Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Діни қызметкер, капеллан, епископ және антипапа (шамамен 945 – 1001) папалар мен антипапалардың нөмірленуін түсіндіру. Жохан XVI (945 – 1001; туған жылы белгісіз; Иоганн; Иоганн Филагат) 997 жылдан 998 жылға дейін антипапа болды.
Priest, chaplain, bishop and antipope (c.945 c.1001)
an explanation of the numbering of popes and antipopes named John
John XVI ( 945 – 1001; born ; ; Johannes Philagathus) was an antipope from 997 to 998.
Өмірбаян
Ол Италияның оңтүстігіндегі Калабрия аймағындағы Россано қаласында дүниеге келді. Бұл аймақ сол кезде Византия империясының құрамында болды, ал Иоанн грек император әйелі Феофанудың шаплоны болды. Екі рет, 980-982 жылдары Отто үшін Италияда императорлық канцлер қызметін атқарды, содан кейін Нонантола аббаты болып тағайындалды. Ол императорлық жұптың ұлы, болашақ император Отто III-нің рухани тәлімгері болды. Жеті жасында (987) оны оқытты. Императрицаның ықпалымен Иоанн Пьяченца епископы болып тағайындалды және жас Отто үшін византиялық ханшайымды Константинопольден алып келуге жіберілді. Отто II қайтыс болғаннан кейін, жас Отто III 996 жылы папа Иоанн XV-ке көмектесіп, бай және қуатты римдік ақсүйек Кресценций Кіші бастаған бүлікшілерді бастырды. Отто III Ломбардия королі ретінде Павияда жарияланды, бірақ папа қайтыс болғанға дейін Римге үлкермеді. Римге келген соң, Отто III өзінің туысы Бруноны папа Григорий V ретінде сайлауын ұйымдастырды, ал жаңа понтифик 996 жылғы 21 мамырда Отто III-ті император етіп жариялады. Отто III Германияға оралғаннан кейін, Кресценций II бастаған топ Григорий V-ті күшпен құлатты және Византия императоры Василий II-нің толық қолдауымен Иоаннды папа Иоанн XVI деп жариялады. 997 жылы Италиядағы Павия қаласында өткен Батыс епископтарының синоды Григорий V-тің пайдасына шешім қабылдады және Иоаннды анафемаға ұшты. 998 жылғы ақпанда Отто III Римге қайта шабуыл жасап, Кресценций II-нің көтерілісін қатаң түрде бастырды. Иоанн XVI қашып кетті, бірақ императордың әскері оны қуып жетелеп тұтқынға алды, мұрны мен құлақтарын кесіп тастады, тілін жойды, саусақтарын сындырып, соқыр етті, осылайша оның жазу мүмкіндігін жойды, және Отто III мен Григорий V-тің алдында оны қорлады, Рим көшелерінде есекке кері отырып жүргізуге мәжбүрледі. Әулие Нилдің кішісі, оның отандасы болғандықтан, оның өмірі сақталды: ол Германиядағы Фулда монастырына жіберілді, онда 1001 жылы қайтыс болды. Иоаннның Григорийдің талаптарына қарсы папа ретінде таққа отыруға келісуі римдік ақсүйектердің франк билігіне қарсы тұрақты саяси күресінің манипуляциясы ретінде қарастырылуы мүмкін, бұл Римдегі франк билігінің кеңеюіне қарсы византиялық ықпалдың күшеюіне әкелді, онда Григорий алғашқы неміс понтифигі болды. Батыс епископтары Иоаннды заңды папа деп мойындамағандықтан, келесі үш папа, Иоанн XVII, Иоанн XVIII және Иоанн XIX XVI, XVII және XVIII ретін алды, бірақ орта ғасырлардың кейбір тарихшылары олардың нөмірін өзгертті (жоғарыда аталған антипапа Филагатты да Иоанн деп аталатын папалардың қатарына қосты), ал бұл қате түзетулер кейін түзетілген жоқ.
John was of Greek descent and was a native of Rossano in Calabria, southern Italy. The region was at the time a territory of the Byzantine Empire, while John was the chaplain of the Greek born Empress Theophanu, wife of Holy Roman Emperor Otto II. Twice he acted as Imperial chancellor in Italy for Otto, in 980–982, whereupon he was appointed Abbot of Nonantola. He was the godfather of the imperial couple's son, the future Emperor Otto III. He was his tutor when he was seven (987). By the Empress's persuasion, John was appointed Bishop of Piacenza, and he was sent to Constantinople to accompany home a Byzantine princess for the younger Otto. After Otto II's death, the youthful Otto III came to the aid of Pope John XV in 996, to put down the rebellion of a faction led by the rich and powerful Roman nobleman Crescentius the Younger. Otto III stopped to be acclaimed King of Lombardy at Pavia, and failed to reach Rome before the Pope died. Once in Rome, Otto III engineered the election of his cousin Bruno of Carinthia as Pope Gregory V, and the new pontiff then crowned Otto III emperor on 21 May 996. Once Otto III had returned to Germany, the faction headed by Crescentius II violently unseated Gregory V and, with the active support of the Byzantine Emperor Basil II, acclaimed John as Pope John XVI. A synod of the Western bishops held in 997 at the Imperial capital in Italy, Pavia, decided in Gregory V's favour and excommunicated John. Otto III firmly put down Crescentius II's uprising in February 998 after advancing once more into Rome. John XVI fled, but the Emperor's troops pursued and captured him, cut off his nose and ears, cut out his tongue, broke his fingers and blinded him, that he might not write, and publicly degraded him before Otto III and Gregory V by being forced to ride through the streets of Rome seated backwards on a donkey. At the intercession of Saint Nilus the Younger, one of his countrymen, his life was spared: he was sent to the monastery of Fulda, in Germany, where he died about 1001. John's consent to be enthroned as pope against the claims of Gregory can be seen as a manipulation of the constant political struggles by the Roman nobles against Frankish power, accruing to the advantage of Byzantine influence against the widening of Frankish power in Rome, where Gregory was the first German pontiff. Because John was not recognized by the Western bishops as a legitimate pope, the next three popes named John, John XVII, John XVIII and John XIX, took the regnal numbers XVI, XVII and XVIII, but some historians of the Middle Ages changed their numbers (including above mentioned antipope Philagathos among the Popes called John), and the wrongly corrected sequencing was never subsequently corrected.