Кіріспе

Айлстоун – Англиядағы Лестер қаласының шеткі аймағы, қала орталығынан оңтүстік-батысқа қарай және Соар өзенінен шығысқа қарай орналасқан. Айлстоунның Әулие Андрей шіркеуі 13 ғасырға дейін салынған. Шіркеудің төңірегіндегі аймақ бұрынғы ауылдың көптеген ерекшеліктерін сақтап қалған. Ол көбінесе қала орталығына жақын Виктория дәуіріндегі тұрғын үйлермен (Айлстоун паркі) және басқа бағыттардағы 20 ғасырдың тұрғын үйлермен қоршалған. Айлстоун сайлау округіне Ескі Айлстоун ауылы (қорық аймағын қоса алғанда), Гилмортон иелігі, Айлстоун саябағының оңтүстігі мен батысы (қалған бөлігі Сафрон округінде) және Сафрон-Лейннің оңтүстік-батыс жағы (Грейс Роудқа дейін) кіреді. Округ Сафрон және Эйрес Монселл округтерімен, сондай-ақ Глен Парва округімен шектеседі және Лестер Оңтүстік парламенттік округінің құрамында. Округте екі сайланған кеңесші бар: қазіргі таңдағы кеңесші Скотт Кеннеди Лоунт (Либералды демократ, алғаш рет 2023 жылы сайланды) және кеңесші Найджел Портер (бұрын консерватор, 2011 жылдан бастап Либералды демократ).

Тарих

"Айлстон" атауы аңглосаксон тілінен "Эйгелдің қонысы" немесе "Эгилдің қонысы" деген сөзден шыққан. Айлстон Домсдей кітабында Эдвард Исповедник тұсында Мерсия графинясы Альвеваның қолында болған Айлстон деп тіркелген. 1086 жылы оны Лестердің 1-ші графы Роберт де Бомонт иеленді. Иелік Роберттен оның ұлы Роберт ле Боссуға, одан Боссудың ұлы Роберт Бланшменге және соңында Бланшменнің ұлы Роберт Фицпернелге көшті. Фицпернел мұрагерсіз қайтыс болды, ал оның иеліктері екі әпкесі арасында бөлісті, Айлстон иелігі Маргаретқа бұйырды, ол Винчестердің 1-ші графы Сер де Куинсиге үйленді. 1409 жылы Фульке де Пембругге IV қайтыс болғаннан кейін, иелік оның әйелі Изабельге өтті. Фулк пен Изабельдің балалары болмағандықтан, иелік ақырында Фулктің әпкесі Джулиананың немересі Ричард Вернон III-ге көшті. Айлстон 1565 жылы сэр Джордж Вернонның өліміне дейін Вернон отбасының қолында болды. Оның қызы Дороти 1-ші Ратланд графының екінші ұлы Джон Маннерске үйленгеннен кейін, Айлстон Маннерс отбасына өтті, олар кейін Ратланд герцогтары атанды. Мүлікті Ратлендтің 6-шы герцогы сатты, сату 1869 жылғы 26 маусымда Лестердегі Темперанс залында өтті. 1891 жылғы Лестер кеңейту заңы Айлстонды Лестер қаласына қосты. Осы кезде ауылдың аумағы 1723 акрды құрады. 1896 жылғы 26 наурызда азаматтық округ таратылып, Лестермен біріктірілді. Айлстонның ашық далалары 1766 жылы қоршалды. Осы шамада Айлстон Багворт, Десфорд және Суаннингтон аймақтарынан Лестер қаласына көмір жеткізуге таңдалған бағыт болды, оны ат арбаларымен ("поезддермен") тасыды, олар қазіргі Айлстон шабындығындағы (кейде батпақты) суайды аймағынан өтетін Айлстон ат арбасы көпірінен өтті. Ағылшыл азамат соғысы/Үш патшалық соғысы кезінде Англия королі Карл I және Принц Руперт 1645 жылғы 30 және 31 мамырда Парламенттік Лестер қаласын қоршау және шабуылдау кезінде Айлстон залын өздерінің штаб-пәтері ретінде пайдаланды. 1846 жылы Айлстон залы қыздар интернаты болып пайдаланылды. 1869 жылы мүлік сатылған кезде залды жалға алған Натаниел Стоун оны сатып алды. 1871 жылдан 1938 жылға дейін залды Стреттон отбасы басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол әскерге тиесілі болды. 1950 жылы Лестер қалалық кеңесі оны сатып алды, және жөндеуден кейін зал мен аумақ 1954 жылы қоғамдық саябақ ретінде ашылды, онда жергілікті боулинг клубының мейрамханасы мен клубы бар. Айлстон залы 2003 жылы қайта жөнделді және үш жеке тұрғын үйге және клуб үйіне айналдырылды. 1850 жылы зал жөнделген кезде залдағы ортағасырлық құрылымның көп бөлігі қиратылған деп есептелді. Марсден-Лейннің батыс жағындағы 15 ғасырлық ат арбасы көпірі он бір аркамен Соар өзенін кесіп өтеді. Айлстон паркі – Лестер мен Айлстон ауылының арасында 1875 жылдан бері салынған тұрғын үйлермен өскен, шамамен бір шаршы шақырымдық тұрғын үй аумағы. Айлстон шабындығы – жақын маңдағы ойын алаңдары мен сулы шалғынның үлкен аумағы, бұл қала маңындағы жартылай ауылдық сипатқа үлес қосады. 2003 жылы ол жергілікті табиғат қорығы болып жарияланды. Лестер қалалық кеңесінің Айлстон шабындығының ішінде жасанды спорт алаңы, бір қабатты клуб үйі және тұрақ салу үшін жерді бұзу жоспарларын 2011 жылғы 21 наурызда жоспарлау комитеті қабылдамады. Айлстон шабындығын бағалау қоғамы, Лестер Жердің достары, Лестершир және Ратленд жабайы табиғат қоры, Лестер азаматтық қоғамы және Англия ауылдық аймақтарына арналған науқан сияқты көптеген топтар жоспарларға қарсы қолдау көрсетуге көмектесті. Бұл Лестер қалалық кеңесінің сайтындағы электрондық петицияның алғаш рет пайдаланылуы болды.

