Кіріспе

Американдық журналистика сыйлығы. Бұл Пулитцер сыйлығы 1942 жылдан бері халықаралық істер, оның ішінде Біріккен Ұлттар Ұйымының корреспонденциясы туралы хабарлаудың ерекше үлгісі үшін табыс етіледі. Алғашқы алты жылы (1942–1947) ол «Халықаралық телеграфтық хабарлама үшін Пулитцер сыйлығы» деп аталды.

Телеграфтық репортаждар бойынша Пулитцер сыйлығының жеңімпаздарының тізімі - Халықаралық

1942: Лоуренс Эдмунд Аллен, Associated Press, "Британдық Жерорта теңізі флоты туралы хабарлауы үшін". 1943: Айра Вольферт, Солтүстік Америка газеттер альянсы, "Соломон аралдары шайқасы туралы мақалалар сериясы үшін". 1944: Дэниел Де Люс, Associated Press, "1943 жылғы ерекше репортаждары үшін". 1945: Марк С. Уотсон, The Baltimore Sun, "1944 жылы Вашингтондан, Лондондан және француз және итальян майдандарынан жасаған ерекше репортаждары үшін". 1946: Гомер Бигарт, New York Herald Tribune, "Тынық мұхитынан ерекше соғыс репортаждары үшін". 1947: Эдди Гилмор, Associated Press, "1946 жылы Мәскеуден жіберген хаттары үшін".

