Irish American Roman Catholic Church prelate (1761 1814)
Майкл Фрэнсис Иган (29 қыркүйек 1761 – 22 шілде 1814) – ирландтық, кейіннен американдық Рим-католик шіркеуінің прелаты. Ол 1761 жылы Ирландияда дүниеге келді және жас кезінде францискан орденіне қосылды. Римде, Ирландияда және Пенсильванияда дін қызметкері болып қызмет етті, шебер уағызшы ретінде танылды. 1808 жылы Иган Филадельфияның бірінші епископы болып тағайындалды және 1814 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Иган епископтық қызметі кезінде жаңа шіркеулер салынды және оның диоцезінде католик шіркеуінің мүшелерінің саны артты, бірақ оның уақытының көп бөлігі Филадельфиядағы Сент-Мария шіркеуінің сенімділерімен туындаған дау-жанжалдарға кетті. Ол 1814 жылы Филадельфияда, туберкулезден қайтыс болды деген болжам бар.
Michael Francis Egan (September 29, 1761 – July 22, 1814) was an Irish, later American, prelate of the Roman Catholic Church. He was born in Ireland in 1761, and joined the Franciscan Order at a young age. He served as a priest in Rome, Ireland, and Pennsylvania and became known as a gifted preacher. In 1808, Egan was appointed the first Bishop of Philadelphia, and held that position until his death in 1814. Egan's tenure as bishop saw the construction of new churches and the expansion of the Catholic Church membership in his diocese, but much of his time was consumed by disputes with the lay trustees of his pro cathedral, St. Mary's Church in Philadelphia. He died in Philadelphia, probably of tuberculosis, in 1814.
Ерте өмір және діни қызметкер
Майкл Фрэнсис Иган 1761 жылғы 29 қыркүйекте Ирландияда дүниеге келген. Оның қай жерде туғаны туралы нақты мәлімет жоқ. Алғашқы өмірбаяндар Эганның Галвейде туған болуы мүмкін деп есептеді; бірақ соңғы зерттеулер Лимерикте туғанын көрсетеді. Ол Францискан орденіне (әдетте францискандар деп аталады) қосылып, Лёвеннің Ескі университетінде және Прагадағы Карл университетінде білім алды. Эган Мехеленде (қазіргі Бельгия) кішігірім ордендерге, субдиакондыққа және диакондыққа қабылданды. Ол 1785 немесе 1786 жылдары Прагада дін қызметкері болып тағайындалды. Еуропада оқып жүргенде, неміс тілін жетік меңгерді. Францискан орденінде Эган жауапты лауазымдарға тез көтерілді. 1787 жылғы наурыз айында Ирландияның Мюнстер провинциясының костусы ("қорғаншысы") болып тағайындалды. Сол жылы ол Римдегі ирланд францискандарының үйі – Сант-Исидоро а Капо ле Кейстегі Римдік колледждің де костусы болды. Эган 1790 жылға дейін онда қалды, содан кейін Ирландияға оралып, Эннистің костусы болып тағайындалды. Ол 1787 немесе 1788 жылға дейін Ирландияда болды, содан кейін Америка Құрама Штаттарына сапармен барған болуы мүмкін. Ирландияда бірнеше жыл миссионерлік қызметтен кейін, 1802 жылы АҚШ-қа келді (немесе қайтып оралды).
Michael Francis Egan was born in Ireland on September 29, 1761. The exact location of his birth is disputed. Early biographers believed that Egan was possibly born in Galway; more recent scholarship suggests it was Limerick. He joined the Order of Friars Minor (commonly known as the Franciscans) and studied at the Old University of Leuven and Charles University in Prague. Egan received minor orders, subdiaconate, and diaconate at Mechelen, in modern day Belgium. He was ordained a priest, probably in Prague, in 1785 or 1786. While studying on the continent, Egan became fluent in German. Egan advanced rapidly to positions of responsibility in the Franciscan order. He was appointed custos ("guardian") of the province of Munster in Ireland in March 1787. Later that year, he was also appointed custos of the Pontifical College at Sant’Isidoro a Capo le Case, the home of Irish Franciscans in Rome. Egan remained there until 1790, when he returned to Ireland and was appointed custos of Ennis. He remained in Ireland until 1787 or 1788, when he may have made a visit to the United States. After several more years as a missionary in Ireland, Egan came (or returned) to the United States in 1802.
