Хауэлл Эдмундс Джексон: АҚШ Жоғарғы Сотының тарихындағы қысқа ғұмырлы судья

Кіріспе

АҚШ Жоғарғы сотының төрешісі 1893 жылдан 1895 жылға дейін. Хауэлл Эдмундс Джексон (8 сәуір, 1832 – 8 тамыз, 1895) – американдық заңгер, саясаткер және сот өкілі, 1893 жылдан 1895 жылы қайтыс болғанға дейін АҚШ Жоғарғы сотының судьясы болды. Жоғарғы соттағы қысқа мерзімді қызметі ең көп есінде қалғаны – «Pollock v. Farmers' Loan & Trust Co.» ісіндегі пікірі, онда Джексон федералды табыс салығының конституциялық екенін айтқан. Республикалық президент Бенджамин Харрисон демократ Джексонды сотқа тағайындады. Оның шешімдері федералды биліктің кең өкілеттіктеріне қолдау көрсеткенін, штаттардың құқықтарына күмәнмен қарағанын және сот шектеулеріне бейімділігін көрсетті. Джексонның қызмет еткен екі жылдың ішінде күтпеген өлімі американ тарихына елеулі үлес қосуына кедергі келтірді. 1832 жылы Теннесси штатының Париж қаласында туған Джексон Камберленд құқық мектебін бітіріп, 1856 жылы адвокаттыққа қабылданды. 1857 жылы Мемфиске (Теннесси штаты) көшуге дейін Джексон қаласында қысқа уақыт заңгер болып жұмыс істеді. Бастапқыда сецессияға қарсы болғанымен, Азамат соғысы басталғаннан кейін Конфедерацияның мемлекеттік қызметінде қызмет етті. Соғыстан кейін заңгерлікпен айналысып, сонымен қатар саясатқа да қызығушылық танытты. Теннесси Жоғарғы сотына үміткерлігі сәтсіз аяқталғаннан кейін 1880 жылы Теннесси штатының Өкілдер палатасына сайланды. Заң шығарушы орган АҚШ сенаторын таңдау мәселесінде келісімге не келе алмаған кезде Джексон екі партияның қолдауымен консенсус үміткері ретінде таңдалды. Демократтық партияға адал болғанына қарамастан, ол екі саяси партияның лауазымды тұлғаларының, соның ішінде демократ Гровер Кливленд пен республикашыл Бенджамин Харрисонның құрметіне ие болды. Кливленд президент болған кезде Джексонды алтыншы аймақтық федералды сотқа тағайындады. Аймақтық сотта жұмыс істеген кезінде Джексон монополияға қарсы істе бизнесті қолдады және азаматтық құқықтар ісінде конституциялық бостандықтардың кең ауқымын жақтады. Президент Харрисон – Джексонның бұрынғы Сенат әріптесі – қайта сайланудан кейін көп ұзамай Жоғарғы сот судьясы Люциус К.К. Ламар қайтыс болды. Харрисон Ламардың орнына республикашылды тағайындағысы келді, бірақ демократ сенаторлардың кандидатураны ол қызметтен кеткенге дейін тоқтататынын түсінді. Ол Джексонды таңдады, оны жақын досы және беделді сот өкілі деп есептеді. Сенат Джексонды 1893 жылы Харрисон биліктен кеткенге дейін бірауыздан бекітті. Орынға келгеннен кейін көп ұзамай Джексон туберкулезге шалдықты, бұл оған Жоғарғы сот істерінде маңызды рөл атқаруға кедергі келтірді. Ол барлығы 46 пікірдің авторы болды, олардың көпшілігі патенттік даулар немесе басқа да маңызды емес істерге қатысты. Денсаулығын жақсарту үшін Вашингтондан жақсы климатты іздеп кетті, бірақ қалған сегіз судья «Pollock» ісінде 4:4 есебімен дауыс бергеннен кейін астанаға оралды. Алайда Джексон басқа судьяның дауысы өзгергеніне байланысты табыс салығы туралы маңызды істе қарсы дауыс берді. Джексонның «Pollock» ісіндегі пікірі оны тарихтан мүлдем жоғалмай сақтады, бірақ Вашингтонға сапары оның денсаулығын нашарлатты: ол 1895 жылдың 8 тамызында, үкім шығарылғаннан кейін он бір аптадан кейін қайтыс болды.

