Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фулборн – Англияның Кембриджшир графтығындағы ауыл. Неолит дәуіріне дейін соныс іздері бар. Ауыл қазіргі атымен шамамен 1200 жылға дейін құрылған болуы мүмкін. Оған ат берген, су құстары жиі келетін өзен шығыс жағында, егістік және батпақты жерлердің шекарасына жақын орналасқан.
Village in Cambridgeshire, England
Fulbourn is a village in Cambridgeshire, England, with evidence of settlement dating back to Neolithic times. The village was probably established under its current name by 1200. The waterfowl frequented stream after which it was named lies in the east, close to the division between arable and fenland.
География
Фулборн Кембридж орталығының оңтүстік-шығысында шамамен бес миль (8 шақырым) қашықтықта орналасқан. Ол қала сыртындағы шекарадан ауыл шаруашылығы жерлері мен Фулборн ауруханасының аумағымен бөлінген. Ауылдың өзі салыстырмалы түрде шағын және әкімшілік округінің ортасында жатыр. Ауылдың солтүстігі мен шығысындағы жерлер тегіс, кептірілген батпақтар, ал оңтүстігі мен оңтүстік-батысында Гог Магог төбелері 61 метрден (200 футтан) биікке көтеріледі. Тұрғын үйлерден тыс жерлер ашық егістіктер, ағаштар аз. Манора аумағында орманды аймақ, соның ішінде табиғат қорығы (Фулборн Фен) бар. Ауыл Кембриджтің Жасыл белдеуіне кіреді. Приходтың дәстүрлі шекаралары оңтүстік-батыс және оңтүстік-шығысқа қарай римдік жол мен Икнильд жолының бағытын, шығысқа қарай Флеам Дайк – ежелгі қорғаныс топырақ жұмыстарын, ал Кам өзеніне құятын Куй Вотердің салаларын ұстанады. Флеам Дайк Кембриджширдің «Флендиш» деп аталған жүзінің атын мұра еткен, ол Domesday Book дәуірінде «Флемингдайк» деген саксондық атауымен белгілі болды, бұл аймаққа фламандтардың қоныс аударуының ықпалын көрсетеді. Фламандтардың қоныс аударуы Фулборнға әр түрлі әсер еткен, оның ең айқын белгісі – Фулборн жел диірмені. Шығыс Англияның ағылшын тілі де осындай ықпалға ұшыраған. Приходтың аумағы солтүстіктен оңтүстікке қарай шамамен бес миль (8 шақырым), ал шығыстан батысқа қарай төрт миль (6,2 шақырым) созылады.
Fulbourn lies about five miles (8 km) southeast of the centre of Cambridge, separated from the outer city boundary by farmland and the grounds of Fulbourn Hospital. The village itself is fairly compact and roughly in the centre of the administrative parish. North and east of the village the land is flat, drained fen; to the south and southwest the Gog Magog Hills rise to over 200 feet (61 m). Outside the residential area the land is open farmland, with relatively few trees. There is a wooded area, including a nature reserve (Fulbourn Fen) to the east in the Manor grounds. The village is set within the Cambridge Green Belt. The traditional parish boundaries follow the line of a Roman road and the Icknield Way to the southwest and southeast, Fleam Dyke – an ancient defensive earthwork – to the east, and the tributaries of Quy Water that drain to the River Cam. Fleam Dyke bears the name of the Hundred of Cambridgeshire called Flendish that was known in the time of the Domesday Book by its Saxon name Flamingdike, pointing to the influence of Flemish immigration into the region. Flemish immigration has marked Fulbourn in various ways, with Fulbourn Windmill the most visible link to this influence. East Anglian English also shows such influence. The parish extends some five miles (8 km) north to south and four miles (6.2 km) east to west.
Тарих
Бұл аймақтағы қоныстанудың археологиялық куәліктері неолит дәуіріне дейін жетеді, сондай-ақ римдік және англосаксондық кезеңдерінен көптеген жәдігерлер табылды. Атау 991 жылға дейін анықталды және англосаксондық "Fugleburn" немесе "Fugolburna" сөзінен шыққан деп есептеледі, яғни "су құстары жиі баратын ағын" деген мағынаны білдіреді. Бір кезде ауылда екі діни қауым болған, екеуі де бір ғана шіркеу қорының ішінде, жеті фут қашықтықта орналасқан: Барлық Әулиелер, ескірек деп саналады, және Сент-Вигор. Кейбір ерте карталарда "Фулбурн Магна" және "Фулбурн Парва" бөлек ауылдар ретінде көрсетілген, бірақ Фулбурн ауылы тарих қоғамы жүргізген зерттеу жобасы Фулбурнның бір ғана болғанын көрсетті. Hall Orchard-тағы ортағасырлық Dunmowes деп аталатын қоршалған жер, жер жұмыстары түрінде сақталған және жағдайларға байланысты сумен толтырылған ормен қоршалған. Қазба жұмыстары көрсеткендей, бұл жер кем дегенде 13 ғасырдың басынан 17 ғасырдың соңына дейін қоныстанған. Ор платформасы мен ор қазбасы 12 ғасырдың соңында немесе 13 ғасырдың басында салынған болуы мүмкін, ал ордан қазылған топырақ пен әк орталық аймаққа үйіліп, көтерілген платформа құрады. Оңтүстік-батыс бұрышындағы үлкен дренаждық ор және солтүстік-шығыс бұрышындағы тағы біреуі ормен қосылады. Бұл, әдетте, орды сумен толықтап тұруын қамтамасыз ететін кіретін және шығатын арналар болған. Дунмуз қонысының салыстырмалы байлығы мен маңыздылығы туралы мәліметтер археологиялық куәліктерде бар. Ғимараттың сәндік элементтері, практикалық және тұрмыстық мақсаттардан асып түсетіні, иелерінің көршілеріне әсер етіп, өздерінің мәртебесін көрсетуге ниеттенгенін көрсетеді. Кейінгі орта ғасырлар мен орта ғасырдан кейінгі кезеңде Hall Orchard-тағы ғимараттардың көпшілігі, мүмкін, сабанмен жабылғаннан гөрі, салыстырмалы түрде қымбат тас жабын плиткаларымен жабылған болуы мүмкін. Бұлар кейіннен балшықтан жасалған, жылтыратылған және әшекейленген қырлы плиткалармен ауыстырылды. Көптеген сынықтар өте кішкентай болды, бұл үйдің бұзылғанын көрсетеді, ал толық плиткалар басқа жерде қайта пайдалану үшін алынып тасталған болуы мүмкін.