Пенсильваниядағы діни қызметкер
Пенсильвания штатының Ланкастер қаласына жақын жердегі католиктердің шақыруын қабыл алып, Иган 1802 жылдың қаңтар айында Америка Құрама Штаттарына келді, Коньюаго шіркеуінде (Адамс округі) Луи де Барттың көмекші пасторы болып қызмет ету үшін. Сол жылы Ланкастерде штат заң шығарушы органы отырыс өткізген кезде, Иганның уағыздау қабілеттері туралы ақпарат Филадельфияға жетті, жақын арада осы қаланың Сент-Мария шіркеуінің париясы Балтимор епископы Джон Кэрроллға Иганды оларға жіберуді өтінді. (Ол кезде Балтимор епископы Америка Құрама Штаттарындағы барлық католик шіркеуінің билігін жүргізді.) 1803 жылы Иган Филадельфиядағы Сент-Мария шіркеуінің пасторларының бірі болды. Бұл оқиға Филадельфияда сары қызылшаның таралуымен бірге болды. 1793 жылғы Филадельфиядағы осы аурудың кең таралғанымен салыстырғанда бұл жағдай азырақ болғанымен, көптеген өлім-жітім болды, және Иган сол жылы көптеген жерлеу рәсімдерін өткізді – Сент-Мария шіркеуі 1803 жылдың маусым және қараша айлары аралығында 77 жерлеу рәсімін өткізді. 1804 жылы Иган Америка Құрама Штаттарында францискандықтар провинциясын құруға рұқсат алды, бұл сол кезде американдық миссияны бақылап отырған ирланд францискандықтарынан тәуелсіз болды. Екі жылдан кейін, бір парияшы Иганға Индиана округіндегі Сары өзеннің жағасындағы жерді, францискандық шіркеу құру үшін қалдырды. Орденнің кедейлік сертіне байланысты, Иган Кэрроллдан жерді өз атына тіркеуін сұрады. Иганның арманы іске аспады, өйткені ол жоспарланған шіркеуді салу үшін Еуропадан францискандықтарды тарта алмады. 1804 жылы Иган және Сент-Мария шіркеуінің қамқорлары хордың сапасын жақсарту мақсатымен ән салу мектебін ашты. Келесі жыл тағы бір сары қызылша індетімен өтті, және Иган Филадельфияның төрт католик шіркеуінің бірі – Сент-Жозеф шіркеуінің пасторы Джон Росситермен бірге науқастарға көмектесті. 1806 жылы олар үшінші шіркеудің париясымен, Киелі Үштікпен бірге жұмыс істеді, сары қызылшадан болған өлім-жітімдердің салдарынан жетім балалардың саны көбейгендіктен, жетімдер үйін құрды.
