Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго қаласындағы тас жол, Иллинойс штаты, АҚШ
Highway in Chicago, Illinois, US
Тарих
Кеннеди бастапқыда 1950 жылдардың соңында Авондейл даңғылының бойымен, бұрыш көше және C&NW Солтүстік-Батыс желісінің дәлізі арқылы салынды және 1960 жылдың 5 қарашасында аяқталды. Бастапқыда Солтүстік-Батыс экспресс-жолы деп аталған, Чикаго қалалық кеңесі 1963 жылдың 29 қарашасында – президент Кеннединің қазасынан бір апта өткен соң – шоссеге Джон Ф. Кеннеди экспресс-жолы деп қайта атауға бірауыздан дауыс берді. 1978 жылға дейін Кеннеди экспресс-жолы I 94 және Иллинойс жолы 194 (IL 194) деп белгіленді, ал I 90 және I 190 IL 194-ті алмастырды, соның салдарынан Эйзенхауэр экспресс-жолы I 90-нан I 290-қа қайта аталды. Экспресс-жолдың жедел бөлігі соңғы рет 1992 жылдан 1994 жылға дейін қайта жаңартылды, онда бұрын қолмен ауыстырылатын жедел бағыттар жаңғыртылды. Сонымен қатар, экспресс-жолдар жүйесінің барлық аспектілері компьютерленді, бұл орталықтан екі бағытта да процесті басқаруға мүмкіндік берді. Дегенмен, IDOT қызметкерлері күніне кем дегенде бір рет жол жабық тұрғанда, жедел бағыттарды қоқысқа тексеріп тұрады. 2005 жылы экспресс-жол үстіндегі Вашингтон көшесіндегі көпір қайта жаңартылды және Кеннедиге екі бағыттағы кіреберіс пандустары ішінара алынып тасталды. 2006 жылы Монро көшесіндегі көпірде де осылай істелді. Бұл әр пандустың ажыратылған бөлігін экспресс-жолда қалдырды, оларды алып тастау және қаржы қолжетімді болғанда қолданыстағы «өзіне қол жұмсау пандустарының» ұзындығын ұзарту жоспарланды. 2009 жылғы Американың экономиканы жаңғырту және инвестициялау туралы заңы 2009 жылдың жазында басталған Хаббард көшесі мен Circle Interchange арасындағы құрылысқа қажетті қаржыны қамтамасыз етті. Адамс көшесі мен Мэдисон көшесіндегі батысқа қарай (солтүстікке қарай) және Рэндольф көшесі мен Мэдисон көшесіндегі шығысқа қарай (оңтүстікке қарай) пандустар тастап кеткен пандустардың қалдықтарын алып тастау және кіреберіс пандустарын едәуір ұзарту арқылы ұзартылды. Қазіргі уақытта Лейк-стриттен шығысқа қарай (оңтүстікке қарай) экспресс-жолға кіреберіс қысқа, көру шектеулі және қауіпті болып табылады. Жоба аясында шығысқа қарай (оңтүстікке қарай) қозғалыс схемалары өзгертілді. Екі оң жақ бағыт тек Чикаго Loop, Ida B. Wells Drive және Эйзенхауэр экспресс-жолына шығу үшін ғана арналды, Адамс көшесі мен Джексон бульвары шығулары біріктірілді, орталық бөлгіш қабырғаларының кейбіреулері қайта жаңартылды, сол жақ бағыттардың бірігуін болдырмау үшін жолақтар қайта белгіленді және тиісті белгілер өзгертілді. Мысалы, Рэндольф көшесінен шығысқа қарай кіреберіс бұрылысының ұзындығы артты, бұл 3,6 еседен астам ұлғайды. Батысқа қарай (солтүстікке қарай) Монро көшесіне шығу пандусы толығымен алынып тасталды. 2015 жылы Американдық автомобиль жолдарын пайдаланушылар альянсы Кеннедидің Circle Interchange және Эденс тоғысуы арасындағы 19 шақырымдық (12 миль) бөлігін елдегі ең нашар көлік бөгелі деп атады.
