Жуан Антонио Маричал: Доминикан мықты допшысының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Доминикан бейсболшысы (1937 жылы туған)

испан Канар аралдарының тарихшысы, әдеби сыншысы және эссеші

Хуан Антонио Марихал Санчес (1937 жылғы 20 қазанда туған), «Доминикан Дэндиі» деген лақап атымен белгілі, – доминикандық бұрынғы оң қолды питчер, 1960 жылдан 1975 жылға дейін Бас лигасында 16 маусым өнер көрсетті, көбінесе «Сан-Франциско Джайентс» командасы үшін. Биік аяқпен тепкілеуімен, әртүрлі лақтыруларымен, қолдарының бұрыштарымен және лақтыру техникасымен, нақты бақылауымен және төзімділігімен танымал Маричал 1962 жылғы Әлем сериясына «Джайентс» командасының өтуіне көмектесу үшін 18 ойын жеңіп алды және 1960-шы жылдарда 191 жеңіске жетті, бұл кез келген Бас лига питчерінің ең көп көрсеткіші. Ол алты рет 20 ойыннан астам жеңіске жетті, әр жолы 2.50-ден төмен орташа көрсеткіш (ERA) тіркеп, 200-ден астам соққы жасады және Боб Феллерден кейін 25 ойынды үш рет жеңген алғашқы оң қолды питчер болды; 1968 жылы ол жеңген 26 ойын команда тарихындағы рекорд болып қала береді. Маричал Ұлттық лигада (NL) жеңістер, тастаған доптардың саны, толық ойындар және «құрғақ» ойындар бойынша екі рет жеңіске жетті. Ол көбінесе бір замандастары Сэнди Куфакс пен Боб Гибсонның артында қалып қойды; Маричалдың ең жақсы төрт маусымының әрқайсысында Куфакс немесе Гибсон Cy Young сыйлығын бірауыздан жеңіп алды. 1963 жылдың маусымында ол «но-хиттер» жасады, ал екі аптадан кейін 16 иннингте Уоррен Спангенді 1:0 есебімен жеңді; Маричалдың үш «бір соққылық» ойыны болды – оның бірі Бас лигадағы дебюті болды – және алты «екі соққылық» ойыны. Барлық Жұлдыздар ойыны тарихындағы ең көрнекті ойыншылардың бірі, ол тоғыз маусымда командаға шақырылды, сегіз ойында 0.50 ERA көрсетті және 1965 жылғы жарыстағы ең құнды ойыншы атанды. 1965 жылдың 22 тамызында Маричал Бас лига тарихындағы ең зорлық-зомбылық оқиғасының басты кейіпкерлерінің бірі болды. «Лос-Анджелес Доджерс» командасына қарсы қызғанды ойын кезінде ол қарсыласы Джон Розебороның басына таяқпен соқты, Розеборо допты қайтадан питчерге лақтырғанда, ол Маричалдың бетінен өтіп кетті; соққы Розебороның басына тігістерді қажет ететін жараны ашты және екі команда арасында үлкен төбелес шықты. Маричал жұмыстан босатылып, сол кездегі рекордтық айыппұл төледі, сондай-ақ қаржылық өтемақы төледі, бірақ екі ойыншы кейін татуласып, жақын дос атанды. Розеборо кейіннен Маричалдың Бейсбол Даңқы залына сайлануына қолдау көрсетті, өйткені ол осы оқиғаға байланысты алғашқы екі дауыс беруде сайланбады. Маричал кейіннен Розебороның жерлеу рәсіміне қатысты. Маричалдың «Джайентс» командасы үшін жеңген 238 ойыны, 2.84 ERA, 244 толық ойыны және тастаған 3,444 доптары Сан-Франциско командасының рекордтары болып табылады; оның 2,281 соққысы, 446 бастаған ойыны және 52 «құрғақ» ойыны оны франшиза тарихында Кристи Мэтьюсоннан кейін екінші орынға қойды. Ол зейнетке шыққан кезде, ол NL тарихында соққылар (2,282) және «құрғақ» ойындар (52) бойынша алтыншы орынды иеленді; оның 244 толық ойыны 1920 жылдан кейін белсенді NL питчерлері арасында тоғызыншы орынды иеленді. Маричал 1983 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді; ол доминикандық және шетелде туған алғашқы ойыншы болды.

