Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс астрономы (1821–1891)
German astronomer (1821–1891)
Франц Фридрих Эрнст Брюнов (18 қараша 1821 – 20 тамыз 1891) – неміс астрономы. Ол Фридрих Вильгельм гимназиясына оқуға түсті. 1839 жылы Берлин университетіне математика, астрономия және физика, сондай-ақ химия, философия және филология мамандықтары бойынша қабылданды. 1843 жылы докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, Иоганн Франц Энкке басшылығымен Берлин обсерваториясында астрономиялық жұмыстарға белсенді қатысып, кометалар мен кіші планеталардың орбиталары туралы көптеген маңызды мақалаларын "Астрономиялық жаңалықтар" журналында жариялады. 1847 жылы Дюссельдорф маңындағы Билк обсерваториясының директоры болып тағайындалды, ал келесі жылы Амстердам академиясының алтын медалін алған "Mémoire sur la comète elliptique de De Vico" атты белгілі еңбегін жариялады. 1851 жылы Иоганн Готфрид Галледен кейін Берлин обсерваториясының бірінші ассистенті болып тағайындалды. Сондай-ақ 1851 жылы ол "Lehrbuch der Sphärischen Astronomie" атты оқулық жазды, оны 1865 жылы өзі "Handbook of Spherical Astronomy" деп ағылшын тіліне аударды.
Franz Friedrich Ernst Brünnow (18 November 1821 – 20 August 1891) was a German astronomer. and attended the Friedrich Wilhelm Gymnasium. In 1839 he entered the University of Berlin, where he studied mathematics, astronomy and physics, as well as chemistry, philosophy and philology. After graduating as PhD in 1843 he took an active part in astronomical work at the Berlin Observatory, under the direction of Johann Franz Encke, contributing numerous important papers on the orbits of comets and minor planets to the Astronomische Nachrichten. In 1847 he was appointed director of the Bilk Observatory, near Düsseldorf, and in the following year published the well known Mémoire sur la comète elliptique de De Vico, for which he received the gold medal of the Amsterdam Academy. In 1851 he succeeded Johann Gottfried Galle as first assistant at the Berlin Observatory. Also in 1851 he wrote the textbook Lehrbuch der Sphärischen Astronomie, which he translated to English himself in 1865 as Handbook of Spherical Astronomy.
Энн Арбор
Ол Мичиган университетінің президенті Генри Таппанға жұмысқа алынды және 1854 жылы Энн-Арборға келді, онда ол жаңа обсерваторияның директоры лауазымын қабылдады (Детройт обсерваториясы). Бір қызығушылардың айтуынша, ол Енке қызына үйленбеу үшін Америкаға келген. АҚШ-та ол 1858 жылдан 1862 жылға дейін "Астрономиялық хабарламалар" атты журнал шығарды, ал Флора, Виктория және Ирис кіші планеталарының кестелері 1857, 1859 және 1869 жылдары жеке-жеке жарияланды. 1857 жылы Таппанның қызы Ребеккаға үйленді. 1860 жылы ол обсерваторияның директорының орынбасары ретінде Нью-Йорк штатының Олбани қаласына кетті, бірақ 1861 жылы Мичиганға қайтып келді және обсерваторияның және оның құралдарының астрономиялық және физикалық тұрақтыларын зерттеу жұмысына белсенді түрде кірісті.
He was recruited by University of Michigan president Henry Tappan and came to Ann Arbor in 1854 where he accepted the post of director of the new observatory (the Detroit Observatory). Some say he came to America to escape marrying Encke's daughter. In the US he published, from 1858 to 1862, a journal entitled Astronomical Notices, while his tables of the minor planets Flora, Victoria and Iris were severally issued in 1857, 1859 and 1869. He married Tappan's daughter Rebecca in 1857. In 1860 he went, as associate director of the observatory, to Albany, New York; but returned in 1861 to Michigan, and threw himself with vigour into the work of studying the astronomical and physical constants of the observatory and its instruments.
