Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы (1912–1983)
US Army general (1912–1983)
Харольд Кит "Джонни" Джонсон (22 ақпан 1912 – 24 қыркүйек 1983) – 1964 жылдан 1968 жылға дейін АҚШ армиясының Бас штаб бастығы қызметін атқарған АҚШ армиясының генералы. Ол көрнекті тактик ретінде танылған. Джонсон Вьетнам соғысына жұмсалған ресурстардың көлеміне, оның көп бөлігі "ірі негізгі күштерді табу, бекіту және жою" операцияларына бағытталғанына күмән келтірді, бұл жеңіске жеткізе алмайды деп ойлады. Джонсон коммунистік күштердің басты құралы бар екеніне сенді, себебі олар АҚШ күштерімен қақтығыс болатынын анықтай алатын, жағдайға қарай АҚШ күштерімен шайқастан қашу мүмкіндігін беретін еді.
Harold Keith "Johnny" Johnson (February 22, 1912 – September 24, 1983) was a United States Army general who served as Chief of Staff of the United States Army from 1964 to 1968. Regarded as a premier tactician, Johnson became skeptical that the level of resources given to the Vietnam War, much of which went into 'find, fix, and destroy the big main force units' operations, could deliver victory. Johnson came to believe that the Communist forces held a trump card, because they controlled whether there were engagements with U. S. forces, giving an option to simply avoid battle with U. S. forces if the situation warranted it.
Ерте өмір
Гарольд Кит Джонсон 1912 жылдың 22 ақпанында Солтүстік Дакота штатының Боуесмонт қаласында дүниеге келген. 1929 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Джонсон Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына түсті. 1933 жылдың 13 маусымында ол жаяу әскердің екінші лейтенанты дәрежесіндегі офицер болып тағайындалды. Джонсонның алғашқы қызметі Миннесота штатының Форт Снелинг қаласындағы 3-ші жаяу әскер (Ескі гвардия) бөлімінде басталды.
Harold Keith Johnson was born in Bowesmont, North Dakota, on February 22, 1912. After graduation from high school in 1929, Johnson attended the United States Military Academy, West Point, New York. On June 13, 1933, he was commissioned as a second lieutenant in the infantry. Johnson's first duty assignment was with the 3rd Infantry (Old Guard) at Fort Snelling, Minnesota.
Әскери мансап
1938 жылы Джонсон Форт-Беннингтегі жаяу әскер мектебіне қатысты. Бітірген соң, ол Нью-Йорк штатындағы Ниагара фортындағы 28-ші жаяу әскерге бекітілді. Шетелге ауысу туралы өтініш білдірген Джонсон 1940 жылы Филиппин аралдарындағы Форт МакКинлидегі 57-ші жаяу әскер (Филиппин сарбаздары) құрамына қайта тағайындалды.
In 1938, Johnson attended Infantry School at Fort Benning. Upon graduation, he was assigned to the 28th Infantry at Fort Niagara, New York. Requesting an overseas transfer, Johnson was reassigned to the 57th Infantry (Philippine Scouts) at Fort McKinley, Philippine Islands in 1940.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Батан шайқасынан кейін Джонсон 1942 жылдың 9 сәуірінде жапондықтардың соғыс тұтқынына айналды. Батан өлім маршына қатысқан Джонсон ақырында О’Доннел лагерінде, Кабанатуан және Билибид түрмелерінде қамалды. 1944 жылдың желтоқсан айында жапондықтар Джонсонды және 1600 басқа да соғыс тұтқынын Филиппиннен шығаруға тырысты. 1944 жылдың 14 желтоқсанында американдық әскери ұшақтары жапондық «Ориоку Мару» кемесін батырып, 300-ден астам тұтқынды қаза қылды. Джонсон аман қалды және ақырында Жапонияға ауыстырылды. Одақтастардың шабуылынан соғыс тұтқындарын беруге ниеті болмағандықтан, жапондықтар Джонсонды тағы да бір орынға ауыстырды. Соңында Кореяның Инчхон түрмесіне жеткен Джонсонды 7 қыркүйекте 7-ші жаяу әскер дивизиясы босатып алды.
After the Battle of Bataan, Johnson became a prisoner of war (POW) of the Japanese on 9 April 1942. Participating in the Bataan Death March, Johnson was eventually imprisoned at Camp O'Donnell, Cabanatuan and Bilibid Prison. In December 1944, the Japanese attempted to transfer Johnson and 1600 other POWs out of the Philippines. On 14 December 1944, American fighter planes sank the Japanese ship Ōryoku Maru, killing over 300 of the POWs. Johnson survived and was eventually transferred to Japan. Unwilling to give up their POWs to the advancing Allies, Japan again transferred Johnson. Finally ending up in Inchon Prison Korea, Johnson was liberated by the 7th Infantry Division on September 7, 1945.