Accepting an invitation from the Catholics near Lancaster, Pennsylvania, Egan arrived in the United States in January 1802 to serve as assistant pastor to Louis de Barth at Conewago Chapel in Adams County. When the state legislature sat in Lancaster that year, word of Egan's preaching abilities traveled back to Philadelphia, and soon, the parishioners of that city's St. Mary's Church petitioned Bishop John Carroll of Baltimore to send Egan to them. (At the time, the Bishop of Baltimore had jurisdiction over the entire Catholic Church in the United States.) In 1803, Egan became one of the pastors of St. Mary's Church at Philadelphia. The move coincided with a yellow fever outbreak in Philadelphia. Though less virulent than Philadelphia's famous 1793 outbreak of the disease, there were nonetheless many deaths, and Egan presided over many funerals that year—St. Mary's had 77 interments between June and November 1803. In 1804, Egan received permission to establish a province of Franciscans in the United States for the first time, independent of the Irish Franciscans who were then supervising the American mission. Two years later, a parishioner willed Egan some land along the Yellow Creek in Indiana County, for the establishment of a Franciscan church. Due to the order's vows of poverty, Egan asked Carroll to hold the land in his name. Egan's dream was never realized, as he was unable to attract Franciscans from Europe to establish the planned church. Egan and the trustees of St. Mary's established a singing school in 1804, with the goal of improving the quality of the choir there. The following year was consumed by another outbreak of yellow fever, and Egan joined John Rossiter, the pastor of another of Philadelphia's four Catholic churches, St. Joseph's, in ministering to the sick. In 1806, they worked with the parishioners of a third church, Holy Trinity, to found an orphanage, as the problem of orphaned children had been made worse by the yellow fever deaths.
Тағдыр
АҚШ-та католиктер саны артып келе жатқандықтан, епископ Джон Кэрролл өзінің кең епархиясын басқаруға ыңғайлы аумақтарға бөлуді ұзақ уақыттан бері қалаған. 1808 жылдың 8 сәуірінде Рим папасы Пий VII Кэрроллдың өтінішін қабылдап, АҚШ-та төрт жаңа кафедра құрды және Балтиморды архиепископтық деңгейге көтерді. Жаңа кафедралардың бірі – Филадельфия епархиясы, оған Пенсильвания және Делавэр штаттары, сондай-ақ Нью-Джерсидің батыс және оңтүстік бөліктері кірді. Епархия құрылмас бұрын Кэрролл Эганды осы лауазымға ұсынуға ниеттенген еді, Римге хат жазып, Эганның "шын ниетті, білімді, діндар, зор қарапайымдылығымен ерекшеленетін, бірақ, мүмкін, қатаңдығы жетпейтін және істерді басқаруда тәжірибесіз" екенін жазған. Наполеон соғыстарынан туған қиындықтардың салдарынан Эганды тағайындаған папалық бұйрық 1810 жылға дейін АҚШ-қа жетпеді. Ол келген кезде Эган Балтимордағы Әулие Петр соборына барды, онда оны Кэрролл епископқа бекітті, оған Бенедикт Джозеф Флагет және епископтыққа тағайындалған, бірақ әлі киеленбеген Жан Луи де Шеверус көмектесті. Эган Филадельфиядағы өзінің соборы ретінде Әулие Марияны таңдады. Эганның қызметке кіріспес бұрын, Филадельфия католиктері шіркеуді епархиядағы жаңа мәртебесіне сәйкес кеңейту үшін қаржы жинауды бастады. Олар тағайындалғаннан кейін, жақын арада Америка шіркеуінің басшылары кеңесін өткізуді жоспарлады, бірақ шындығында, олар 1829 жылға дейін, Эган қайтыс болғаннан соң көп уақыт өткенде ғана кездесті.
The Catholic population in the United States was growing, and Bishop John Carroll had for some time wished for his vast diocese to be divided into more manageable territories. On April 8, 1808, Pope Pius VII granted Carroll's request, erecting four new sees in the United States and elevating Baltimore to an archdiocese. Among the new sees was the Diocese of Philadelphia, which included the states of Pennsylvania and Delaware as well as the western and southern parts of New Jersey. Even before the diocese was created, Carroll had determined to recommend Egan for the post, writing to Rome that Egan "was truly pious, learned, religious, remarkable for his great humility, but deficient, perhaps, in firmness and without great experience in the direction of affairs". As a result of disruptions caused by the Napoleonic Wars, the papal bull nominating Egan did not reach the United States until 1810. When it arrived, Egan traveled to St. Peter's Pro Cathedral, in Baltimore, where he was ordained bishop by Carroll, assisted by Benedict Joseph Flaget and Jean Louis de Cheverus, who had been appointed to bishoprics but had not yet been consecrated. Egan chose St. Mary's to serve as his pro cathedral in Philadelphia. Even before Egan's installation, Philadelphia Catholics began to raise funds to expand the church in accordance with its new prominence in the diocese. After their ordinations, the new bishops planned a council of the American church leadership for the near future; in fact, they did not meet until 1829, long after Egan's death.