Juan Antonio Marichal Sánchez (born October 20, 1937), nicknamed "the Dominican Dandy", is a Dominican former right handed pitcher who played 16 seasons in Major League Baseball from 1960 to 1975, mostly with the San Francisco Giants. Known for his high leg kick, variety of pitches, arm angles and deliveries, pinpoint control, and durability, Marichal won 18 games to help the Giants reach the 1962 World Series, and went on to earn 191 victories in the 1960s, the most of any major league pitcher. He won over 20 games six times, on each occasion posting an earned run average (ERA) below 2.50 and striking out more than 200 batters, and became the first right hander since Bob Feller to win 25 games three times; his 26 wins in 1968 remain a franchise record. Marichal led the National League (NL) in wins, innings pitched, complete games and shutouts twice each. He was often overshadowed by his contemporaries Sandy Koufax and Bob Gibson; in each of Marichal's four best seasons, either Koufax or Gibson won the Cy Young Award, always by unanimous vote. He pitched a no hitter in June 1963, and two weeks later outdueled Warren Spahn for a 1–0 victory in 16 innings; Marichal also had three one hitters–including one in his major league debut–and six two hitters. One of the most outstanding performers in All Star history, he was named to the team in nine seasons, recording an ERA of 0.50 in eight appearances and being named Most Valuable Player of the 1965 contest. On August 22, 1965, Marichal was one of the principal figures in perhaps the most violent incident in major league history. While batting in a heated game against the archrival Los Angeles Dodgers, he struck catcher John Roseboro in the head with his bat after Roseboro had thrown the ball back to the mound, brushing past Marichal's face; the blow opened a gash in Roseboro's head that required stitches, and set off a huge brawl between the teams. Marichal was suspended and received a then record fine, also paying a financial settlement, but the two players later reconciled, and eventually became close friends. Roseboro would later lobby to get Marichal elected to the Baseball Hall of Fame after he failed to get elected on his first two ballots due to this incident. Marichal would later become a pallbearer at Roseboro's funeral. Marichal's 238 wins, 2.84 ERA, 244 complete games and 3,444 innings pitched with the Giants are San Francisco team records; his 2,281 strikeouts, 446 games started and 52 shutouts with the club place him behind only Christy Mathewson in franchise history. At the time of his retirement, he ranked sixth in National League history in strikeouts (2,282) and shutouts (52); his 244 complete games ranked ninth among NL pitchers active after 1920. Marichal was inducted into the Baseball Hall of Fame in 1983; he was the first Dominican player and the first foreign born player ever elected.

Ерте өмір

Хуан Маришал 1937 жылғы 20 қазанда Доминикан Республикасының Лагуна-Верде атты шағын шаруашылық ауылында Франсиско мен Нативидад Маришальдың төрт баласының ең кішісі ретінде дүниеге келді. Оның Гонсало мен Рафаэль деген екі ағасы және Мария деген әпкесі бар. Маришал үш жасқа толғанда әкесі себебі белгісіз аурудан қайтыс болды. Үйінде электр жарығы болмаған, бірақ отбасының фермасы болғандықтан тамаққа тоқ болатын. Бала кезінде Маришал күн сайын фермада жұмыс істеп, отбасының жылқыларын, есектерін және ешкілерін бағып күтім жасаған. Ол Яке-дель-Норте өзенінің жанында тұрды, сондықтан көбінесе суға түсіп, балық аулаумен шұғылданған. Бір күні Маришал өзен жағасында ойнап жүргенде, ас қорытуы нашарлап, тоғыз күнге комаға түсті. Дәрігерлер оның сақайнайтынына үміттенбеді, бірақ отбасы дәрігердің кеңесімен оған бу моншасын жасағаннан кейін ол бірте-бірте есін жинады. Ағасы Гонсало жас Маришальға бейсболға деген сүйіспеншілікті сіңіріп, лақтыру, алаңда ойнау және соққы берудің негізгі қағидаларын үйретті. Әр апта соңында Маришал ағасы мен достарымен бірге осы спортпен айналысқан. Олар ойынға гольф доптарын тауып, жергілікті аяқ киім шеберіне бір песо төлеп, допты қажетті өлшемге келтіру үшін оның үстіне қалың мата тігіп алған. Олар жарғақ үшін вассама ағашының тармақтарын, ал қолғаптар үшін матадан жасалған тендерді пайдаланған. Балалық шақтағы ойын серіктерінің арасында Алу ағалары – Фелипе, Хесус және Мэтти болды, олардың барлығы кейіннен Маришалмен бірге Сан-Франциско Гиганттарында ойнады. 11 жасында ол J. W. Tatem Shipping компаниясы үшін қант қамысын кесу жұмысына қысқа мерзімге орналасты. 1954 жылы он алты жасар Маришал Монте-Кристидегі жазғы лигаға қосылып, Лас-Флорес командасынан ойнады. Маршал шортстоп ретінде бастағанмен, Доминикан ұлттық құрамасының ойыншысы Бомбо Рамостан шабыттанғаннан кейін питчерлікке ауысты.

