Бе́ксилл-он-Си́: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Теңіз жағалауындағы Бексхилл (көбінесе Бексхилл деп қысқартылады) – Оңтүстік-Шығыс Англиядағы Шығыс Суссекс графтығындағы Ротер ауданындағы теңіз жағалауындағы қала және азаматтық округ. Ол Сассекс жағалауында, Гастингс және Истборн қалаларының арасында орналасқан.

Тарих

Бексхиллге немесе бастапқыда Бекселей деп аталған алғашқы сілтеме 772 жылы Мерсия королі Оффа берген жарғыда кездеседі. 771 жылы Оффа «Хэстингс халқын жеңгенін» жазды. Сол кезде «Хэстингс» термині бүгінгідей қаланың өзіне емес, бүкіл осы аймаққа қатысты. Жарғыда Оффа Бексхиллде шіркеу мен діни қауымдастық құрды. 1066 жылғы Норман жаулауы кезінде Бексхилл көбінесе қиратылған сияқты. 1086 жылғы «Domesday» сараптамасында иелік жаулаудан бұрын 20 фунт стерлингке бағаланған, 1066 жылы «бос» болған және 1086 жылы 18 фунт стерлинг 10 шиллингке бағаланған. Вильгельм I өзі бағындырған жерлерін рыцарьларын марапаттау үшін пайдаланды және Бексхилл усадьбасын Эу графы Робертке, ал Хэстингс аймағының көп бөлігін берді. Роберттің немересі Джон, Эу графы, 1148 жылы Чичестер епископтарына усадьбаны қайтарды және алғашқы усадьба үйін епископтар сол кезде салған болуы мүмкін. Кейінгі усадьба үйінің қираған қалдықтарын бүгінге дейін Бексхилл ескі қаласындағы Усадьба бағында көруге болады, ол шамамен 1250 жылы, мүмкін, Чичестер епискобы Рихардтың бұйрығымен салынған. Рихард католик колледжі, жергілікті католик мектебі, осы епископқа тиесілі болды. Усадьба үйі епископтардың епархиясының шығыс бөлігімен саяхаттайтын немесе өтетін кезде тоқтау орны болды. Чичестер епископтары мен Батл аббаттығының абаттары арасында, әдетте осы аймақтағы жер иелігі туралы даулар жиі туындады. 1276 жылы Бексхиллдің үлкен бөлігі аң аулауға арналған саябаққа айналдырылды, ал 1447 жылы епископ Адам де Молейнске усадьба үйін бекініп алуға рұқсат берілді. 1561 жылы Елизавета I Бексхилл усадьбасын иеленді және үш жылдан кейін оны Дорсет графы сэр Томас Саквиллге берді. Дорсет графтары, кейін герцогтары, 19-ғасырдың ортасына дейін Бексхиллге ие болды. Олардың негізгі резиденциялары Сассекстегі Бакхерст Плейс және Кенттегі Ноул Хаус болды. 1804 жылы Бексхиллдегі казармаларда Корольдік неміс легионының сарбаздары орналасты. Бұл әскерлер елін Наполеонның француз армиясы басып алғаннан кейін қашып келген гановерліктер еді. Георг III патша сонымен қатар Ганновердің курфюрсты болғандықтан, оларды қарсы алды және олар британдық армияның бір бөлігі ретінде шайқасты. Осы уақытта француз шапқыншылығын тойтару үшін оңтүстік-шығыс жағалауында, соның ішінде Бексхилл маңында қорғанысқа арналған Мартелло мұнаралары салынды. 1814 жылы Корольдік неміс легионының сарбаздары Бексхиллден кетіп, келесі жылы Ватерлоо шайқасында маңызды рөл атқарды. Неміс әскерлері Бексхиллді француздардан қорғау үшін келген. Алайда жергілікті тұрғындардың көптегені контрабанда арқылы жаумен сауда жасады. Жергілікті контрабандистердің ең танымалдары Кішкентай Ортақ Бандада болды және ең әйгілі оқиға 1828 жылы Сидли Грин шайқасы болды. 1813 жылы Елизавета Саквилл 5-ші граф Де Ла Уоррмен үйленді, ал 1865 жылы Дорсет герцогтарының еркек желісі тоқталғанда, ол күйеуімен бірге Бексхиллді мұра етті. Бұл 7-ші граф Де Ла Уорр, ол шағын ауылдық елді мекенді Бексхиллді эксклюзивті теңіз жағалауындағы курортқа айналдыруға шешім қабылдады. Ол құрылысшы Джон Уэббпен келісімшарт жасасып, алғашқы теңіз қабырғасын және Де Ла Уорр алаңында салуды тапсырды. Веббке оның жұмысы үшін ішінара ақы ретінде теңіз жолынан Полегроувке дейін созылатын темір жол желісінің оңтүстігіне дейінгі барлық жер берілді. 