АҚШ Әскери-теңіз күштерінің буксирі: USS Algonquin тарихы

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз флотының буксирі USS Algonquin 1891 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының Морган желісі үшін El Toro ретінде құрастырылды және 1898 жылдың 2 сәуірінде АҚШ Әскери-теңіз флотының тапсыруымен шағын портовый буксир ретінде пайдалануға берілді. 1898 жылдың маусым айында Accomac (Вирджиния штатының атымен), ал 1918 жылы Nottoway деп аталды. 1920 жылдың 17 шілдесінде Әскери-теңіз флоты әріптік-сандық корпус нөмірлерін қабылдағаннан кейін YT 18 болып жіктелді – аудандық буксир. 1942 жылдың 5 қазанында атауы жойылды және 1944 жылға дейін YT 18 ретінде танылды, содан кейін сыныбы YTL 18 – кішкентай портовый буксир деп өзгертілді. 1898 жылдан 1946 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз флотының буксирі ретінде Кубадан Бостонға дейін қызмет етті.

Әскери-теңіз флотының сатып алуы мен қызмет көрсетуі

Испаниямен соғыс жақындап келе жатқандықтан, Эль Торо 1898 жылдың 26 наурызында Әскери-теңіз күштері сатып алды және 1898 жылдың 2 сәуірінде USS Algonquin деп аталды, командирі - мичман Уолтер С. Кросли. Мичман Кросли 1898 жылдың 1 сәуірінде Нью-Йорк теңіз портына келгенін, Mayflower кемесінде қарауылда тұруға бұйрық алғанын айтты. Бірақ, "жабдықтауға және командалық құрамды құруға" қайта бағытталғаннан кейін, теңізге бірден дайын болуы керек еді. Кросли экипаж жоқ екенін және жабдықтаудың барлық қажетті заттарды – арқандардан бастап, азық-түлікке дейін қамтуын анықтады, оларды атпен келген шағын көлікке өзі тиеуге мәжбүр болды. 2 сәуірде Вермонттан жіберілген алты адаммен буксир сағат 14:00-де соңғы экипажбен бірге, соның ішінде жиырма бес жыл теңізге шықпаған алпыс бір жасар адаммен бірге, 3 сәуір кешкісін толық жиналды және Флорида штатының Ки-Вест қаласына жету үшін капитанға көмектесуге келді. Алгонкин 4 сәуірде түстен кейін Ки-Вестке, Флоридаға, шапшаң жиналған экипажбен, олардың тек екеуі Әскери-теңіз күштерінде болса, ал төртеуі ғана теңізде болған, лейтенант Йорк Нобл басқаратын Незинскот буксирімен бірге кетті. Незинскот Buttermilk Channel-де тоқтады, ал Алгонкин жалғыз жалғасып, кешкі сегізде Scotland Lightship-ке жетті, бірақ люктің жабыншасы зақымданып, Делавэр Breakwater артында толқындардан қорғануға мәжбүр болды. Шамамен бір күндік кешігуден кейін буксир Порт-Рояльге, Оңтүстік Каролинаға қарай жолға шықты, онда Незинскот оны күтіп алды. Оңтүстікке қарай бара жатқанда ауа райы нашарлап, кішірек және баяу Алгонкинді сүйреп, 13 сәуірде Ки-Вестке жеткенше сүйреп жүрді. Флотқа қосылғаннан кейін буксир Кубаға тұрақты сапарлар жасады, жаулап алынған кемелерді Ки-Вестке сүйреп әкеліп, жөнелтулер мен тіпті кір жууды қамтитын логистикалық рейстерді жүзеге асырды. Кір жуудың жоғалуы кемеге толқындар шапқанда, кемені суға батыруға айналды, үстіндегі қораптар мен кір жууды алып кетті. Буксир Ки-Весттен артығымен жүктелген күйде шығып, Куба жағалауында батып кетті, Айова оны сүйреп әкетті, ал сорғылар жұмыс істемегендіктен, кемедегі барлық адамдар суды шығарып тастады. Кей-Вестке келгеннен кейін флоттың бас қолбасшысы Алгонкинді мұндай қызметке жарамсыз деп жариялады, содан кейін мичман Крослиге Лейденнің командалығын ұсынды және ол қабылдады. 1898 жылдың 15 маусымында Алгонкин Акомак деп қайта аталды. Кеме жыл соңына дейін Ки-Вест қаласында қызмет етті. 1899 жылдың қаңтарында ол Кубаны оккупациялаған күштерге қайта тағайындалды және Гаванада (Куба) орналасты. 1900 жылдың соңы мен 1911 жылдың желтоқсаны аралығында шағын кеме Порт-Рояль, Оңтүстік Каролина, Ки-Вест және Пенсакола, Флоридада кезекті түрде портовый буксир ретінде қызмет етті. 1907 жылдың 14 ақпанында Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Палафокс көшесіндегі кемежайда болған соқтығысу кезінде кемені батып кеткен. 1911 жылдың 4 желтоқсанында Акомак Бостон теңіз портына келді, онда ол өзінің белсенді қызметінің соңына дейін болды. 1918 жылдың 1 тамызында Ноттавей деп қайта аталды. 1920 жылдың 17 шілдесінде Теңіз күштері корпус атауларының әлфенумерлік жүйесін қабылдады, Nottoway YT 18 деп аталды. 1942 жылдың 5 қазанында оның атауы жойылып, ол жай ғана YT 18 болды. 1944 жылдың 15 мамырында буксирдің атауын YTL 18 деп өзгертті. Ол екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Бостон портында буксир ретінде қызмет етті. YTL 18 1946 жылдың 3 сәуірінде Бостонда қызметтен шығарылды, ал оның аты 1946 жылдың 17 сәуірінде Теңіз күштері тізімінен өшірілді. 1946 жылдың 15 қазанында ол Бостонда Артур М. Холлға сатылды.