Корея соғысы және жоғары командалық дәрежесіне көтерілу
Джонсон АҚШ-қа оралғаннан кейін оның алғашқы міндеті Құрлық әскерлері мектебінде қызмет ету болды. 1946 жылдың тамызында ол Канзас штатындағы Форт-Ливенворттағы Командалық және штаб колледжіне қабылданды, онда ол тағы екі жыл оқытушы болып жұмыс істеді. 1949 жылы Джонсон Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы Қарулы күштер штаб колледжіне оқуға түсті. Бітірген соң, ол Массачусетс штатының Форт-Девенс қаласындағы 7-ші жаяу әскер батальонының 3-ші взводының командирі болып тағайындалды. Джонсон Форт-Девенсте 1-ші уақытша жаяу әскер батальонын құрды және 1950 жылдың тамызында Кореяға жіберілді. Батальон Пусан периметрін қорғау үшін 1-ші кавалерия дивизиясына қарасты 8-ші кавалерия полкінің 3-ші батальонына айналды. 1-ші кавалерия дивизиясының құрамында Джонсон кейін 5-ші және 8-ші кавалерия полктеріне қолбасшылық етті. 1951 жылдың ақпан айында ол I корпус штабының G3 көмекші бастығы болып қайта тағайындалды. АҚШ-қа оралғаннан кейін Джонсон Вирджиния штатының Монро фортындағы Армия далалық күштерінің бастығы кеңсесіне тағайындалды. 1952 жылы ол Ұлттық соғыс колледжіне оқуға түсті. Бітіргеннен кейін Джонсон штабтың көмекші бастығы кеңсесіне, G3 тағайындалды, онда ол алдымен Бірлескен соғыс жоспарлары бөлімінің бастығы, содан кейін Жоспарлар бөлімінің бастығының көмекшісі және, ақырында, штабтың көмекші бастығының атқарушы директоры болып қызмет етті. 1956 жылдың қаңтарында Джонсон Колорадо штатының Форт-Карсон қаласында 8-ші жаяу әскер дивизиясының орынбасары командирі болып тағайындалды. Кейіннен 1956 жылы ол 8-ші дивизиямен бірге Батыс Германияға ауысты. Джонсонның келесі міндеті Штутгарт Вайхингендегі 7-ші армия штабының штаб бастығы болды. 1959 жылдың сәуір айында Джонсон Еуропадағы АҚШ армиясы штабына штабтың G3 көмекші бастығы болып ауысты. Келесі желтоқсанда ол НАТО штаб-пәтеріндегі Орталық армия тобының штаб бастығы болып тағайындалды, ол Орталық Еуропадағы француз, неміс және американдық әскерлердің жұмысын жоспарлаумен айналысты. АҚШ-қа оралғаннан кейін Джонсон Канзас штатындағы Форт-Ливенворттағы Командалық және штаб колледжінің коменданты болып тағайындалды. 1963 жылдың ақпанында ол Армия департаментінің әскери операциялар (операциялар және жоспарлар) басқармасының орынбасары, ал шілдеде әскери операциялар басқармасының орынбасары болып тағайындалды.
After Johnson's return to the United States, his first assignment was with the Ground Forces School. In August 1946, he attended the Command and General Staff College at Fort Leavenworth, Kansas, where he remained as an instructor for another two years. Johnson next attended the Armed Forces Staff College in Norfolk, Virginia, in 1949. After graduation, he was assigned as commanding officer, 3rd Battalion, 7th Infantry at Fort Devens, Massachusetts. Johnson organized the 1st Provisional Infantry Battalion at Fort Devens and, in August 1950, he was dispatched to Korea. The battalion became the 3rd Battalion, 8th Cavalry Regiment, assigned to the 1st Cavalry Division for the defense of the Pusan Perimeter. Still with the 1st Cavalry Division, Johnson was later promoted to command the 5th and the 8th Cavalry Regiments. In February 1951, he was reassigned as Assistant Chief of Staff, G3 of I Corps. Returning to the United States, Johnson was assigned to the Office of the Chief of the Army Field Forces, Fort Monroe, Virginia. In 1952, he attended the National War College. After graduation, Johnson was assigned to the Office of the Assistant Chief of Staff, G3, where he served first, as Chief of Joint War Plans Branch, then as the Assistant to the Chief of the Plans Division, and finally as the Executive Officer of the Assistant Chief of Staff. In January 1956, Johnson was assigned to duty as Assistant Division Commander of the 8th Infantry Division at Fort Carson, Colorado. Later in 1956, he transferred with the 8th Division to West Germany. Johnson's next assignment was as chief of staff, Seventh Army Headquarters at Stuttgart Vaihingen. Then in April 1959, Johnson moved to Headquarters, United States Army Europe as Assistant Chief of Staff, G3. The following December, he was appointed chief of staff, Central Army Group at NATO Headquarters concerned with planning for the employment of French, German, and American troop operations in Central Europe. Returning to the United States, Johnson was assigned as commandant, Command and General Staff College, Fort Leavenworth, Kansas. In February 1963, he became assistant deputy chief of staff for military operations (operations and plans), Department of the Army, and in July was appointed as deputy chief of staff for military operations.