Archaeological evidence of habitation in the area has been found dating as far back as the Neolithic period, and there have been numerous finds from the Roman and Anglo Saxon periods. The name has so far been traced back to 991 AD and is thought to derive from the Anglo Saxon "Fugleburn" or "Fugolburna", meaning "stream frequented by waterfowl". At one time, the village had two ecclesiastical parishes with both churches in the same churchyard, separated by seven feet; All Saints, believed to be the earlier, and St. Vigor's. Some early maps depict "Fulbourn Magna" and "Fulbourn Parva" as separate villages, but a research project conducted by the Fulbourn Village History Society concluded that there was only ever one Fulbourn. The site at Hall Orchard, a medieval moated site known as Dunmowes, survives as an earthwork and has a water filled moat when suitable conditions exist. Excavations showed that the moated area had been occupied from at least the early 13th century until the late 17th century. The moat platform and ditch were probably constructed in the late 12th or early 13th century, with the soil and chalk dug out from the ditch being piled into the central area to create a raised platform. A large drainage ditch at the southwest corner and another at the northeast corner meet the moat ditch. These were probably inlet and outlet channels supplying the moat with continuous running water. Some clues of the relative wealth and importance of Dunmowes Manor are available from the archaeological evidence. Decorative features associated with the building that were above and beyond practical and utilitarian purposes indicate that the owners intended to impress their neighbours and emphasise their own importance. By the late medieval/early post medieval period, most, if not all, of the buildings at Hall Orchard, rather than being thatched, may have been covered in relatively expensive stone roofing tiles. These were later replaced by clay peg tiles, with glazed and decorated finials and ridge tiles. Many fragments were very small, suggesting demolition of the house, with any complete tiles possibly being removed for re use elsewhere.
Фулбурнның бес сарайы
Норман дәуірінде Фулборн бес иелікке ие екені мойндалды: Зуч иелігі, Маннерс иелігі, Колвилл иелігі, Шардлоус иелігі және Фулборн иелігі. Осы бестің бүгінге дейін тек соңғысы ғана сақталған. 1496 жылы Ричард Беркли және оның әйелі Энн Беркли 1000 маркалық қарызын Фулборн иеліктері кіретін мүліктерімен өтеді, ол кезде Зуч, Маннерс, Шардлоус және Фулборн деп тізілген.
In Norman times, Fulbourn was recognised as having five manors: Zouches Manor, Manners Manor, Colvilles Manor, Shardelowes Manor and Fulbourn Manor. Of these five, only the last remains today. In 1496, Richard Berkeley and his wife Anne Berkeley settled a debt of 1,000 marks with property that included the manors of Fulbourn, which were then listed as Zouches, Manners, Shardelowes and Fulbourn.
Фулборн өмір қабырғасы
2012 жылдың қазан айында ауылда граниттен жасалған ескерткіш орнатылды, оған ауыл өмірі мен тарихына қатысты даталар мен бейнелер ойылып жазылған. Бұл ескерткішті екі суретші жасаған: шебер қашаушы және мүсінші Эндрю Тансер, сондай-ақ белгілі балалар жазушысы және суретшісі Андреа Бассиль.
A granite monument was erected in the village in October 2012, inscribed with dates and images from village life and history. The monument was created by two artists: Andrew Tanser, a master carver and sculptor, and Andrea Bassil, a well known children's author and illustrator.
Тарихи дерек
Ежелгі көше жолының бір бөлігі, мүмкін 1300 жыл шамасында жергілікті тұрғындар Grauntestreet деп, кейін Grandstreet жолы деп білген, қауымның батыс шетінен басталып, Флеам Дайктің солтүстік жағынан өтеді. Қола дәуіріне тән кейбір қару-жарақтардан басқа, тарихқа дейінгі қалдықтар аз санда ғана табылған. Римдік қоныстың іздері батыс шекараға жақын жердегі қоршаулар мен жолдарда сақталған. 1874 жылы ауылдың солтүстігінде 30 қаңқасы бар римдік зират, сондай-ақ әртүрлі зерттеулерде әк пеші немесе плиткалы қабір деп табылған қазбалар ашылды. 1875 жылы стансаға жақын жерде тағы бір римдік әк пеші табылды, ал 1940 жылдары оның жанынан римдік еден қалдықтары анықталды. Қауым орта ғасырлардан бері тығыз қоныстанған. 1086 жылы шамамен 90 шаруа отбасы болса, 1279 жылы 56 үй және 20 коттедж тіркелді, сол кезде шамамен 275 жер иесі болған. 1327 жылы 80 адам салық төлеген, ал 1377 жылы 426 ересек адам жеке салық төлеген. 1524 жылы 119 адам субсидияға алынса, 1563 жылы 105 отбасы тіркелді. 1570 жылдардан кейінгі өсімнен кейін, 16-шы ғасырдың соңы мен 17-шы ғасырдың басында халық саны 400-450 аралығында болған, ал 1620 жылдардан бастап қайтадан өсті. 1660 және 1670 жылдары 105-110 үйлерде тұрғындар болды, ал 1676 жылы 107 ересек адам тіркелді. 1728 жылы 106 отбасы болды. Халық саны 18-шы ғасырдың басында тұрақтанған, мүмкін 1740 жылға қарай сәл төмендеген, бірақ 1750 жылдардан бастап өсуге бағытталды, 1780 жылдары шамамен жартысына дейін. 1790 жылдары 166 үй шаруашылығы, ал 1801 жылы 702 адам тіркелді. 1840 жылдарға дейін әр онжылдықта халық саны 150-200 адамға өсіп, 1831 жылы 1023-ке, 1851 жылы 1452-ге жетті. 1850 жылдары, әсіресе Австралияға көші-қон арқасында, халық саны азайды. 1870 жылдары халық саны 1385-ке жетті, содан кейін қайтадан төмендеді, 1890 жылдары көптеген жастар кеткендіктен күрт төмендеді, 1911 және 1931 жылдар аралығында 1200-ге дейін азайды. Бірінші дүниежүзілік соғыста соғысқан 180-нен астам ер адамның 37-сі қаза тапты. 