Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа итальяндық социалистік партиясы немесе Жаңа PSI (немесе Nuovo PSI, NPSI), соңғы кезде Либералды социалистер – NPSI деп аталатын, Италиядағы саяси партия. Ол социал-демократиялық идеологияны ұстанады және 1990 жылдардың басындағы сот дауылдарынан кейін таратылған тарихи итальяндық социалистік партияның мұрагері екенін мәлімдейді (Mani pulite қараңыз). Партия 2001 жылы Миланда өткен құрылтай съезінде Социалистік партия – Жаңа PSI (Partito Socialista – Nuovo PSI) ретінде құрылды. Бірақ 2007 жылы Джанни Де Михелис және Мауро Дель Бу басшылығымен Социалистік партиясының бөлінуінен кейін Стефано Кальдоро басшылығымен қазіргі атауын алды. Партия мүшелерінің көпшілігі – жемқорлық үшін сотталған Беттино Краксидің бұрынғы жақтастары. Жаңа социалистер оны жиі саяси қуғын-сүргін құрбаны ретінде көрсетеді. NPSI өзінің тарихының көп бөлігінде оңшыл «Азаттық үйі» коалициясының мүшесі болды, себебі Италияның солшыл ортасында бұрынғы коммунистер үстемдік құрды. Олар Кракси басқарған Социалистік партияның басты қарсыластары болды (Краксидің көптеген жақтастары бұрын Forza Italia-ға қосылған еді). NPSI өзін «либералды социалистік», «реформашыл» және «антикоммунистік» партия деп сипаттайды. Партияның негізгі басшысы – 2007 жылы партиядан кеткен Джанни Де Михелис, оның орнына Стефано Кальдоро келді. 2007 жылы бірнеше мүше солшыл орталықпен одақтасқан Социалистік партияға қосылды, ал NPSI-дің қалдықтары оңшыл PdL-ге бірікті. 2010 жылдан 2015 жылға дейін партия басшысы Кальдоро Кампания облысының президенті болды. Кейін партия жаңа Forza Italia партиясына қосылды.
The New Italian Socialist Party or New PSI ( or Nuovo PSI, NPSI), more recently styled as Liberal Socialists – NPSI, is a political party in Italy which professes a social democratic ideology and claims to be the successor to the historical Italian Socialist Party, which was disbanded after the judiciary tempest of the early 1990s (see Mani pulite). The party was founded in 2001 as Socialist Party – New PSI (Partito Socialista – Nuovo PSI), during a founding congress in Milan, but after the 2007 split of the Socialist Party, headed by Gianni De Michelis and Mauro Del Bue, it took the current name, under the leadership of Stefano Caldoro. Most of the party's members are former followers of Bettino Craxi, who was convicted for corruption and whom New Socialists often portray as a victim of political persecution. The NPSI has been a member of the centre right House of Freedoms coalition for most of its history, as the Italian centre left has been dominated by former communists, the main opponents of the Socialist Party led by Craxi (most of the Craxi's followers had earlier joined Forza Italia). The NPSI defines itself as a "liberal socialist", "reformist" and "anti communist" party. The main leader of the party was Gianni De Michelis, who left the party in 2007 and was replaced by Stefano Caldoro. In 2007, several members also left to join the Socialist Party, allied with the centre left, while what remained of the NPSI was merged into the centre right PdL. From 2010 to 2015, party leader Caldoro served as President of Campania for the PdL. The party was later affiliated with the new Forza Italia.
Қор
Партия 2001 жылғы 19 қаңтарда Джанни Де Михелистің Социалистік партиясының, Бобо Краксидің Социалистік лигасының және Италия Демократиялық Социалистік партиясының бұрынғы мүшелерінің қосылуы нәтижесінде құрылды.
The party was founded on 19 January 2001 by the merger of the Socialist Party of Gianni De Michelis, the Socialist League of Bobo Craxi and former members of the Italian Democratic Socialist Party.
