Кіріспе
Фрительсток приорлығы 1220 жыл шамасында Англияның Девон графтығындағы Фрительсток ауылында сэр Роберт де Бошамптың бастамасымен, Августин канониктері үшін, оның жанының тыныштығы үшін дұғалар тілеу мақсатында құрылды. Эксетер епископы Уолтер де Степлдон приорлықтың мүліктерін арттырғаны үшін оның құрылушыларының бірі саналады. Приорлық 1536 жылы монастырлардың таратылуы кезінде таратылды және қазір тек қираған қалдықтары ғана сақталған.
Frithelstock Priory was founded in about 1220 at Frithelstock, Devon, England, by Sir Robert de Beauchamp for Augustinian Canons Regular, as an indulgence to ensure intercessions for the repose of his soul. Walter de Stapledon, Bishop of Exeter, is considered a co founder, for increasing the priory's endowments. The priory was dissolved in 1536 during the Dissolution of the Monasteries and only ruins remain.
Тарих
1086 жылғы «Domesday Book» кітабында Фрелелестох Жеңімпаз Уильямның жартылай бауыры, Мортен графы Роберттің (шамамен 1031–1090) Девонширдегі жетпіс тоғыз иелігінің бірі ретінде тізімделген. Оның жалға алушысы Роберт ФицИво болды, ол графтықта басқа жерге ие болмаған сияқты. Кейіннен осы сарайды сэр Роджер де Бошамп иеленді, ол шамамен 1220 жылы оның көп бөлігін Солтүстік Девондағы Хартленд аббаттығының тәуелділігі ретінде өзі құрған Сент-Грегориге арналған Августин монастырына сыйлады. Монастырлар таратылған кезде, 1536 жылдың 27 тамызында монастырь аббаты осы монастырь мен оның жерлерін иеліктен шығарды. Сэр Томас Арунделл, Девон, Корнуолл, Дорсет және Сомерсет округтеріндегі Аугментация сотының қабылдаушысы, жерді Джон Уинслейдке жылдық 20 фунт стерлинг 2 шиллингке жалға берді. 1537 жылдың 20 қаңтарында патша осы жерді 21 жылға сол бағамен Мохунс Оттеридегі сэр Джордж Карюге жалға берді. Карю дереу жалға алу құқығын Уинслейдке берді. Уинслейд ұзақ уақыт иелік ете алмады, себебі 1537 жылдың 4 қыркүйегінде король корольдің заңды емес ұлы, Едуард IV патшасының ұлы Артур Плантагенетке және оның әйелі Онора Гренвиллге, Умберлидің сэр Джон Бассеттің (1462–31 қаңтар 1529) жесіріне «Фрительсток монастырының жері, шіркеуі және т.б., Фрительсток монастырының иелігі, ректориясы және Фрительсток викариясының адвокаты, сондай-ақ Бродвудвиджер сарайы, барлығы бұрын монастырьға тиесілі болған» жерді берді. Осы иелік 92 фунт стерлингке бағаланды. Рисдон осы монастырь мен бартонның мың акр жерді құрайтынын есептеді. Лорд Лизлдің патшалыққа төлеуі тиіс сатып алу бағасын белгілеу жөніндегі келіссөздердің көп бөлігі Лизл хаттарында, оның Лондондық өкілі Джон Хассимен жүргізген хат алмасуында сақталған. Кейіннен монастырь жерлері Роберт Уолполге, 2-ші Орфорд графына (1751 жылы қайтыс болды), бірінші премьер-министр Роберт Уолполдың (1745 жылы қайтыс болды) ұлына тиесілі болды. Оның әйелі Маргарет Ролл, өз құқығымен 15-ші баронесса Клинтон (1709–1781), Петрокстоу приходындағы Хеантон Сатчвиллдегі (1646–1719) Самуэль Роллдің қызы және жалғыз мұрагері болды. Бұл жерлер кейіннен Маргарет Роллдің мұрагерлеріне, Клинтон барондарына тиді.
Бактың 1734 жылғы көрінісі
Оңтүстік-шығыс көрінісі 1734 жылы Самуил мен Натаниел Бак жасаған, оған мына жазу енгізілген: сол жақта: «Өте құрметті РОБЕРТ ВАЛПОЛ, Уолполдың лорды, Роллдердің кеңсесінің қызметкері, Оның Мажестісінің жатақханасының джентльмендерінің бірі және ең құрметті ванна орденінің рыцары, осы монастырдың иесі, Бұл көрініс оның лордтығының ең адал қызметшілері Самуил және Натаниел Бакпен кішіпейілдікпен жазылды». Ортасында Уолполдың гербі бейнеленген, ал оң жақта: «Бұл Роберт де Белло Кампо немесе Бошамп құрған және оған сыйлық берген, Құдайға, қасиетті Марияға және әйіңкі Сент-Грегориге арналған канондардың тұрақты монастыры болды. Қамқорлар монастырь бос тұрғанда қақпаны күзету құқығын өзінде сақтап, одан артық емес, монастырьды сақтау үшін пайдаланды. Жер және бартон 1000 акр жерді құрады, ол таратылған кезде Артур Плантажинет, Лизл виконтына берілді».
Джон Свэттедің сапары
1792 жылдың қазан айында Девон топографы Джон Свэ (1752–1821) Генри мен Кристиана Марияның ұлы Генри Стивенспен (1739–1802) бірге Фритхельсток монастысының қираған жерлерін зерттеді. Ол саяхатын күнделігінде былай деп сипаттайды: «Мырза Стивенспен бірге Фритхельсток монастырын іздеуге шықтым. Жолда Торрингтонның оңтүстік-батыс жағындағы көпірге түсіп, одан өтіп, қайтадан тік төбеге көтерілдік. Бұл төбе өзенге қарай тік жармен түсетін еді, бірақ солтүстік жағынан Бим аймағының әдемі көрінісі ашылды – Дэннис Ролл мырзаның иелігі, өте сұлу және тыныш жер, барлық жағынан ең бай және әдемі амфитеатр тәрізді орманмен қоршалған. Орманның түбін өзен жуып тұрды, ол бұл жерге ғашық болғандай, оны айналып өтеді және одан кетуге құлықсыз көрінеді. Кросс шаһарынан үш миль қашықтықтағы төбеде, Towridge арқылы тағы бір көпірден өткен соң, монастырь қираған жеріне жеттік. Ол аса зәулім де емес, кең де емес, бірақ өте әдемі және ерекшелігі – шіркеудің батыс терезелерінің дөңгелек пішіні, мұндай терезелер сирек кездеседі. Қалдықтар негізінен бір бөлмеден тұратын қабырғалардың бүйірінен және шетінен құралған, бөлменің ұзындығы 30 қадам, ені шамамен 9 қадам. Оңтүстік қабырғаның үстінен екі көне жаңғақ ағашы шығып тұр, ал олармен бірге өсетін қалың жасылдар оның сұлулығын арттыра түседі». Свэ монастырьдың акварель суретін салған, ол қираған жерлердің ішінде батыс қабырғаға қарап тұрған күйде сақталған және қазір Девон мұрағат кеңсесінде сақтаулы.