Штаб бастығы
1964 жылдың 3 шілдесінде Джонсон АҚШ армиясының 24-ші Бас штаб бастығы болып тағайындалды; оның шебер тактик ретіндегі беделі, оны одан тәжірибелі кандидаттардан басымдықпен таңдауға себеп болды. Ол сол жылы Ұлттық гвардия қауымдастығында: "әскери күш соғыстың мақсатынан асып түсетін мақсаттармен қолданылуы керек" және "жалпы алғанда, соғыстың мақсатынан асып түсетін нәрсе – ең аз құрылыспен тұрақтылықты қайта орнату, соның арқасында қоғам мен заңды үкімет әділеттілік пен тәртіп атмосферасында өркендеуі керек" деген пікір білдірген.
On July 3, 1964, Johnson was appointed the 24th Chief of Staff of the United States Army; his reputation as an expert tactician led to him being selected over candidates with more seniority. He had told the National Guard Association that year that "military force should be committed with the object beyond war in mind" and "broadly speaking, the object beyond war should be the restoration of stability with the minimum of destruction, so that society and lawful government may proceed in an atmosphere of justice and order."
Вьетнам соғысы
Джонсон 1965 жылы желтоқсанда Иа Дранг шайқасынан кейін Вьетнамға барды. Ол "бұл жеңіс емес екенін және Вестморлендтің ірі бөлімдер стратегиясы дұрыс емес екенін" түйіндеді. Джонсон 1983 жылдың 24 қыркүйегінде Вашингтонда қайтыс болды. Джонсон Вьетнам соғысының кеңеюіне қарсы шықпағанына өкініп, "Мен енді сол моральдық қайраттың жетіспеушілігімен бірге қабірге келе жатырмын" деп ренжіді. Ол Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.
Johnson went to Vietnam in December 1965 after the Battle of Ia Drang. He "concluded that it had not been a victory at all and that Westmoreland's big unit strategy was misconceived". Johnson died on September 24, 1983, in Washington, D. C. Johnson came to regret not opposing the escalation of the Vietnam War, lamenting that "I am now going to my grave with that lapse in moral courage on my back." He was buried in Arlington National Cemetery.
Ренжімелік даталары
Төсбелгісіз кадет, АҚШ Әскери академиясы: 1 шілде 1929Жыл
Тұрақты армияның екінші лейтенанты: 13 маусым 1933 жыл
Тұрақты армияның бірінші лейтенанты: 13 маусым 1936 жыл
АҚШ армиясының капитаны: 9 қыркүйек 1940 жыл
АҚШ армиясының майоры: 19 желтоқсан 1941 жыл
АҚШ армиясының подполковнигі: 7 сәуір 1942 жыл
Тұрақты армияның капитаны: 13 маусым 1943 жыл
АҚШ армиясының полковнигі: 2 қыркүйек 1945 жыл
АҚШ армиясының подполковнигі: 1 мамыр 1946 жыл
(Шынжырдан төмендетілді.)
Тұрақты армияның майоры: 15 шілде 1948 жыл
Тұрақты армияның подполковнигі: 28 шілде 1950 жыл
АҚШ армиясының полковнигі: 30 желтоқсан 1950 жыл
АҚШ армиясының бригадалық генералы: 1 қаңтар 1956 жыл
Тұрақты армияның полковнигі: 1 ақпан 1956 жыл
АҚШ армиясының генерал-майоры: 1 шілде 1959 жыл
Тұрақты армияның бригадалық генералы: 22 мамыр 1960 жыл
Тұрақты армияның генерал-майоры: 5 қараша 1962 жыл
АҚШ армиясының генерал-лейтенанты: 1 шілде 1963 жыл
АҚШ армиясының генералы: 1 шілде 1964 жыл
Тұрақты армияның генералы, зейнеткер: 30 маусым 1968 жыл
No insigniaCadet, United States Military Academy: July 1, 1929Second lieutenant, Regular Army: June 13, 1933First lieutenant, Regular Army: June 13, 1936Captain, Army of the United States: September 9, 1940Major, Army of the United States: December 19, 1941Lieutenant colonel, Army of the United States: April 7, 1942Captain, Regular Army: June 13, 1943Colonel, Army of the United States: September 2, 1945Lieutenant colonel, Army of the United States: May 1, 1946(Reduced in rank. )Major, Regular Army: July 15, 1948Lieutenant colonel, Regular Army: July 28, 1950Colonel, Army of the United States: December 30, 1950Brigadier general, Army of the United States: January 1, 1956Colonel, Regular Army: February 1, 1956Major general, Army of the United States: July 1, 1959Brigadier general, Regular Army: May 22, 1960Major general, Regular Army: November 5, 1962Lieutenant general, Army of the United States: July 1, 1963General, Army of the United States: July 1, 1964General, Regular Army, Retired: June 30, 1968