Due to the impending war with Spain El Toro was purchased by the Navy on 26 March 1898 and commissioned on 2 April 1898 with the name USS Algonquin, Ensign Walter S. Crosley in command. Ensign Crosley described his reporting to the New York Navy Yard on 1 April 1898 with orders to report as a watch standing officer aboard Mayflower and, upon being redirected to "fit out and command" Algonquin to be ready for sea immediately only to find the old Morgan tug as an "April Fool's joke." Crosley found there was no crew and that fitting out meant acquiring nearly everything from hawsers to stores, which he had to load aboard himself from a commandeered horse cart. With six men sent from Vermont on 2 April the tug was put into commission at two p. m. with final crew, including a sixty one year old that had not been to sea in twenty five years reporting to assist the captain in getting to Key West, Florida, still assembling on the evening of 3 April. Algonquin departed the Navy Yard on the afternoon of 4 April for Key West, Florida with a quickly assembled crew, only two of which had been in the Navy and only four had been to sea, in company with the tug Nezinscot commanded by Lieutenant York Noble. Nezinscot turned back while still in Buttermilk Channel with Algonquin continuing alone, reaching Scotland Lightship at about eight in the evening, until suffering weather damage to a hatch cover and having to seek shelter behind the Delaware Breakwater for pumping out. After a delay of nearly a day the tug got underway for Port Royal, South Carolina where Nezinscot caught up and, on meeting more poor weather on the way south, took the smaller and slower Algonquin in tow until breaking down and then being towed by Algonquin until reaching the fleet at Key West on 13 April. Once with the fleet the tug made regular trips to Cuba towing captured vessels to Key West and making logistics runs that included dispatches and even laundry, the loss of which in an involved the tug almost sinking when seas swept over the ship taking boxes and the laundry from lashings on top of the deck house. The tug had left Key West overloaded and nearly sank off Cuba, being taken in tow by Iowa with all hands aboard the tug bailing as the pumps would not work. After arrival at Key West the fleet's commander in chief declared Algonquin unfit for such service whereupon Ensign Crosley was offered and took command of Leyden. On 15 June 1898, Algonquin was renamed Accomac. The vessel served at Key West through end of the year. In January 1899, she was reassigned to the Cuban occupation forces and was based at Havana, Cuba. Between late 1900 and December 1911, the small ship successively served as a yard tug at Port Royal, South Carolina, Key West, and Pensacola, Florida. On 14 February 1907 she sank the steamer in a collision off the Palafox Street Wharf, Pensacola, Florida. On 4 December 1911, Accomac arrived at the Boston Navy Yard where she spent the remainder of her active career. She was renamed Nottoway on 1 August 1918. On 17 July 1920 the Navy adopted the alphanumeric system of hull designations with Nottoway being designated YT 18. On 5 October 1942, her name was cancelled, and she became simply YT 18. On 15 May 1944, the tug was redesignated a small harbor tug, YTL 18. She served at Boston as a yard tug through the end of World War II. YTL 18 was placed out of service at Boston on 3 April 1946, and her name was struck from the Navy List on 17 April 1946. On 15 October 1946, she was sold to Mr. Arthur M. Hall, of Boston, Massachusetts, presumably for scrapping.