Кіріспе
Clupeidae - балықтар тұқымдасы, шашақ тұмсықты сәулелі қанатты балықтарды қамтиды, мысалы, шадыр мен шпрот. Осы тұқымдасқа жататын көптеген балықтардың денесі жылтыр, тегіс және біркелкі циклоид қабыршақтарымен жабылған, бір арқа қанаты және шапшаң, қашқыш жүзуге, сондай-ақ ұсақ планктонмен қоректенуге бейімделген жіңішке денеге ие. Олардың кішкентай өлшемдері мен көптеген теңіздік тағамдық тізбектерінің төменгі трофикалық деңгейде орналасуына байланысты, олар жинақтайтын метилкүрмесінің мөлшері өте төмен, сондықтан оларды тұтыну кезінде сынаптан улану қаупі азаяды.
Clupeidae is a family of clupeiform ray finned fishes, comprising, for instance, the herrings and sprats. Many members of the family have a body protected with shiny cycloid (very smooth and uniform) scales, a single dorsal fin, and a fusiform body for quick, evasive swimming and pursuit of prey composed of small planktonic animals. Due to their small size and position in the lower trophic level of many marine food webs, the levels of methylmercury they bioaccumulate are very low, reducing the risk of mercury poisoning when consumed.
Сипаттамасы мен биологиясы
Клупеидтер көбінесе теңіздегі жемдік балықтар, бірақ кейбір түрлері тұщы суда да кездеседі. Ешбір түрінің басында қабыршақ болмайды, ал кейбіреулері мүлдем қабыршақсыз болады. Бүйірлік сызық қысқа немесе жоқ, тістері болған жағдайда да өте кішкентай болады. Клупеидтер әдетте планктонмен қоректенеді және 2-ден 75 см-ге дейін ұзын болады. Клупеидтер су бетіне жақын жерде көптеген жұмыртқалар (кейбір түрлерінде 200 000-ға дейін) шашады. Жұмыртқадан шыққаннан кейін дернәсілдер жүзу қабысы дамып, ересек балыққа айналғанға дейін планктонмен бірге тіршілік етеді. Бұл жұмыртқалар мен дернәсілдерді ата-аналары қорғамайды және күтім жасамайды. Ересек балықтар көбінесе үлкен топтарда тіршілік етеді, құстар, акулалар және басқа да жыртқыш балықтар, тісті киттер, теңіз сүтқоректілері және медузалар сияқты балық жейтін жыртқыштардан қорғаныш іздейді. Олар сондай-ақ жем доптарын да жасайды. Тамақ жетіспейтін кезде ұзақ уақыт бойы жоғары жылдамдықпен жүзу тиімді болмайды, себебі организмдер өзін сақтау және өнімділігін арттыру үшін қажетті энергияны жинамайды. Ал қоректену кезінде жүзу жылдамдығын арттыру оларға сол жылдамдықты сақтап тұрудың салдарына ұшырамастан, көбірек планктонды жұлып алуға мүмкіндік береді.