Стивен Эрли: Американ журналисі және Ақ үй баспасөз хатшысы
Stephen Early
Стивен Эрли – журналист, 12 жыл бойы Ақ үйдің баспасөз хатшысы болған (1933-1945). Рузвельт пен Трумен әкімшіліктерінде қызмет етті. Тарихы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист
American journalist
Стивен Тайри Эрли (27 тамыз 1889 – 11 тамыз 1951) – АҚШ журналисі және үкіметтік қызметкер. Ол 1933-1945 жылдары Франклин Д. Рузвельт басшылығымен Ақ үйдің үшінші баспасөз хатшысы болды, ал 1950 жылы Чарльз Гриффит Росс кенеттен қайтыс болғаннан кейін президент Гарри С. Трумэн басшылығымен баспасөз хатшысы міндетін атқарды. Эрли басқа ешкімге қарағанда ұзақ жылдар бойы баспасөз хатшысы қызметін атқарды.
Stephen Tyree Early (August 27, 1889 – August 11, 1951) was a U. S. journalist and government official. He served as the third White House press secretary under Franklin D. Roosevelt from 1933 to 1945 and as the acting press secretary under President Harry S. Truman in 1950 after the sudden death of Charles Griffith Ross. Early served as press secretary longer than any other person.
Мансап
Ертеректе 1912 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияны "United Press" газетінің тілшісі ретінде жариялағанда Франклин Д. Рузвельтпен танысты. 1913 жылдан 1917 жылға дейін Эрли Associated Press тілшісі болды және Әскери-теңіз департаментін жариялады, осы кезеңде Рузвельт пен Луис Хоумен таныстығы күшейді. Бірінші дүниежүзілік соғыста жаяу әскер полкі мен "Жұлдыздар мен жолақтар" басылымында қызметтен кейін ол АҚШ-қа оралды және Рузвельт одан 1920 жылғы вице-президенттік науқанына алдын ала дайындық жасаушы болуын сұрады. Сайлаудан кейін Эрли Associated Press-ке қайта оралды. 1923 жылдың тамызында Эрли Сан-Францискода президент Уоррен Хардингтің батыс сапарын жариялады және Хардингтің күрт қайтыс болғанын хабарлаған алғашқы газетші болды. 1927 жылы ол Paramount News компаниясының, сол кездегі киножурналдар компаниясының Вашингтондағы өкілі болды.
Early met Franklin D. Roosevelt while covering the 1912 Democratic National Convention as a reporter for the United Press. From 1913 to 1917 Early was the Associated Press correspondent covering the Navy Department, during which time his acquaintance with Roosevelt and Louis Howe grew. After serving in World War I with an infantry regiment and the Stars and Stripes he returned to the United States and was asked by Roosevelt to be the advance man for the 1920 vice presidential campaign. After the election, Early returned to the Associated Press. In August 1923 Early covered the western trip of President Warren Harding in San Francisco and was the first newspaper man to report there that Harding had suddenly died. In 1927 he became the Washington representative of Paramount News, a newsreel company at the time.
Рузвельт әкімшілігі
1932 жылғы сайлаудан кейін Франклин Рузвельт одан Ақ үйдің үш хатшысының бірі ретінде, баспасөз байланыстарына жауапты қызмет етуді сұрады. Ерте Рузвельт өкімет жылдары осы лауазымда қызмет етті. Пресс-секретар ретінде ол президенттің өкілі, мәселелерді шешуші және Ақ үй тілшілерімен ашық есік саясатын ұстанды. Бұрын журналист болғандықтан, ол жаңалықтар саласын жақсы түсінді және оған көмектесуге тырысты. Ерте сондай-ақ Ақ үй тілшілері қауымдастығын Ұлттық негр баспагерлері қауымдастығының Гарри МакАлпинге баспасөз куәлігін беруге көндірді. 1944 жылы МакАлпин президенттік баспасөз конференциясына қатысқан алғашқы афроамерикалық тілші болды. Ол кейде ызалы болып, 1940 жылы Нью-Йоркте афроамерикалық полиция қызметкері Джеймс Слоанды ұрды, деп 1940 жылғы Time журналында жазылған.
After the election of 1932, Franklin Roosevelt asked him to serve as one of the three White House Secretaries, responsible for press relations. Early held that post throughout the Roosevelt years. As press secretary, he served as spokesman and troubleshooter for the president and maintained an open door policy with White House correspondents. Having been a reporter, he understood the news business and did his best to accommodate it. Early also helped persuade the White House Correspondents Association to issue press credentials to Harry McAlpin of the National Negro Publishers Association. In 1944, McAlpin became the first African American reporter to attend presidential press conferences. He was also known to have had a temper, and in 1940 assaulted an African American Police Officer, James Sloan, in New York City, per a 1940 Time Magazine article.
Сауда және қорғаныс қызметі
1945 жылы ол Пуллман компаниясының вице-президенті болды. 1949 жылдың сәуірінен 1950 жылдың маусымына дейін ол министрдің орынбасары, содан кейін АҚШ қорғаныс министрінің орынбасары ретінде үкіметке қайта оралды.
In 1945, he became vice president of the Pullman Company He returned to the government as under secretary and later United States deputy secretary of defense from April 1949 to June 1950.
Трумэн әкімшілігі
1950 жылдың желтоқсан айында Эрли президент Трумэннің баспасөз хатшысының міндетін уақытша атқарды, Чарльз Г. Росс күрт қайтыс болғаннан кейін.
In December 1950, Early was briefly press secretary to President Truman, filling in after the sudden death of Charles G. Ross.
Жеке өмір
Ерли 1951 жылы 11 тамызда Джордж Вашингтон ауруханасында қайтыс болды. Ол бір апта бұрын жүрек талмасына ұшыраған, бірақ жағдайы жақсарып келе жатқандай болса да, қайта нашарлап кетті. Ол сағат бір шамасында қайтыс болғаны хабарланды. Одан қалғандардың арасында 1921 жылы үйленген Хелен Ренн Эрли, екі ұлы мен бір қызы бар еді. Гарри Трумэн оны "көрнекті газеткер" және "әрқашан президент Рузвельттің жақтасы болған" деді. Қорғаныс министрі Джордж Маршалл Эрлидің қайтысы туралы хабарды естіп "қатты қайғырды" және ол "көп жылдар бойы елге адал қызмет еткенін" айтты. Оның өмірі туралы толық мәліметтерді 1951 жылы 12 тамызда жарияланған "Нью-Йорк Таймс" газетінің некрологынан табуға болады. 1969 жылы оның жесірі оның құжаттарын Франклин Д. Рузвельт президенттік кітапханасына тапсырды, олар қазір жалпы жұртшылыққа қолжетімді.
Early died at George Washington Hospital on August 11, 1951. He had suffered a heart attack a week prior, and despite signs of recovery, had a turn for the worse. It was reported that he died at about one in the afternoon. Survivors included Helen Wrenn Early, whom he married in 1921, two sons and a daughter. Harry Truman issued a statement calling him "an outstanding newspaper man" and "always on the side of President Roosevelt." Defense Secretary George Marshall said in a statement that he was "very distressed" at the news of Early's death and that he "served his country faithfully for many years." The full statements and other information on his life can be found in his New York Times obituary, printed on August 12, 1951. In 1969, his widow donated his papers to the Franklin D. Roosevelt Presidential Library, where they could be accessed by the public.