Кіріспе
1961 жылғы фильмнің бейімделуі туралы мақала. "Балалар сағаты" – Лилиан Хеллманның 1934 жылғы американдық пьесасы. Бұл Карен Райт және Марта Доби басқаратын, тек қыздарға арналған пансионда өтетін драма. Ашулы оқушы Мэри Тилфорд мектептен қашып кетеді және қайтарылып қалмау үшін әжесіне екі директордың лесбияндық қарым-қатынаста екенін айтады. Бұл айыптама әйелдердің мансабын, қарым-қатынастарын және өмірін қиратады. Пьеса алғаш рет 1934 жылы Максин Эллиотт театрында Бродвейде қойылды, оны Герман Шумлин өндірді және режиссерлік жасады. 1936 жылы Парижде және Лондонның Gate Theatre Studio-да көрсетілді.
1934 play by Lillian Hellman
The Children's Hour is a 1934 American play by Lillian Hellman. It is a drama set in an all girls boarding school run by two women, Karen Wright and Martha Dobie. An angry student, Mary Tilford, runs away from the school and, to avoid being sent back, tells her grandmother that the two headmistresses are having a lesbian affair. The accusation proceeds to destroy the women's careers, relationships, and lives. The play was first staged on Broadway at the Maxine Elliott Theatre in 1934, produced and directed by Herman Shumlin. In 1936, it was presented in Paris and at London's Gate Theatre Studio.
Қысқаша мазмұны
Карен Райт пен Марта Доби есімді екі әйел, жаңа жөнделген ферма үйінде қыздарға арналған интернат ашу үшін көп еңбек етті. Олар мектепті басқарады және сабақтарды Мартаның тәтесі Лили Мортардың көмегімен өткізеді, бірақ Лилидің көмегі оларға аса қолайлы емес. Оқушылардың бірі, Мэри Тилфорд, тәлкектеп, бағынбайтын және жалған айтатын қыз, ол жиі басқа қыздарды қиын жағдайға түсіреді. Бір күні Мэри ауырғанын сымалап, доктор Джо Кардинге қаралады. Джо – Мэридің туысы және Кареннің күйеуі. Сол кезде Марта Лилиден, енді олардың қаржылық жағдайы жақсарғандықтан, ол сағынған жерлерге саяхаттауға барғысы келіп-келмейтінін сұрайды. Лили ашуланып, Джоның жанында Мартаның ашушаң, түсініксіз және қызғанышпен толған болып қалай өзгеретінін айқайлай бастайды, және ол қызғанышын Лилиге төгеді. Мэридің екі сыныптасы, Пегги Роджерс пен Эвелин Мунн, Мэридің жағдайына қатысты ақпарат алу үшін есік алдында тыңдап тұрғанда, Лилидің бұл сөздерін естіп алады. Мэридің денсаулығы жақсы екені анықталады және оны бөлмесіне жібереді. Мэри Пегги мен Эвелиннен бәрін біліп алады. Мэри әжесі Амелия Тилфордтан – ол оны баптап қана қоймай, сонымен қатар Карен мен Мартаға мектеп ашуға көп көмектескен – қайта оралуға рұқсат бермеуін сұрайды. Амелия қарсылық білдіргеніне қарамастан, Мэри қыздардың естігенін шеберлікпен бұрмалайды. Бірнеше ойластырылған өтіріктер мен қыздардың жасырын оқыған кітабының көмегімен Мэри әжесін Карен мен Мартаның лесбияндық қарым-қатынаста екеніне сендіреді. Мұны естіген Амелия Тилфорд Мэридің сыныптастарының ата-аналарымен байланыса бастайды. Көп ұзамай Мэридің көптеген сыныптастары мектептен алынып кетеді. Розали Уэллс, анасы шетелде жүрген оқушы, Мэримен бірге қалады. Розалидің осал екенін білген Мэри оны айтқандарын растауға шантаж жасайды. Карен мен Марта барлық оқушыларының бір түндік мектептен алыну себебін түсінгенде, олар онымен бетпе-бет келу үшін миссис Тилфордтың үйіне барады. Амелия Мэриге оқиғасын қайталап айтуды бұйырады. Карен бір қайшылықты көрсеткенде, Мэри Розалидің атын жамылып отырғанын айтады, ал Розали өзін ашып қоюдан қорқып, Мэридің сөзін