1950 жылдары ауылға 250 үй-жай, ал 1960 жылдары 520 үй-жай салынды, нәтижесінде 1961 жылы халық саны 1396-ға, 1981 жылы 4139-ға, ал 1991 жылы 4732-ге жетті, оның ішінде жеке тұрғын үйлерде 4282 адам тұрды. 18-шы ғасырға қарай ауылдағы үйлер көбінесе 200 акр жерді қоршап тұрған фермалардың шығыс жағында орналасқан. 1370 жылы Шіркеу көшесі деп аталған негізгі көше Холм көшесі бойымен оңтүстікке қарай екі топты жалғастырды, ол 1200 жылдан кейін аталған және кейін Home End (көшесі) деп аталды, ал Eye Street бойымен 1400 жылдан кейін Hay Street-ке, солтүстік-шығысқа қарай, оның батыс жағында, кейбіреулері қабырғалы, 1310 жылдары Eye өрісіне тірелді. Орта ғасырдың соңында Холм және Эй көшелері жеке қоныстар ретінде есептелген болуы мүмкін, олар 1435 жылы әлі де жеке тіркелген. Негізгі көшеден басқа, қазіргі Сиыр жолағы, 13-шы ғасырда Фен көшесі деп аталған және 14-шы ғасырда Төмен немесе Нейтер көшесінде, батысқа қарай ауылдың негізгі суару орны, Кедей құдырына қарай бағытталған. Мүмкін, 1335 жылы қолданылған және 1437 жылы осылай аталған, ол осы мақсат үшін бекітілген. Кейін Коу-лейн 1500 жылға дейін Пирс-лейн деп аталған оңтүстікке қарай артқа қарай жалғасты. Фулбурнда 1800 жылға дейін сақталған 40 үйдің көбісі ағаштан жасалған, кейбіреулері кірпішпен қапталған, ал жартысы әлі де сабанмен қапталған. Тағы бірнешеуі Пирс-лейннің оңтүстік жағында немесе батысқа қарай Фрог-Энде тұрды. Бұл ескі үйлердің ішінде 1600 жылға дейінгі онға жуығы бар, олардың ішінде кейбір манориалдық шаруа үйлері бар. Бұрынғы Хайфилд фермасында 14-ғасырдағы зал болды, оның экранды ашылуларына доғалы бастар және екі қабатты қиылысты қанат; оған 1600 жылдан кейін тағы бір қиылысты қанат қосылды. Home End-те бастапқыда 15-ғасырдағы Old House залы 17-ғасырдың ортасында қайта құрылды, содан кейін көп ұзамай салонның айқас қанаты қосылды, ал Людлоуста Викториялық фронттың артында 15-ғасырдың басындағы тағы бір залы болды. Бұл үйлердің көбісі 16-ғасырда немесе одан кейін қызыл кірпіштен жасалған шатырлармен жабылған. Флендише үйінде, Лудлоуска қараған жерде, Home End шағын жасылға айналады, шамамен 1807 жылғы қасбеті 17-ғасырдың басындағы қашықтықты, артына қайта салынған қызмет қанатымен қамтыды. Екі-үш қабатты 20-дан астам кішігірім үйлер және 1700 немесе одан бұрынғы, кейбіреулері 1660-шы жылдардан бастап, бір қабатты коттедждер. 18-ғасырда сегіз екі немесе үш қабатты коттедждер қатары, біреуі 1735 жылы, ауылдың оңтүстік батысындағы шағын крептерде, 1460 жылдан кейін аталған, 1506 жылы тұрғын үйлер тіркелген. 1660 және 1670 жылдары тіркелген үйлердің 20-да ғана бір немесе екі оттан артық болған. 1808 жылы ауылда кем дегенде 78 үй, оның ішінде 15 шаруа үйі мен 42 коттедж болды. 1820-шы жылдардан кейін жылдам өсім болды, 1831 жылы 164 үй болса, 1840-шы жылдар мен 1900 жылдар арасында 270-310-ға дейін өсті; 19-шы ғасырдың соңында тағы 15-25 үй бос тұрды. Сонымен қатар, бұрынғы ашық егістіктерге оңтүстік және батысқа қарай жаңа шаруа үйлері салынды, оның ішінде Bishop's Charity (1833-1835 ж.ш.), Rectory (1827), Valley (1829 ж. дейін), және New Shardelowes (1820-1835) фермалары. Ауылда басқа шаруа үйлері Камебриджшірдегі стандартты үлгідегі үш қабатты сұр кірпіштен салынды, кейде тас қабырғаларымен, сондай-ақ негізгі көшелерден шыққан жұмысшылардың коттедждері, кейбіреулері кірпіштен салынған. 19-шы ғасырдың ортасына қарай негізгі көше бойында, әдетте әлі де Шіркеу көшесі деп аталатын, шамамен 40 үй болды, сондай-ақ оның солтүстікке қарай созылған бөлігі, 1506 жылға дейін Apthorpe Street деп аталды. Тағы 35-45 үй Hay Street-тің батыс жағында тізімделген, онда 1885 және 1903 жылдары екі әсем кірпіш коттеджтер салынды. Home End маңында да шамамен сонша үй болды, ал Broad Green маңында шамамен он үй болды. Тағы 45-50 үй Pierce Lane бойымен Frog End-ке дейін созылды, бірақ оның солтүстігіндегі Cow Lane тығыз салынбаған. 1800 жылға қарай, бірнеше үйлер Тивершем және Черри Хинтонға қарайтын жолдар бойында шашырап орналасқан. 1910 жылы шамамен 80 үй және 190 коттедж тіркелді. 20-шы ғасырдың басында өсім аз болды, тек 1920 жылдары 340-350 үй тіркелді, бірақ 1951 жылға қарай шамамен 50 үй қосылды, оның көп бөлігі 1939 жылға дейін салынды, оның ішінде бірқатар кеңес үйлері болды. Алғашқы 12 үй 1925 жылы, School Lane жанында салынды, ал тағы 40 үй 1931 және 1939 жылдары Кембридж және Шельфорд жолдары арасындағы бұрышта салынды. 1950 жылға қарай Hay Street-тің жақында бос тұрған шығыс жағындағы құрылыс аяқталды. 1950 жылдардан бастап, негізгі су құбырларының орнатылуына байланысты, ауыл қарқынды дамуға ұшырады, 1961 жылға қарай 280 жаңа үй салынды, ал 1981 жылға қарай тағы 500 үй салынды. Жоспарлау шектеулері оларды ауылдың бұрынғы шекарасымен шектеді: жаңа құрылыстың бір бөлігі ескі көшелер бойындағы бос орындарды толтыру арқылы жүзеге асырылды, онда 1980 жылға қарай шамамен 280 үй болды және 1990 жылға қарай дерлік толық құрылыс аяқталды. Басқа жаңа тұрғын үйлер, 1980 жылға қарай барлығы 600 үй, шамамен 25 жаңа жолда, көбінесе тығыз салынған жабық аулаларда салынды. Жеке құрылыс, шығыс жағынан басталып, 1950 жылдары шамамен 160 үй салынды, батысқа қарай Pierce Lane-нің оңтүстік жағында, 1950 жылдардың басында шамамен 120 үй салынды, ал 1965-1975 жылдар арасындағы үзілістен кейін 1977-1979 жылдары тағы 30 үй салынды. Сонымен қатар, жаңа кеңес тұрғын үйлері ауылдың оңтүстік шетінде, 1950 жылдары бұрын бос тұрған Haggis Gap-тің шығысында шамамен 50 үй салынды, ал тағы 170 үй 1965-1966 жылдары оның батысында салынды. Соңғы аудан зауыттан жасалған үйлерден тұрды, ынталы кеңес төрағасы демеушілік еткен, шаршы, сұр және «казарма тәрізді» болды. 1974 жылға қарай кеңес сондай-ақ қорғалған тұрғын үйлер салды...
