Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз анатомы және әскери хирург (1777–1835)
French anatomist and military surgeon (1777–1835)
Барон Гийом Дюпюйтрэн (5 қазан 1777 – 8 ақпан 1835) – француз анатомы және әскери хирург. Ол Наполеон Бонапарттың геморройларын емдеуімен үлкен құрметке ие болғанымен, бүгінде Дюпюйтрэннің келісімділігін (Dupuytren's contracture) сипаттауымен әйгілі. Ол бұл келісімділікке алғаш рет 1831 жылы ота жасады және 1834 жылы «The Lancet» журналында жариялады.
Baron Guillaume Dupuytren (/UK/,/dj//uː//p//w//iː/'/t//r//æ̃//, //
dj//uː/'/p//w//iː//t//r//ɛ//n/, /US//d//ə//p//w//iː/'/t//r//æ̃//, //
d//ə/'/p//w//iː//t//r//ən/, ; 5 October 1777 – 8 February 1835) was a French anatomist and military surgeon. Although he gained much esteem for treating Napoleon Bonaparte's hemorrhoids he is best known today for his description of Dupuytren's contracture, which is named after him and on which he first operated in 1831 and published in The Lancet in 1834.
Туған жері мен білімі
Гийом Дюпютрен қазіргі Виен департаментіндегі Пьер-Буффиер қаласында дүниеге келген. Ол Парижде жаңадан ашылған Медицина мектебінде медицинаны оқыды және он сегіз жасында конкурс арқылы просектор болып тағайындалды. Оның алғашқы зерттеулері көбінесе анатомиялық патологияға бағытталған. 1803 жылы ол Париждегі Отель-Дьёде (Hôtel Dieu) көмекші хирург болып тағайындалды, ал 1811 жылы Рафаэль Бьенвену Сабатьеден кейін операциялық хирургия профессоры болды. 1816 жылы ол клиникалық хирургия кафедрасына тағайындалды және Отель-Дьёде бас хирург болды, бұл лауазымды өмірінің соңына дейін сақтап қалды. Ол Пьер-Лашез бейіштесіне (Père Lachaise Cemetery) жерленген.
Guillaume Dupuytren was born in the town of Pierre Buffière in the present day department of Haute Vienne. He studied medicine at the newly established École de Médecine in Paris and was appointed prosector, by competition, when only eighteen years of age. His early studies were directed chiefly to anatomical pathology. In 1803 he was appointed assistant surgeon at the Hôtel Dieu in Paris, and in 1811 he became professor of operative surgery in succession to Raphael Bienvenu Sabatier. In 1816 he was appointed to the chair of clinical surgery and became head surgeon at the Hôtel Dieu, a post he held until his death. He is buried in the Père Lachaise Cemetery.
Практика
Дюпюйтрен "Дио" қонақ үйіне таңертең және кешке келіп, әр жолы бірнеше операция жасады, көптеген студенттерге дәріс оқыды, амбулаториялық науқастарға кеңес берді және қазіргі заманның ең ірі тәжірибелерінің біріне байланысты міндеттерін атқарды. Оның тынымсыз еңбегі арқасында ол зор байлық жинады, оның көп бөлігін қызына мұра етті, бірақ Медицина мектебіндегі анатомия кафедрасын қаржыландыру және мұқтаж дәрігерлерге көмектесетін қайырымдылық қорын құру үшін айтарлықтай қаражат бөлді. Дюпюйтреннің ең маңызды еңбегі – «Кездейсоқ анус туралы трактат», онда ол Джон Хантердің қағидаларын қолданды. Ол операция жасаудағы шеберлігімен, ептілігімен және жағдайға орай тез шешім қабылдауымен көзге түсті. Дюпюйтрен ми абсцесін сәтті кептіру үшін трепанация – бас сүйегіне тесік ашу әдісін қолданған алғашқы хирургтардың бірі болды және ол осы әдісті ұрықшалармен күресу үшін де пайдаланды. Ол меланоманы алғаш сипаттағанын айтты және Леннек оның дәрістерінен осы идеяны ұрлап алды деп мәлімдеді. Ол емделуден бас тартқан пациентте емханалық рак спонтанды түрде ремиссияға түскен жағдайды баяндады, осыдан кейін ісік үлкейіп, жарылып, жұққаннан кейін кішірейе бастап, бірнеше аптадан кейін жоғалып кетті. Ол Парижде қайтыс болды және өсиетімен Дюпюйтрен мұражайын құрды. Ол керемет оқытушы, білікті диагностикашы және дарынды хирург болды. Алайда, ол өзінің жоғары кәсіби стандарттарына сай келмейтін студенттер мен әріптестерін қатты сынады. Бұл, ең жақсысы болуға деген құштарлығымен бірге, оған көптеген сыншыларды әкелді, олардың барлығы да объективті болмады. Оны Жак Лисфран «Дио қонақ үйінің қарақшысы» деп, ал Пьер Франсуа Перси «хирургтердің арасында бірінші, адамдардың арасында ең төменгісі» деп сипаттады.