The Kennedy was originally constructed along the route of Avondale Avenue, an existing diagonal street, and the C&NW Northwest Line corridor, in the late 1950s and completed on November 5, 1960. Originally named the Northwest Expressway for its general direction of travel, the Chicago City Council voted unanimously on November 29, 1963—one week after the assassination of President Kennedy—to rename the highway the John F. Kennedy Expressway. Until 1978, the Kennedy Expressway was marked as I 94 and Illinois Route 194 (IL 194), I 90 and I 190 replaced IL 194 and thus the Eisenhower Expressway was renamed from I 90 to I 290. The express portion of the freeway was last reconstructed from 1992 through 1994, when the existing express lanes, which previously were reversed by hand, were modernized. In addition, all aspects of the express lanes system were computerized, so that the process could be controlled at both ends from a central location. At least once a day, however, IDOT crews still examine the express lanes for debris while the lanes are closed. In 2005, the Washington Street bridge over the expressway was reconstructed, and the entrance ramps to both directions of the Kennedy were partially removed. The same was done in 2006 for the Monroe Street bridge. This left a disconnected portion of each ramp remaining on the expressway, to be removed and the existing "suicide ramps" lengths extended when funding became available. The American Recovery and Reinvestment Act of 2009 provided the necessary funding for the construction between Hubbard Street and the Circle Interchange, commencing in summer 2009. The westbound (facing north) ramps at Adams Street and Madison Street, along with the eastbound (facing south) ramps at Randolph Street and Madison Street, were lengthened by removing what remained of abandoned ramps and lengthening the entrance ramps significantly. The only remaining short, limited sight, left side suicide ramp entrance is from Lake Street to the eastbound expressway (heading south). As part of the project, eastbound (heading south) traffic patterns were adjusted. The two right most lanes were made "exit only" for Chicago Loop, Ida B. Wells Drive, and Eisenhower Expressway exits, the Adams Street and Jackson Boulevard exits were combined, certain center median walls reconstructed, lanes restriped to remove the merging of the leftmost lanes, and appropriate signage changes. For example, the changes increased the taper for the Randolph Street entrance headed eastbound from , an increase of over 3.6 time. In the westbound direction (headed north), the exit ramp to Monroe Street was permanently removed. In 2015, the American Highway Users Alliance named the 12 mile (19 km) of the Kennedy between the Circle Interchange and Edens junction the worst traffic bottleneck in the country.
Ерекшеліктері
Көк желі Кеннеди тас жолының ортасында, О’Хар халықаралық әуежайынан Аддисон көшесінің оңтүстігіне дейін шамамен 10 мильге (16 км) дейін созылады. Бірінші бөлім, Логан скверінен Джефферсон паркіне дейінгі кеңейту 1970 жылы ашылды. Екінші бөлім 1983 жылдың ақпан айында Джефферсон паркі мен Ривер Роуд (қазіргі Роузмонт) арасында салынды. Үшінші және соңғы бөлім, Ривер Роудтан О’Харға дейін 1984 жылдың қыркүйегінде пайдалануға берілді. Кеннеди тас жолының ерекшелігі – I 94 жолы I 90 жолымен бірігетін қайтымды жылдамдықты жолақтары. Бұл жолақтар Кеннеди/Эденс тас жолының қиылысынан Loop-тың солтүстігіне дейін (Огайо көшесінде) тас жолдың ортасында орналасқан, арақашықтығы шамамен 8 миль (13 км). Күннің уақытына қарай, бұл жолақтар қалаға немесе қаладан шығу үшін екі бағытта қозғалысқа мүмкіндік береді, кіретін жолдар мен Көк желінің жолдары арасында орналасқан. Жолдар компьютермен басқарылады және жеке басқару орталығындағы операторлармен тексеріледі. Болат торлы кедергілер мен икемделмелі қақпалар қарсы бағыттағы жолаққа көліктердің өтуіне кедергі келтіреді. 