Роберт Вартенберг: Немец невропатологының американдық сапарı
Robert Wartenberg
Роберт Вартенберг – американдық невролог, нацизм кезінде Германиядан АҚШ-қа көшкен. 150-ден астам мақала, 4 кітап авторы, неврологиялық белгілерді зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық невролог Роберт Вартенберг (19 маусым 1887 – 16 қараша 1956) – клиникалық невролог және профессор. Бұрынғы Ресей империясында туған ол университетте оқып, Германияда мансап құрды. Еврей болғандықтан, нацистік режим кезінде Фрайбург университетінің неврологиялық клиникалық бөлімінен қызметтен алынды. Ол АҚШ-қа көшіп, Сан-Францискода қоныстанды және Сан-Францискодағы Калифорния университетінде оқытумен айналысты. Ол 150-ден астам мақала және төрт кітаптың авторы болды, сондай-ақ неврологиялық жағдайлардың клиникалық белгілері саласында маңызды жаңалықтар ашты. Ол Америкалық неврология академиясының жыл сайынғы Роберт Вартенберг лекциясымен және неврология саласындағы көптеген есімдермен (эпонимдермен) есте қалады.
American neurologist
Robert Wartenberg (June 19, 1887 – November 16, 1956) was a clinical neurologist and professor. Born in the then Russian Empire, he attended university and established his career in Germany. As a Jew, he was fired from his position as the University of Freiburg's Clinical Department of Neurology during the Nazi regime. He immigrated to the US, settling in San Francisco and teaching at the University of California in San Francisco. He authored more than 150 papers and four books and made many significant discoveries in the area of clinical signs of neurological conditions. He continues to be commemorated by the American Academy of Neurology's annual Robert Wartenberg Lecture and by many eponyms in the field of neurology.
Ерте өмір және білім
Уортенберг 1887 жылы Беларусь, Гродно қаласында, сол кездегі Ресей империясының құрамында дүниеге келген. Ол Киль, Мюнхен және Фрайбург университеттерінде оқып, 1919 жылы Германияның Росток университетін үздік дипломмен (magna cum laude) бітірді. Ол Гамбургте Макс Ноннемен және Бреславта Отфрид Фёрстермен жұмыс істеді. Уортенберг 1925-1926 жылдары Рокфеллер қорының стипендиаты ретінде АҚШ, Ұлыбритания және Францияға сапарлады. Осы кезеңде ол Бостон қаласында Харви Кушингпен бірге жұмыс істеді.
Wartenberg was born in 1887 in Grodno, Belarus, then in the Russian Empire. He studied at the Universities of Kiel, Munich, and Freiburg eventually graduating magna cum laude from the University of Rostock, Germany in 1919. He worked with Max Nonne in Hamburg and Otfrid Foerster in Breslau. Wartenberg became a Travelling Fellow of the Rockefeller Foundation from 1925 to 1926, visiting the U. S., U. K., and France. During this time, he worked for Harvey Cushing in Boston.
Мансап
Мектепті бітіргеннен кейін Вартенберг бірнеше неміс университеттерінде жұмыс істеді. 1930 жылдардың басында ол Фрайбург университетінде неврологиялық клиниканың меңгерушісі және неврология мен психиатрия профессоры болды. Яхуди болғандықтан Вартенберг нацистік режимнің қуғынына ұшырады. Нацистік режимнің «Кәсіби мемлекеттік қызметті қалпына келтіру» заңына сәйкес, ол Фрайбург университетінің Клиникалық неврология бөліміндегі лауазымынан алынды. Вартенберг 1935 немесе 1936 жылы нацистік Германиядан босқын ретінде кетіп, Сан-Францискода қоныстанды және 1936 жылы Калифорния университетінде жұмыс істей бастады. 1952 жылы неврологияның клиникалық профессоры атанды, ал кейін неврология бөлімінің меңгерушісі болды. Өмірі бойында Вартенберг 150-ден астам мақала және төрт кітап жазды. Оның алғашқы кітабы «Рефлекстерді зерттеу» кем дегенде алты тілге аударылды. Соңғы кітабын өлімінен екі сағат бұрын баспаға тапсырды. Вартенберг Америка неврология академиясын құруға көмектесті және Confina Neurologica мен The Journal of Nervous and Mental Disease журналдарының редакциялық кеңесінде жұмыс істеді. Әріптестері арасында ол әріптестерінің жазбаларын қатал және егжей-тегжейлі қарастыратын сыншы ретінде танымал болды. Оның бір әріптесі оны былай сипаттады: «Кемшіліксіздікке ұмтылысы оны кейде қиын жағдайға түсірді, өйткені ол өткір және аса сыншыл сыншы ретінде танылды, оның қатаң сын-ескертпелері көбінесе өте жағымсыз әсер қалдырды. Бұл өте өкінішті еді, өйткені оның сөздік қанағаттанбауы жылы және жомарт мінезімен мүлдем үйлеспеді». Сол әріптесі оны тамаша оқытушы деп атады, бұл пікірді Вартенбергтің студенттері де қолдады. Вартенберг Испания, Италия, Германия, Австрия, Бразилия және Аргентина неврологиялық қоғамдарының құрметті мүшесі болды. Ол сондай-ақ Америка неврология академиясын құруға көмектесті. Мансабында ол ондаған медициналық мектептердің академиялық іздестіру комиссияларында жұмыс істеді, сонымен қатар Confina Neurologica және The Journal of Nervous and Mental Disease журналдарының редакциялық кеңесіне кірді. The Journal of Nervous and Mental Disease журналы оның 65 жылдығына арналған «1953 жылғы неврологиялық мәселелер» атты фестшрифт жариялады, ал Америка неврология академиясы (AAN) Вартенбергтің құрметіне жыл сайын Роберт Вартенберг лекциясын ұйымдастырады. AAN веб-сайтында айтылғандай, «Роберт Вартенберг лекциясы сыйлығы клиникалық маңызы бар зерттеулердегі үлкен жетістіктерге ие неврологқа беріледі».