1890 жылы ашылған сәнді Саквилл қонақ үйі 7-ші граф Де Ла Уорр үшін салынған және бастапқыда оның отбасының пайдалануы үшін үйді қамтыған. 1891 жылы Виконт Кантелупе, оның ең үлкен тірі қалған ұлы, Сер Томас пен марқұм Эннидің қызы Мюриэл Брассейге үйленді, Бексхиллдің жанындағы Норманхерст сотының леди Брассейі. Усадьба үйі толықтай жаңартылды, сонда Лорд пен Леди Кантелупе Елді мекеннің Лорды және Ледиі ретінде сән-салтанатпен өмір сүре алды. Ақырында, 7-ші граф Де Ла Уорр 1896 жылы қайтыс болған кезде Бексхилл қонысының бақылауын виконт Кантелупеге тапсырды. Виконт Кантелупе 8-ші граф Де Ла Уорр болды. Осы уақытта ол курзалды теңіз жағасындағы ғимаратқа, мәдениетті ойын-сауық пен демалыс павильонына ұйымдастырды. Ол сондай-ақ De La Warr алаңының шығыс шетінде велосипед шалеті бар велосипед жолын жасады. Бұл жаңа курортты насихаттау үшін жасалды. Осы уақытта көптеген тәуелсіз мектептер оның денсаулыққа пайдалы екендігіне байланысты кеңейіп жатқан қалаға тартылды. Темір жол 1846 жылы Бексхилл арқылы өтті, алғашқы темір жол станциясы қазіргі Сайнсберидің тұрақ орнында орналасқан шағын елдік тоқтау болды. Бұл төбедегі ауылдан шалқары қашықтықта орналасқан. 1891 жылы өсіп келе жатқан курортты қамтамасыз ету үшін Девоншир алаңының солтүстігінде жаңа станция ашылды. 1902 жылы қазіргі темір жол станциясы ашылды және жаңа салынған Краухерст тармақ желісі үшін Бексхилл Батыс станциясы салынды. 1902 жылы Бексхилл енгізілген муниципалитетке айналды. Бұл Эдуард VII берген алғашқы Корольдік жарғы болды. Бексхилл Сюссексте енгізілген соңғы қала болды және Корольдік жарғыны автомобильмен жеткізіп берудің алғашқы жағдайы болды. Қаланың жаңа мәртебесін тойлау және курортты насихаттау үшін 8-ші граф Де Ла Уорр 1902 жылдың мамырында Де Ла Уорр алаңында елдегі алғашқы автомобиль жарысын ұйымдастырды. Сол кезде қала граф Де Ла Уоррдың ажырысуына байланысты қыжырланды. Мюриэл адастық пен тастап кеткендігіне байланысты сотқа шағымданып, ажырысып, үш баласына күтімге алды. Мюриэл балаларымен бірге Мира, Авис және Гербрандпен Норманхерст сотында граф Брассеймен бірге тұруға оралды. 8-ші граф Де Ла Уорр қайта үйленді, бірақ қайтадан адастық үшін ажырасты. Ол сонымен қатар жиі және көпшілікке жарияланған қаржылық қиындықтарға тап болды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда граф Корольдік теңіз комиссиясын сатып алды. Ол 1915 жылы Мессинада қызбадан қайтыс болды. Гербранд Эдвард Дандональд Брассей Саквилл 9-шы граф Де Ла Уорр болды. Ол ең көп танылған De La Warr павильонының құрылысын қолдағандығымен белгілі, ол 1935 жылы салынды және ашылды. 9-шы граф сонымен қатар Бексхиллдің алғашқы социалистік мэрі болды. Ол 1976 жылы қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыс мектептердің эвакуациясына және қалаға елеулі бомбалық залалға әкелді. Соғыстан кейін көптеген мектептер Бексхиллге оралды, бірақ қаладағы тәуелсіз мектептердің саны азайды. Британ империясының ыдырауы, әсіресе Үндістанның 1947 жылы тәуелсіздігіне қол жеткізуі процесті жылдамдатты. Көптеген мектептер пансиондық болды және негізінен шетелдегі қарулы күштердің балаларына және отарлық әкімшілікке қызмет етті. Мектептердің саны азайғанмен, көптеген ата-аналар мен түлектер қала туралы жақсы естеліктерді сақтап, кейін Бексхиллде зейнетке шықты.