2001 жылғы жалпы сайлау
Құрылтай съезінде NPSI Сильвио Берлускони (Беттино Краксидің бұрынғы досы) басқаратын оңтүстік-оң "Еркіндіктер үйі" (CdL) коалициясына қосылуға шешім қабылдады, себебі сол орталық "Мани пулите" тергеуімен тым көп байланысқа түскен деп есептелді, осы тергеудің нәтижесінде ескі Итальяндық Социалистік партия таратылды, ал бұрынғы коммунистерге ешқандай шара қолданылмады. 2001 жылғы жалпы сайлауда оңтүстік-оң жеңіске жетті және Берлускони NPSI-дің Стефано Кальдоросын өзінің үкіметінде білім беру вице-министрі етіп тағайындады. Сайлауда NPSI дауыстардың бар болғаны 1,0% -ын алды және бір мандатты округтерде үш депутат (Кракси, Винченцо Милиото және Киара Морони) мен бір сенатор (Франко Крино) сайланды. Де Мишелис пен Мартелли сайланбады, өйткені партия 4% шегінен өте алмады.
At its founding congress, the NPSI decided to enter the centre right House of Freedoms (CdL) coalition led by Silvio Berlusconi (a former friend of Bettino Craxi) as the centre left was considered too compromised with the Mani pulite investigation, upon which the old Italian Socialist Party was disbanded while the ex Communists were not touched. The centre right won the 2001 general election and Berlusconi appointed NPSI's Stefano Caldoro as Deputy Minister for Education in his government. In the election, the NPSI gained just 1.0% of the vote and had three deputies (Craxi, Vincenzo Milioto and Chiara Moroni) and one senator (Franco Crinò) elected in single seat constituencies. Secretary De Michelis and spokesperson Martelli were not elected since the party failed to pass the 4% threshold.
2004 жылғы Еуропалық Парламент сайлауы
2004 жылғы Еуропалық Парламент сайлауында NPSI Клаудио Синьориле құрған және басқаратын «Socialist Unity» сияқты шағын социал-демократиялық қозғалыстармен және партиялармен одақ құрды. «Еуропа үшін біріккен социалистер» деп аталған тізім 2,0% дауыс алып, екі еуропарламент депутатын – Де Мишелис пен Алессандро Баттилоккьоны сайлады. Калабрияда партия 7,0% нәтиже көрсетті, бұл партия тарихындағы ең жоғары көрсеткіш. Партияға Еуропалық Социалистер партиясы тобына қабылданудан бас тартылды, ал екі NPSI еуропарламент депутаты тіркелмеген депутаттар ретінде отырды. Олар 2007 жылдың қазан айында жаңа құрылған Социалистік партияның (ПС) мүшелері ретінде Еуропалық Социалистер партиясына қосылды. 2005 жылғы аймақтық сайлауда NPSI өзінің тізімдерін CdL аясында ұсынды. Калабрияда, партияның негізгі өкілдігі бар аймақта, 5,4% дауыс жинады. Дегенмен, CdL 14 аймақтың 12-сін жоғалтып, Берлускониді үкімет құрамын қайта қарауға мәжбүр етті. Жаңа үкіметте Кальдоро министрлік қызметке тағайындалды.
At the 2004 European Parliament election, the NPSI formed an alliance with small social democratic movements and parties such as Socialist Unity, founded and headed by Claudio Signorile. The list, named United Socialists for Europe, gained 2.0% of the vote and two MEPs, De Michelis and Alessandro Battilocchio. In Calabria, the list gained 7.0%, the highest result ever for the party. The party was denied membership of the Group of the Party of European Socialists and the two NPSI MEPs sat as Non Inscrits. They eventually joined the Party of European Socialists in October 2007 as members of the newly formed Socialist Party (PS). At the 2005 regional elections, the NPSI ran its lists as part of the CdL. In Calabria, the party's stronghold, it received 5.4%. However, the CdL lost 12 regions out of 14, forcing Berlusconi to reshuffle cabinet. In the new government, Caldoro was promoted minister.
Де Михелис пен Кракси
2005 жылдың қазан айында Римде партияның саяси бағытын, әсіресе сайлау коалициялары мәселесін талқылау үшін ұлттық құрылтай өтті. Қызу атмосфера мен көптеген дау-жанжалдарға толы болған құрылтайда Кракси, "Одақ" ішінде солшыл бағытқа бірігуді және Берлускони үкіметінен дереу кетуді қолдады, ал Де Михелис құрылтайдан шешімді кейінге қалдыруды сұрады. Де Михелис Кальдоро, Марони және Баттилоккьодан қолдау алды, ал Краксиді партияның ықпалды калабриялық көшбасшысы Милиото, Крино және Саверио Заветтьери қолдады. Бір кезде Де Михелис құрылтайды ресми ашылмаған деп жариялап, барлық жақтастарымен бірге оны тастап кетті. Қалған делегаттар Краксиді хатшылыққа сайлады. Кейіннен Рим соты құрылтай шешімін күштен шығарды.
