Кіріспе

Голландиялық саудагер және зерттеуші (? 1641) Маттийс Хендриксон Кваст (6 қазан 1641 жылы қайтыс болды), ағылшын тілінде Маттис және Мэтью Кваст деп аталады, Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының (VOC) қызметінде болған голландиялық саудагер және зерттеуші. Кваст VOC атынан Токугава Жапониясына, Цин империясына (Қытай) және Аюттая Корольдігіне ("Сиам") бірнеше сапар жасады, бірақ ол негізінен 1639 жылы испандық теңізшілер бұрын хабарлаған Рика-де-Оро және Рика-де-Плата аралдарының құмырлық аралдарын іздеуге жасаған сәтсіз экспедициясымен есте қалады. Кейде ол осы сапар барысында Бонин аралдарын алғаш рет ашқан деп есептеледі, бірақ VOC бұл ақпаратты пайдаланбады және олар 19 ғасырға дейін маңызды емес және сирек қоныстанды.

1639 экспедиция

Оңтүстік және шығыс теңіздерінде алтын мен күміске бай аралдар бар деген әңгімелер ежелгі гректерден бастау алады, олар оларды Хризе және Аргире деп атаған. Испан теңізшілері ондаған жылдар бойы Солтүстік Тынық мұхитының әртүрлі аймақтарында өздерінің "Исла Рика де Оро" және "Рика де Плата" ("Алтынға бай арал" және "Күміс арал") деп аталатын аралдарды орналастырған. Квасттың экспедициясы 7 желтоқсан 1635 жылы Нагасакидің жағасындағы Деджимадағы VOC саудагері Виллем Верстегеннің хабарламасынан туындады. Верстегеннің хабарламасы испандықтардың талаптарын қуаттайтын сияқты болды, ол Киншима ("Алтын арал") және Гиншима ("Күміс арал") Хонсю аралынан шығысқа қарай бірде-бір жерде орналасқан деді. (Верстеген өзі аралдарды Жапония жағалауынан 400 миль қашықтықта, 37° 30′ солтүстік ендікте орналастырған.) Голланд Шығыс Индиясындағы (қазіргі Джакарта, Индонезия) Явадағы Батавия штаб-пәтеріндегі VOC шенеуніктері бұл хабарламаға қызығушылық танытпады, бірақ Нидерландыдағы директорлар оларды тергеуге бұйырды. Квастқа испан және жапондық мәліметтерге сәйкес келетін аймаққа Филиппин арқылы барып, содан кейін солтүстік-батысқа қарай Кореяны зерттеу және Моңғолия, Манжурия және Сібір ("Тартария") айналасында Солтүстік-Шығыс жолының мүмкіндіктерін қарастыру тапсырылды. VOC өзінің жақсы кемелерін пайдалы сауда сапарларына сақтап, сапар аяқталғаннан кейін пайда табуға мүдделі болғандықтан, экспедицияға екі кішкентай, тозығы жеткен "Энгель" ("Ангел" деген мағынадағы голланд сөзі) және "Графт" немесе "Грахт" ("Қалалық канал") кемелері берілді. Кваст және оның командирі Лукас Альберсен "Энгельді" флагмандық кеме ретінде пайдаланды, ал оның лейтенанты Абель Тасман, кейіннен Австралияға жасаған сапарларымен танымал болған, "Грахтты" басқарды. Экспедиция 1639 жылдың 2 маусымында Батавиядан жолға шықты. 10 шілдеде Лузон аралынан өтіп, Тынық мұхитының ашық суларына шықты. Екі аралды табуға асыққан Кваст құрлықты бірінші көретін адамға сыйлық ұсынды. Сонымен қатар, ол күзетте ұйықтап қалғандарды қатаң жазалады: бірінші ретте – елу соққы және бір айлық жалақыдан айыру, екінші ретте – екі есе көп айыппұл, ал үшінші ретте – өлім жазасы. Теңізді жүйелі түрде шарлап, 42° солтүстік ендік және 177° шығыс бойлыққа жеткен екі кеме толығымен адамсыз Боньин аралдарын тапты, бірақ олар іздеген нәрсеге тікелей ұқсас ештеңе таба алмады. Экипаж нашар тамақ пен кемелердің жағдайы нашарлауынан туындаған аурудан қырылды. Кваст 25 қазан күні нәтижесіз іздеуден бас тартты. Жағдайдың қиындығына қарамастан, ол өз адамдарына солтүстік-батысқа қарай барудың орнына Тайваньдағы Форт Зеландияға (қазіргі Тайнань қаласының Анпинг ауданы) баруды бұйырды. 24 қарашада оның адамдары Тайуанға және бекініске жеткен кезде, Квастпен бірге сапарлаған 90 адамның 41-і қайтыс болды.

Мұра

Бонин аралдары адам тұрмаған, қашық жатқан және белгілі ресурстар мен бейіштемелерсіз болғандықтан, Голландтік Шығыс Үндістан компаниясы оларды мүлдем назарға алмады, оларға дейін испандықтар да назар аудармаған еді. Бұл жапондықтардың келесі ғасырда оларды қайта ашуына және отарлауына жағдай жасады. Квасттың экспедициясы Жапонияның оңтүстік жағалауының голланд карталарына бірқатар егжей-тегжейлі мәліметтер қосты, бірақ маңызды немесе пайдалы ештеңе болған жоқ. Оның күнделіктері Филипп Франц фон Зибольд қайтадан табылған Бонин аймағында голланд аралдарының карталарын байқағаннан кейін ғана қайта ашылды, осыған дейін толық қараңғылықта жатқан еді. Оның аяқтауға үлкермеген миссиясының соңғы бөлігі Мартин де Вриске тапсырылды, оның экспедициясы 1643 жылы Хоккайдо, Сахалин және Оңтүстік Курил аралдарын зерттеді.