The first reference to Bexhill, or Bexelei as it was originally called, was in a charter granted by King Offa of Mercia in 772 AD. It is recorded that Offa had "defeated the men of Hastings" in 771 AD. At this time, the term Hastings would have referred to this whole area rather than the town itself as it does today. In the charter, Offa established a church and religious community in Bexhill. During the Norman Conquest of 1066, it appears that Bexhill was largely destroyed. The Domesday survey of 1086 records that the manor was worth £20 before the conquest, was "waste" in 1066 and was worth £18 10s in 1086. King William I used the lands he had conquered to reward his knights and gave Bexhill manor to Robert, Count of Eu, with most of the Hastings area. Robert's grandson, John, Count of Eu, gave back the manor to the bishops of Chichester in 1148 and it is probable that the first manor house was built by the bishops at this time. The later manor house, the ruins of which can still be seen at the Manor Gardens in Bexhill Old Town, was built about 1250, probably on the instructions of St. Richard, Bishop of Chichester. St Richard's Catholic College, the local Catholic school, was duly for said bishop. The Manor House was the easternmost residence owned by the bishops and would have been used as a place to stay while travelling around or through the eastern part of their diocese. There were often disputes between the Bishops of Chichester and the Abbots of Battle Abbey, usually about land ownership in this area. In 1276 a large portion of Bexhill was made into a park for hunting and in 1447 Bishop Adam de Moleyns was given permission to fortify the Manor House. In 1561, Queen Elizabeth I took possession of Bexhill Manor and three years later she gave it to Sir Thomas Sackville, Earl of Dorset. The Earls, later Dukes, of Dorset owned Bexhill until the mid 19th century. Their main residences were Buckhurst Place in Sussex and Knole House in Kent. In 1804, soldiers of the King's German Legion were stationed in barracks at Bexhill. These troops were Hanoverians who had escaped when their country was overrun by Napoleon's French Army. As King George III was also the Elector of Hanover, he welcomed them and they fought as part of the British Army. At about this time, defensive Martello towers were built along the south east coast, some near Bexhill, in order to repel any French invasion. In 1814 the soldiers of the King's German Legion left Bexhill, eventually playing an important part in the Battle of Waterloo the following year. The German troops had been here to protect Bexhill from the French. However, many of the local people were actively trading with the enemy by way of smuggling. The best known of the local smugglers were in the Little Common Gang and the most famous incident was the infamous Battle of Sidley Green in 1828. In 1813, Elizabeth Sackville married the 5th Earl De La Warr, and when the male line of the Dukes of Dorset died out in 1865 she and her husband inherited Bexhill. It was the 7th Earl De La Warr who decided to transform the small rural village of Bexhill into an exclusive seaside resort. He contracted the builder, John Webb, to construct the first sea wall and to lay out De La Warr Parade. Webb, in part payment for his work, was given all the land extending from Sea Road to the Polegrove, south of the railway line. Opened in 1890, the luxurious Sackville Hotel was built for the 7th Earl De La Warr and originally included a house for the use of his family. In 1891 Viscount Cantelupe, his eldest surviving son, married Muriel Brassey, the daughter of Sir Thomas and the late Annie, Lady Brassey of Normanhurst Court near Bexhill. The Manor House was fully refurbished so that Lord and Lady Cantelupe could live in style as Lord and Lady of the Manor. Finally, the 7th Earl De La Warr transferred control of his Bexhill estate to Viscount Cantelupe when the 7th Earl De La Warr died in 1896. Viscount Cantelupe became the 8th Earl De La Warr. At this time he organised the building on the sea front of the Kursaal, a pavilion for refined entertainment and relaxation. He also had a bicycle track made, with a cycle chalet, at the eastern end of De La Warr Parade. These amenities were provided to promote the new resort. Meanwhile, many independent schools were being attracted to the expanding town due to its health giving reputation. The railway came through Bexhill in 1846, the first railway station being a small country halt situated roughly where Sainsbury's car park is today. This was some distance from the village on the hill. A new station, north of Devonshire Square, was opened in 1891 to serve the growing resort. In 1902 the current railway station was opened and a Bexhill West Station was built for the newly built Crowhurst Branch Line. 1902 was the year that Bexhill became an Incorporated Borough. This was the first Royal Charter granted by Edward VII. Bexhill was the last town in Sussex to be incorporated and it was the first time a Royal Charter was delivered by motorcar. To celebrate the town's newfound status and to promote the resort, the 8th Earl De La Warr organised the country's first ever motorcar races along De La Warr Parade in May 1902. The town was scandalised at this time by the divorce of Earl De La Warr. Muriel had brought the action on the grounds of adultery and abandonment. She was granted a divorce and given custody of their three children. Muriel, with her children, Myra, Avice and Herbrand, went back to live with Earl Brassey at Normanhurst Court. The 8th Earl De La Warr remarried but was again divorced for adultery. He also suffered recurrent and well publicised financial difficulties. At the start of the First World War in 1914 the Earl bought a Royal Naval commission. He died of fever at Messina in 1915. Herbrand Edward Dundonald Brassey Sackville became the 9th Earl De La Warr. He is best known for championing the construction of the De La Warr Pavilion, which was built and opened in 1935. The 9th Earl also became Bexhill's first socialist mayor. He died in 1976. The Second World War caused the evacuation of the schools and substantial bomb damage to the town. Many schools returned to Bexhill after the war but there was a steady decline in the number of independent schools in the town. The break up of the British Empire and in particular the Independence of India in 1947 hastened the process. Most of the schools were boarding and catered largely for the children of the armed forces overseas and of the colonial administration. Although the number of schools decreased, many of the parents and former pupils had fond memories of the town and later retired to Bexhill.