Халықаралық репортаждар бойынша Пулитцер сыйлығының жеңімпаздары

1948: Пол Уорд, Балтимор Сан, "1947 жылы жарық көрген «Совет Одағындағы өмір» мақалалар сериясы үшін". 1949: Прайс Дэй, Балтимор Сан, «Еркіндіктегі тәжірибе: Үндістан және оның тәуелсіздігінің бірінші жылы» деген 12 мақаладан тұратын сериясы үшін". 1950: Эдмунд Стивенс, Christian Science Monitor, "Москвада үш жыл тұрып, жазған «Бұл цензурасыз Ресей» деп аталатын 43 мақалалар сериясы үшін". 1951: Кейс Бич (Chicago Daily News); Гомер Бигарт (New York Herald Tribune); Маргарита Хиггинс (New York Herald Tribune); Релман Морин (Associated Press); Фред Спаркс (Chicago Daily News); және Дон Уайтхед (Associated Press), "Корея соғысы туралы хабарлағандары үшін". 1952: Джон М. Хайтауэр, Associated Press, "жыл бойы халықаралық жаңалықтарды тұрақты түрде жариялағаны үшін". 1953: Остин Вервайн, Milwaukee Journal, "Канада туралы мақалалар сериясы үшін". 1954: Джим Г. Лукас, Scripps Howard Newspapers, "Корея соғысы, атысты тоқтату және тұтқын алмасу туралы, соғыс тілшісі ретінде 26 айлық қызметінің шыңы болған, адамдарға қызығушылық тудыратын ерекше хабарламалары үшін". 1955: Харрисон Э. Солсбери, New York Times, "Ресейде Times тілшісі болып алты жыл қызмет еткен «Ресейге қайта қарау» мақалалар сериясы үшін. Солсберидің түсінікті және жақсы жазылған мақалалары американдықтардың Ресейде болып жатқан жағдайды түсінуіне үлкен үлес қосты. Бұл, негізінен, жазушының тақырыптарының кең ауқымы мен терең біліміне және оның түсірген көптеген нұсқаулық суреттеріне байланысты болды". 1956: Уильям Рэндольф Херст, Дж. Кингсбери Смит және Франк Конниф, International News Service, "Кеңес Одағының басшыларымен эксклюзивті сұхбаттар сериясы үшін". 1957: Рассел Джонс, United Press, "Коммунистік үстемдікке қарсы венгрлік көтерілісті үздіксіз және қауіпті жағдайда жариялағаны үшін, ол Ресей басып алған Будапешт қаласында жеке қауіпке толы жағдайда жұмыс істеп, венгр халқына жасалған аяусыз совет репрессиясы туралы алдыңғы қатардағы куәгерлік есептерді берді". 1958: New York Times газетінің қызметкерлері, "жыл бойы жоғары сапамен, бастамашылықпен және үздіксіздікпен сипатталған шетелдік жаңалықтарды ерекше қамтығаны үшін". 1959: Джозеф Мартин және Филип Сантора, New York Daily News, "Батиста үкіметінің Кубада құлдырауынан бұрын және Фидель Кастро басқаратын Куба революциялық партиясының жеңісін болжаған мақалалар сериясы үшін". 1960: А. М. Розенталь, New York Times, "Польшадан өзінің көреген және беделді баяндамасы үшін. Польша үкіметі өкілдерінің айтуынша, Розенталь мырзаның елден шығарылуы оның Польша мәселелерін терең зерттегенімен байланысты, бірақ оған жалған ақпарат берген деген айып та салынбаған". 1961: Линн Хайнзерлинг, Associated Press, "Конго дағдарысының алғашқы кезеңдеріндегі ерекше қиын жағдайларда хабарлағаны және Африканың басқа бөліктеріндегі оқиғаларды жақсы талдағаны үшін". 1962: Уолтер Липман, New York Herald Tribune Syndicate, "Липманның американдық журналистикаға ұзақ және ерекше үлес қосқанын көрсететін Кеңес Премьер-министрі Хрущевпен 1961 жылғы сұхбаты үшін". 1963: Хал Хендрикс, Miami News, "Совет Одағы Кубада зымыран ұшыру алаңдарын орнатып, көптеген МИГ-21 ұшақтарын жіберіп жатқанын ерте кезеңде ашқан табандылықпен хабарлаған". 1964: Associated Press агенттігінің Малкольм В. Браун және New York Times газетінің Дэвид Халберстамы "Вьетнам соғысы мен Дием режимін құлату туралы жеке репортаждар үшін". 1965: J. A. Livingston, Philadelphia Bulletin, "Орысстанның Шығыс Еуропадағы сателлиттері арасында экономикалық тәуелсіздіктің өсуі туралы және олардың Батыспен сауда-саттықты қайта бастау құштарлығын талдау үшін". 1966: Питер Арнетт, Associated Press, "Вьетнам соғысын жариялағаны үшін". 1967: R. John Hughes, Christian Science Monitor, "Индонезиядағы 1965 жылы коммунистердің төңкеріске ұмтылуы мен 1965-66 жылдары болған тазалау туралы толық хабарлағандығы үшін". 