US Supreme Court justice from 1893 to 1895

Howell Edmunds Jackson (April 8, 1832 – August 8, 1895) was an American attorney, politician, and jurist who served as an Associate Justice of the Supreme Court of the United States from 1893 until his death in 1895. His brief tenure on the Supreme Court is most remembered for his opinion in Pollock v. Farmers' Loan & Trust Co., in which Jackson argued in dissent that a federal income tax was constitutional. Republican President Benjamin Harrison appointed Jackson, a Democrat, to the Court. His rulings demonstrated support for broad federal power, a skepticism of states' rights and an inclination toward judicial restraint. Jackson's unexpected death after only two years of service prevented him from having a substantial impact on American history. Born in Paris, Tennessee, in 1832, Jackson earned a law degree from Cumberland Law School and was admitted to the bar in 1856. He briefly practiced law in Jackson before moving to Memphis, Tennessee, in 1857. Although he had initially opposed secession, he took a position in the Confederate civil service after the Civil War broke out. He returned to the practice of law after the war, but he also took an interest in politics. After an unsuccessful run for the Tennessee Supreme Court, he was elected to a seat in the Tennessee House of Representatives in 1880. When the legislature deadlocked over the selection of a U. S. Senator, Jackson was selected as a consensus candidate, garnering bipartisan support. Despite being a loyal Democrat, he was held in high regard by fellow officeholders of both political parties, including Democrat Grover Cleveland and Republican Benjamin Harrison. When Cleveland became president, he appointed Jackson to a seat on the federal circuit court for the Sixth Circuit. While on the circuit court, he sided with businesses in a major antitrust dispute and supported an expansive view of constitutional freedoms in a civil rights case. Shortly after President Harrison – Jackson's former Senate colleague – lost reelection, Supreme Court Justice Lucius Q. C. Lamar died. Harrison wanted to select a Republican replacement for Lamar, but he realized Democratic senators would likely stall the nomination until he left office. He chose Jackson, whom he viewed both as a close friend and a well regarded jurist. The Senate unanimously confirmed Jackson just before Harrison left office in 1893. Not long after assuming office, Jackson developed tuberculosis, preventing him from playing a major role in Supreme Court affairs. He authored only forty six opinions, many of which were in patent disputes or other insignificant cases. He left Washington hoping that a better climate would aid his health but returned to the capital after the remaining eight justices split 4–4 in Pollock. Yet Jackson ended up dissenting in the landmark income tax case, likely because of a change in another justice's vote. While Jackson's opinion in Pollock kept him from total obscurity in the annals of history, the journey to Washington also worsened his health considerably: he died on August 8, 1895, only eleven weeks after the ruling was handed down.

Ерте өмір және мансап

Джексон 1832 жылдың 8 сәуірінде Теннесси штатының Париз қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Вирджиния штатында туып өскен, 1827 жылы Теннессиге көшіп келді. Уиг партиясының мүшесі болған Александр кейін Теннесси штатының заң шығарушы органында және Теннесси штатының Джексон қаласының мэрі болып қызмет етті, сондай-ақ Джексон қаласында заңгерлікпен айналыса бастады. Фирма табысты болды және Джексонға корпоративтік сот ісінде тәжірибе жинақтауға көмектесті. Судья Уэст Х. Хамфрис Джексонды Теннесси штатының батысындағы Конфедерацияның заңын орындауға тағайындады, оған Одаққа адал жандардың мүлкін тәркілеу және сату міндеті жүктелді. Газеттерде Джексонның бадам, қияр, орындықтар, алкоголь, темекі және құрғақ шафран сияқты түрлі мүліктерді аукционға сатқаны жазылған. Фирма табысты болды және көптеген істерді Мемфис сотында қарады. Ол Реконструкция дәуірінің саясатына және нәсілдік теңдікке бағытталған күш-жігерге қарсы болды. 1873 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін ол Джексон қаласына оралды, онда генерал Александр У. Кэмпбеллмен бірге заңгерлік практиканы ашты. Алайда, 1875 жылы ол Батыс Теннессидің уақытша төрелік сотының судьясы болып тағайындалды, бұл сот Азамат соғысынан кейін туындаған үлкен істерді қарады. Бұл сот таратылғаннан кейін Джексон Теннесси Жоғарғы Сотының мүшелігіне үміткерлікке түсті, бірақ ол қазіргі Томас Дж. Фрименге қарсы күресті. Ол қоғамдық жерлер мен ғимараттар жөніндегі комитеттің төрағасы болып тағайындалды, бірақ АҚШ Сенатына жылдам көтерілуі оған бұл лауазымда маңызды рөл атқаруға мүмкіндік бермеді. Джексонның өкілеттігі кезіндегі ең маңызды мәселе – АҚШ сенаторын сайлау болды. Палата спикері, Мейнардтың жақтасы, Джексонның демократтардың арасындағы ең жақсы кандидат екенін айтты. Арнайы сайлаудан кейін, оның орнын өткен айдың соңында Хью К. Андерсон басты, ол бұрынғы заң шығару сессиясында Хейвуд, Хардеман және Мэдисон округтерінен тұратын округтің өкілі болған. Сенатта Джексон мемлекеттік қызмет реформасын және Мемлекетаралық сауда комиссиясын құруды қолдады. Джексон президент Гровер Кливлендпен достық қарым-қатынас орнатты және оның тарифтік саясатын қолдады. Кливленд Сенатта әлі қызмет етіп жүрген досы Джексоннан оның орнына үміткерлерді ұсынуын сұрады, бірақ президент оның кеңесін ескермеді және оның орнына оған орын ұсынды. Гриндегі сот Шерман заңына сәйкес виски өндірушілерге қарсы айыптауды қабылдамады, себебі жауапкерлер виски нарығына басқа фирмалардың кіруіне кедергі келтірмеген. Джексонның Заңды тар түсіндіруі кейінірек маңызды монополияға қарсы істерге, соның ішінде АҚШ-тың Э.С. Найт компаниясына қарсы (1895) іске жағдай жасады және ол жарты ғасыр бойы мемлекетаралық сауда заңына әсер етті. Республикашыл Браун демократ Джексонның Харрисон үшін идеалды кандидат болатынын ұсынды. Харрисон Джексонды 2 ақпанда ұсынуға келісті. Джексонның кандидатурасы бастапқыда комитетте тоқтатылды, талапкердің айтуынша, заң конституцияның бір ережесін бұза отырып, оны штаттар арасында бөліспей тікелей салық ретінде енгізді. Джексон ауырып қалған еді, бірақ қалған сегіз судья істі тыңдады. Олар заңның кейбір басқа ережелерін жойды, бірақ табыс салығының конституциялық тұрғыдан дұрыс екендігіне қатысты 4-4 дауысқа бөлінді. Бұл ұсыныстың әлі де жақтастары бар, бірақ оның Жоғарғы Сотта қызмет еткеніне екі жарым жылтан аспады. 1886 жылы Хардинг қайтыс болғанда, Джексон ағалы-інілі екеуі және олардың әйелдері таза тұқымды жылқы өсірілген Белл Мид плантациясын мұра етті. Хауэллдің рөлі шамалы болды және ол 1890 жылы аттардағы үлесін ағасына сатты. Алайда, Поллок ісіне қатысуы оны Шифманның "анонимділік сауалы" деп атаған нәрсемен толық жабудан сақтады.

