing for it the cadres and insofar as possible the masses. [ ] When, on August 20, 1940 we were overwhelmed by the tragic news of the assassination of L. D. Trotsky, Leon immediately wrote the first illegal pamphlet of the Belgian Trotskyist movement. He established contact with several former regional leaders of the party in Brussels. The first leadership began to take form. The illegal Trotskyist organization was born on the day following the death of its spiritual father. [ ] From this moment on, the story of Leon was linked with the history of the Trotskyist movement in Belgium." At some point, Leon shared an apartment with fellow Trotskyist and resistance leader, the German Martin Monath, to whom he tasked on making work within the Wehrmacht in occupied France. Mandel credits Leon with being "the principal inspirer of the [Belgian Trotskyist] party". He states that Leon "served as political secretary from the time the first executive committee was set up" and that Leon served as the editor in chief of the illegal Belgian Trotskyist newspaper La Voie de Lénine (The Road of Lenin); he also wrote many of the most important articles for this paper. Leon was also instrumental in making contact with other sections of the Fourth International in wartime Europe – a most difficult and hazardous task; in August 1942, Leon co organized the first meeting between the Belgian and French Trotskyist parties; he also led the illegal "party work among the proletarian soldiers of the Wehrmacht" and "attended meetings of the underground factory committees" at tremendous risk to himself. Leon exhorted Belgian workers to fight both Hitler and Churchill in the classical Leninist fashion of turning imperialist World War II into a civil war.
Тұтқындау, қамауға алу, азаптау және өлтіру
1943-1944 жылдары Италияда Бенито Муссолинидің фашистік режимі құлаған кезде, Еуропаның революциялық социалистік жұмысшылары соғыстың аяқталуы жақын екенін және оның соңында, Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяғында болғандай, революциялық күреске мүмкіндік туатынын сезіне бастады. Леон осы мүмкіндікке дайындық жасап, 1944 жылдың ақпан айында өткен "Төртінші Интернационалдың Еуропалық конференциясының жұмысында" жетекші рөл атқарды. Еуропада одақтастардың десант түсіргені туралы жаңалықты естігенде, Леон енді Шарлеруадағы үйіне қауіпсіз оралуға болатын уақыт келді деп шешті; бірақ ол келген түні полиция үйіне шабуыл жасап, оны тұтқындады. Ол түрмеге қамалып, гестаподан қиналыстар көрді, бірақ осы қиын жағдайда да Леон түрмеден хаттарды шығарып, бельгиялық партиялас достарымен байланыс орната алды. Нацистер Леонды дереу Аушвицке депортациялады, онда ол ауруға шалдыққанша қатыгездікке ұшырады, содан кейін СС оны газ камерасына жіберу үшін іріктеді. Осылайша, Леон 1944 жылдың қыркүйек айында 26 жасында нацистердің қолынан қаза болды.
In 1943–1944, as the fascist regime of Benito Mussolini collapsed in Italy, the revolutionary socialist workers of Europe began to sense that the end of the war was near and that with it would come opportunities for revolutionary struggle – as had happened at the end of WWI. Leon, preparing for that eventuality, played a leading role "in the work of the European Conference of the Fourth International" held in February 1944. When news of the Allied landings in Europe reached him, Leon decided that the time had come, finally, when it would once again be safe for him to return to his home in Charleroi; but on the very night of his arrival his home was raided by the police and he was arrested. He was taken to prison and tortured by the Gestapo; yet even under these conditions Leon was able to smuggle letters from prison and establish a tenuous link with his Belgian party comrades. The Nazis wasted no time in deporting Leon to Auschwitz where he was brutalized until he became sick and was then selected by the SS to be sent to the gas chamber. He was thus murdered by the Nazis in September 1944 at the age of 26.
Теориялық еңбектері
Леонның ең танымал басылған еңбегі – "Еврей мәселесі: Марксистік түсіндіру", еврейлердің әлеуметтік-экономикалық тарихы, антисемитизм және сионизмді марксистік тұрғысынан талдаған, кеңінен қолданылатын еңбек. 1946 жылы француз тілінде, Леонның өлімінен кейін жарық көрген бұл кітапқа бастапқыда көп көңіл бөлмеді, бірақ 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында, Алты күндік соғыстың салдарынан сионизм мен антисионизм мәселелері саяси солшылдар арасында қайта жанданғанда, үлкен қызығушылыққа ие болды. Бұл кітап Жаңа солшыл қозғалысында сионизмді сынағандар арасында ең ықпалды мәтінге айналды. Мәтінде айқын идеологиялық көзқарас пен шағын тарихи қателіктер болғанымен, еврей мәселесін тарихи материалистік тұрғысынан терең талдайды.
Leon's most famous work in print is The Jewish Question: A Marxist Interpretation, a work which remains a widely used Marxist analysis of Jewish socio economic history, antisemitism, and Zionism. Posthumously published in French in 1946, it did not receive much attention on publication, but gained renewed interest in the late 1960s, and early 1970s as the aftermath of the Six Day War revived the relevance of Zionism and anti Zionism on the political left, becoming the most influential text among critics of Zionism in the New Left. While containing a clear ideological bias and minor historical errors, the text is a thoughtful analysis of the Jewish question from a historical materialist perspective.