еріксіз растайды. Амелияны сотқа беруді шешіп, Марта мен Карен кетеді. Жеті айдан кейін, Марта мен Карен сотты ұтысқаннан кейін, барлығы олардың ғашықтар екеніне сенуде. Лили шетелден немересіне күтім көрсету үшін оралғанда, әйелдер оның олардың кінәсіздігін куәландыру үшін елде қалмағанына ашуланады. Осы уақыт аралығында адал болған Джо алыс жерде жұмыс табады. Ол Карен мен Мартаны өзімен бірге кетіп, жаңадан бастауға көндіруге тырысады. Марта кешкі ас дайындауға кеткенде, Джо Каренді көндіруге тырысуын жалғастырады, ол енді оның өмірін қиратты және Марта екеуінің көп еңбек еткен жетістіктерін жойды деп санайды. Кареннің сұрауымен Джо Мартамен ешқашан қарым-қатынаста болғандарын сұрайды. Карен бұлай емес екенін айтқанда, ол оған сенеді. Дегенмен, Карен Джомен ажырасу керек деп шешеді. Ол олардың өмірі енді бұрынғыдай болмайтынын түсіндіреді. Ол Джодан кетуін сұрайды, ол бас тартады. Егер Карен ажырасуды аяқтамас бұрын жағдайды ойластырып алса, ол кетуге келіседі. Марта қайтып келгенде Кареннен болған жайтты білгенде, өзін кінәлі сезініп, қатты күйзеледі. Каренге деген сезімі бар екенін білгенде, ол қатты қорқады. Марта Каренге өз сезімдерін айтпастан бұрын, Карен Мартаға ертең басқа жерге көшіп кетуге ниетті екенін айтады. Марта олардың қайтадан жайлы өмір сүруі мүмкін емес екенін айтады және ақырында Каренге деген сезімдерін мойындайды. Карен оған: "Біз бір-бірімізге ешқашан мұндай сезімде болған емеспіз", - деп жауап береді. Марта сөзін жалғастырады, бірақ Карен Мартаға шаршағанын және ертең бұл туралы сөйлесуге болатынын айтады. Карен бөлмесінде отырғанда, бір оқ атылғанын естиді. Марта өзін-өзі өлтірді. Көп ұзамай Амелия Тилфорд Кареннің кешірімін сұрап келеді, өйткені Мэридің өтірігі ашылды. Бірақ Карен: "Мэридің өтірігі, сондай-ақ, адамдардың оған сеніп, жала жабуға дайындығы үш адамның өмірін қиратты".
Тарих
Нью-Йорк университетін бітіргеннен кейін Хеллман театр продюсері Херман Шумлиннің кеңсесінде пьесаларды қарап отырды. 1934 жылдың мамырында ол Шумлиннен өзінің пьесасын – «Балалар сағатының» алтыншы нұсқасын оқып беруін сұрады. Ол күтіп тұрғанда ол пьесаны оқыды. Бірінші актіні оқығаннан кейін Шумлин: «Жақсы» деді. Екінші актіні оқығаннан кейін ол: «Бұл солай болсын деп үміттенемін» деді. Үшінші актіні оқыған соң, ол: «Мен оны қоямын» деді. Шумлин мен Хеллман келесі айларда қойылымның мәліметтерін бірге пысықтады. Шумлин пьесаның атауы шатастыратындықтан Хеллманнан оны өзгертуін қалады; бірақ Хеллман оны ұнатып, бас тартты. Хеллман репетиция кезінде Максин Эллиотт театрының иесі Ли Шубертпен дөрекі қарым-қатынас жасағанын еске алды. Шумлин Шубертке тіке қарап: «Сіз оны қыз деп атасаңыз да, ол осы пьесаның авторы» деді. Дашилл Хэммет Уильям Ругхедтің «Жаман достар» (1930) атты кітабын оқығаннан кейін Хеллманға пьеса идеясын ұсынды. Кітапта 1810 жылы Шотландияның Эдинбург қаласындағы мектепте болған оқиға баяндалған. Джейн Камминг есімді оқушы өз мұғалімдері Джейн Пири мен Марианна Вудсты оқушыларының алдында қарым-қатынас жасады деп айыптады. Айыптаушының беделді әжесі, Деме Камминг Гордон, достарына қыздарын пансионнан алып кетуге кеңес берді. Бірнеше күн ішінде мектеп толық босады, ал екі әйелтің табысы жоғалды. Пири мен Вудс сотқа жүгінді және соңында сотта да, апелляцияда да жеңіске жетті, бірақ олардың өміріне келтірілген зиянды ескерсек, олардың жеңісі мәнсіз деп есептелді.