Басқару

1974 жылы жергілікті басқару реформасының нәтижесінде Бексхилл Ротер аудандық кеңесінің құрамына енді, соның салдарынан қалалық кеңесі таратылды. Оның орнына Бексхилл Ротер аудандық кеңесінің Бексхилл қатысушылары арқылы өкілдік етілетін Жарғылық сенімділікке ие қала мәртебесіне ие болды. Жергілікті деңгейде қоғамдық пікірді білдіру үшін тоқсан сайын форумдар өткізіледі. Бексхилл қалалық әкімдігі – Ротер аудандық кеңесінің кеңсесі, оған сайлаулар әр төрт жыл сайын өткізіледі. Барлығы Ротер үшін отыз сегіз кеңесші сайланады, олардың он сегізі Бексхиллдің тоғыз округінен сайланады. 2017 жылы жергілікті жақтастар Бексхиллге қалалық кеңесті қайтару мәселесі бойынша халыққа кеңесу өткізді. Кеңесуге 9 227 адам қатысты, олардың 93,5%-ы қалалық кеңес құруды қолдайтынын білдірді. Кеңесудің нәтижесі заңдық күшіне енбеді және 2017 жылғы желтоқсан айында өткен отырыста Ротер аудандық кеңесшілері 18 дауысқа 13 дауыспен мұндай кеңес құруға қарсы дауыс берді. Отырысқа барлығы қатысты. Кеңесу нәтижесіне қарсы дауыс бергендердің көпшілігі қалалық кеңес жергілікті салық төлеушілерге қосымша қаржылық жүктеме салатыны туралы алаңдаушылық білдірді. 2021 жылдың 1 сәуірінде азаматтық приход құрылды. 2013 жылғы мамыр айында өткен жергілікті сайлауда консерваторлар он бес орынды жоғалтып, Ротер аудандық кеңесінің құрамында он төрт консерватор, он үш тәуелсіз, жеті либерал-демократ, бір «Жасыл» партиясы және үш лейборист кеңесшісі қалды. Ротерден жоғары тұрған үкімет деңгейі – Шығыс Сассекс округі кеңесі, оның құзыретіне білім беру, кітапханалар, әлеуметтік қызметтер, автомобиль жолдары, азаматтық тіркеу, сауда стандарттары және көлік салалары жатады. Округтік кеңес сайлаулары да төрт жыл сайын өткізіледі. Бұл сайлаулар үшін Бексхилл төрт бөлімге бөлінеді: Солтүстік, Шығыс, Оңтүстік және Батыс. Соңғы округтік кеңес сайлауы 2017 жылдың 4 мамырында өтті. 2019 жылғы толықтыру сайлауының нәтижесі бойынша Бексхиллде екі тәуелсіз және екі консервативті округтік кеңесші бар. 1983 жылы құрылған Бексхилл және Батл парламенттік округіне жақын орналасқан Батл қаласы да кіреді. Оның парламент мүшесі 2001 жылғы сайлауға дейін Чарльз Уордл болды, ол консерваторлар партиясынан шығып, оның орнына Грегори Баркер келді. Ол 2015 жылғы жалпы сайлауға дейін парламент мүшесі болды, содан кейін оны 2019 жылы қайта сайланған Хью Мерриман алмастырды. Еуропалық деңгейде Бексхилл Оңтүстік-Шығыс Англия сайлау округінің бөлігі болды, онда Еуропалық парламентте он орын болды. 2019 жылғы сайлауда Brexit партиясынан төрт еуродепутат, либерал-демократтардан үш, лейбористерден бір, консерваторлардан бір және «Жасыл» партиядан бір депутат сайланды. Ел Еурооданынан шыққаннан кейін олардың өкілеттіктері тоқтатылды. Оңтүстік жағалау бойындағы көптеген аймақтар сияқты, 2016 жылғы референдумда Ротер округінің көпшілігі Еурооданынан шығуды қолдады. Ротерде 58,5% дауыспен 41,5% дауысқа қарсы жеңіске жетті.

Due to local governance reform in 1974, Bexhill became part of Rother District Council, thereby losing its Town Council. In its place, Bexhill became a Charter Trustees town, represented by the Bexhill councillors of Rother District Council. A quarterly forum is held to provide a voice to the community at a local level. Bexhill Town Hall is the seat of Rother District Council, for which elections are held every four years. In total, thirty eight Councillors are elected for Rother, eighteen coming from Bexhill's nine wards. In 2017, local campaigners initiated a public consultation on the issue of regaining a town council for Bexhill. 9,227 people participated in the consultation, of whom 93.5% expressed a preference for a town council. The consultation was non binding and, at a meeting in December 2017, Rother District Councillors voted against the formation of such a council by 18 to 13. The meeting was fully attended. Those who voted against the consultation's outcome mostly expressed concerns about the added burden to local taxpayers that a town council would bring. On 1 April 2021 a civil parish was formed. At the local elections in May 2013, the Conservatives had a nett loss of fifteen seats, leaving the Rother district council composed of fourteen Conservatives, thirteen Independents, seven Liberal Democrats, one Green, and three Labour councillors. Above Rother, the next level of government is the East Sussex County Council, with responsibility for Education, Libraries, Social Services, Highways, Civil Registration, Trading Standards, and Transport. Elections to the County Council are also held every four years. For these elections, Bexhill is divided into four divisions: North, East, South and West. The latest County Council election was held on 4 May 2017. Following the result of a by election in 2019, Bexhill has two Independent and two Conservative county councillors. The Parliamentary Constituency of Bexhill and Battle, created in 1983, includes the nearby town of Battle. Its Member of Parliament was Charles Wardle until the 2001 election, when he left the Conservatives and was replaced by Gregory Barker. He was the Member until the 2015 General Election, when he was replaced by Huw Merriman, re elected in 2019. At the European level, Bexhill was part of the South East England constituency, which had ten seats in the European Parliament. The 2019 election returned four Brexit Party MEPs, three Liberal Democrat, one Labour, one Conservative and one Green. They ceased to hold office when the country left the EU. As with most other areas along the South Coast, in the 2016 referendum the Rother district voted heavily to leave the EU. Leave won in Rother by a margin of 58.5% to 41.5%.