A section of the ancient Street way, possibly that known locally by c.1300AD as Grauntestreet and later Grandstreet way, ran from the parish's western edge to pass the northern end of the Fleam Dyke. Few prehistoric remains have been found, except for some Bronze Age weaponry. A probable Roman settlement has left traces in inclosures and droveways visible near the western boundary. A Roman cemetery containing up to 30 skeletons was discovered to the north of the village in 1874, along with an excavation variously identified as a limekiln and a tiled grave. Another Roman limekiln was found further east in 1875 near the station, close to which a Roman pavement was discovered in around 1940. The parish was well populated from the Middle Ages. In 1086 there were probably c.90 peasant households and by 1279, when 56 messuages and 20 cottages were recorded, c.275 probably resident landholders. Some 80 inhabitants paid tax in 1327 and 426 adults paid the poll tax in 1377. There were still 119 people assessed to the subsidy in 1524, and 105 households in 1563. Following subsequent growth from the 1570s, numbers may have ranged between 400 and 450 in the late 16th and early 17th centuries, increasing again from the 1620s. In the 1660s and 1670s 105 to 110 dwellings were occupied, and 107 adults were reported in 1676. There were 106 families in 1728. The population was probably again stable in the early 18th century, perhaps dropping slightly by around 1740, but began to rise from the 1750s, perhaps by a half by the 1780s. There were 166 households in the 1790s and 702 people in 1801. Until the 1840s, numbers grew by c.150 to 200 in each decade, reaching 1,023 in 1831 and 1,452 in 1851. Pressure was reduced in the 1850s by emigration, especially to Australia. The population reached as much as 1,385 in the 1870s before again declining steadily, with a sharp fall in the 1890s when many young people left, to c.1,200 between 1911 and 1931. Of over 180 men who fought in the First World War 37 perished. New building, which added 250 households to the village in the 1950s and 520 in the 1960s, increased its population to 1,396 by 1961, 4,139 in 1981, and 4,732, including 4,282 in private households, in 1991. By the 18th century, dwellings in the village mostly stood toward the eastern end of c.200 acres of surrounding crofts and closes. A main street, probably called by 1370 Church Street, linked two groups of tenements along Holm Street to the south, so named by no later than 1200 and later called Home End (Street), and along Eye Street, corrupted some time after 1400 to Hay Street, to the north east, along whose western side crofts, some walled, abutted upon Eye field in the 1310s. In the late Middle Ages Holm and Eye streets were possibly reckoned as separate settlements, being still separately enumerated in manorial rentals c.1435. From the main street another, the modern Cow Lane, probably called in the 13th century Fen street and in the 14th Low or Nether street, led west towards the village's main watering place, Poor's Well. Possibly in use by 1335 and certainly so named by 1437, it was designated for that purpose at inclosure. Cow Lane then joined a back lane to the south named Pierce lane by no later than 1500. Of c.40 houses surviving in Fulbourn in the 1980s from before 1800, mostly timber framed, some under later brick casing, and half still thatched, most stood towards that eastern end of the village, where housing had largely been concentrated in 1800. A few others then stood along the south side of Pierce lane or at Frog End to the west. Those older houses include around ten dating from before 1600, among them some manorial farmhouses. The former Highfield Farm had a 14th century hall with arched heads to its screen openings, and a two bayed cross wing; it had another cross wing added after 1600. At Home End the originally 15th century Old House had its hall reconstructed in the mid 17th century, soon after a parlour cross wing had been added, while at Ludlows, behind a Victorian front, was another early 15th century hall with an original doorway and six light window; its soller cross wing comprised a parlour below and two chambers above. Those houses mostly had crownpost roofs, into which red brick chimneys were inserted in the 16th century or later. At Flendyshe House, facing Ludlows where Home End widens into a small green, a rendered façade of c.1807 covered an early 17th century range with a rebuilt service wing to the rear. Over 20 smaller houses of two to three bays and single storeyed cottages with dormers dated from 1700 or earlier, some from the 1660s. During the 18th century a line of eight two or three bayed cottages, one dated 1735, were built on small crofts south west of the village along the south side of Broad Green, so named by no later than 1460, where dwellings had been recorded by 1506. In the 1660s and 1670s, barely 20 of the recorded dwellings had had more than one or two hearths. About 1808 the village contained at least 78 houses, including 15 farmhouses and 42 cottages. There was rapid growth after the 1820s, the number of inhabited dwellings rising from 164 in 1831 to 270–310 between the 1840s and 1900; in the late 19th century another 15–25 were sometimes empty. Meanwhile, new farmhouses had been built on the former open fields to the south and west, including Bishop's Charity (c.1833–5), Rectory (1827), Valley (by 1829), and New Shardelowes (1820 × 1835) Farms. In the village other farmhouses went up on the standard Cambridgeshire pattern of a symmetrical three bayed grey brick front, sometimes with fieldstone sidewalls, besides rows of labourers' cottages off the main streets, some in brick. By the mid 19th century there were c.40 houses along the main street, usually still called Church Street, and its northern extension named Apthorpe Street by no later than 1506. Another 35–45 lay in a ribbon along the west side of Hay Street, where two more elaborate terraces of brick cottages were put up in 1885 and 1903. There were almost as many around Home End, with around ten by Broad Green. Another 45–50 reached along Pierce Lane to Frog End, but the parallel Cow Lane to its north was hardly built up. By 1800, a few dwellings were scattered along the roads to Teversham and Cherry Hinton. In 1910 c.80 houses were reported and 190 cottages. The early 20th century saw little growth, with only 340–350 dwellings being recorded in the 1920s, but around 50 had been added by 1951, mostly before 1939, including a number of council houses. The first 12 had been built in 1925, some near School Lane, and 40 more went up in 1931 and 1939 within the angle of the Cambridge and Shelford roads. By 1950 ribbon building had filled the recently empty east side of Hay Street. From the 1950s, following the arrival of mains drainage, the village was subjected to intensive development, some 280 new houses being built by 1961 and another 500 by 1981. Planning restrictions confined them within the village's previous boundary: some new building was effected by infilling along the older streets, which had c.280 dwellings by 1980 and were almost continuously built up by 1990. Other new housing, totalling 600 dwellings by 1980, lay on c.25 new roads, often densely packed closes, laid out within them. Private building, beginning at the east end, where c.160 houses went up in the 1950s, spread westwards along the south side of Pierce Lane, where c.120 were built in the early 1950s and, after a pause 1965–75, 30 more in 1977–79. Meanwhile, new council housing was concentrated on the south edge of the village, c.50 dwellings rising in the 1950s east of the previously almost unoccupied Haggis Gap, while another 170 were put up to its west c.1965–66. That last estate consisted of factory built dwellings, sponsored by an enthusiastic council chairman, which were square, grey, and 'barrack like'. By 1974 the council had also built sheltered housing for 40 old people in Home Close at Frog End; from 1981 similar wardened housing, comprising 33 bungalows, was established further south in 1983. The 1980s saw less extensive new building, although infilling with smaller groups in the remaining gaps continued, as along Cow Lane. In 1981, the 1,188 homes in the parish included 353 council houses (this number had fallen by 74 by 1991) and 709 owner occupied ones, with 126 being privately rented. Of c.450 dwellings added in the 1980s, almost all were privately owned.