Өндіріс
Герман Шумлин өндірген және режиссерлік еткен "Балалар сағаты" 1934 жылдың 20 қарашасында Нью-Йорк қаласындағы Максин Эллиотт театрында алғашқы көрсетілімін өткізді. Алин Бернштейн жасаған декорацияларды Соинту Сыржала іске асырды. Үш актілі драма 691 қойылымнан кейін 1936 жылдың шілдесінде жабылды.
Кейіпкерлер
Солтүстік Иллинойс университетінің ассистент-профессоры Филипп М. Армато, көпшілік Карен мен Мартаны жақсы кейіпкерлер деп есептегенмен, олар Мэри Тилфорд пен Лили Мортарға қатысты мұңсыздық танытқанын, әсіресе қаңқудың таралуына дейін елемегендерін айтты. Ол Карен Амелия Тилфордты кешіргенде, бұл кейіпкерлер арасындағы кек алу тізбегін үзеді деп санайды. Танфер Амин Тунк Мэри Тилфорд мұғалімдерге қарсы әдейі шабуыл үшін қаңқу таратқаны себепті, көптеген рецензенттер оны "бұзылған және адал емес бала немесе жасөспірім" деп қарастырғанын жазды.
Қабылдау
Сценарист және драматург Пэдди Чайефский "Балалар сағаты" пьесасын ең мұқият құрылымдалған пьесалардың бірі деп есептеді және жас кезінде пьеса құрылымын үйрену үшін бүкіл сценарийді қолмен көшірген. Кейбір оқырмандар мен сыншылар осы туындыны "мелодрама" деп қарастырды, мұнда әрбір кейіпкер толығымен жақсы немесе толығымен жаман болып бейнеленген, ал 1942 жылғы алғы сөз "жақсылық" және "жамандық" туралы айту арқылы дәлел ретінде пайдаланылды. Хеллман 1965 жылғы сұхбатында өзінің ешбір кейіпкерінің толығымен жақсы немесе толығымен жаман емес екенін, ал алғы сөздің дұрыс түсінілмегенін мәлімдеді.
Марапаттар
"Балалар сағаты" 1934–35 жылдарғы драма саласындағы Пулитцер сыйлығына үміткер ретінде қарастырылды. Алайда, сыйлық Зоэ Акинстің "Ескі қыз" пьесасына берілді. Хеллманның пьесасын оның жанжалды тақырыбына байланысты қабылдамағандықтары туралы айыптаулар тарады – Пулитцер төрешілерінің бірі оны көруден бас тартқан еді. Сайлау комиссиясы "Балалар сағаты" сот процесіне негізделгендіктен, түпнұсқа драма емес екенін айтты, сондықтан сыйлыққа үміткер бола алмайды. Сыншылар бұған жауап ретінде, Эдит Уортонның повесіне негізделген "Ескі қыз" пьесасы да сол себеппен жарамсыз деп танылуы керек екенін мәлімдеді. Пулитцер сыйлығының нәтижесіне наразы болған Нью-Йорк драма сыншылары келесі жылы өздерінің жылдық драма сыйлығын беруді бастады. Пьесаның тұңғыш көрсетілімі (1934) кезінде Нью-Йорк штатында сахнада гомосексуализм туралы айту заңмен тыйым салынған еді, бірақ Бродвейдегі қойылым сыншылар тарапынан жоғары бағаланған соң, билік бұл мәселені назарға алмады.
