Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Лоуренс Бойд (5 маусым 1895 – 12 қыркүйек 1972) – американдық актер, оның ковбой батыры Хопалонг Кассиди рөлін сомдауымен әйгілі. Сол аттас басқа адамдар да бар.
American actor (1895–1972)
others with the same name
William Lawrence Boyd (June 5, 1895 – September 12, 1972) was an American film actor who is known for portraying the cowboy hero Hopalong Cassidy.
Өмірбаян
Бойд Огайо штатының Хендрисбург қаласында дүниеге келді және Огайо штатының Кембридж қаласында және Оклахома штатының Тулса қаласында өсті, ол 1909 жылдан 1913 жылға дейін тұрды. Ол күндізгі жұмысшы Чарльз Уильям Бойд пен оның әйелі Лиданың (құрмет аты Уилкенс) ұлы болды. Әкесінің қайтысынан кейін Бойд Калифорнияға көшіп, апельсин жинаумен, геодезист, құралдық және автосатушы болып жұмыс істеді. Голливудта Бойд «Неге әйеліңді өзгертесің?» фильмінде эпизодтық рөлде ойнады және басқа да фильмдерде түсті. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол әскерге шақырылды, бірақ жүрек ауруына байланысты әскери қызметтен босатылды. Одан кейін оның мансабында маңызды рөлдер пайда болды, соның ішінде Сесил Б. ДеМиллдің «Кешегі жол» (1925) фильміндегі Джек Морленд рөлі, ол сыншылардың жоғары бағасын алды. ДеМилл оны жақын арада «Волгалық қайықшы» атты аса танымал үнсіз драмада басты рөлге шақырды. Бұл тағы бір үлкен жетістік болды, және Бойд енді таңертеңгі сеанстардың сүйіктісі және романтикалық басты рөлдегі актер ретінде танылды, ол жыл сайын 100 000 доллар жалақы ала бастады. Ол ДеМиллдің «Патшалардың патшасы» (1927) және «Көкжай» (1928) фильмдерінде, сондай-ақ Д.У. Гриффиттің «Тротуардағы әйел» (1929) фильмдерінде ойнады. 1931 жылы Radio Pictures Бойдпен жасалған келісімді бұзды, себебі оның суреті қателікпен басқа актер, Уильям «Стейдж» Бойдтың құмар ойындары мен алкогольге байланысты ұсталғаны туралы газет мақаласында жарияланды. Газет өтініш білдірді және келесі күні шыққан басылымда қателік туралы түсіндірді, бірақ Бойд: «Зардап әлдеқашан келді», - деді. Бойд дерлік мүсірленді және жұмыссыз қалды, ал бірнеше жыл бойы ол басқа Уильям Бойдпен шатаспау үшін фильмдерде Билл Бойд ретінде көрсетілді.
Boyd was born in Hendrysburg, Ohio and reared in Cambridge, Ohio and Tulsa, Oklahoma, where he lived from 1909 to 1913. He was the son of day laborer Charles William Boyd and his wife Lida (née Wilkens). Following his father's death, Boyd moved to California and worked as an orange picker, surveyor, tool dresser and auto salesman. In Hollywood, Boyd found work as an extra in Why Change Your Wife? and other films. During World War I, he enlisted in the army but was exempt from military service because of heart condition. More prominent film roles followed, including his breakout role as Jack Moreland in Cecil B. DeMille's The Road to Yesterday (1925), which earned critical praise. DeMille soon cast him as the leading man in the highly acclaimed silent drama film The Volga Boatman. another critical success, and with Boyd now firmly established as a matinee idol and romantic leading man, he began earning an annual salary of $100,000. He acted in DeMille's The King of Kings (1927) and Skyscraper (1928), as well as D. W. Griffith's Lady of the Pavements (1929). Radio Pictures ended Boyd's contract in 1931 when his photo was mistakenly run in a newspaper story about the arrest of another actor, William "Stage" Boyd, on gambling and liquor charges. Although the newspaper apologized, explaining the mistake in the following day's newspaper, Boyd said, "The damage was already done." Boyd was virtually destitute and without a job, and for several years, he was credited in films as Bill Boyd to prevent being mistaken for the other William Boyd.
Кассидидің жолында
1935 жылы Бойдқа «Hop Along Cassidy» фильмінде Ред Коннорстың екінші рөлі ұсынылды, бірақ ол басты рөлге қарастыруын сұрады және оны жеңіп алды. Кларенс Э. Малфордтың тақырыптық журналдар үшін жазған «Хопланг Кассиди» кейіпкері бастапқыда көп ішетін, қатал өмір сүретін, қызыл шашты малшы болған, бірақ кейін темекі тартпайтын, матақтамайтын және алкоголь ішпейтін (сарсапарилла ішетін) және қарсыласына төбелес бастауға рұқсат беретін ковбой кейіпкеріне айналдырылды. Бойд «ешқашан сиырды белгілемеген, қоршауды жөндемеген, бұқаны мойнынан ұстамаған» және батыс музыкасын ұнатпаса да, Хопалонг кейіпкерімен тығыз байланысты болды және Рой Роджерс пен Джин Автори сияқты ковбой жұлдыздарымен бірге батыс фильмдер жанрында мәңгілік даңққа ие болды.