1968: Альфред Френдли, Washington Post, "Орталық Шығыс соғысын жариялағаны үшін 1967". 1969: Уильям Туохи, Los Angeles Times, "Вьетнам соғысы туралы 1968 жылғы хаттары үшін". 1970: Сеймур М. Херш, Dispatch News Service, "Вьетнам соғысындағы Май Лай ауылында болған трагедияны эксклюзивті жариялағаны үшін". 1971: Джимми Ли Хогланд, Washington Post, "Оңтүстік Африка Республикасындағы апартеидке қарсы күрес туралы жазғаны үшін". 1972: Питер Р. Канн, Wall Street Journal, "1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысын жариялағаны үшін". 1973: Макс Франкель, New York Times, "Президент Никсонның 1972 жылғы Қытайға сапарын жариялағаны үшін". 1974: Хедрик Смит, New York Times, "1973 жылы Совет Одағы және Шығыс Еуропадағы одақтастары туралы хабарлағаны үшін". 1975: Уильям Муллен, тілші, және Ови Картер, фотограф, Chicago Tribune, "Африка мен Үндістандағы ашаршылық туралы хабарлағаны үшін". 1976: Сидни Х. Шанберг, New York Times, "Камбоджада коммунистердің билікке келуін жариялағаны үшін, ол Пномпень құлағаннан кейін қызметтік орнында қалып, өзін үлкен тәуекелге ұшыратты". 1977: Жүлде берілмеді.
1978: Генри Камм, New York Times, "Индоқытайдан келген «Вьетнамдық қайық адамдары» туралы хабарлары үшін". 1979: Ричард Бен Крамер, The Philadelphia Inquirer, "Орталық Шығыстан хабарлар үшін". 1980: Джоэл Бринкли, тілші және Джей Матер, фотограф Louisville Courier Journal, "Камбоджадан хабарлар үшін". 1981: Ширли Кристиан, Miami Herald, "Орталық Америкадан жіберген хабарлары үшін". 1982: Джон Дартон, New York Times, "Польшадан хабарлағаны үшін". 1983: Томас Л. Фридман және Лорен Дженкинс, New York Times және Washington Post газеттерінен, "Израильдің Бейрут қаласына басып кіруі және оның трагедиялық салдары туралы жеке хабарлағаны үшін". 1984: Карен Эллиот Хаус, Wall Street Journal, "Иорданияның королі Хуссейнмен өткізген ерекше сұхбаттар сериясы үшін, ол Рейган әкімшілігінің Орталық Шығыс бейбіт жоспарына кедергі келтіретін мәселелерді дұрыс болжады". 1985: Джошуа Фридман және Деннис Белл, тілшілер, және Озьер Мухаммед, фотограф, Newsday, "Африкадағы ашаршылықтағы аштыққа ұшырағандардың жағдайы туралы сериясы үшін". 1986: Льюис М. Саймонс, Пит Кэри және Катерина Эллисон, San Jose Mercury News, "1985 жылғы маусымда президент Маркос пен оның серіктері шетелге үлкен қаражаттарды аударғанын құжаттаған сериясы үшін, ол Филиппин мен Америка Құрама Штаттарындағы саяси оқиғаларға тікелей әсер етті". 1987: Майкл Паркс, Los Angeles Times, "Оңтүстік Африканы жан-жақты және тепе-тең жариялағаны үшін". 1988: Томас Л. Фридман, New York Times, "Израиль туралы тепе-тең және хабардар хабарлағаны үшін". 1989: Билл Келлер, New York Times, "КСРО-дағы оқиғаларды еңбекқорлықпен және егжей-тегжейлі жариялағаны үшін".
1989: Гленн Франкель, Washington Post, "Израиль мен Орталық Шығыстан сезімтал және тепе-тең хабарлағаны үшін". 1990: Николас Д. Кристоф және Шеррил ВуДунн, New York Times, "Қытайдағы демократия үшін жаппай қозғалыс және одан кейінгі репрессия туралы білімді хабарлағаны үшін". 1991: Кэриле Мёрфи, Washington Post, "Ирак билігінде болған Кувейттен жіберген хабарлары үшін, оның кейбіреулерін ирактық билік органдарынан жасырынып жіберді". 1991: Серж Шмеманн, New York Times, "Германияның қайта бірігуі туралы хабарлағаны үшін". 1992: Патрик Дж. Слоян, Newsday, "Парсы шығанағы соғысы туралы хабарлағаны үшін, соғыс аяқталғаннан кейін жүргізілген, американдық жауынгерлік тактикасы мен достық өрт оқиғаларының жаңа егжей-тегжейлі мәліметтерін ашқан". 1993: Джон Ф. Бернс, New York Times, "Сараевоның қирауы және Босния Герцеговинадағы қатыгез өлтірулер туралы батыл және толық хабарлағаны үшін". 1993: Рой Гутман, Newsday, "Хорватия мен Босния Герцеговинадағы зұлматтар мен басқа да адам құқықтарының бұзылуларын ашқан батыл және табандылықпен хабарлағаны үшін". 1994: The Dallas Morning News газетінің қызметкерлері, "әйелдерге қарсы зорлық-зомбылық эпидемиясын зерттеген сериясы үшін...