Ойын мансабы

Маришалды Доминикан диктаторы Рафаэль Леонидас Трухильоның ұлы Рамфис Трухильо тапты. Рамфис Доминикан Әуе Күштері бейсбол командасының (Авиация Доминикана) негізгі демеушісі болды, оған қарсы Маришал өзінің туған Монте-Кристиде 2:1 есебімен жеңіске жетті. Ойын аяқталған сәттен бастап Маришал Авиация Доминикана командасының мүшесі болды, Рамфистің бұйрығымен Әуе Күштеріне тіркелді. Маришал 1960 жылы Чейни стадионында алғашқы ойынды бастады және жеңді, бұл жаңа Такома Райнерс командасының үйі, «Гиганттардың» AAA филиалы. Маришал 1960 жылы шілде айында бірінші лигаға шықты. Ол 19 шілдеде Доминикан Республикасынан шыққан екінші жергілікті питчер ретінде жоғары лигаға енді. Ол бірден көзге түсті: «Филадельфия Филлиз» командасына қарсы дебюттік ойынында Рубен Амароны соққыға түсіріп, ойынды бастады және алғашқы 19 соққышыны зейнеткерлікке шығарды, содан кейін сегізінші иннингте ешбір соққысыз жеңіске жетті, бірақ екі рет Клей Далримплге соққы жіберді. Ол бір соққы жасап, бір жүріп, 12 соққы берді; оның 96 ойындық көрсеткіші жоғары лигадағы дебютінде кез келген питчер үшін ең жоғары көрсеткіш болды. Ол осы маусымда тағы 10 ойынға қатысып, 6:2 есебімен және 2.66 ERA көрсеткішімен аяқтады. 1961 жылы жарақаттар оған әсер етті, бірақ ол әлі де 27 рет ойнады және «Гиганттар» үшін 13 ойын жеңді. Командалар маусымды тең аяқтады және лига чемпионын анықтау үшін үш ойындық тай-брейк сериясы өткізді. Шешуші үшінші ойынды бастаған Маришал алтыншы иннингге дейін «Доджерс» командасын бір ұпайға ұстап тұрды, сонда Томми Дэвис екі ұпайлық хоум-ран соғып, Лос-Анджелеске 3:2 есебімен басымдық берді. Маришал сегізінші иннингтің соңында алаңнан шыққанда, «Доджерс» 4:2 есебімен алда болды, бірақ Сан-Франциско тоғызыншы иннингте жиналып, ойынды 6:4 есебімен жеңді. Әлемдік серияда Маришал төртінші ойынды бастады, «Гиганттар» 2:1 есебімен ұтылып тұрды және төрт иннингтен кейін 2:0 есебімен алда болды. Бірақ бесінші иннингте баундауға тырысқанда, ол соғу қолындағы бас бармағын сындырып, серияның қалған бөлігіне мүгедектер тізіміне енгізілді. «Гиганттар» ойынды 7:3 есебімен жеңіп алды, бірақ жеті ойыннан кейін серияны жоғалтты. 1962 жылы 18 жеңіске жеткеннен кейін, Маришал ақыры 1963 жылы 20 жеңіске жетті, ол 25:8 есебімен, 248 соққымен және 2.41 ERA көрсеткішімен ойнады. Ол 1963 және 1968 жылдары лигадағы жеңістер саны бойынша бірінші орынды иеленді, ол 26 ойын жеңді. Оның 30 толық ойыны лиганың қарқынын арттырды, бұл онжылдықта бір маусымда кез келген питчердің ең көп салған ойыны болды. 1968 жылы ол өзінің мансабындағы ең жоғары MVP дауыс беру позициясын иеленді, ол Боб Гибсон, Пит Роуз, Вилли МакКови және Курт Флодтан кейін бесінші орынға ие болды. Ол және Сэнди Куфакс соғыстан кейінгі дәуірде (1946 жылдан қазіргі уақытқа дейін) 25 немесе одан да көп жеңіске жеткен бір маусымнан астам, әрқайсысында үш жеңіске жеткен екі жоғары лига питчері болды. Өзінің мансабында ол алты рет соққы саны бойынша үздік 10-ға, сегіз рет (лиганың екі рет жетекшісі) және 10 рет толық ойындар бойынша үздік 10-ға кірді, оның жалпы саны 244 болды. Ол 1965 жылы 10 рет шабуыл жасап, екі рет лиганың шабуылдан қалу көрсеткішін жойды. Маришал ерекше бақылауға ие болды. Оның соққы саны 2303 болды, ал жүріп кеткендердің саны 709 болды, бұл 3,25 көрсеткішін құрайды. Бұл барлық уақыттағы 20 үздік питчердің қатарына кіреді, Боб Гибсон, Стив Карлтон, Сэнди Куфакс, Дон Драйсдейл, Уолтер Джонсон және Роджер Клеменс сияқты атақтылардан алда, олардың әрқайсысы 3:1-ден аз арақашықтықпен жүруге ұшырады. Карьерасында Маришал лигада төрт рет тоғыз иннингте ең аз жүріп, үш рет екінші орынды иеленді. Жалпы он бір жыл ішінде ол үздік 10-ға кірді, сонымен қатар алты жыл ішінде ең жақсы 10 орынды иеленді. Спан мен Маришал екеуі де 15 және одан да көп иннингтік толық ойындар өткізді, бұл жоғары лигада бұрын да, содан бері де болған емес. Маришал 16 иннингте сегіз соққыға жол берді (Спанның қос соққысынан басқа барлық бірліктер), 10 соққы берді және карьералық хоум-ран соққан Ханк Ааронды 0-ден 6 жағаға отырғызды. Спан 15,1 иннингте тоғыз соққыға жол берді, тек бір рет жүріп (Мейз 14-ші иннингте, Харви Куэнннің қос соққысынан кейін) және екі рет соққыға ұшырады. Маришалдың айтуынша, жаттықтырушы Альвин Дарк ойын 12-ші иннингке жеткенде оны екі рет алып тастауды ұсынды. Екінші рет Маришал Даркқа: «Сен төбедегі адамды көріп тұрсың ба? Сол кісі қырық екіде, мен жиырма бестемін. Мені алып кетуіңе әзір емеспін». Ойынның ұзақтығы екі жарыстың біріншіден тең болғанымен, ол 4 сағат 10 минутқа созылды. Кездейсоқ оқиғадан кейін бейсбол комиссары Бад Селиг ойынға жанкүйер ретінде қатысты.