Following his graduation, Wartenberg worked for a series of German universities. In the early 1930s, he became head of the neurological clinic and professor in neurology and psychiatry at the University of Freiburg. As a Jew, Wartenberg was persecuted by the Nazi regime. He was removed from the position at the University of Freiburg's Clinical Department of Neurology due to the Nazi Law for the Restoration of the Professional Civil Service. Wartenberg left Nazi Germany as a refugee in 1935 or 1936. He settled in San Francisco and began working for the University of California in 1936. He was made clinical professor of neurology in 1952 and eventually became head of the Neurology Department. Over his career, Wartenberg authored more than 150 papers and four books. His first book, "Examination of Reflexes," was translated into at least six languages. He submitted his final book to his publisher two hours before his death. Wartenberg helped found the American Academy of Neurology, and served on the editorial boards of Confina Neurologica and The Journal of Nervous and Mental Disease. Among his colleagues, he was considered to be a harsh, detail oriented reviewer of his peers' writing. One of his colleagues stated of him that "The perfectionist drive led him at times into trouble, for he became notorious as a trenchant and hypercritical reviewer whose strictures often caused serious offence. This was quite an unfortunate trait, for his verbal violence was really quite at variance with his warm and generous personality." The same colleague described him as an excellent teacher, an opinion shared by Wartenberg's students. Wartenberg was an honorary member of neurological societies in Spain, Italy, Germany, Austria, Brazil, and Argentina. He also helped found the American Academy of Neurology. During his career, he served on dozens of medical school academic search committees. He also sat of the editorial boards of Confina Neurologica and The Journal of Nervous and Mental Disease. The Journal of Nervous and Mental Disease published a festschrift in honor of his 65th birthday titled "Neurological Problems in the World of 1953," and the American Academy of Neurology (AAN) awards an annual Robert Wartenberg Lecture in Wartenberg's honor. According to the According to the AAN's website, "The Robert Wartenberg Lecture Award is awarded to a neurologist for excellence in clinically relevant research."
Эпонимдер
Мансабында Вартенберг есімді неврологиялық терминдерді көбірек сипаттама беретін атаулармен алмастыруға ұмтылды. Дегенмен, қазір ол бірнеше есімдік атаулармен еске алынады. Оларға Вартенбергтің көшіп жүретін сезімдік нейропатиясы, Вартенберг белгісі, Вартенберг синдромы және Вартенберг дөңгелегі кіреді. Вартенбергті кейде Вартенберг дөңгелегін ойлап тапқан деп жаңылыстырады. Вартенбергтің айтуынша, бұл құрал, тері сезімталдығын тексеруге қолданылатын, ол Германияда тұрған кезде Еуропада кеңінен таралған. Ол оны өнертапқан жоқ, бірақ оны "күнделікті неврологиялық практика үшін қажетті құрал" деп санап, АҚШ-тағы әріптестеріне қолдануды ұсынды.
During his career, Wartenberg worked to replace eponymous neurological terms with more descriptive names. However, he is now commemorated with several eponyms. These include Wartenberg's migratory sensory neuropathy, Wartenberg's sign, Wartenberg’s syndrome, and the Wartenberg wheel. Wartenberg is sometimes incorrectly credited as the inventor of the Wartenberg wheel According to Wartenberg, this device, used to test skin sensitivity, was in widespread use in Europe when he lived in Germany. While he did not invent it, he found it "an indispensable part of the outfit for everyday neurologic practice," and recommended its use to his colleagues in the US.
Жеке өмір
Вартенберг 1887 жылғы 19 маусымда дүниеге келген. 1929 жылы ол баронесса Изабел фон Сазенхофенге үйленді. Германияда мансабын құрғаннан кейін, нацистік режимнің қудалауына байланысты ол елден кетіп, АҚШ-тың Калифорния штатындағы Сан-Франциско қаласында мансабын қайта құрды. 1954 жылы неврология ғылымының құрметті профессоры атағына ие болып зейнетке шықты. Өмірінің соңғы жылдары денсаулығы нашарлағаннан кейін, Вартенберг 1956 жылғы 16 қарашада Герберт К. Моффит ауруханасында 69 жасында "жүрек ауруынан" қайтыс болды. Одан әйелі және қайын атасы, барон Карл фон Сазенхофен қалды, ол олармен бірге тұрған.
Wartenberg was born June 19, 1887. In 1929, he married Baroness Isabelle von Sazenhofen. After establishing his career in Germany, he left due to persecution by the Nazi regime and reestablished his career in San Francisco, California, USA. He eventually retired in 1954, to the status of emeritus professor of neurology. Following a period of poor health in his final years, Wartenberg died of a "heart ailment" at Herbert C. Moffitt Hospital on Nov. 16, 1956 at age 69. He was survived by his wife and his father in law, Baron Karl von Sazenhofen, with whom he lived.