Көрнекті орындар

Теңіздегі Бексхиллдің ең танымал нысаны – Де Ла Уорр павильоны. Де Ла Уорр павильоны – I санаттағы ескерткіш, Бексхилл-он-Сидің теңіз жағасында орналасқан. Теңіз жағасындағы ғимарат Гербранд Саквилл, 9-шы граф Де Ла Уорр бастамасымен өткізілген сәулеттік конкурстың нәтижесі болды, оның атымен ғимарат аталды. 9-шы граф, Бексхиллдің мэрі және социалистік идеяларды қолдайтын адам, Бексхилл кеңесін бұл жерді қоғамдық ғимарат ретінде дамытуға көндірді. Конкурс 1934 жылдың ақпан айында «Архитекторлар журналында» жарияланды, онда кемінде 1500 орындық ойын-сауық залы, 200 орындық мейрамхана, оқу залы және демалыс бөлмесі болуы тиіс екені көрсетілді. Жобаның бастапқы бюджеті 50 000 фунт стерлинг болған, бірақ кейіннен ол 80 000 фунтқа дейін арттырылды. Британдық сәулетшілер институты ұйымдастырған бұл конкурсқа 230-дан астам қатысушы қатысты, олардың көпшілігі модернистік стильде жұмыс істеді. Пішіндер ағымдағы, өнеркәсіптік стильде жасалған дизайнға бейім. Жобаға таңдалған архитекторлар – Эрих Мендельсон мен Серж Чермаев – қазіргі заманғы архитектураның жетекші тұлғалары еді. Халықаралық стильдегі эстетика ғимаратқа өте қолайлы болды, ол ағымдағы, өнеркәсіптік стильде жасалған дизайнға бейім, көбінесе кең металл жақтаулы терезелермен, дәстүрлі кірпіш және тасқа қарағанда бетон мен болат конструкциясын пайдаланды. Ғимараттың ең инновациялық ерекшеліктерінің бірі – құрылымдық инженер Феликс Самуэлидің пионерлік еңбегімен жасалған дәнекерленген болаттан жасалған конструкциясы болды. Де Ла Уорр павильонының құрылысы 1935 жылдың қаңтарында басталды. Ғимаратты сол жылдың 12 желтоқсанында Йорк герцогы мен герцогинясы (кейіннен король Георг VI және королева Елизавета) ашты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Де Ла Уорр павильоны әскерилерге тиесілі болды. Егер немістер шабуыл жасаса, Бексхилл және Сассекс аймағы қауіпті жағдайға түсуі мүмкін еді (Теңіз арыстаны операциясы). Соғыс кезінде Павильонда қызмет еткендердің арасында кейін танымал комедия актері болған Спайк Миллиган да болды. Ғимараттың батыс жағында орналасқан «Метрополь» қонақ үйі неміс бомбаларынан қирағанда, ғимараттың іргесіне аздап зақым келді. Соғыстан кейін Павильонды басқару Бексхилл корпорациясына (кейіннен Ротер аудандық кеңесі) берілді. Ғимаратқа көптеген өзгерістер енгізілді, олардың көпшілігі ғимараттың бастапқы дизайны мен эстетикалық ерекшеліктеріне сәйкес келмеді. Қаржының жетіспеуі ғимараттың тоқымасының нашарлауына себеп болды. 1986 жылы Де Ла Уорр павильонына I санаттағы ескерткіш мәртебесі берілді, бұл ғимаратты орынсыз өзгертуден қорғады. 1989 жылы Павильонды қорғауға және қалпына келтіруге арналған «Павильон Траст» қоры құрылды. Драматург Дэвид Хейр бұл жерді жекешелендірудің орнына өнер галереясы ретінде пайдалануды ұсынды. 2002 жылы ұзақ өтініш беру процесінен кейін Де Ла Уорр павильонына Heritage Lottery Fund және Arts Council қорынан 6 миллион фунт стерлинг бөлінді, бұл ғимаратты қалпына келтіруге және оны заманауи өнер орталығына айналдыруға мүмкіндік берді. 2004 жылы Де Ла Уорр павильонының жаңартылу жұмыстары басталды және ғимараттың меншік құқығы Ротер аудандық кеңесінен De La Warr Pavilion Charitable Trust-қа берілді. 2005 жылы, кең ауқымды қалпына келтіру және жаңарту бағдарламасынан кейін, Де Ла Уорр павильоны Англияның оңтүстік жағалауындағы ең ірі галереялардың біріне ие заманауи өнер орталығы ретінде қайта ашылды. Де Ла Уорр павильонына қатысты архивтік материалдардың шағын жинағы Нью-Йорктегі Колумбия университетінің Эйвери сәулет және көркемсурет кітапханасында сақталған Серж Чермаевтың қағаздарында жиналған. Ар-деко және халықаралық стильдегі ғимаратты сәулетшілер Эрих Мендельсон мен Серж Чермаев жобалап, 1935 жылы салды. Ұлыбританиядағы алғашқы ірі модернистік қоғамдық ғимарат деп жиі айтылса да, одан бірнеше ай бұрын голландтықтардың ықпалымен салынған Хорнси қала әкімдігі ғимараты салынған. Бексхилл ауданында ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын «Жоғары ормандар» орналасқан. Ол биологиялық маңызы бар, өйткені ол Шығыс Сассекстегі Quercus petraea сессильді еменнен тұратын жалғыз белгілі орманы болып табылады. Бексхиллде қазбалар да жиі табылады. 2009 жылы қалада қарапаға қапталған әлемдегі ең көне жәндіктер желісі табылды. Ол 140 миллион жыл бұрын пайда болған. 2011 жылдың маусым айында қала маңындағы Ашдаун кірпіш зауытында әлемдегі ең кішкентай динозаврдың табылғаны туралы хабарланды. Бір омыртқа табылды. Бич фермасы – II санаттағы ескерткіш. Бексхилл мен Сент-Леонардс арасында суға батқан XVIII ғасырға жататын VOC Amsterdam жүк кемесінің апатын төмен су деңгейінде көруге болады.