Қамқоршылық туралы дау
Эганның епископтық дәрежеге көтерілуі американдық шіркеудегі бұрыннан бар қақтығысты – сенімгерлік мәселесін одан бетер күшейтті. Еуропада шіркеу мүлікке ие болып, дін қызметкерлері арқылы қауымдарын тікелей басқарды. Алайда, Америка Құрама Штаттарында католик шіркеулері көбінесе жер сатып алып, шіркеу ғимараттарын салған қарапайым адамдармен құрылған. Сондықтан, лайықты тұлғалар, тіпті Еуропадан келген дін қызметкерлері келгеннен кейін де, шіркеу ұйымдастырылуына қатысты дәстүрлі көзқарасты сақтады. Бұл даудың ұлттық сипаттамалары да болды, себебі неміс тілдес Киелі Үштік қауымы өздерінен біреуінің орнына ирланд епискобының тағайындалуына наразылық білдірді. 1811 жылы Киелі Үштік пасторы Мэрилендке жаңа қызметке кеткен кезде, ондағы сенімгерлер Эганның уақытша түрде ирланд дін қызметкері Патрик Кенниді қауымды басқаруға тағайындауына алаңдады, себебі неміс дін қызметкері табылғанша осы қызметті атқаруы тиіс болды (келесі жылы неміс дін қызметкері Францис Ролофф тағайындалды). Эганның бұл мәселе бойынша жүргізген зерттеуі сенімгерлердің Сент-Мэри шіркеуін бұрынғы пастор Роберт Хардингке, содан кейін оның мұрагерлеріне бергенін көрсетті, бірақ сенімгерлер мүліктік құқықтың шіркеу басшылығындағы олардың рөлін жойғанын санамады. 1811 жылы Эганның денсаулығы нашарлағандықтан, ол Сент-Мэри шіркеуіндегі екі дін қызметкерінің – Джеймс Харольд пен оның жүйесі Уильям Винсент Харольдтың көмегін қабылдады. Эган мен сенімгерлер дін қызметкерлерінің жалақысы туралы дауға одан әрі тартылып, бұл жағдай, мүмкін, 1812 жылғы соғыс басталғаннан кейін порт қаласындағы кемелерден түсетін табыстың төмендеуінен нашарлаған. Эган сондай-ақ Харольдтардың жағдайды нашарлататынына сенді, себебі олар Эганның өзінен де радикалды дін қызметкерлерін қолдайтын позицияны қабылдады және кіші Харольд Эганның көмекші епископы болып тағайындалуы үшін сызбалар жасады. Ол сенімгерлерге келісімге келуге шақырды және аға Харольдты алмастыру үшін өзінің туысын (сонымен қатар дін қызметкері) Ирландиядан әкелуді ұсынды. 1813 жылы Эган мен сенімгерлер татуласып, Харольдтарды қызметтен алуға бірлесіп шешім қабылдады, олар сол жылдың соңында отставкаға келісіп, Англияға көшуге келісті.
