Кіріспе
Сербия мен Черногория Парламенті Сербия мен Черногорияның (2003 жылға дейін Югославия Федеративтік Республикасының) заң шығару органы болды. Парламент бірпалаталы болып, 126 депутаттан тұратын, оның 91-і Сербиядан, ал 35-і Черногориядан. Парламент 1992 жылы Югославия Федеративтік Ассамблеясы ретінде Югославия Парламентінің тікелей ізбасары ретінде құрылды және 2003 жылы қайта аталды. 2006 жылдың 3 маусымында Черногорияның тәуелсіздігі жарияланғаннан кейін парламент таратылды. Бастапқыда Федеративтік Ассамблея екіпалаталы заң шығарушы орган болды және 178 депутаттан тұрды, оның 138-і Азаматтар палатасында (108-і Сербиядан, 30-ы Черногориядан), ал 40-ы Республикалар палатасында (әр республикадан 20 өкілден) болды. Халық санына сәйкес Азаматтар палатасындағы өкілдердің ең аз саны 30 болды, ал Республикалар палатасында республикалар санына пропорционалды, әр республикадан 20 өкілден тең өкілдік болды. 2000 жылдың шілдесіндегі конституциялық түзету Милошевич үкіметінің отставкасы мен оппозиция арасындағы келісім нәтижесінде парламент мүшелері сайлау арқылы анықталды, ал мерзімінен бұрынғы сайлау 2000 жылдың 24 қыркүйегіне белгіленді.
The Parliament of Serbia and Montenegro was the legislative body of Serbia and Montenegro (until 2003, the Federal Republic of Yugoslavia). The parliament was unicameral and was made up of 126 deputies, of which 91 were from Serbia and 35 were from Montenegro. The parliament was established in 1992 as the Federal Assembly of Yugoslavia as a direct replacement for Parliament of Yugoslavia and was renamed in 2003. With the declaration of independence of Montenegro on June 3, 2006, the parliament was dissolved. From the beginning, the Federal Assembly was a bicameral legislature and had 178 deputies, 138 in the House of Citizens (108 from Serbia, 30 from Montenegro) and 40 in the House of Republics (20 representatives for each republic). The minimum number of representatives in the House of Citizens, which were based on the population, was 30 representatives, while the House of Republics had an even representation of 20 representatives times the number of republics. A constitutional amendment in July 2000, as a compromise between the resignation of the Milošević cabinet and the opposition made the assembly's members elected, with the early elections set for September 24, 2000.
Құрамы
Парламент өзінің депутаттарының арасынан президентті және вице-президентті сайлады, олар бір мүше мемлекеттен болуға тиіс емес еді. Егер Сербия мен Черногория президентіне үміткер немесе министрлер кеңесі министрлерінің тізімі екі және үш ұсыныстан кейін қажетті дауыс санын алмаса, парламент таратылуы мүмкін еді. Мұндай жағдайда президент тікелей сайлауды тағайындауға құқылы болды. Парламент президенті мен вице-президенті Сербия мен Черногория президентіне үміткерді ұсынды, оны парламент толығымен сайлады, сондай-ақ Министрлер кеңесін де сайлады. Министрлер кеңесі, бір депутат және мүше мемлекеттің ассамблеясы заң жобасын парламентке қарау үшін ұсына алады. Заң жобалары депутаттардың көпшілігінің дауысымен қабылдалды, бірақ екі мүше мемлекеттің әрқайсысының депутаттарының көпшілігінің қолдауына да ие болуы керек еді. Әрбір депутат парламентте сөз бостандығы құқығына ие болды және депутаттық өкілеттіктерін орындау кезінде айтқан сөздері мен жасаған әрекеттері үшін иммунитетке ие болды. Депутатты Сербия мен Черногория Парламентінің келісімінсіз ұстауға немесе жазалауға болмайды, егер ол бес жылдан асатын мерзімге бас бостандығынан айыруға әкеп соғатын қылмыс жасаса болмады.
Ғимарат
Парламент ғимараты Белградтың орталық қаласында, Никола Пашич алаңында, Пионерлер саябағының алдында орналасқан. Сербия және Черногория Парламенті пайдалануға дейін ол Югославия Парламентінің орны болған. Ғимарат Югославияның бес динарлық монетасында бейнеленген. Ғимараттың құрылысы 1907 жылы басталды, ал негізгі тасы король Петр I қалады. Ғимарат Константин Йованович жасаған 1891 жылғы жоба негізінде салынды; ал 1901 жылы бәйгеде жеңіске жеткен Жован Илькич жасаған жобаның бір түрі. Бірінші дүниежүзілік соғыс құрылысты кешіктірді, ал ғимараттың бастапқы жоспарлары жоғалып кетті. Жобалар Жованның ұлы Павле Илькичтің күшімен қайта жаңартылды. Ішкі безендіруді Николай Краснов жасады. Ол академиялық дәстүрлілік стилінде салынған.
Конституциялық жарғы
Парламент өкілеттігі Сербия мен Черногорияның Конституциялық Жарғысымен берілді және оның құзыреті шектеулі болды. Оның басты міндеттеріне Конституцияда құрылған басқа институттарға қатысты заң шығару, сондай-ақ сыртқы қатынастар, оның ішінде соғыс жариялау, әскери және қорғаныс мәселелері, шекаралық даулар, халықаралық шарттар мен халықаралық ұйымдарға мүшелік кіретін. Бұдан өзге, парламент көші-қон мәселелері, Сербия мен Черногорияның бүкіл аумағына қатысты бюджеттік мәселелер, жоғарыда аталған Президент пен Министрлер Кеңесін сайлау, Сербия мен Черногория ішіндегі сауда және коммерция мәселелері, Сербия мен Черногорияның туы, әнұраны және гербі, сондай-ақ стандарттау, өлшемдер жүйесі және зияткерлік меншік мәселелеріне қатысты заңдар қабылдауға құқылы болды.