The most notable landmark in Bexhill on Sea is the De La Warr Pavilion. The De La Warr Pavilion is a Grade I listed building, located on the seafront at Bexhill on Sea. The seafront building was the result of an architectural competition initiated by Herbrand Sackville, 9th Earl De La Warr, after whom the building was named. The 9th Earl, a committed socialist and Mayor of Bexhill, persuaded Bexhill council to develop the site as a public building. The competition was announced in The Architects' Journal in February 1934, with a programme that specified an entertainment hall to seat at least 1500 people; a 200 seat restaurant; a reading room; and a lounge. Initially, the budget for the project was limited to £50,000, although this was later raised to £80,000. Run by the Royal Institute of British Architects, this competition attracted over 230 entrants, many of them practising in the Modernist style. Shapes tend towards streamlined, industrially influenced designs. The architects selected for the project, Erich Mendelsohn and Serge Chermayeff, were leading figures in the Modern Movement. The aesthetics employed in the International Style proved especially suited to the building, tending towards streamlined, industrially influenced designs, often with expansive metal framed windows, and eschewing traditional brick and stonework in favour of concrete and steel construction. Among the building's most innovative features was its use of a welded steel frame construction, pioneered by structural engineer Felix Samuely. Construction of the De La Warr Pavilion began in January 1935. The building was opened on 12 December of the same year by the Duke and Duchess of York (later King George VI and Queen Elizabeth). During World War II, the De La Warr Pavilion was used by the military. Bexhill and Sussex in general were vulnerable if the Germans decided to mount an invasion (Operation Sea Lion). Among those who served at the Pavilion during the War was Spike Milligan, later a noted comedian. The building suffered minor damage to its foundations when the Metropole hotel adjacent to the building's western side was destroyed by German bombers. After the War, management of the Pavilion was taken over by Bexhill Corporation (which later became Rother District Council). Changes were made to the building, many of which were inconsistent with the original design and aesthetic of the building. Lack of funds also resulted in an ongoing degradation of the building's fabric. In 1986, the De La Warr Pavilion was granted a Grade I listed building status, essentially protecting the building from further inappropriate alteration. 1989 saw the formation of the Pavilion Trust, a group dedicated to protecting and restoring the building. Playwright David Hare notioned that the site be used as an art gallery as opposed to an expected privatised redevelopment. In 2002, after a long application process the De La Warr Pavilion was granted £6 Million by the Heritage Lottery Fund & the Arts Council, to restore the building and turn it into a contemporary arts centre. Work began in 2004 on the De La Warr Pavilion's regeneration and a transfer of the buildings ownership from Rother District Council to the De La Warr Pavilion Charitable Trust. In 2005, after an extensive programme of restoration and regeneration, the De La Warr Pavilion reopened as a contemporary arts centre, encompassing one of the largest galleries on the south coast of England. A small collection of archival materials related to the De La Warr Pavilion is collected in the Serge Chermayeff Papers held by the Avery Architectural and Fine Arts Library at Columbia University in New York City. The Art Deco and International Style building was designed by the architects Erich Mendelsohn and Serge Chermayeff and constructed in 1935. Although sometimes claimed to be the first major Modernist public building in Britain, it was in fact preceded by some months by the Dutch influenced Hornsey Town Hall. A Site of Special Scientific Interest lies within the Bexhill district—High Woods. It is of biological importance because it is the only known sessile oak Quercus petraea woodland in East Sussex. Fossils are also commonly found in Bexhill. In 2009 the world's oldest spider web was found encased in amber in the town. It was 140 million years old. In June 2011 it was reported that the world's smallest dinosaur had been discovered at Ashdown Brickworks near the town. A single vertebra was found. Beeches Farm is a Grade II listed building. The wreck of the VOC Amsterdam, an eighteenth century cargo ship that ran aground between Bexhill and St Leonards, can be seen at low tide.