Marichal was discovered by Ramfis Trujillo, the son of late Dominican dictator Rafael Leónidas Trujillo. Ramfis was the primary sponsor of the Dominican Air Force Baseball Team (Aviación Dominicana), against which Marichal pitched a 2–1 victory in his native Monte Cristi. From the very moment the game ended, Marichal was a member of Aviación Dominicana team, enlisted to the Air Force right on the spot by Ramfis's orders. Marichal started and won the first game at Cheney Stadium in 1960, home of the new Tacoma Rainiers, the Giants AAA affiliate. Marichal was promoted to the major leagues for the first time in July 1960. He entered the major leagues on July 19 as the second native pitcher to come from the Dominican Republic. He made an immediate impression: in his debut against the Philadelphia Phillies, he struck out Rubén Amaro to begin the game and retired the first 19 batters, then took a no hitter into the eighth inning only to surrender a two out single to Clay Dalrymple. He ended up with a one hit shutout, walking one and striking out 12; his game score of 96 was the highest for any pitcher in his major league debut. He started 10 more games that season, finishing at 6–2 with a 2.66 ERA. Injuries affected him in 1961, but he still made 27 starts and won 13 games for the Giants. The teams finished the season tied and faced off in a best of three tiebreaker series to determine the league champion. Starting the decisive Game 3, Marichal held the Dodgers to one run until the sixth, when Tommy Davis hit a two run home run to give Los Angeles a 3–2 lead. When Marichal exited to start the bottom of the eighth, the Dodgers led 4–2, but San Francisco rallied in the ninth to win the game 6–4. In the World Series, Marichal started Game 4 with the Giants down 2 games to 1, and had a 2 0 lead through four innings. But while attempting to bunt in the top of the fifth, he smashed the thumb on his pitching hand, and was placed on the disabled list for the remainder of the Series. The Giants went on to win the game 7–3, but lost the Series in seven games. After his 18 win campaign in 1962, Marichal finally cracked the 20 victory plateau in 1963, when he went 25–8 with 248 strikeouts and a 2.41 ERA. He led the league in victories in 1963 and 1968, when he won 26 games. His 30 complete games paced the league, the most thrown by any pitcher in a season in the decade. In 1968, he also earned the highest position of his career in MVP voting, finishing fifth behind Bob Gibson, Pete Rose, Willie McCovey, and Curt Flood. He and Sandy Koufax were the only two major league pitchers in the post war era (1946–present) to have more than one season of 25 or more wins, each having three. During his career, he also finished in the top 10 in strikeouts six times, top 10 in innings pitched eight times (leading the league twice), and top 10 in complete games 10 times, with a career total of 244. He led the league twice in shutouts, throwing 10 of them in 1965. Marichal exhibited exceptional control. He had 2,303 strikeouts with only 709 walks, a strikeout to walk ratio of 3.25. This ranks among the top 20 pitchers of all time, ahead of such notables as Bob Gibson, Steve Carlton, Sandy Koufax, Don Drysdale, Walter Johnson and Roger Clemens, who each have strikeout to walk ratios of less than 3:1. Over his career, Marichal led the league in the fewest walks per nine innings four times, and finished second three times – totaling eleven years in which he finished in the top 10, while also finishing in the top 10 for strikeouts six years. Both Spahn and Marichal tossed 15 plus inning complete games, something that had not happened before or since in the major leagues. Marichal allowed eight hits (all singles except for a double hit by Spahn) in the 16 innings, striking out 10, and saddling eventual career home run king Hank Aaron with an 0 for 6 collar. Spahn permitted nine hits in 15.1 innings, walking just one (Mays intentionally in the 14th, after Harvey Kuenn's leadoff double) and striking out two. According to Marichal, manager Alvin Dark offered to take him out twice once the game reached the 12th inning. The second time, Marichal told Dark, "Do you see that man on the mound? That man is forty two, and I'm twenty five. I'm not ready for you to take me out." The game, almost the innings duration of two contests, lasted only 4 hours, 10 minutes. By coincidence, future baseball commissioner Bud Selig attended the game as a fan.