Қауымдастық
Ауылда 14 ғасырдың аяғына қарай көптеген сыра сатушы әйелдер болды, кейде олар "алеторп" орнатпағандықтары және түнгі уақытта жұмыс істегендері үшін айыпталды. 1770 жылдан бастап үш қоғамдық үй тіркелді: 1776 жылдан бастап "Алты қоңырау" деп аталған "Шабын мен Таж", 16 ғасырдан қалған төрт қабатты ағаштан жасалған үйді алып жатыр, бірінші қабатында көлік кіреберісі бар, кейіннен жабылып қойылған. Жанындағы "Коч пен Ат", алғашқыда сквайрдің кочиі сақтап, ал "Харроу", 17 ғасырлық үйінде, 1902 және 1911 жылдары жабылып, негізгі көше бойында жақын жерде орналасқан. Ашықтан кейін, Home End-те жаңа сұр кірпіштен салынған "Ақ Бұғы" ашылды. 19 ғасырдың басында олар банкроттықтан кейін Кембридж сыра зауыттарына тиесілі болды. 1830 жылдардан бастап тағы бірнешеуі ашылды, 1858 жылға қарай барлығы тоғыз, кейбіреулері жаңа салынған үй-жайларда, соның ішінде 1859 жылы станция жанында, төрт қоғамдық және алты сыра үйі болған кезде. Олардың клуб бөлмелері 1846 жылы құрылған "Oddfellows Lodge" сияқты достық қоғамдарды орналастырды, ал 1880 жылдардан 1920 жылдарға дейін "Ежелгі Бағушылардың" бөлімшесі болды. 1910 жылы әр 120 тұрғынға бір лицензиялы үй-жай, ал 1937 жылы сегіз үй-жай болды, бірақ олардың саны біртіндеп азайды. Соңғы қалған пабтардың бірі 1990-1991 жылдары жабылып, тек Тевершам жолының бұрышындағы "Бейкердің қолдары" (қазіргі "Шапка мен Қоян"), "Алты қоңырау" (1963 және 1985 жылдары өрт салдарынан шатыры зақымдалғаннан кейін қайта жаңартылған) және "Ақ Бұғы" қалды. 18 ғасырдың ортасында Фулборнның ауылдық тойы Үшінші жексенбіден кейінгі үш күн бойы өткізілді. 1881 жылы "жыл сайынғы шулы кедергі" деп сипатталған бұл той 1883 жылы ресми түрде екі күнге қысқартылды. Көшелерді бөгеуге және цыган шоумендерінің нашар санитарлық жағдайына қарсылықтарға қарамастан, ол 1910 жылдардың ортасына дейін жақсы деңгейде сақталды. 1920 жылдан бастап жаздың ортасынан кейін "Алты қоңыраудың" артында өткізіліп, 1936 жылға дейін сақталды. Оған қоса 1880 жылдан бастап ауылдың бау-бақша қоғамымен бірлесіп жыл сайынғы гүл және жеміс көрмесі өткізілді. Бұл да 1937 жылы ұйымдастырушылардың жетіспеуіне байланысты тоқтатылды, бірақ 1956 жылдан бастап Тевершаммен бірлесіп қайта жаңғыртылды. Басқа мерекелерге 1907 және 1940 жылдар аралығында мектеп оқушыларының Империя күнін тұрақты түрде атап өтуі және 1920 жылдардан бастап ауылдың Еңбек партиясы демеушілік еткен басқа да мерекелер кірді. 19 ғасырдан бастап ауыл әлеуметтік іс-шараларды ұйымдастыратын мекемелермен және олар үшін орындармен жақсы қамтамасыз етілді. 1820-1860 жылдары белсенді болған крикет клубы 1880 жылы қайта ұйымдастырылды. Сондай-ақ 1900 жылдан бастап футбол клубы, 1920 жылдан бастап теннис клубы болды. Ауылдық кеңес 1897-1908 жылдары пастордан демалыс алаңын жалдағаннан кейін, 1921 жылы ауылдың оңтүстік-шығысында Таунлилерден үлкен алаңды қабылдады; кейіннен ол 1966 жылы сатып алынды және келесі жылы бастапқы павильон ауыстырылды. Консервативті клуб 1885 жылы жаңадан бостандық алған жұмысшыларды тарту үшін құрылды, ол көп ұзамай 100 мүшесі болды және 20 ғасырда белсенді болды. 1873 жылы құрылған Жұмысшы институтының оқу залы 1878 жылы Мектеп көшесінде салынды. 1927 жылы оның 200 мүшесі болды, бірақ 1945 жылдан кейін қайта ашылса да, 1950 жылдары бұрынғы әскери қызметшілердің клубтарының бәсекелестігінен төмендеді, олардың ішінде 1920 жылы құрылған Британдық легионының бөлімшесі 1981 жылы 300 мүшесі болды. Институт 1958 жылы жабылды, ал оның ғимараты 1972 жылы сатылды. 1921 жылы әйелдер институты құрылды. Ұлттық мектеп бөлмесі 1880 жылдардан бастап ойын-сауық үшін "Жиналыс бөлмесі" ретінде пайдаланылды, бірақ 1925 жылы К. Ф. Таунли, әуесқойлық драмаларды ұнататын, жақсы жабдықталған ауыл залын салды. 300 орындық және сахнасы бар залды оның ұлы 1931 жылы Таунлидің есімімен берді. Ол әлі күнге дейін тұрақты түрде қолданылуда. Фулборнның 1850 жылдардан бастап дәрігері болды; Ф. Л. Николз, 1888-1938 жылдары қызмет еткен, көптеген жергілікті іс-шаралардың жарнамашысы болды. 1957 жылы хирургия Апторп көшесінің соңында қазіргі пасторханаға қарама-қарсы орналасқан. Аудандық кеңес 1973 жылдан бастап Хаггис-Гапқа денсаулық сақтау орталығын ашты. 1886 және 1887 жылдардағы тиф эпидемиясы нашар дренажға және құдықтардың ластанған суына байланысты болды. 1885 жылы Кембридж су құбыры компаниясы Кедейлер құдығының батысында Кембриджді сумен қамтамасыз ететін сорғы станциясы үшін алаң таңдады, ол 1891 жылы ашылды. Ауыл 1887 жылдан бері су құбыры арқылы су алды, бұл оның құдықтарының біртіндеп құрғап кетуіне және Кедейлер құдығының тартылуына көмектесті. Ауыл тұрғындарының кәріз сулары сорғыланатын суды ластамау үшін 1912 жылдан бастап Флеам Дайкқа жаңа сорғы станциясы салынды. 1921 жылдан бастап жұмыс істейтін бұл станция 1954 жылы округ суының үштен екі бөлігін қамтамасыз етті. Ескі станция одан әрі үнемі жұмыс істеді, содан кейін 1989 жылға дейін жабылды, оның орны дамыту үшін сатылды; оның тізімделген сұр кірпіштен салынған бас ғимараты жақын арада тұрғын үйге айналдырылды. Флеам Дайк станциясы әлі де қолданыста болды; оның бу машинасы мұражай экспонаттары ретінде сақталды, ол электрленгеннен кейін және оның биік мұржасы 1976 жылы бұзылды.