In 1935, Boyd was offered the supporting role of Red Connors in the movie Hop Along Cassidy, but he asked to be considered for the title role and won it. The original character of Hopalong Cassidy, written by Clarence E. Mulford for pulp magazines, was changed from a hard drinking, rough living, redheaded wrangler to a cowboy hero who did not smoke, swear or drink alcohol (he drank sarsaparilla) and who would allow the villain to start fights. Although Boyd "never branded a cow or mended a fence, cannot bulldog a steer" and disliked Western music, he became indelibly associated with the Hopalong character and, as with the cowboy stars Roy Rogers and Gene Autry, gained lasting fame in the Western film genre.
Қой қайтадан жүгіреді
1948 жылы Бойд, қазір оның байлығы ең төменгі деңгейде болған, бұрынғы ковбой жұлдызы ретінде танылған ол, жергілікті NBC телеарнасына өзінің ескі фильмдерінің бірінің көшірмесін алып келді және оны жаңа танылуға үміттене отырып, шартты жалдауға ұсынды. Фильм жақсы қабылданды, соның салдарынан NBC одан да көп сұрады, ал бірнеше ай ішінде Бойд барлық фильмдерін шығарды. Фильмдер өте танымал болды және теледидардағы вестерн жанрының ұзаққа созылуына бастама берді. Бойдтың қауіпті тәуекелі оны ұлттық теледидардағы алғашқы жұлдыздардың біріне айналдырды және оның байлығын қайта қалпына келтірді. Роджерс және Отри сияқты, Бойд өнімдеріне лицензия берді, соның ішінде Хопалонг Кэссиди сағаттары, қоқыс жәшіктері, кеселер, тарелкалар, Topps коллекциялық карточкалары, комикстер, комикс кітаптары, ковбой киімдері, Castle Films арқылы Paramount компаниясының фильмдерінің үйге арналған нұсқалары және 1948 жылдан 1952 жылға дейін жалғасқан жаңа Хопалонг Кэссиди радио шоуы. Бойд өзінің кейіпкерімен өте жақын болды, көбінесе қоғамдық орындарда ковбой болып киінетін. Ол балалар туралы алаңдады және өзінің атын жарамсыз немесе қауіпті деп санайтын өнімдерге лицензия беруден бас тартты, сондай-ақ балалардан кіру ақысы алынатын жеке кездесулерге қатысудан бас тартты. Бойд Hopalong Cassidy ретінде көптеген ұлттық журналдардың мұқабасында пайда болды, соның ішінде Look (29 тамыз 1950) және Time (27 қараша 1950). Бойд Сесил Б. Демилдің 1952 жылғы "Жердегі ең үлкен шоу" цирк эпопеясында өзінің рөлінде камео түрінде пайда болды. Демил Бойдтан "Он Буйрық" фильмін қайта түсіруде Мұса рөлін ойнауын сұрады, бірақ Бойдтың Кассиди кейіпкерімен байланысы көрермендердің оны Мұса ретінде қабылдауына кедерілтіруі мүмкін деп ойлады. Киноиндустриясына қосқан үлесі үшін Бойдтың 1734 Vine Street мекенжайындағы Голливуд Даңқы аллеясында жұлдызы бар. 1995 жылы ол Оклахома-Ситидегі Ұлттық Каубойлар және Батыс мұрасы мұражайының Батыс өнерпаздарының Даңқ залына енгізілді. 1972 жылы Бойд Паркинсон ауруы мен жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.
In 1948 Boyd, now regarded as a cowboy star of the past with his fortunes at their lowest, brought a print of one of his older films to the local NBC television station and offered it at a nominal rental, hoping for new exposure. The film was received so well that NBC asked for more, and within months Boyd released the entire library. The films became very popular and began the long running genre of Westerns on television. Boyd's desperate gamble made him one of the first national television stars and restored his fortune. As did Rogers and Autry, Boyd licensed merchandise, including products such as Hopalong Cassidy watches, trash cans, cups, dishes, Topps trading cards, a comic strip, comic books, cowboy outfits, home movie digests of his Paramount releases via Castle Films and a new Hopalong Cassidy radio show that ran from 1948 to 1952. Boyd identified with his character, often dressing as a cowboy in public. He was concerned about children and refused to license his name for products that he considered unsuitable or dangerous, and he declined personal appearances at which children would be charged admission. Boyd appeared as Hopalong Cassidy on the cover of numerous national magazines, including Look (August 29, 1950) and Time (November 27, 1950). Boyd had a cameo role as himself in Cecil B. DeMille's 1952 circus epic The Greatest Show on Earth. DeMille reportedly asked Boyd to take the role of Moses in his remake of The Ten Commandments, but Boyd felt that his identification with the Cassidy character would make it impossible for audiences to accept him as Moses. For his contributions to the film industry, Boyd has a motion picture star on the Hollywood Walk of Fame at 1734 Vine Street. In 1995, he was inducted into the Western Performers Hall of Fame at the National Cowboy & Western Heritage Museum in Oklahoma City. In 1972, Boyd died from complications related to Parkinson's disease and congestive heart failure.