Ирландия және кейінгі жылдар
Ол 1863 жылы Таппанның университет регенттерімен жұмыстан босатылуының тікелей салдарынан отставкаға кетіп, Германияға оралды. Содан кейін, 1865 жылы сэр Уильям Роуэн Гамильтонның қайтысынан кейін, ол Дублин Тринити колледжінде Эндрюс астрономия профессоры және Ирландия Корольдік астрономы лауазымын қабылдады. Дублин обсерваториясындағы алғашқы жұмысы – сэр Джеймс Саут университетке сыйға берген сапалы линзаны орнату үшін экваторлық телескопты құрастыру болды. Ол аяқталғаннан кейін жұлдыздық параллакс бойынша маңызды зерттеулер сериясін бастады. Дунсинкте жасалған Астрономиялық бақылаулар мен зерттеулердің бірінші, екінші және үшінші бөлімдері осы еңбектердің нәтижелерін қамтиды және α Lyrae, ο Draconis, Groombridge 1830, 85 Pegasi, Bradley 3077 жұлдыздарының қашықтықтары және H. iv 37 планеталық тұмандығы туралы талқылауларды қамтиды. 1873 жылы Брюнновтың ұсынысымен обсерваторияға бірінші сыныпты транзиттік шеңбер берілді, ол онымен кеңейтілген жұмыс бағдарламасын бастау үшін алдымен сынақтан өткізді. Бірақ 1874 жылы денсаулығының нашарлауы және көру қабілетінің төмендеуі салдарынан ол отставкаға келіп, Базельге зейнеткерлікке шықты. 1880 жылы Вевеге, ал 1889 жылы Гейдельбергке көшіп, 1891 жылғы 20 тамызда онда қайтыс болды. Оның қабір тасы Гейдельбергтегі ескі зиратта, Бергфридхофта әлі де тұр.
He resigned in 1863 as a direct result of the dismissal of Tappan by the university's regents and returned to Germany. Then, on the death of Sir William Rowan Hamilton in 1865, he accepted the post of Andrews Professor of Astronomy at Trinity College Dublin and Royal Astronomer of Ireland. His first undertaking at the Dublin Observatory was the erection of an equatorial telescope to carry the fine object glass presented to the university by Sir James South; and on its completion he began an important series of researches on stellar parallax. The first, second and third parts of the Astronomical Observations and Researches made at Dunsink contain the results of these labors, and include discussions of the distances of the stars α Lyrae, ο Draconis, Groombridge 1830, 85 Pegasi, and Bradley 3077, and of the planetary nebula H. iv. 37. In 1873 the observatory, on Brünnow's recommendation, was provided with a first class transit circle, which he proceeded to test as a preliminary to commencing an extended program of work with it. However, in 1874, as a result of failing health and eyesight, he resigned and retired to Basel. In 1880 he removed to Vevey, and in 1889 to Heidelberg, where he died on 20 August 1891. His headstone still stands in the Bergfriedhof, the old cemetery in Heidelberg.
Мұра
Оның беделінің тұрақтылығы бірден және кеңінен бағаланған "Lehrbuch der sphärischen Astronomie" еңбегінің арқасында сақталды. 1860 жылы осы еңбектің 1-бөлігін Оксфордтағы Рэдклиф обсерваториясының бақылаушысы Роберт Мэн ағылшын тіліне аударды; ал Брюннов өзі 1865 жылы ағылшын тіліндегі нұсқасын жариялады. Еңбек 1881 жылы бесінші басылымға жетті, сондай-ақ француз, орыс, итальян және испан тілдеріне аударылды.
The permanence of his reputation was secured by the merits of his Lehrbuch der sphärischen Astronomie, which were at once and widely appreciated. In 1860 part I was translated into English by Robert Main, the Radcliffe observer at Oxford; Brünnow himself published an English version in 1865; it reached in the original a fifth edition in 1881, and was also translated into French, Russian, Italian and Spanish.