In October 2005, a national congress was held in Rome in order to deliberate the political line to be held by the party, particularly about electoral coalitions. During the congress, which was characterised by a heated atmosphere and several controversies, Craxi, who supported a "unity towards left" within The Union and an immediate retirement from Berlusconi's government, challenged De Michelis, who instead asked the congress to delay the decision. De Michelis received support from Caldoro, Maroni and Battilocchio whereas Craxi was supported by Milioto, Crinò and Saverio Zavettieri, the powerful Calabrian leader of the party. At some point, De Michelis unrecognised the congress, declaring it had never been officially opened and abandoned it with all of his supporters. The remaining delegates thus elected Craxi secretary. Later, the Tribunal of Rome nullified the congress's outcome.
2006 жылғы жалпы сайлау
Кракси фракциясы үкім шыққаннан кейін партиядан дереу шығып, «Италиялық социалистер» болып қайта ұйымдастырылды және «Одаққа» қосылды. NPSI символы мен басшылығы үшін сот дауын жеңген соң, Де Михелис 2006 жылғы жалпы сайлауда партияны Джанфранко Ротондидің «Автономиялар үшін Христиан демократиясы» (DCA) партиясымен одақтастырды. DCA-NPSI тізімі Депутаттар палатасына 0,7%, ал Сенатқа 0,6% дауыс жинады. Бірақ ол алты депутатты сайлауға қол жеткізді, себебі олардың одақтасы CdL-дың ішінде 2% шектің төменінде дауыс жинаған тізімдердің арасында ең көп дауыс алған тізім болды. Олардың екеуі – Лусио Барани мен Дель Буэ. «Forza Italia» партиясынан тағы екі кандидат (Морони мен Джованни Ричевуто) сайланды, бірақ олар мамыр айында партияны тастап кетті, себебі партияның оңшыл-орталық коалициядан шығуы мүмкін деп қорқып жүрді. Дегенмен, NPSI және оның екі депутаты DCA-мен бірлесіп, жалпы алты депутаттан тұратын парламенттік фракция құрды, бұл оларды Парламенттегі минималды күшке айналдырды.
Craxi's faction abandoned the party immediately after the sentence, was re organised into The Italian Socialists and joined The Union. After winning the legal dispute for the symbol and the leadership of the NPSI, De Michelis led the party into an alliance with Gianfranco Rotondi's Christian Democracy for Autonomies (DCA) at the 2006 general election. The DCA NPSI list gained a mere 0.7% of the vote for the Chamber of Deputies and 0.6% for the Senate. It still had six deputies elected because as the list that received more votes under the 2% threshold in its alliance, the CdL. Of these, two were of the NPSI, namely Lucio Barani and Del Bue. Two more candidates were elected as candidates of Forza Italia (Moroni and Giovanni Ricevuto), but they abandoned the party in May, fearing that it was heading out of the centre right coalition. Nonetheless, the NPSI and its two MPs formed a joint parliamentary group with the DCA comprising six MPs in total, which made it a minimal force in Parliament.