Розборо-Маричал оқиғасы

Маришал сонымен қатар Джон Розборомен 1965 жылғы 22 тамызда «Гиганттар» мен «Лос-Анджелес Доджерс» командалары арасындағы ойында болған жақсы есімдерімен танымал оқиға үшін еске алынды. «Гиганттар» – «Доджерс» бәсекесі сол кезде бейсболдағы ең қаһарлы бәсеке болды – бұл бәсеке екі команда да Нью-Йорк қаласында ойнаған кезде басталған. 1965 жылғы маусымның шегіне жақындаған кезде «Гиганттар» тартысты жеңіс үшін күреске қатысып, «Доджерс» командасынан бір жарым ойынға қалып қойды, ал «Брэйвз» «Доджерс» командасынан бір ойынға қалып қойды. Серияның екінші ойынында екі күн бұрын Мори Уиллс бірінші базаға ие болды, себебі төреші Ал Форман «Гиганттар» ұстаушысы Том Халлер оның соққысына кедергі келтірді деп шешті; Халлер «Доджерс» ойыншылары әдеттегіден гөрі қашықтан ұстап тұрғанын айтты, ал Мэтти Алу да солай жасады, содан кейін Розбородан ескерту алды. Уиллс ойынды Маришальдан бірден ұтып, Рон Фэрлидің қос соққысымен ұтып алды. Қатал бәсекелесуші Маришал бандты базаға жетудің арзан жолы деп қарады және Уиллске реніш білдірді. Маришал кейін Розборо оған шабуыл жасауға дайындалып тұр деп ойлағанын айтты. «Гиганттар» командасының капитаны Мейс Розборо «Маришальды итергенін» айтты. «Бәлкім, ол соққы болды». Маришал өз шайқасын көтеріп, Розбороның басын кем дегенде екі рет ұрып, екі дюймдық жараны ашты, нәтижесінде қақпашының бетінен қан ағып кетті. Куфакс оларды бөліп алуға асықты, содан кейін екі команданың төрешілері, ойыншылары мен жаттықтырушылары қосылды. «Гиганттар» «Доджерс» (сондай-ақ «Пираттар», «Редс» және «Брэйвз») командаларымен тартысты жарыста болды және жарыс тек екі ойын қалғанда шешілді. 22 тамыздағы ойынды жеңіп, жарты ойынға қалып қойған «Гиганттар» ақырында «Доджерс» командасына екі ойынмен жеңіліп қалды. Айырықша жағдай, «Гиганттар» Маришальдың қатысусыздығы кезінде басталған 14 ойындық жеңіс сериясын өткізді, содан кейін жарыс екі команда арасында болды, себебі «Пираттар», «Редс» және «Брэйвз» командалары одан да артта қалды. Бірақ содан кейін «Доджерс» соңғы 16 ойынның 15-інде жеңіске жетіп, жеңіс туын жеңіп алды. Маришал өзінің алғашқы ойынында жеңіске жетті, 9 қыркүйекте «Хьюстон Астрос» командасына қарсы 2:1 есебімен (осы күні Куфакс «Чикаго Кабс» командасына қарсы өзінің тамаша ойынын өткізді), бірақ соңғы үш ойында жеңіліске ұшырады, себебі «Гиганттар» маусымның соңғы аптасында құлдырады. «Маришалдың әрекеттері бізге жеңіс туын шығаруға мүмкіндік бермеді», - деп болжады Мейс, жеңілдеуші питчерлер Маришалдың әдеттегідей бастамасын аяқтамағандықтан көбірек жұмыс істеуге мәжбүр болды. Маришал 3 сәуірде жаттығуларға дейін «Доджерс» командасымен кездеспеді, оқиғадан кейін Маришальға қарсы алғашқы соққысында Розборо үш гол соқты. Кейін «Гиганттар» командасының бас менеджері Чаб Фини Маришал мен Розбороның қолдасуын ұйымдастыру үшін «Доджерс» командасының бас менеджері Баззи Бавасиге жүгінді. Алайда Розборо бұл ұсыныстан бас тартты. Көп жылдар өткен соң, Розборо өзінің естеліктерінде Маришалдың Уиллсқа шабуыл жасағандығы үшін кек алғанын айтты. Ол жағдайды өз қолына алды, себебі Куфакстың ойыннан шығарылып, мүмкін, «Доджерс» командасы тартысты жеңіс үшін күреске түскен кезде кек алу үшін тоқтатылу қаупіне ұшырағысы келмеді. Ол Маришалдың құлағына жақын лақтырғандығы «стандартты операциялық процедура» болғанын, жазалау түрі болғанын айтты.

