Сегер Пиллот Эллис: Жаз пианистісі және әншісінің өмірі мен мансабы
Seger Ellis
Сегер Пиллот Эллис – американдық джаз пианисті және әнші, 1904-1995. Кәсібін 1920ж. бастап, KPRC радиосында жұмыс істеген. Виктор рекордтармен де қатысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сегер Пиллот Эллис (4 шілде 1904 – 29 қыркүйек 1995) – американдық джаз пианиніші және әнші. Ол сонымен қатар бірнеше қысқаметражды фильмдерде де түсті, ең белгілісі режиссер Ида Лупиномен бірлескен жұмысы.
Seger Pillot Ellis (July 4, 1904 – September 29, 1995) was an American jazz pianist and vocalist. He also made a few brief film appearances, most notably in collaboration with director Ida Lupino.
Өмір және мансап
Ол Хьюстон қаласында, Техас штатында, АҚШ-та дүниеге келген. Эллис 1920 жылдардың басында Хьюстонның жергілікті радиостанциясында (кейін KPRC деп аталды) пианист ретінде мансабын бастады, тікелей эфирде орындады. 1925 жылы ол Виктор рекордтар компаниясы үшін «саяхаттық» жазу сессиясында Ллойд Финлейдің оркестріне қосылды және оған екі фортепиано солосын жазуға рұқсат берілді. Техникалық себептермен жарияланбағанмен, бұл сололық әрекеттері Эллисті Виктордың Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы тұрақты жазу студиясына шақырып, өзінің көптеген немесе барлық композицияларынан тұратын бірнеше фортепиано сололарын жазуға мүмкіндік берді. Бұл Виктордың жаңа электр микрофоны мен жазу жабдықтарын пайдаланып жасаған ең алғашқы жазбаларының бірі болды; бұл техника әлі толыққанды жетілдірілмеген, сондықтан атаулардың тек төртеуі ғана жарық көрді. Олардың арасында «Prairie Blues» және «Sentimental Blues» біріктірілген жазбасы шағын сәттілікке жетті. Алғашқы жазу тәжірибесінен кейін Эллис Хьюстонға оралып, радиода жұмыс істеді, сондай-ақ водевиль театрларында өнер көрсетті. Осы кезеңде Эллис, көбінесе радиостанциядағы жұмыс берушілерінің өтініші бойынша, фортепианода ойнағанда ән айтуды бастады. Оның жағымды дауысы тыңдаушыларға ұнады және 1927 жылы оны Нью-Йорк қаласына шақырып, вокалдық сынақ жазбаларын жасады. Оның алғашқы жарық көрген вокалдық жазбасы Columbia лейблында «Sunday» болды. Бұдан кейін Okeh Records үшін бірқатар жазбалар жасалды, онда Эллиске әдетте шағын студиялық топтар қолдау көрсетті, оларды өзі таңдауға рұқсат етілді. Эллис осы мүмкіндікті сол кездегі ең жақсы джаз музыканттарының көптеген өкілдерін, соның ішінде Томми және Джимми Дорсилерді, Джо Венутиді, Эдди Лэнгті, Энди Саннелланы және екі рет Луи Армстронгты таңдау үшін пайдаланды. Бұл жазбаларда Эллис аздап қайғылы альт тембрінде ән айтты, ол мансабының басында оған ыңғайсыз болды, өйткені оның дауысы тым жоғары деп ойлады. Эллис OKeh-де болған кезде оның жазбалары үшін арнайы күміс түсті таңба жасауға жеткілікті танымал болды. Эллистің алғашқы жазу мансабы 1931 жылы аяқталды. Алайда, 1930 жылдардың соңында ол өзінің «Brass Orchestra хорлары» деп аталған үлкен тобымен қайта оралды, оны өзі жетекшілік етті және кейде вокалдық партияларды орындады.
He was born in Houston, Texas, United States. Ellis began his career as pianist playing live for a local Houston radio station (later known as KPRC) in the early 1920s. In 1925, he was added to the orchestra of Lloyd Finlay for a "field trip" recording session for Victor Records, and was also allowed to cut two piano solos. Although unissued for technical reasons, these solo efforts led to Ellis being invited to Victor's regular recording studio in Camden, New Jersey, to cut a number of piano solos, all or most of them compositions of his own. These were among the earliest records Victor made using the new electric microphone and recording equipment; a technique that was yet not perfected, which probably explains why only four of the titles were eventually issued. Of these the coupling "Prairie Blues" and "Sentimental Blues" became a minor hit. After his first recording experiences, Ellis returned to Houston and radio work as well as playing in vaudeville theaters. During this period Ellis, mainly on request of his employers at the radio station, began adding singing to his piano playing. His pleasant voice went well with the audiences and, in 1927, he was invited to New York City to make vocal test recordings. His first issued vocal record was "Sunday" on the Columbia label. This was followed by a string of records for Okeh Records, where Ellis was usually backed by small studio groups, that he was allowed to pick himself. Ellis used the opportunity to select many of the best jazz musicians of the time, including Tommy and Jimmy Dorsey, Joe Venuti, Eddie Lang, Andy Sannella and on two occasions Louis Armstrong. On these records, Ellis sang in a bittersweet alto, with which he was uncomfortable early in his career, believing his voice to be too high. Ellis was popular enough during the time he was on OKeh for them to create a special silver colored custom label for his records. Ellis's first recording career ended in 1931. In the late 1930s however, he returned with a big band of his own, known as his "Choirs of Brass Orchestra" with himself conducting and taking occasional vocals.