Кальдоро де Михелиске қарсы
2007 жылдың маусым айында NPSI Энрико Бозеллидің итальяндық демократиялық социалистерімен, Бобо Краксидің итальяндық социалистерімен және Ланфранко Турчидің «Жұдырықтағы раушан» қауымдастығымен бірлесіп, бірлескен социалистік партияның негізін қалауға қатысуды қалағандар мен «Еркіндіктер үйі» коалициясына адалдықты сақтауды қалағандар арасында бөлінді. Бірінші топты Де Михелис, екіншісін Кальдоро басқарды. Біраз уақыттан бері NPSI-де екі жетекшілік болды, олар екі бөлек съезде сайланды. 24 маусымда Стефано Кальдоро партияның оңшыл фракциясының хатшысы болып сайланды, ал 7-8 шілдеде Дель Бу хатшы, ал Де Михелис президент болып сайланды – бұл NPSI мүшелері социалистік партияның негізін қалауға қатысуға ниет білдірді, ал оның алғашқы отырысы 14 шілдеде өтті. Іс жүзінде, бір атаумен екі партия болды. Бөлінуден кейін екі топтың да депутаттар палатасында бір-бір мүшесі болды: сол қанатынан Дель Бу, оң қанатынан Барани (Кальдоро басқаратын). Дегенмен, 23 маусымда екі топтың саяси таңдауларының үйлеспейтінін мойындап, келісім бойынша бөлінуге келісті: Кальдоро мен Барани тобы «Nuovo PSI» деп, ал Де Михелис пен Дель Бу тобы «Partito Socialista» деп аталатын болды. Бұл екінші фракция, NPSI атынан әрекет етуді жалғастырды, Энрико Бозелли ұсынған социалистік құрылтай жиналысына қосылды, ал 2004 жылы NPSI тізімімен сайланған екі Еуропарламент депутаты – Де Михелис пен Баттилоккьо Еуропалық парламенттегі социалистік топқа қосылды. Осыдан бастап, NPSI-дің жалғыз өкілі Кальдоро басқаратын партия болды, ол өз партиясының «Халықтың еркіндігі» (PdL), «Forza Italia» және Ұлттық альянспен бірге қосылуға қызығушылық танытқанын мәлімдеді.
In June 2007, the NPSI split among those who wanted to participate to the foundation of a joint Socialist Party along with the Italian Democratic Socialists of Enrico Boselli, The Italian Socialists of Bobo Craxi and the Association for the Rose in the Fist of Lanfranco Turci and those who wanted to maintain the allegiance to the House of Freedoms coalition. The first group was led by De Michelis, the latter by Caldoro. From some time, the NPSI had actually two leaderships, which were elected in two separate congresses. On 24 June, Stefano Caldoro was elected secretary of the right wing faction of the party while on 7–8 July Del Bue was elected secretary and De Michelis president by those NPSI members who wanted to take part to the foundation of the Socialist Party, whose first meeting took place on 14 July. In practical terms, there were two parties with the same name. After the split, both groups had a member in the Chamber of Deputies, namely Del Bue for the left wing and Barani for the right wing (led by Caldoro). Anyway, already on 23 June the two groups had acknowledged the irreconcilability of their political choices and agreed on a consensual separation: the group of Caldoro and Barani would be called Nuovo PSI, while the group of De Michelis and Del Bue would be called Partito Socialista. This second faction, that however continued to act on behalf of the NPSI, joined the Socialist constituent assembly promoted by Enrico Boselli, while the two MEPs elected with the NPSI in 2004, De Michelis and Battilocchio, joined the Socialist Group in the European Parliament. Since that moment, the only NPSI was that led by Caldoro, who announced that its party was interested in joining The People of Freedom (PdL) along with Forza Italia and National Alliance.
2008 жылдан кейінгі оқиғалар
2008 жылғы жалпы сайлауда NPSI PdL тізімінде екі депутат – Кальдоро мен Барани қайта сайланды. 2009 жылдың наурызында партия PdL-ге бірікті, бірақ өзінің тәуелсіздігін сақтап қалды. 2010 жылы Кампания аймақтық сайлауында Кальдоро көп дауыспен президент болып сайланды. Сайлаудан кейін Барани Кальдороның орнын партия бас хатшысы ретінде иеленді. Содан кейін Кальдоро партия президенті болып сайланды. 2013 жылы NPSI PdL-дің құлынан туған жаңа партия – Forza Italia (FI) партиясына қосылды. 2015 жылы Барани Маттео Ренцидің орталық-солшыл үкіметін ашық қолдауды қалаған FI диссиденттері құрған Либералды-Халықтық Альянсқа қосылғаннан кейін бас хатшы лауазымынан кетті. Баранидің бұл қадамынан кейін партия Антонио Фасолиноны үйлестіруші етіп тағайындады, FI-мен ресми байланысын үзіп, «екі мүшелік» жүйесін іске қосты. Бұл жүйе бойынша NPSI мүшесі FI немесе PSI сияқты басқа партияға да мүше болып кіре алады. Кальдоро FI-де қалды. 2018 жылғы жалпы сайлауда Баттилоччо Орталық-оң коалициясының қолдауымен Чивитавеккья округінен Палатаға сайланды. Сайланғаннан кейін, FI мүшесі болған Баттилоччо FI парламенттік фракциясына қосылды. Кейін, 2019 жылы Барани партия бас хатшысы болып қайта тағайындалды. 2022 жылғы жалпы сайлауда Баттилоччо Депутаттар палатасына қайта сайланды, ал Кальдоро Сенатқа сайлана алмады. Осыдан кейін және Кальдороның Мелони үкіметінен шеттетілуінен кейін NPSI FI-мен ынтымақтастығын тоқтатты, бірақ үкіметке қолдау көрсетуді жалғастырды. 2023 жылдың шілдесінде NPSI Кампания облыстық кеңесінде Орталық одағы және «Жасыл – Халықтық» / Христиандық демократиясымен (Ротонди басшылығымен) келісім жасады.