Аймақтар

Орталық бөлім – Бексхиллдің негізгі бөлігі. Мұнда түрлі дүкендер, теміржол станциясы, кітапхана және теңіз жағасындағы Де Ла Уорр павильоны бар бірнеше көше орналасқан. Ескі қала: 772 жылы Офа патшасы құқық берген төбедегі алғашқы қала. Сидли – солтүстікке қарай орналасқан тұрғын үй ауданы, өзінің басты көшесі бар. Пебшам – қаланың шығысында дамып келе жатқан тұрғын үй ауданы. Глин-Гэп – Бексхилл мен Гастингсті бөліп тұратын шығысқа қарай төмен жатқан жер. Оның ең айқын ерекшелігі – Равенсайд сауда және ойын-сауық паркі. Коллингтон – Куденге жақын орналасқан тұрғын үй ауданы. Кішкентай Коммон – батыстағы шағын ауыл, түрлі тәуелсіз дүкендері бар. Куден – оңтүстік-батыста орналасқан, үлкен қонақ үйге, гольф клубы мен теннис клубына ие. Хайлендс – қаланың ең биік нүктесіндегі шағын шағын қала. Түркия жолы, Нинфилд жолы және Бексхилл зиратымен шектеседі. Барнхорн – Бексхиллдің батысындағы аудан; оның атауы Барнхорн Манор мен Барнхорн жолында (A259 жолының бір бөлігі) сақталған. 772 жылы англосаксон хатта Берна хорна деп тіркелген. Барнхорн Грин деп аталатын жаңа тұрғын үй құрылысы осы аумақты едәуір кеңейтуге мүмкіндік береді. Норман шығанағы – Певенси теңізіне жақын, батыстағы шағын балықшылар ауылы.

Экономика

Реджинальд Саквилл, жетінші граф Де Ла Уорр, сол кездегі шіркеуінің айналасындағы төбедегі ауылды эксклюзивті теңіз жағалауындағы курортқа айналдыруға шешім қабылдады және оны Теңіздегі Бексхилл деп атады. Ол ауылдың оңтүстігінде теңіз қабырғасын салуға мұрындық болды, ал оның үстіндегі жол Де Ла Уорр Парад деп аталды. Одан ішке қарай ірі үйлер салынды, соның нәтижесінде жаңа қала пайда болды. 1890 жылы сәнді Саквилл қонақ үйі салынды. Бексхилл 1902 жылдың мамыр айында Ұлыбританиядағы алғашқы автожарыстың өтетін орны болды. Қала шетіндегі табельдерде қала атауынан кейін «Британ автожарыстарының туған жері» деген жазу қосымшаланған. Бексхиллдің теңіз жағалауында өткен Бекхилл 100 Автокөлік фестивалі 1990 жылдан 2002 жылға дейін автокөлік тарихындағы маңызды кезеңді тойлады. Бұл соңғы фестиваль алғашқы «Жарыстардың» жүз жылдығына арналды. Фестиваль өмірінде, 1999 жылы, ұйымдастырушылар Bexhill 100 Motoring Club-ты құрды, сондықтан фестиваль енді өткізілмесе де, клуб әлі де бар және олардың комитеті жыл сайын Bexhill 100 Motoring Club Classic Car Show-ды тамыздың банк мейрамы күні Полегроувте, Бексхиллде өткізеді. Де Ла Уорр павильоны, тоғызыншы граф Де Ла Уоррдың ойлап тапқан нәрсесі, 1935 жылы Ұлыбританияның ірі қоғамдық ғимаратындағы заманауи архитектураның алғашқы мысалдарының бірі ретінде ашылды. Ол 2003 жылдың желтоқсанында күрделі қалпына келтіру жұмыстары үшін жабылып, 2005 жылдың қазанында қайта ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бексхилл нацистік Германияның «Теңіз арыстаны» операциясының аясында шабуылға түсу нүктесі ретінде таңдалды. Қала, көптеген басқа ағылшын теңіз жағалауындағы курорттар сияқты, қазір көбінесе тұрақты тұрғындардан тұрады. Теңіз жағалауында шағын ойын-сауық аймағы болғанымен, қазір оңтүстік жағалаудағыдай көптеген зейнеткерлер тұрады. Бексхиллде туризмді арттыру үшін күш-жігер жұмсалуда, оның ішінде «Теңіз фестивалі» және бұрынғы «Қырық жылдықтар күні» сияқты жыл сайынғы шаралар жаз айларында өткізіледі.

Спорт және демалыс

Бексхиллде үш бейресми футбол клубы бар: «Бексхилл Юнайтед» ФК, олар «Полегроув» стадионында, «Литл Коммон» ФК – Истборндағы «Овал» стадионында, ал «Сидли Юнайтед» ФК – «Литл Коммон» ойын-сауық алаңында ойнайды. Бексхилл сондай-ақ Хейстингспен бірлескен регби клубына ие, ол «Хейстингс және Бексхилл регби футбол клубы» деп аталады. Олар ARK Уильям Паркер академиясында өнер көрсетеді. «Bexhill on Sea» қаласында спорт және әлеуметтік клуб та бар – «Бексхилл Әуесқой Атлетикалық Қоғамдық Бірлестігі». Бұл клуб «Литл Коммон Роудта» орналасқан және футбол клубы, дзюдо, «Keepfit» сабақтары мен толық жабдықталған спорт залына ие. «Bexhill on Sea» гольф клубы (қазірде жойылған) 1890 жылы құрылған. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жабылды. Бексхилл «Литл Коммон Рамблерс» крикет клубына үйінді. «Рамблерс» командасының 3 ересек командасы Шығыс Суссекс крикет лигасында ойнайды. 2018 жылы «Рамблерс» командасының бірінші құрамы тарихында алғаш рет Сассекс округінің лигасына жолдама алды. «Bexhill on Sea» қаласында балаларға жүзу сабақтарын ұсынатын «Ротер жүзу академиясы» да орналасқан. 1990 жылы құрылған, отбасылық басқаруда. «Марина Корт» бағы 2015 жылдың 6 шілдесінде «Bexhill Observer» басылымында жарияланған «Бексхилл Ротари клубының монета жинағышымен» бірге ресми түрде ашылды. «Де ла Уарр» павильонының жанындағы «Маринадағы» ашық кеңістік отыру мен демалуға арналған. «Ротер» аудандық кеңесінің төрағасы бақты ашты, ал «Бексхилл Ротари клубының» президенті Рауф Одерут монета жинағышының бетін ашты. Жиналған қаражат жергілікті қайырымдылық ұйымдарын қаржыландыруға жұмсалады.