The village had numerous alewives by the late 14th century, sometimes presented for not putting up their 'alethorp' and for late night opening. Three public houses were recorded from c.1770: the Plough and Crown, renamed from 1776 the Six Bells, occupies a four bayed timber framed house of 16th century origin with a jettied first floor rising over a coach entrance, later blocked. The adjoining Coach and Horses, first kept by the squire's coachman, and the Harrow, in a 17th century house, which closed respectively in 1902 and 1911, stood nearby along the main street. After inclosure the White Hart, occupying a new grey brick house, was opened at Home End. In the early 19th century they were taken over, following bankruptcies, by Cambridge breweries. Several others were opened from the 1830s, nine in all by 1858, some in new built premises, including one near the station from 1859, when there were four public and six beer houses. Their clubrooms accommodated friendly societies such as a Lodge of Oddfellows set up in 1846, called the 'Loyal Townley' after the squire, and from the 1880s to the 1920s a branch of the Ancient Shepherds. There were 10–11 licensed premises, one for every 120 inhabitants, c.1910, and still eight in 1937, but their numbers were gradually reduced. One of the last remaining pubs closed in 1990–91, leaving just the Baker's Arms (now the 'Hat and Rabbit') on the corner of Teversham road, the Six Bells (remodelled after fire damage its thatched roof in 1963 and again in 1985) and the White Hart. By the mid 18th century, Fulbourn's village feast was held on three days after the first Sunday after Trinity. Described in 1881 as a 'noisy annual nuisance', it was formally reduced to two days in 1883. Despite objections to its obstructing the streets and to the gypsy showmen's insanitary habits, it remained well attended into the mid 1910s. Held from 1920 after midsummer behind the Six Bells, it survived until 1936. It was supplemented by an annual flower and fruit show held from 1880 in the squire's grounds by the village's Horticultural Society. That also lapsed in 1937 for lack of organisers, but was revived in conjunction with Teversham from 1956. Other fêtes included the regular celebration of Empire Day by the schoolchildren between 1907 and c.1940, and others sponsored by the village Labour party from the 1920s. From the 19th century, the village was well supplied with institutions providing social activities, and venues for them. A cricket club, active from the 1820s to the 1860s, was reorganised in 1880. There was also a football club from c.1900, and intermittently from c.1920 one for tennis. The parish council, after hiring a recreation ground from the rector from 1897 to 1908, accepted in 1921 a larger one from the Townleys, south east of the village; this was subsequently purchased in 1966 and the original pavilion replaced the following year. A Conservative Club started in 1885 to attract the newly enfranchised labourers, which soon claimed 100 members, was active into the 20th century. For a Working Men's Institute formed in 1873 a reading room was erected on School Lane in 1878. It still had 200 members in 1927, but, though reopened after 1945, declined in the 1950s through competition from ex servicemen's clubs, among them a British Legion branch started in 1920 which had 300 members in 1981. The Institute was closed c.1958 and its building sold in 1972. A Women's Institute was started in 1921. The National schoolroom was used as an 'Assembly Room' for entertainments from the 1880s until the squire, C. F. Townley, who liked amateur dramatics, built a well equipped village hall in 1925. Seating 300, and with a stage, the hall was given to the parish by his son in Townley's memory in 1931. It was still in regular use today. Fulbourn had a resident physician from the 1850s; one, F. L. Nicholls, who served c.1888–1938, was a promoter of many local activities. In c.1957, the surgery was located at the end of Apthorpe Street opposite the present rectory. The district council provided a health centre at Haggis Gap from c.1973. Epidemics of typhoid in 1886 and 1887 had been ascribed to poor drainage and infected water from wells. In 1885 the Cambridge Waterworks Co. nevertheless chose an area just west of the Poor's Well as the site for a pumping station to supply Cambridge, which was opened in 1891. The village had since 1887 received piped water through standpipes, which partly made up for the gradual drying up of its own wells and the draining of the Poor's Well itself. To avoid the villagers' sewage contaminating the pumped water, a new pumping station was built from 1912 to the east by the Fleam Dyke. In operation from 1921, it supplied in 1954 two thirds of the county's water. The older station, regularly operated again thenceforth, was finally closed by 1989 when the site was sold for development; its listed grey brick main building was shortly converted for housing. The Fleam Dyke station was then still in use; its steam machinery had been partly preserved as museum pieces when it was electrified and its tall chimney demolished c.1976.
Хаггис ойысы
Бұл көше атына жергілікті халық көңіл көтереді. Кембриджшир округі кеңесінің Археологиялық ізденіс бөлімінің аға жоба жетекшісі Стивен Маколейдің сөзінше, "Бұл кішкентай жол болған, ал дала шекарасында (қоршау) Хаггис деген тегі бар жергілікті иелері өз жерлеріне кіру үшін саңылау болған, содан осы ат қойылған".
The name of this street is a source of much local humour. According to Stephen Macaulay, Senior Project Officer, Archaeological Field Unit at Cambridgeshire County Council, "It was a small trackway and there was a gap in the field boundary (hedge) through which the local owners, surname Haggis, could access their land, hence the name".
Данмоу жолы
Бұл көше ауылдың бес тарихи сарайының бірі – Данмуз сарайына байланысты аталған.
This street is a reference to Dunmowes Manor, one of the five historic manors of the village.
Жергілікті билік
Фулборн Кембриджшир графтық кеңесі және Оңтүстік Кембриджшир аудандық кеңесінің қарауында.
Fulbourn falls within the jurisdiction of Cambridgeshire County Council and South Cambridgeshire District Council.
Жұмыспен қамту және сауда
Екінші дүниежүзілік соғыстан бері жұмыс істейтін ауыл тұрғындарының көпшілігі Кембриджде немесе басқа жерлерде жұмыс істейді. Көптеген адамдар жақын орналасқан Адденбрук ауруханасында жұмыс табады. Ауылдың ішінде бұрынғы теміржол станциясына жақын шағын өнеркәсіптік аймақтарда және ауылдың солтүстігінде жұмыс орындары бар. Бұрынғы пасторлық үй мен сорғы станциясында кәсіби кеңселер орналасқан, ал аурухананың пайдаланылмаған ғимараттары мен жақын жердегі жаңа ғимараттарда дамып келе жатқан бизнес-парк бар. Басқалары сауда, білім беру сияқты қызмет көрсету салаларында жұмыс істейді. Ауыл шаруашылығы жерді пайдалану тұрғысынан маңызды болғанымен, ол аз ғана адамды жұмыспен қамтиды. Ауылдың бизнес-паркіне ескі аурухана орнындағы Capital Park қосылды, онда ондаған мың шаршы метрлік кеңсе кеңістігі бар. Бұл парктің құрылысы 1980 және 1990 жылдардағы ғылыми парктің бастамаларын дамытып, аймақтың бизнес ортасын жақсартады. High Street көшесінде Co-op супермаркеті (2012 жылы ауылдық пошта бөлімі жабылғаннан бері қолма-қол ақша және пошта қызметтерін ұсынады), өз шаруашылығынан және жергілікті өнімдерден ет сататын дүкен, New Covent Garden нарығынан өнімдер мен гүлдер сататын көкөніс дүкені, жылжымайтын мүлік агенттігі, дәріхана, киім-кешек пен балалар тауарын сататын қолданылған заттар дүкендері, қолданылған автомобиль сатушысы, антиквариат дүкені, капучино бары, сұлулық салоны, қытай тағамы және кебаб дүкені, сондай-ақ шіркеу кеңсесі/кездесу залы болып табылатын "Twelve" орналасқан. Бұған қоса, ауыл орталығынан шамамен 2,5 шақырым қашықтықтағы аурухана жанында Tesco супермаркеті де бар. Фулборн қауымдастық орталығымен (Townley мемориалдық залына іргелес) ауылдағы ең маңызды әлеуметтік орталық – Six Bells пабы, қазір Уайт отбасының меншігінде және 15 ғасырдан қалған ғимаратта орналасқан. Тарихи тұрғыдан "Ньюмаркетке баратын жолдағы соңғы коч аялдамасы" болғандықтан, Фулборнда бір кезде жиырмадан астам паб болған. Қазір тек үш паб қалды: High Street көшесіндегі Six Bells, Balsham Road көшесіндегі The White Hart және Teversham Road көшесінің бұрышындағы Hat & Rabbit (бұрын Baker's Arms деп аталған). Cambridge Cat Clinic Кокс Дроувтан, Cow Lane көшесінен жұмыс істейді және Кембридж аймағындағы мысықтарға ветеринариялық қызмет көрсетеді. Banks Grain компаниясы теміржол желісіне іргелес үлкен астық және күріш сақтағышына иелік етеді және оны басқарады.
