Римни: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Rhymney (Rhymni) – Оңтүстік Уэльстегі Кэрфилли қауамындағы қала және қауымдастық. Ол Монмутширдің тарихи шекараларында орналасқан. Понтлоттин, Фокрив, Абертиссвг, Дери және Нью-Тредегар ауылдарымен бірге Rhymney жергілікті біртұтас басқару органы – Кэрфилли қауамының қалалық кеңесі тарапынан «Жоғарғы Rhymney аймағы» деп белгіленген. Rhymney қауымдастығына Rhymney қаласы, Понтлоттин, Абертиссвг, Бутаун және Твинкарно кіреді. Rhymney, Уэльс шегінен тыс көптеген адамдарға Идрис Дэвис өлеңінің музыкалық нұсқасы – "The Bells of Rhymney" әні арқылы танымал.

Этимология

Қаланың аты Римни өзенінің атынан қойылған, ал оның аты уэльс тіліндегі "rhwmp" ("бұрғы") сөзі мен "ni" туынды есімдік жұрнағынан шыққан.

Тарих

Қазіргі Римнидің маңындағы аймақ 17 ғасырдың басында мүлдем басқаша болған. 1624 жылы Бедвелти приходтық ауданы құрылды, ол Монмут графтығындағы Вентлуг жүзінің төменгі бөлігін қамтыды, батысында Румни өзені және шығысында Сирхоуи өзені арасындағы төбелі аймақ. Сол кездегі Жоғарғы Сирхоуи аңғары табиғи түрде орманды болған, онда бірнеше шаруашылықтар және темір кені мен көмірдің табиғи түрде кездесетін шағын темір зауыттары болған. Кейіннен ол Римни және Тредегар шағын шіркеулерін қамтыған болар еді, соңғысы базарлық қала ретінде танымал болған. Индустрияландыру 1750 жылдарда ғана Сирхоуи темір зауытының салынуымен басталды. Қала 1801 жылы Юнион темір зауытының құрылуымен негізделді, ал 1837 жылы Бют және Юнион темір зауыттарының бірігуінен Римни темір компаниясы құрылды. Темір зауытында жергілікті кокс көмірі, темір кені және әк тас қолданылды. 19 ғасырдың ортасынан бастап қаланың оңтүстігінде бу көмірінің шахталары ашылды. Темір зауыты 1891 жылы жабылды, ал 20 ғасырдың басында қаланың шахталарында жергілікті халықтың көп бөлігі жұмыс істеді. Римни приходтық шіркеуі – неоклассикалық стильде салынған II санаттағы ескерткіш. Оны лондондық сәулетші Филипп Хардвик 1838–1858 жылдар аралығында жергілікті Римни сыра зауытының директоры болған Эндрю Бьюкеннің тапсырысымен салған. Ғимарат 1990 жылы тізімге енгізілді және Оңтүстік Уэльстегі неоклассикалық сәулеттің ең қызықты мысалдарының бірі ретінде танылды. Бьюкеннің өзі приходтық шіркеудің ішкі жертөлерінде жерленген және шіркеудің басты бөлігінде орнатылған тақтамен еске алынған. Хардвиктің туындыларын зерттеушілер әдетте осы типтегі неоклассикалық ғимараттарға қызығушылық танытып, приходқа келіп тұрады. Римнидің тарихы доктор Томас Джонстың «Римни естеліктері» атты кітабында сипатталған. Джонс қалада дүниеге келді, ал оның қызы, Лейборист партиясының саясаткері Эйрин Уайт кейіннен Римни бароншасы Уайт титулын алды.

The countryside around present day Rhymney would have been very different in the early 17th century. In 1624 the parish of Bedwellty was created which covered the lower division of the Wentloog Hundred, in the county of Monmouth, a hilly district between the river Rumney, on the West and the Sirhowey on the East. The upper Sirhowy Valley at this time would have been a natural well wooded valley, consisting of a few farms and the occasional small iron works where iron ore and coal naturally had occurred together. Later it would have contained the chapelries of Rhymney and Tredegar, the latter being known as a market town. It was not until the 1750s that industrialisation began with the establishment of the Sirhowy Iron Works. The town was founded with the establishment of the Union ironworks in 1801, with the Rhymney Iron Company later being founded from a merger between the Bute and Union Ironworks in 1837. The ironworks used local coking coal, iron ore and limestone. From the mid 19th century, steam coal pits were sunk to the south of the town. The ironworks closed in 1891 and by the early 20th century the town's collieries employed nearly the entire local population. The parish church of Rhymney is a Grade II listed building that was constructed in the neo classical style. It was built by architect Philip Hardwick from London on commission for Andrew Buchan who was the manager of the local Rhymney brewery between 1838–1858. The building was listed in 1990 and was noted for being one of the most 'interesting' examples of neoclassical architecture in South Wales. Buchan himself is buried in the parish church vaults and is commemorated with a plaque in the nave of the church. The parish is occasionally visited by enthusiasts of Hardwick's work who are interested in neo classical buildings of this type. The history of Rhymney is described in Rhymney Memories, a book by Dr Thomas Jones. Jones was born in the town and his daughter, the Labour Party politician Eirene White, was later granted the title Baroness White of Rhymney.

Білім беру және көлік

Қаланың орта мектебі, Идрис Дэвис мектебі, Фохрив, Понтлоттин және Нью-Тредегар аудандарына қызмет көрсетеді. Римниде валли тіліндегі бастауыш мектеп бар. 1999 жылы Истрад Минах колледжі Римнидегі филиалын ашты, ол Римни алқабының жоғарғы бөлігіне «Римни колледжі» деген атпен қызмет етуі тиіс болды. Римни колледжі ашылғаннан кейін қарқынды өсімді бастан өткерді, 2007–2008 оқу жылында 700-ден астам студент түрлі курстарға тіркелді. Римни колледжі қазіргі таңда тұрақты түрде жабылды. Римни теміржол станциясы Римни желісінде орналасқан. Римни желісінде 1857 жылы Rhymney Railway компаниясы 1854 жылы болат зауыттарына дейін желі салу үшін құрылғаннан кейін, желіні салуды жеңілдету үшін салған виадук бар. 1858 жылы ашылған виадукты ағылшын инженері Джозеф Кубитт (1811–1872) жобалаған.

"Римнидің қоңыраулары"

Римни Уэльстен тыс көптеген адамдарға халық әншісі Пит Сигердің "The Bells of Rhymney" әні арқылы танымал. Әннің сөзі Идрис Дэвистің өлеңінен алынған, ал өлең алғаш рет Дэвистің 1938 жылғы "Gwalia Deserta" антологиясында жарық көрген. Римниден өзге, өлеңде Мертир, Ронда, Блейна, Кэрфилли, Нит, Брекон, Суонси, Ньюпорт, Кардифф және Уай өзенінің аңғарындағы қоңыраулар да еске алынады. Бұл әнді жылдар бойы Джуди Коллинз, Шер, The Alarm, Ян Кэмпбелл фольклорлық тобы, Джон Денвер, Робин Хичкок, Oysterband және Ральф МакТелл сияқты көптеген орындаушылар орындаған. Дегенмен, әннің ең кең таралған нұсқасы – американдық The Byrds тобының 1965 жылғы "Mr. Tambourine Man" альбомы үшін жазған нұсқасы болып саналады.