Мәдениет

2013 жылы BBC «Англиялықтық» тақырыбында сауалнама жүргізді. Бексхилл орналасқан Ротер ауданы бойынша сауалнама нәтижелері көрсеткендей, Ротерде тұратын адамдардың 68%-ы «өзін ағылшын екеніне мақтан тұтады», бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (57%) 11% жоғары. Бексхилл сондай-ақ бір аймақтағы ең көп русалка саны (325) бойынша әлемдік рекордты иеленеді, бұл жетістік 2017 жылдың қыркүйек айында жыл сайынғы «Теңіз фестивалі» аясында тіркелді. Қала бұрынғыда әр жазда өткізілетін «Bexhill Roaring 20s» фестивалінің бөлігі ретінде өткен ең ірі Чарльстон биінің рекордын да ұстаған, бірақ 2018 жылы Шрусбери осы көрсеткішті жаңартты.

Мәдени сілтемелер

Тайландтың жартылай автобиографиялық романы "Лакхон Хэң Чивит" немесе "Тұрмыс циркі", 1929 жылы М.С.Х. Принц Аркартдамкеунг Рафифхат жазған, Миддлсекс көшесіндегі Виктория үйі, Бекшилл-о-Сиде бір кезде Принц Аркартдамкеунгтың резиденциясы болған. Агата Кристидің "А. Б. С. Қылмыстары" романында екінші қылмыс Бекшилл-о-Сиде жасалады. 2006 жылғы "Адам балалары" фильмінде Бекшилл-о-Сиде заңсыз иммигранттар үшін атышулы және зорлық-зомбылыққа толы қашқын лагері орналасқан. "Goon Show" эпизоды – "Қорқынышты Бэттер пудинг лақтырушы (Bexhill on Sea)". Бекшилл "Тағы бір ел" фильмінде еске алынады. Дерек Малколм өзінің "Отбасылық құпиялар" автобиографиясында Бекшиллде өткен уақытын айтады. 2012 жылғы ағылшын альтернативті рок тобы Keane-нің "Sovereign Light Café" әні Бекшилл-о-Сидегі шабыттан туған, өйткені кафе нақты өмірде сол жерде орналасқан. Музыкалық бейнеролик те Бекшилл-о-Сиде түсірілді. 2020 жылғы "Түн ортасына дейін алты минут" фильмі Бекшилл-о-Сидегі оқиғаларға негізделген және олардан шабыттанған.

Климат

Британ аралдарының және Оңтүстік Англияның көп бөлігі сияқты, Бексхилл де теңіздік климатқа ие, онда жаздар салқын, қыстар ылғалды болады. Жергілікті климат жағынан алғанда, Бексхилл Ұлыбританияның орта есеппен ең күнды бөлігінің шығыс жиегінде орналасқан, ол Уайт аралынан Гастингс аймағына дейінгі жағалау жолағы.

Қаланың бостандығы

Келесі адамдар мен әскери бөлімдер Теңіз жағасындағы Бексхилл қаласының құрметті азаматы атағын алды.

Жеке тұлғалар

Томас Брасси, 1-ші граф Брасси: 1911 жылғы 9 қараша. Джон Александр Пэтон: 1920 жылғы 29 наурыз. Уильям Николсон Катберт: 1943 жылғы 25 қаңтар. Кристин Изабелла Мидс: 1952 жылғы 5 наурыз. Эрнест Уильям Боури: 1952 жылғы 5 наурыз. Ричард Сесил Севелл: 1952 жылғы 5 наурыз. Франсис Берроуз: 1958 жылғы 29 қаңтар. Клод Пайкрофт: 1962 жылғы 27 қыркүйек. Джойс Александр: 1968 жылғы 2 қазан. Гарри Райли: 1968 жылғы 2 қазан. Ян Аллен: 2009 жылғы 29 шілде. Мэтью Хельер: 2009 жылғы 29 шілде. Ник МакКорри: 2009 жылғы 29 шілде. Фил МакКорри: 2009 жылғы 29 шілде. Стюарт Эрл: 2019 жылғы 13 қазан. Кристофер Спек: 2023 жылғы 8 наурыз. Джимми Кэрролл: 2024 жылғы 6 наурыз.