2014 жылдың 25 қаңтарында мас күйдегі жүргізуші қауіпсіздік қақпаларын бұзып, жылдамдықты жолақтарда кері бағытта жүрді, бірақ қар тазалау машинасы тоқтатты, ешкім зардап шеккен жоқ. Бұл жылдамдықты жолақтардағы алғашқы қате бағыттағы апат болды. Тағы бір ерекшелік – Хаббард үңгірі, сондай-ақ Хаббард көшесі туннелі деп те аталады. Ол бірнеше көшелердің астынан және Metra желілерінің астынан өтеді: Union Pacific West, North Central Service, Milwaukee District North және Milwaukee District West (бұрынғы Чикаго және Солтүстік-Батыс және Милуоки теміржолдары). Оның аты Хаббард көшесінен алынған, оның астынан өтетін көшелердің бірінен. Хаббард үңгірі – радио және теледидардағы жол-көлік жағдайлары туралы хабарларда жиі еске алынатын маңызды орын. Соңғы ерекшелік – 50 және 51 мильдік белгілер арасындағы 2 мильге (3 км) дейінгі тоғыз шығу және I 290 және Ida B. Wells Drive-ға оңтүстікке қарай шығу, олар 51H және 51I шығулары ретінде белгіленген. Шығулардың тығыздығы қауіпті болғанымен, шығулардың оң жағында 500 фут (152 м) аралықта орналасуы және магистральға кірулердің сол жағында 500 фут (152 м) аралықта болуы қауіптің әсерін азайтады. «Өлімге қадамдар» деп аталған сол жақтағы кіру жолдарында жылдамдық жинауға арналған аймақ болған жоқ, сондай-ақ пандустардағы көліктер пандустың соңғы 500 футына (152 м) дейін негізгі жолдағы қозғалысты көре алмады. 2009-10 жылдар аралығында Хаббард көшесі мен Circle Interchange арасындағы реконструкция көптеген кіру пандустарының ұзындығын ұлғайтып, қауіпсіздікті арттырды және қолданыстағы кеңістікті тиімді пайдалану арқылы кептелістерді азайтты. Кеннеди тас жолы Чикагоның мәдениетіндегі маңызды нысан болған үлкен Magikist еріннің жарқыраған белгісінің орналасқан жері болды. Белгі 2004 жылы Монтроз даңғылы мен тас жолының қиылысында демонтаждалды.
The Blue Line operates in the median of the Kennedy Expressway for about 10 mile (16 km) from O'Hare International Airport to just south of Addison Street. The first section, an extension from Logan Square to Jefferson Park, opened in 1970. The second section opened between Jefferson Park and River Road (now Rosemont) in February 1983. The third and final section between River Road and O'Hare was opened in September 1984. The second distinct features of the Kennedy Expressway are its reversible express lanes where I 94 merges into I 90. The reversible lanes lie in the median of the highway from the Kennedy Expressway/Edens Expressway junction until just north of the Loop (at Ohio Street), a distance of about 8 mile (13 km). These reversible lanes, situated between the inbound lanes and the Blue Line tracks, allow two lanes of traffic to flow towards or away from the city, depending on the time of the day. The lanes are controlled by computers and verified by humans at a separate control center. Steel mesh barriers and breakaway gates prevent traffic from entering oncoming lanes. On January 25, 2014, a drunk driver broke through the safety gates and drove in the express lanes in the wrong direction, but was stopped by a snow plow; no injuries were reported. This was the first wrong way accident involving the express lanes. A third distinct feature is Hubbard's Cave, also called the Hubbard Street Tunnel, which passes under several streets and the Metra's Union Pacific West, North Central Service, Milwaukee District North, and Milwaukee District West lines (former Chicago & Northwestern and Milwaukee Road commuter lines respectively). It is named for Hubbard Street, one of the streets it passes underneath. Hubbard's Cave is a landmark frequently heard in traffic reports on radio and TV. The final distinct features are the nine exits in 2 mile (3 km) between mile markers 50 and 51, and the southbound exit to I 290 and Ida B. Wells Drive is marked as exits 51H and 51I. While the density of interchanges is quite dangerous, the hazard is partially offset by the fact that exits are 500 feet (152 m) apart on the right hand side, while entrances to the highway were 500 feet (152 m) apart, but on the left side. Known as the "suicide ramps", the entrance ramps on the left had little to no acceleration zone, and traffic on the ramps could not see mainline traffic until the last 500 feet (152 m) of the ramp. The 2009–10 reconstruction between Hubbard Street and the Circle Interchange improved safety by increasing the lengths of most entrance ramps and reduced bottlenecks by better utilizing the existing space. The Kennedy Expressway was the location of a large Magikist lips flashing sign which was a Chicago pop culture icon for many years. Located at the southeast corner where Montrose Avenue abutted the expressway, the sign was torn down in 2004.