Marichal is also remembered for a notorious incident that occurred with John Roseboro during a game between the Giants and Los Angeles Dodgers at Candlestick Park on August 22, 1965. The Giants Dodgers rivalry was, at the time, the fiercest in baseball — a rivalry that began when both teams still played in New York City. As the 1965 season neared its climax, the Giants were involved in a tight pennant race, entering the game trailing the Dodgers by a game and a half while the Braves were one game behind the Dodgers. During the second game of the series two days earlier, Maury Wills was awarded first base after umpire Al Forman ruled that Giants catcher Tom Haller interfered with his swing; Haller claimed the Dodgers were holding their bats farther back than usual, and Matty Alou responded by doing the same, receiving a warning from Roseboro after his bat actually made contact with the Dodger catcher. Wills led off the game with a bunt single off Marichal and scored on Ron Fairly's double. Marichal, a fierce competitor, viewed the bunt as a cheap way to get on base and took umbrage with Wills. Marichal later said he thought Roseboro was about to attack him. Giants captain Mays said Roseboro "brushed [Marichal]. Maybe it was a swing." Marichal raised his bat, striking Roseboro at least twice on the head, opening a two inch gash that sent blood flowing down the catcher's face. Koufax raced in from the mound to attempt to separate them and was joined by the umpires, players and coaches from both teams. The Giants were in a tight pennant race with the Dodgers (as well as the Pirates, Reds and Braves) and the race was decided with only two games to play. The Giants, who ended up winning the August 22 game and were trailing by only a half game afterward, eventually lost the pennant to the Dodgers by two games. Ironically, the Giants went on a 14 game win streak that started during Marichal's absence, and by then it was a two team race as the Pirates, Reds and Braves fell further behind. But then the Dodgers won 15 of their final 16 games (after Marichal had returned) to win the pennant. Marichal won in his first game back, 2–1 vs. the Houston Astros on September 9 (the same day Koufax pitched his perfect game vs. the Chicago Cubs), but lost his last three decisions as the Giants slumped in the season's final week. "Marichal's actions might have cost us the pennant," Mays speculated, noting that the relief pitchers had to work more in the absence of Marichal, who usually completed his starts. Marichal didn't face the Dodgers again until spring training on April 3, In his first at bat against Marichal since the incident, Roseboro hit a three run home run. Later on, Giants general manager Chub Feeney approached Dodgers general manager Buzzie Bavasi to attempt to arrange a handshake between Marichal and Roseboro. However, Roseboro declined the offer. Years later, in his memoirs, Roseboro stated that he was retaliating for Marichal's having thrown at Wills. He took matters into his own hands as he did not want to risk Koufax being ejected and possibly being suspended for retaliating while the Dodgers were in the middle of a close pennant race. He stated that his throwing close to Marichal's ear was "standard operating procedure", as a form of retribution.