Jackson was born in Paris, Tennessee, on April 8, 1832. His parents, natives of Virginia, moved to Tennessee in 1827. A Whig, Alexander later served in the Tennessee legislature and as mayor of Jackson, Tennessee. and began practicing law in the town of Jackson. The firm was successful, and it provided Jackson with experience in corporate litigation. Judge West H. Humphreys appointed Jackson to enforce Confederate sequestration law in western Tennessee, placing him in charge of confiscating and selling the property of Union loyalists. Extant newspaper accounts show Jackson auctioned off a wide variety of property, including almonds, pickles, chairs, alcohol, tobacco and dried peaches. The firm was successful, arguing numerous cases before the Memphis courts. A Redeemer, he was against Reconstruction era policies and efforts toward racial equality. After his first wife died in 1873, he returned to the town of Jackson, where he started a law practice with General Alexander W. Campbell. In 1875, however, he was appointed a judge of the temporary Court of Arbitration for Western Tennessee, which heard cases stemming from the large backlog created by the Civil War. When that court was dissolved, Jackson sought the Democratic nomination for a seat on the Tennessee Supreme Court, running against incumbent Thomas J. Freeman. He was given the chairmanship of the committee on public grounds and buildings, but his prompt elevation to the U. S. Senate prevented him from making any substantial impact in that position. The most urgent task before the legislature during Jackson's tenure was the election of a U. S. Senator. The Speaker of the House, a Maynard loyalist, followed suit, arguing that Jackson was the best choice among the Democrats. After a special election, he was succeeded later in the month by Hugh C. Anderson, who represented the district composed of Haywood, Hardeman, and Madison counties in the previous legislative session. In the Senate, Jackson advocated for civil service reform and for the creation of the Interstate Commerce Commission. Jackson became a friend of President Grover Cleveland, whose tariff policies he supported. Cleveland asked his friend Jackson, who was still serving in the Senate, to recommend potential replacements, but the President ignored his advice and instead offered the seat to him. The ruling in Greene rejected a Sherman Act indictment against whiskey producers on the basis that the defendants were not preventing other firms from entering the whiskey market. Jackson's narrow interpretation of the Act set the stage for later consequential antitrust cases, including United States v. E. C. Knight Co. (1895), and it continued to influence interstate commerce law for half a century. Wishing to return the favor, the Republican Brown suggested that the Democratic Jackson would be an ideal candidate for Harrison to select. Harrison agreed to nominate Jackson, doing so on February 2. Jackson's nomination was held up initially in committee, According to the plaintiff, the law imposed a direct tax without apportioning it among the states, in violation of a provision of the Constitution. Jackson was ill, but the eight remaining justices heard the case. They struck down certain other provisions of the act but split 4–4 on the constitutionality of the income tax. While this suggestion continues to have its adherents, His tenure on the Supreme Court had lasted for less than two and a half years. When Harding died in 1886, the two Jackson brothers and their wives inherited the Belle Meade Plantation, where thoroughbred horses were raised. Howell's role was minimal, and he sold his stake in the horses to his brother in 1890. His participation in Pollock, however, prevented him from being entirely covered with what Schiffman called the "shroud of anonymity".