Қайта өрлеулер
Лилиан Хеллман Кермит Блумгарден продюсерлігімен "Балалар сағаты" пьесасының Бродвейдегі қайта қойылымын режиссерлік етті, ол 18 желтоқсан 1952 – 30 мамыр 1953 жылдары Коронет театрында көрсетілді. Рөлдерді Ким Хантер (Карен Райт), Патрисия Нил (Марта Доби), Айрис Манн (Мэри Тилфорд) және Кэтрин Эммет (Миссис Амелия Тилфорд – бастапқы рөлін қайта орындады) сомдады. Жаңа сахналық қойылым АҚШ-тың антиамерикандық іс-қимылдары комитетіне бағытталған сынайы пікір ретінде қабылданып, түсіндірілді. 2008 жылы Сара Франкком Манчестердегі Корольдік биржа театрында қойылым қойды. Басты рөлдерде Максин Пик (MEN жүлдесінің иегері) – Карен Райт, Шарлотта Эмерсон – Марта Доби, Кейт О'Флинн (TMA жүлдесінің иегері) – Мэри Тилфорд және Мило Твомэй – доктор Джозеф Кардин болды. Иан Риксон режиссерлік еткен, Кира Найтли мен Элизабет Мосс ойнаған қайта қойылым 2011 жылдың 22 қаңтарынан 7 мамырына дейін Лондондағы Гарольд Пинтер театрында көрсетілді.
Бейімделулер
1936 жылы бұл пьеса Уильям Уайлер режиссерлік еткен фильмге айналды. Бірақ, Өндіріс кодексіне байланысты, оқиға гетеросексуалдық махаббат үшбұрышы ретінде бейімделді, пьесаның көлемді атауы өзгертілді және фильм ақырында "Осы Үшеу" деген атпен шықты. 1994 жылы пьеса BBC радиосының "Monday Play" сериясында қайта қойылды, оны Клэр Холман, Баффи Дэвис, Мириам Марголайес және Маргарет Робертсон сомдады. 2021 жылдың қазан айында Anonymous Content компаниясы пьесаны телесериалға бейімдеуді жоспарлап отырғаны хабарланды.
Кастинг
Персонаж 1934 жылғы Максин Эллиот театры қойылымы 1935 жылғы Gate Theatre Studio қойылымы «Осы Үш» (1936 жылғы фильм) 1952 жылғы Coronet Theatre қойылымы «Балалар Сағаты» (1961 жылғы фильм) Марта Доби Энн Ривер Валерия Тейлор Мириам Хопкинс Патриция Нил Ширли Маклейн Карен Райт Катерина Эмери Урсула Джинс Мерл Оберрон Ким Хантер Одри Хепберн Доктор Джозеф Кардин Роберт Кит Лео Дженн Джоэл МакКреа Роберт Пастен Джеймс Гарнер Амелия Тилфорд Катерина Эммет Альма Кругер Мэри Мерралл Катерина Эммет Фэй Бейнтер Мэри Тилфорд Флоренс Макги Мэвис Эдвардс Бонита Гранвилл Айрис Манн Карен Балкин Лили Мортар Алин МакДермотт Вера Херст Кэтрин Дусе Мария Финни Мириам Хопкинс Розали Уэллс Барбара Билс Памела Стендисл Марсия Мэй Джонс Джанет Паркер Вероника Картрайт Агата Эдмония Нолли Энид Линдсей Маргарет Гамильтон Леора Татчер Хоуп Саммерс Эвелин Манн Элизабет Секкел Хилари Виндзор Карменсита Джонсон Дениз Александр Мими Гибсон Хелен Бертон Линн Фишер Джоан Ньюэлл Тони Халларан Уильям Мимс Розали Уэллстің анасы Салли Брофи Пегги Роджерс Евгения Ролс Одри Орм Сандра Марч Лоис Фишер Жаклин Раслинг Аннабель Моул Кэролин Кинг Кэтрин Барбара Лидс Дженни Ловелейс Нэнси Плен Дүкен жұмысшысы Джек Тайлер Майкл Морис Гордон Рассел Джеред Баркли