1970-1975 жылдар

1970 жылы Маришаль пенициллинге күшті реакция көрсетіп, арқасы ауырып, созылмалы артритке шалдықты. Сол жылы оның карьерасы қиындыққа тап болды, себебі ол тек 12 жеңіс тіркеді және оның ERA 4.12-ге дейін өсті; алайда, 28 тамызда «Пиратс» командасына 5:1 есебімен жеңіске жетіп, карьерасындағы 200-ші жеңісін тойлады, алты ойынның қатарынан жеңіске жетіп, көрсеткішін 9-9 етті. 1971 жылы ол жарқын маусым өткізіп, 18 ойын жеңіп, ERA қайтадан 3.00-ден төмен түсті; 10 мамырда «Редс» командасына 3:2 есебімен жеңіске жетіп, тоғызыншы иннингте Ли Мейді қақпадан шығарып, 2000-шы страйк аутын тіркеді. Бұл Маришальдың «Cy Young» сыйлығына ие болуға таңдалып, 8-орынға ие болған жалғыз маусымы болды. 1971 жыл Маришаль үшін соңғы жарқын маусымға айналды және ол соңғы рет «All Star» ойындарына шақырылды. 1972 жылы ол 1–6 есебімен бастап, жылды 6–16 көрсеткішімен аяқтады, бұл оның алғашқы жеңіліске ұшыраған маусымы болды. Маришаль 1974 жылы да сәттілікке жетті; маусымды 2–1 есебімен бастады, бірақ мамыр айының ортасында қол және арқасындағы проблемалар оны алаңдатып, ERA 7.16-ға жетті. Тамыз айында ол қайтадан қатысып, үш ойын жеңіп, ERA-сын 4.12-ге төмендетті, бірақ қыркүйектегі екі ойынында үшінші иннингтен асып өтпеді; маусым соңында 5–1 көрсеткішімен және 11 ойында 4.87 ERA-мен босатылды, оның соңғы жеңісі 11 тамызда «Окленд Атлетикс» командасына қарсы 2–1 есебімен жолда тіркелді. Содан кейін ол «Dodgers» командасымен еркін агент ретінде келісім шарт жасады. «Dodgers» жанкүйерлері Маришальдың 10 жыл бұрын Розбороға жасаған шабуылын ешқашан кешірмеді, оларды жұбату үшін Розбородан жеке өтініш қабылданды. Алайда, Маришальдың 1975 жылғы маусымы ұзаққа созылмады; ол екі ойында тоғыз ұпай, 11 соққы және 13.50 ERA тіркеді, төртінші иннингтен асып өтпеді және маусым басталғалы екі аптадан кейін карьерасын аяқтады. Ол карьерасында 243 жеңіс, 142 жеңіліс, 244 толық ойын, 2303 страйк аут және 3507 иннингте 2.89 ERA көрсетті. Оның 243 жеңісі жарты ғасырдан астам уақыт бойы шетелде туған питчерлердің ең көп жеңісі болды және ол Луис Тиант пен Деннис Мартинес бұзғанға дейін Латын Америкасы питчерлерінің барлық карьералық рекордтарын ұстады. Ол 1962 жылы «Нью-Йорк Янкис» командасына қарсы Әлем сериясында (бір ойын, шешімсіз) және 1971 жылы «Пиратс» командасына қарсы Ұлттық лига чемпионатында (бір ойында жеңіліске ұшырады) ойнады. 1962 және 1971 жылдар аралығында «Giants» командасы маусым сайын орташа есеппен 90 жеңіс тіркеді, ал Маришаль жылына орташа есеппен 20 жеңіс тіркеді. Ол тоғыз рет «All Star» командасына шақырылды және 1965 жылы Миннеаполисте өткен ойынның ең құнды ойыншысы атанды, онда ол ойынның басында үш иннинг бойы гол жібермеді және ең төменгі 9 ойыншыға қарсы тұрды, бір соққы жіберді және екі ойыншыны қақпадан шығарды. Оның жалпы «All Star» ойынындағы көрсеткіші 2–0, 0.50 ERA, сегіз кездесуде 18 иннингте 62 ойыншыға қарсы тұрды, иннингтер саны бойынша екінші орында Дон Драйсдейл (19.1 иннинг; 2–1, 1.40 ERA және 69 ойыншыға қарсы) тұрды.