Демография

2001 жылы Айлстоун бөлімінде 10 801 адам тұрды.

Мәдениет және қоғамдастық

Айлстон қайық үйі, үлкен ағаш ғимарат, шамамен 1911 жылы Гордон Биггс Миддлтон көшесіне жақын жердегі канал пристанінің орнында салынды. Кингс-Локтың жанына роликтер орнатылды, олар арқылы қайықтарды каналдан Соар өзеніне көшіруге болатын. Кейін кірпіштен салынған би залы мен мейрамхана, сондай-ақ теннис корты қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ғимарат инженерлік шеберхана ретінде пайдаланылды. Қайық үйі шамамен 1980 жылы бұзылды. Би залы лото залына айналды, бірақ соңында бұзылып, оның орнына тұрғын үйлер салынды.

Көлік

Айлстоуннан солтүстікке қарай ағып жатқан Суар өзені Трент өзеніне құяды. Оңтүстікке қарай Соар кеме қатынасы үшін тым терең емес болды, сондықтан жүк көпірінің солтүстігінде өзенмен қосылатын жерден Market Harborough-ға дейін канал қазылды, ол Grand Junction Canal-мен байланысты. Лофбороудан Айлстоун мен Блабиге дейінгі бөлік 1794 жылы, ал Маркет Харбороуға дейінгі бөлік 1809 жылы ашылды. 1878 жылдың 7 маусымында Грейс-роудқа атпен жүретін трамвай қызметі басталды. Трамвай жолдары 1884 жылы Белвоар драйвке дейін созылды. Лестер корпорациясы 1901 жылы жүйені өз басқаруына алды және 1904 жылдың мамырында оны электр қуатымен жұмыс істеуге ауыстырды, содан кейін ол Вигстон-Лейндегі соңғы аялдамаға дейін ұзартылды. Ұлы Орталық темір жолы ауылға жақын жерден, 35 фут (11 метр) және 40 фут (12 метр) биіктіктегі насипте өтті. Жол 1899 жылдың 15 наурызында жолаушылар тасымалы үшін ашылса да, Айлстоун станциясында станция болған жоқ. Ең жақын станциялар Лестер Орталық және Уэтстоун болды. 1844 жылы 5-ші герцогтың берген жеріне, Чирч Роудтан (кейін Мектеп жолы деп аталды) Ұлттық мектеп ашылды. Онда шамамен 40 ұл және 50 қыз оқыды. Мектеп 1881 жылы 170 ұл, 170 қыз және 300 балаға сыйымдылықты арттыру үшін кеңейтілді және Айлстоун мектеп кеңесі басқарды. 1891 жылы Айлстондағы мектептерді Лестер мектеп кеңесі қабылдағанда мектеп жабылды. 1879 жылы Айлстоун мектеп кеңесі тағы екі мектеп ашуға өтініш берді; олар Лэндсдаун Роудта (1881) және Гранби Роудта (1889) орналасты. Мұнара мен солтүстік бөлігі 13 ғасырға жатады; ал алтарь салынған кезде 14 ғасырда бөлік кеңейтілді. 15 ғасырда жоғары қабат және оңтүстік бөлігі қосылды. Мұнараның үстінде парапеттің артында орналасқан тік төбелі мұнара бар. Шамамен 1300-1310 жылдары салынған алтарь, кемеден биік, ұзын және кең. Айлстоун баптистері алғаш рет 1855 жылы Холоудағы мырза және ханым Кросхерге тиесілі коттеджде жиналды. 1868 жылы коттедждің жағдайы нашар екені тіркелді.

География

Айлстоун – Ұлыбритания халық санағында қолданылатын екі шығу аймағының атауы. Біреуі, 00FNNG коды, Лестер орналасқан жерде; екіншісі, 00GANY коды, Херефордширдегі Айлстоун Хиллде орналасқан.

Спорт

Екі жергілікті футбол командасының арасында Сент-Эндрюс ФК Айлстоунның Чирч-роуд көшесінен біршама алшақта, Дисраэли көшесіндегі алаңшада ойнайды. Олардың жергілікті бәсекелесі Айлстоун Парк ФК Лестер қаласындағы Сафрон Лейн көшесінде орналасқан.