At the 2008 general election, the NPSI got two deputies re elected on the PdL list, namely Caldoro and Barani. In March 2009, the party was merged into the PdL, but it has retained some of its autonomy. In the 2010 Campania regional election, Caldoro was elected president by a landslide. Following his election, Caldoro was replaced as secretary by Barani. Caldoro was then elected president of the party. In 2013, the NPSI joined Forza Italia (FI), the new party born from the PdL's ashes. In 2015, Barani stepped down from secretary after having joined the Liberal Popular Alliance, formed by FI dissidents who wanted to explicitly support Matteo Renzi's centre left government. Following Barani's move, the party appointed Antonio Fasolino as coordinator, chose to cut its official ties with FI and launched the so called "dual membership". Under this system, any NPSI member can contextually join another party, such as FI or the PSI. Caldoro remained with FI. In the 2018 general election, Battilocchio was elected to the Chamber from the single seat constituency of Civitavecchia with the support of the centre right coalition. After his election, Battilocchio, who was also a member of FI, joined FI's parliamentary group. Subsequently, in 2019, Barani was re appointed secretary of the party. In the 2022 general election Battilocchio was re elected to the Chamber of Deputies, while Caldoro failed to be elected to the Senate. Following this and Caldoro's exclusion from the Meloni government, the NPSI broke its alignment with FI, while continuing to support the government. In July 2023 the NPSI formed an agreement with the Union of the Centre and Green is Popular / Christian Democracy with Rotondi in the Regional Council of Campania.
Италия Парламенті
Депутаттар Палатасы
Сайлау жылы
Жалпы дауыс саны
Жалпы дауысқа қатысудың %
Жалпы жеңген орын саны
+/–
Лидер
2001
353,269 (13-ші)
0.93
Джанни Де Микелис
2006
285,474 (13-ші)
0.74
Джанни Де Микелис
2008
PdL-мен
Стефано Кальдоро
2013
PdL-мен
Стефано Кальдоро
2018
FI-ға өтті
Стефано Кальдоро
2022
FI-ға өтті
Стефано Кальдоро
Chamber of DeputiesElection yearNo. ofoverall votes% ofoverall voteNo. ofoverall seats won+/–Leader2001353,269 (13th)0.93–Gianni De Michelis2006285,474 (13th)0.74Gianni De Michelis2008with PdL–Stefano Caldoro2013with PdL–Stefano Caldoro2018into FI–Stefano Caldoro2022into FI––Stefano Caldoro
Республика Сенаты
Сайлау жылы
Жалпы дауыс саны
Жалпы дауысқа қатысудың %
Жалпы жеңген орын саны
+/–
Лидер
2001
CdL-мен
Джанни Де Микелис
2006
190,724 (15-ші)
0.55
Джанни Де Микелис
2008
PdL-мен
Стефано Кальдоро
2013
PdL-мен
Стефано Кальдоро
2018
FI-ға өтті
Стефано Кальдоро
2022
FI-ға өтті
Стефано Кальдоро
Senate of the RepublicElection yearNo. ofoverall votes% ofoverall voteNo. ofoverall seats won+/–Leader2001with CdL––Gianni De Michelis2006190,724 (15th)0.55Gianni De Michelis2008with PdL––Stefano Caldoro2013with PdL–Stefano Caldoro2018into FI–Stefano Caldoro2022into FI––Stefano Caldoro
Еуропалық Парламент
Сайлау жылы | Жалпы дауыс саны | Жалпы дауысқа қарағанда (%) | Жалпы ұтқан орын саны | +/- | Лидер
2004 | 664,463 (11-орын) | 2.04 | - | Джанни Де Михелис