Dupuytren visited the Hôtel Dieu morning and evening, each time performing several operations, lectured to vast throngs of students, gave advice to his outpatients and fulfilled the duties consequent upon one of the largest practices of modern times. By his indefatigable activity he amassed a fortune, the bulk of which he bequeathed to his daughter, with the deduction of considerable sums for the endowment of the anatomical chair in the École de Médecine and the establishment of a benevolent institution for distressed physicians. The most important of Dupuytren's writings is his Treatise on Accidental Anus, in which he applied the principles laid down by John Hunter. In his operations he was remarkable for his skill and dexterity and for his great readiness of resource. Dupuytren was one of the first surgeons to drain a brain abscess successfully using trepanation, in which a hole is cut in the skull, and he also used the method to treat seizures. He claimed credit for originally describing melanoma and claimed Laennec stole the idea from his lectures. He reported a case of breast cancer spontaneous remission in which, after the patient refused surgery, the tumour becoming enlarged, rupturing and becoming infected, it began to shrink and disappeared after a few weeks. He died in Paris and there with his bequest established the Musée Dupuytren. He was a brilliant teacher, an astute diagnostician and a gifted surgeon. On the other hand, he was extremely critical of students and colleagues who failed to live up to his exacting professional standards. This, along with his desire to be the best of the best, won him numerous critics, not all of them objective. He was described by such colourful epithets as 'The Brigand of Hôtel Dieu' by Jacques Lisfranc and 'First among surgeons, least among men' by Pierre François Percy.
Көркем шығармаларда
Бальзактың "Атеист массасы" атты әңгімесіндегі хирург Депплейен Дюпюйтрэннің тұлғасына негізделген. Густав Флобердің "Мадам Бовари" романында Дюпюйтрэннің ми абсцесін сәтті кешіруі туралы айтылады: "Дюпюйтрэн емес, қалың ми қабатынан абсцесті ашуға дайын" (екінші бөлім, 11-тарау). Виктор Гюгоның "Кедейлер" кітабында: "Дюпуйтрэн мен Рекамие Медициналық мектеп амфитеатрында дауласып, Иса Мәсіхтің құдайлығы туралы бірін-бірі қаулы қорқытқан". Диана Габалдонның "Аутлендер" сериясының бесінші кітабы "Отты крест" (The Fiery Cross), 1227–1229 беттерде Клэр болашақ білімін қазіргі медициналық жазбалармен салыстырады, себебі барон Дюпюйтрэн әлі дүниеге келмеген. Стивен Матурин "Обри-Матурин" сериясындағы туындыларында Париждегі медициналық білімін алғанда, ол сол жерде "Дюпюйтрэнмен диссекция жасағанын" мойындады.
The surgeon Desplein in Balzac's short story 'The Atheist's Mass' is based on Dupuytren. Dupuytren's success at draining a cerebral abscess is referred to in Gustave Flaubert's Madame Bovary: "not Dupuytren, about to open up an abscess through a thick encephalic layer" (Part Two, Chapter 11). Reference is made in Victor Hugo's Les Misérables: "Dupuytren and Recamier entered into a quarrel in the amphitheatre of the School of Medicine, and threatened each other with their fists on the subject of the divinity of Jesus Christ." In Diana Gabaldon's fifth book of the Outlander series, The Fiery Cross, pp. 1227–1229, Claire balances her future knowledge with current medical notes since the Baron Dupuytren has yet to be born. Stephen Maturin of the Aubrey–Maturin series received some of his medical training in Paris, conceding to have "dissected with Dupuytren" while there.