Egan's elevation to the episcopate worsened an existing conflict in the American church: the dispute over trusteeism. In Europe, the Church owned property and directly controlled its parishes through the clergy. In the United States, however, early Catholic churches were typically founded by laymen who purchased the property and erected the church buildings. The laymen accordingly demanded some control over the administration of the parish, even after the arrival of clergy from Europe who, like Egan, held the traditional view of parish organization. The dispute also had nationalist elements to it, as the heavily German parish of Holy Trinity resented the imposition of an Irish bishop, instead of one of their own. When Holy Trinity's pastor left for a new assignment in Maryland in 1811, the trustees there were perturbed at Egan's temporary appointment of an Irish priest, Patrick Kenny, to lead the parish, until a German priest could be found (a German priest, Francis Roloff, was assigned the following year). Egan's own research into the issue showed that the trustees had conveyed St. Mary's Church to the previous pastor, Robert Harding, and then to his heirs, but the trustees did not consider that property transfer to have extinguished their role in the church's leadership. By 1811, Egan's worsening health caused him to accept the assistance of two priests at St. Mary's, James Harold and his nephew, William Vincent Harold. Egan and the trustees became further embroiled in a dispute about clerical salaries, a situation possibly made worse by the decline in shipping income in the port city caused by the outbreak of the War of 1812. Egan also came to believe the Harolds were making the situation worse by taking pro clergy positions that were more extreme than Egan's own and by the younger Harold's scheming to be named Egan's coadjutor bishop. He appealed to the trustees for compromise, and offered to bring his cousin (also a priest) over from Ireland to replace the elder Harold. By 1813, Egan and the trustees had reconciled and together resolved to remove the Harolds, who agreed to resign later that year and relocate to England.
Өлім және жерлеу
Епископ пен сенімділер арасындағы негізгі даулар шешілсе де, кейбір жалақы мәселелері 1813 жылға дейін аяқталмай қалды. 1814 жылы Сент-Мэридегі жағдай нашарлап, бұрынғыларына қарағанда Еганмен жиі қайшылыққа түсетін жаңа сенімділер сайланды. Епархияның басқа аймақтарында Еган табысты болды. Шамамен 1811 жылы ол епархиясы бойынша ең ауқымды сапарын жасады, Ланкастер мен Коневаго қалаларында тоқтағаннан кейін Питтсбургке дейін батысқа қарай жол тартты. Ол католиктерге арналған жетімханаға қаржы жинауды жалғастырды және 1813 жылы Нью-Джерси штатының Трентон қаласында «Қасиетті Жүрек» атты жаңа шіркеу ашты, соның арқасында епархиядағы шіркеулердің саны 16-ға жетті. Еганның денсаулығы нашарлай берді және ол 1814 жылдың 22 шілдесінде қайтыс болды. 19 ғасырдың тарихшылары «Епископ Еган жүрек ауруынан қайтыс болды деуге болады» деген пікір білдірсе, заманауи өмірбаян жазушылар оның денсаулығының нашарлауын туберкулезбен байланыстырады. Еган Сент-Мэри шіркеуінің маңына жерленді. 1869 жылы Логан алаңында Әулие Петр мен Пауыл соборы салынғаннан кейін оның денесі сол жерден алынып, Филадельфия епископы Генри Конвеллдің қабірімен бірге криптке қайта жерленді. Пенсильвания штатының Фэрлес Хиллс қаласындағы Конвелл-Еган католик орта мектебі Еган мен оның ізбасарының құрметіне аталған.
Although the main complaints between bishop and trustees were resolved, some salary disputes lingered into 1813. The conditions at St. Mary's worsened in 1814 with the election of new trustees who were more in conflict with Egan than the previous ones. Elsewhere in the diocese, Egan was more successful. In about 1811, he made his most extensive visitation of his diocese, travelling as far west as Pittsburgh after stopping in Lancaster and Conewago. He continued to raise funds for the Catholic orphanage and opened a new parish, Sacred Heart, in Trenton, New Jersey, in 1813, which brought the total number of churches in the diocese to 16. Egan's health continued to decline, and he died on July 22, 1814. While 19th century chroniclers suggest that it "may be said in all truth that Bishop Egan died of a broken heart," modern biographers believe that his health troubles more closely resembled tuberculosis. Egan was buried in St. Mary's churchyard. In 1869, after the construction of the Cathedral Basilica of Saints Peter and Paul on Logan Square, his remains were removed there and reburied in a crypt along with those of his successor in the see of Philadelphia, Henry Conwell. Conwell Egan Catholic High School in Fairless Hills, Pennsylvania, is named in honor of Egan and his successor.