Since World War II most residents in employment have worked outside the village, in Cambridge or elsewhere. Many find work at the nearby Addenbrookes Hospital. Within the village itself there is employment in small industrial areas close to the former railway station and elsewhere to the north of the village. There are also professional offices in the former rectory and pumping station and a developing business park in redundant hospital buildings and in new buildings close by. Others are employed in service industries such as retail, and in education. Agriculture, though still important in terms of land use, only employs a small number of people. The village's business park is joined by the Capital Park on the site of the old hospital, which has many tens of thousands of square feet of office space. These parks enhance the area's business environment beyond what was started by the creation of the Science parks which date from the 1980s and 1990s. In the High Street there are a number of shops including a Co op supermarket which offers also a cash point and postal services since the closure of the village Post Office in 2012, a butcher selling own flock and local produce, a greengrocer selling produce from New Covent Garden Market and flowers, an estate agents, a chemist, second hand shops for clothes and children's items, a used car dealer, an antiques shop, a cappuccino bar, a beauty salon, a Chinese takeaway and a kebab shop, as well as "Twelve", the church office/meeting room. In addition, there is a Tesco superstore within the parish, close to the hospital site though about 2.5 miles from the village centre. Along with the Fulbourn Community Centre (attached to the Townley Memorial Hall), perhaps the most important social centre in the village is the Six Bells pub, now owned by the White family and housed in a building that dates from the 15th century. Being historically "the last coaching stop on the way to Newmarket", Fulbourn at one time had over twenty public houses. There are now just three: the Six Bells in the High Street, The White Hart on Balsham Road, and the Hat & Rabbit (formally called Baker's Arms) on the corner of Teversham Road. The Cambridge Cat Clinic operates from Coxes Drove, off Cow Lane, delivering veterinary care to cats from the Cambridge area. Banks Grain own and operate a large grain and rice silo adjacent to the railway line.
Денсаулық сақтау
Фулборн ауруханасы 19 ғасырдың ортасында ауыл мен Черри Хинтон арасында психиатриялық емдеу орны ретінде салынған. Жақында ғана Виктория дәуіріндегі негізгі ғимарат психиатриялық аурухана ретінде қолданылып келді, ал батысқа қарай 1960 жылдардағы Кент үйі жедел психикалық денсаулық проблемалары бар науқастар үшін, ал шығысқа қарай Ида Дарвин ауруханасы ақыл-ой кемістігі бар адамдар үшін салынды. Қазіргі таңда негізгі ғимараттар Бизнес-паркке айналдырылған, бірақ жедел емдеу бөлімдерінің бір бөлігі сақталған. 1981 жылы ауруханаларда 540 науқас болса, қазір бұл көрсеткіш едәуір төмендеді, көптеген бұрынғы науқастар қоғамға қайта оралды. Бұрынғы Шығыс Англия стратегиялық денсаулық сақтау органының (NHS East of England) кеңселері мен Health Data Insight кеңсесі де осы Бизнес-паркте орналасқан. Ауылда күнделікті медициналық көмек көрсету үшін бір емханасы бар денсаулық сақтау орталығы бар, бірақ ол Кембридждің шетіндегі ғимаратта орналасқан; сондай-ақ ауылда аяқ-қолға ем жасайтын дәрігер де бар.
Fulbourn Hospital was built as an asylum in the mid 19th century between the village and Cherry Hinton. Until recently the main Victorian building was used as a psychiatric hospital, while the 1960s Kent House to the west was built for acute mental health patients and the Ida Darwin Hospital to the east was developed for the mentally handicapped. The main buildings have now been transformed into a Business Park although some acute facilities remain. From 540 patients at the hospitals in 1981 the number has been considerably reduced, with many ex patients being moved into the community. The former East of England Strategic Health Authority's offices (NHS East of England) were on the Business Park, as are that of Health Data Insight. For everyday healthcare there is a health centre in the village with a single practice, though this is based at premises on the edge of Cambridge; there is also a chiropodist in the village.
Спорт және демалыс
Ауылда жақсы жабдықталған демалыс алаңы бар. Оған іргелес Таунли ескерткіштік ауылдық залы орналасқан, онда жиналыс бөлмелері мен кішкентай жабық спорт залы бар, сонымен қатар спорт және әлеуметтік клубтар үшін орын қарастырылған. Ауылда қоғамдық орталық пен ауылдық зал бөлек орналасқан, зал кең демалыс алаңына жақын. Ауылда сондай-ақ "Home Close" зейнеткерлер үйі бар: пастор қазіргі уақытта тұрғындар комитетіне қатысады, үнемі үйге барып, онда қызметтер өткізеді. Фулборнның екі лигадан тыс футбол клубы бар: Фулборн Институты Ф.К., олар демалыс алаңында ойнайды, және Фулборн Спорт, олар Кембридж жолындағы Капитал паркінде ойнайды. Сондай-ақ, екі жасөсперім клубы бар, Фулборн Институты және Фулборн Фальконс. Ауылда белсенді әуесқой театр ұжымы бар, Сент-Джон ойыншылары. Ұжым 2017 жылы 70 жылдығын тойлады және жарты жылдық демалыс апталарына сәйкес келетін ақпан, мамыр және қазан айларында жылына үш қойылым қояды. Олар жыл бойында кейде бір реттік қойылымдар да қояды, мысалы, Рождестволық пантомима. Қойылымдар мен репетициялар Таунли ескерткіштік залында өтеді.
The village has a well appointed recreation ground. Adjacent to this is the Townley Memorial village hall, which includes meeting rooms and a small indoor sports hall, and provides a venue for sports and social clubs. There are a community centre and a village hall on separate sites, the hall being adjacent to the extensive recreation ground. The village also has a retirement home, Home Close: the Rector currently sits on the Residents' Committee, visits the home regularly and conducts services there. Fulbourn has two Non League football clubs: Fulbourn Institute F. C. who play at the Recreation Ground, and Fulbourn Sports, who play at Capital Park, Cambridge Road. There are also two colts clubs, Fulbourn Institute and Fulbourn Falcons. There is a thriving amateur dramatics society in the village, St John's Players. The Players celebrated their 70th anniversary in 2017, and perform three plays a year, in February, May and October to coincide with half term weeks. They also put on occasional one off performances during the year, such as their Christmas panto. Performances and rehearsals are staged in the Townley Memorial Hall.