In 1970, Marichal experienced a severe reaction to penicillin which led to back pain and chronic arthritis. His career stumbled that year, as he only posted 12 wins and his ERA shot up to 4.12; he did, however, pick up his 200th career victory on August 28 with a 5 1 win over the Pirates, evening his record at 9 9 with his sixth straight win. He recovered with a stellar 1971 season in which he won 18 games and his ERA again dropped below 3.00; he recorded his 2,000th strikeout on May 10 in a 3 2 win over the Reds, retiring Lee May in the ninth inning. It was the only season in which Marichal earned any consideration for the Cy Young Award, finishing in 8th place. 1971 would turn out to be Marichal's final strong season and the last time he would be selected to the All Star Game. In 1972, he got off to a 1–6 start, finishing the year with a 6–16 record, his first losing season. Marichal had some success in 1974; he started the season with a 2 1 record but an ERA of 7.16 in mid May before arm and back problems sidelined him. He returned in August, winning three more games and lowering his ERA to 4.12, but could not make it past the third inning in his two September starts; he was released after the season with a 5–1 record and 4.87 ERA in 11 starts, his last win being a 2 1 road victory over the Oakland Athletics on August 11. He then signed with the Dodgers as a free agent. Dodger fans had never forgiven Marichal for his attack on Roseboro 10 years earlier, and it took a personal appeal from Roseboro to calm them down. However, Marichal's 1975 didn't last long; he was lit up for nine runs, 11 hits and a 13.50 ERA in only two starts, again not making it past the fourth inning, before retiring less than two weeks into the season. He finished his career with 243 victories, 142 losses, 244 complete games, 2,303 strikeouts and a 2.89 ERA over 3,507 innings pitched. His 243 wins were the most by a foreign born pitcher in over half a century, and he held virtually every career record for Latin American pitchers before most of them were broken by Luis Tiant and Dennis Martínez. He played in the 1962 World Series against the New York Yankees (one start, with no decision) and the 1971 National League Championship Series against the Pirates (losing his only start). Between 1962 and 1971, the Giants averaged 90 wins a season, and Marichal averaged 20 wins a year. He was named to nine All Star teams, and was voted the Most Valuable Player of the 1965 game in Minneapolis, in which he pitched three shutout innings to begin the game and faced the minimum nine batters, giving up one hit before a double play. His overall All Star Game record was 2–0 with a 0.50 ERA in eight appearances, facing 62 batters in 18 total innings, second most in innings pitched only to Don Drysdale (19.1 innings; 2–1, 1.40 ERA and 69 batters faced).

Жеке өмір

1960 жылдардың басында Маришаль Альма Роза Карвахальмен кездесуге бастады. 1961 жылы Рафаэль Трухильо қаза болғаннан кейін Доминикан Республикасында хаос орын алды және жағдай қауіпті болып кетті. Маришаль сол кезде жаттығу лагерінде болғандықтан, Альманы өзімен бірге АҚШ-қа алып қайту үшін туған еліне оралуға тырысты. Оның бас жаттықтырушысы Альвин Дарк, Маришальдың лагерден кетуіне рұқсат беріп қана қоймай, оған екі билеттің есебінен ұшақ билеттерін де берді. Маришаль АҚШ-қа келіншегімен бірге оралғаннан кейін 1962 жылдың наурыз айында Карвахальға үйленді. Олардың алты баласы болды: Рози, Элси, Иветта, Урсула Ракель, Шарлин және Хуан Антонио. Зейнеткерлікке шыққаннан бері Маришаль Доминикан Республикасында тұрады, онда оның шаруашылығы бар. Ол АҚШ-қа жиі саяхаттайды және бейсболда түрлі лауазымдарда жұмыс істеді. 1996 жылдан 2000 жылға дейін ол Доминикан Республикасы Президенті Леонель Фернандестің кабинетінде Спорт және дене шынықтыру министрі болып қызмет етті.