Білім
Фулборнда үш мектеп бар. Ауыл орталығына жақын орналасқан Фулборн бастауыш мектебі шамамен 270 оқушысы бар мемлекеттік бастауыш мектеп. Лендмарк Халықаралық мектебі мен Кембридж Штайнер мектебі жекеменшік білім беру мекемелері. Орта білім алу үшін ауыл солтүстікке қарай 5 миль (8 км) қашықтықтағы Боттишамдағы Ауыл колледжінің аймағына жатады. Мектепке дейінгі білім беру Фулборн мектепке дейінгі білім беру орталығында (бастауыш мектеппен бірге орналасқан) және Домино балабақшасында (Бірлестірілген реформаланған шіркеу залында) ұсынылады. Англия Раскин университетінің Елордалық саябақта кампусы бар, онда клиникалық дағдыларды үйрену орталығы, кітапхана, компьютерлік кабинет, студенттердің ортақ бөлмесі және асхана орналасқан. Фулборн кітапханасы – волонтерлер күшімен жұмыс істейтін мекеме, оған Камбриджшир округі кеңесінің кітапханалық қызметі көмек көрсетеді. Ол 2009 жылы Ескі мектептен The Swifts жаңа құрылысындағы қазіргі орнына көшірілді, ал бұрын округ кеңесімен жабылып, 2003 жылдың қараша айында волонтерлердің күшімен қайта ашылды.
There are three schools in Fulbourn. Fulbourn Primary School, close to the village centre, is a state primary school that has about 270 pupils. Landmark International School and Cambridge Steiner School are private institutions. For secondary education the village is in the catchment area of Village College in Bottisham 5 mile (8 km) to the north. Pre school education is provided at Fulbourn Pre school (co located with the Primary School), and Domino Nursery School (in the United Reformed Church hall). Anglia Ruskin University has a campus situated within the Capital Park, which includes clinical skill facilities, a library, a computer room, a student common room and a canteen. Fulbourn library is a volunteer run facility supported by Cambridgeshire County Council Library Service and was re opened by volunteers in November 2003, having been closed by the County Council the previous month. It moved from the Old School to its current location in the new development, The Swifts, in 2009.
Болашақтағы даму
2016 жылдан кейін ауылдың солтүстігінде салынатын қосымша тұрғын үйлер туралы ұсыныстар, қазіргі Құрылымдық жоспарды қайта қарауға енгізілген болатын. Ауылдық және аудандық кеңестер бұл ұсыныстарға қарсы белсенді түрде күресті. Қайта қарауды жүргізген комиссия бұл ұсыныстарды қабылдамауды ұсынды. Дегенмен, қандай шешім қабылданбасын, келесі он жылдың ішінде ауылдың ішінде немесе шетінде бірнеше қосымша тұрғын үйлер салынуы мүмкін. Фулборн ауылының бизнес-паркін есептемегенде, маңызды жаңа жұмыс орындарын ашуға қатысты ешқандай ұсыныс жоқ.
Proposals for significant additional housing to the north of the village after 2016 included in the current Structure Plan review have been vigorously fought by the Parish and District Councils. The panel that conducted an examination into the review has recommended that these proposals be dropped. It is expected, however, that whatever the outcome, some additional housing will be built within or on the edge of the village in the next ten years or so. Apart from the village's business park, there are no current proposals for major additional employment opportunities in Fulbourn.
Өнер және суретшілер
Фулборн бірнеше суретшінің мекені: суретшілер, мүсіншілер, зергерлер, қыш өндірушілер, тоқыма суретшілері шілде айында "Ашық студиялар" іс-шарасына қатысады. Фулборнның англикандық пасторы Элис Гудман - жарияланған ақын және "Никсон Китаида" мен "Клингхоффердің қасіреті" операларының либретто авторы.
Fulbourn is home to several artists: painters, sculptors, jewellers, potters, textile artists participate in Open Studios in July. Alice Goodman, the Anglican Rector of Fulbourn, is a published poet, and was the librettist of the operas Nixon in China and The Death of Klinghoffer.
Жолдар
13 ғасырдың соңына қарай Фулборн Икнильд жолымен оңтүстік-шығысқа қарай вестин, Балшам және (Ескі) Вуд жолдары сияқты далалық жолдар арқылы байланысты болды, ал Милл жолы мен Грандич жолы Лимекилн жолы және Хинтонвал жолы (сондай-ақ Хинтонвальд жолы) арқылы жалғасып, батысқа қарай Чери Хинтон және Кембриджге дейін созылды. Жерді қоршау кезінде оңтүстік-шығысқа қарай бағытталған жолдардың көпшілігі жабылып, бір түзу жолмен алмастырылды, ал батысқа қарайғы жолдардың бағыты түзетілді.
By the late 13th century Fulbourn was linked to the Icknield Way by fieldways leading south east, including Weston, Balsham, and (Old) Wood ways, while Mill Way and Granditch Way, continued respectively by Limekiln Way and Hintonwal Way (also Hintonwald Way), led west towards Cherry Hinton and Cambridge. At the time of inclosure, those running south east were mostly stopped up and replaced by a single straight road, while the western ones had their courses straightened.
Теміржол
1845 жылғы заң бойынша Ньюмаркет теміржол компаниясы өзінің желісінің Бөек Честерфордтан Ньюмаркетке дейінгі бөлігін, еншілес аймақтың оңтүстік-шығысында салды. Жол 1848 жылы ашылды, бірақ 1851 жылы жабылып, 1858 жылы компания Кембриджден Fulbourn арқылы, ауылдың солтүстігінен Six Mile Bottom-дағы бұрынғы желіге қосылатын тікелей желісін аяқтағаннан кейін ресми түрде тоқтатылды. Балшам жолында станция салынды, бірақ ғимарат 1930 жылдан кейін бұзылды; түрлі қазбалар мен көпір 1980 жылдары көрініп тұрды. 1852 жылы Фулборн үшін Хей-стритте жаңа станция ашылды, 20-ғасырда Стейшн-роуд деп аталды. Бұл станция 1967 жылы жабылды, ал оның ғимараттары 1973 жылдан кейін бұзылды, бірақ желі бүгінге дейін ашық. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ауыл тез өсті, станция Бьючинг есебінің нәтижесінде жабылғанға дейін. Станция платформасы әлі де орнында, бірақ тозығы жеткен, және 2015 жылы станцияны қайта ашу үшін жергілікті науқан басталды. Қайта ашуды қолдау үшін әлеуметтік желілердегі тәжірибелік науқан жергілікті баспасөз тарапынан жарияланды.
Under an Act of 1845, the Newmarket Railway Company built a section of its line from Great Chesterford to Newmarket across the south east of the parish. The line opened in 1848 but closed in 1851 and was formally abandoned in 1858, after the company completed the direct line from Cambridge which crosses Fulbourn north of the village to join the earlier line at Six Mile Bottom. A station was erected on the Balsham Road, but the building was demolished after 1930; various cuttings and a bridge were still visible in the 1980s. A new station for Fulbourn was opened by 1852 on Hay Street, renamed Station Road in the 20th century. That station was closed in 1967 and its buildings demolished after 1973, although the line remains open today. The village grew rapidly after the Second World War until the station was closed as a result of the Beeching Report. The station platform is still in place, albeit decayed, and a local campaign to reopen the station started in 2015. An experimental social media campaign to support the reopening was picked up by the local press.