Жоэль Квенневиль: Хоккейдегі жетістіктері мен мансабы
Joel Quenneville
Жоэль Кенневилл – NHL-дегі ең табысты хоккей жаттықтырушыларының бірі. 3 рет Стэнли кубогын ұтқан, "Chicago Blackhawks" командасымен танымал. Хоккей туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық-американдық хоккей жаттықтырушысы
Canadian American ice hockey coach
Джоэл Норман Квенвилл (15 қыркүйек 1958 жылы туған) – канадалық-американдық хоккей жаттықтырушысы және Ұлттық хоккей лигасының (НХЛ) бұрынғы ойыншысы. "Көмекші Q" деген лақап атымен танымал, ол НХЛ-де жаттықтырушылық жеңістері бойынша Скотти Боуменнен кейін екінші орында тұр (969 жеңіс). Квенвилл 2008 жылдан 2018 жылға дейін бас жаттықтырушы болған «Чикаго Блэкхокс» командасымен ең үлкен жетістіктеріне қол жеткізді. Ол «Блэкхокс» командасын 2010 жылдан 2015 жылға дейін үш рет Стэнли кубогына жеңіс алып келді. Команданың 2010 жылғы чемпиондығы 1961 жылдан бергі бірінші жеңіс болды, бұл сол кездегі ең ұзақ Стэнли кубогының үзілісін аяқтады. Квенвилл 1996 жылдан 2004 жылға дейін «Сент-Луис Блюз», 2005 жылдан 2008 жылға дейін «Колорадо Аваланч» және 2019 жылдан 2021 жылға дейін «Флорида Пантерс» командаларының бас жаттықтырушысы болды.
Joel Norman Quenneville (born September 15, 1958) is a Canadian–American ice hockey coach and former player in the National Hockey League (NHL). Nicknamed "Coach Q", he is second in NHL coaching wins at 969 behind Scotty Bowman. Quenneville achieved his greatest success as head coach of the Chicago Blackhawks, a team he coached from 2008 to 2018. He led the Blackhawks to three Stanley Cup titles between 2010 and 2015. The team's championship victory in 2010 was the Blackhawks' first since 1961, ending the then longest Stanley Cup drought. Quenneville also served as the head coach of the St. Louis Blues from 1996 to 2004, the Colorado Avalanche from 2005 to 2008, and the Florida Panthers from 2019 to 2021.
Ойын мансабы
1978 жылы Квенвиллді Торонто "Мейпл Лифс" клубы НХЛ драфтында жалпы 21-орынмен таңдады. Қорғаушы ретінде ол ОХА-ның "Виндзор Спитфайрс", "Нью-Брансуик Хокс", "Балтимор Скипжакс" және Америка хоккей лигасының (АХЛ) "Сент-Джонс Мейпл Лифс" командаларында, сондай-ақ НХЛ-дің "Мейпл Лифс", "Колорадо Рокиз"/"Нью-Джерси Девилз", "Хартфорд Уэйлерс" және "Вашингтон Капиталз" командаларында ойнады. Ол "Сент-Джонс" клубының ойыншы/көмекші жаттықтырушысы, АХЛ-дің "Спрингфилд Индиандарының" бас жаттықтырушысы, "Квебек Нордикс" және "Колорадо Аваланч" командаларының көмекші жаттықтырушысы болды.
As a player, Quenneville was drafted 21st overall by the Toronto Maple Leafs in the 1978 NHL Entry Draft. A defenceman, he played for the OHA's Windsor Spitfires, the New Brunswick Hawks, Baltimore Skipjacks and St. John's Maple Leafs of the American Hockey League (AHL), and the Maple Leafs, Colorado Rockies/New Jersey Devils, Hartford Whalers and Washington Capitals of the NHL. He has also been a player/assistant coach of St. John's, head coach of the AHL's Springfield Indians, and assistant coach of the Quebec Nordiques and Colorado Avalanche.
Колорадоның лавандасы
Квенвилл 1996 жылы "Аваланш" командасында көмекші жаттықтырушы болып Стэнли кубогын жеңіп алды.
Quenneville won the Stanley Cup as an assistant coach with the Avalanche in 1996.
Сент-Луис блюздері
Кейін Квенвилл «Сент-Луис Блюз» франшизасына көшті, Майк Кинан жұмыстан босатылғаннан кейін келесі маусымның ортасында бас жаттықтырушы болды. Ол «Сент-Луис» клубының қатарынан жеті рет плей-оффқа ілігуіне жетекшілік етті. Оның ең табысты маусымы 1999–2000 жылдары болды, ол «Блюз» клубын франшиза тарихындағы рекордтық 51 жеңіске жеткізді және лигадағы үздік тұрақты маусым үшін алғашқы Президент кубогын жеңіп алды. Бірақ, олар плей-оффта күтпеген жеңіліске ұшырады, бірінші раундта «Сан-Хосе Шаркс» клубынан жеңілді. Ол тұрақты маусымның ең үздік жаттықтырушысы деп танылып, Джек Адамс сыйлығын жеңіп алды. 2004 жылы «Блюз» командасы нашар бастады және жыл соңына қарай ширек ғасырдың ішінде алғаш рет плей-оффқа іліге алмау қаупі туды. Осының салдарынан Квенвилл жұмыстан босатылды.
Quenneville then moved to the St. Louis Blues franchise, becoming head coach midway through the next season after Mike Keenan was fired. He led St. Louis to seven straight playoff berths. His best season was in 1999–2000, when he led the Blues to a franchise record 51 wins and their first Presidents' Trophy for the league's best regular season record. However, they were upset in the playoffs, losing to the San Jose Sharks in the first round. He won the Jack Adams Award as the best coach of the regular season. In Quenneville's 2004 season with the Blues, the team started poorly and late in the year was in danger of missing the playoffs for the first time in a quarter century. As a result, Quenneville was fired.
Колорадоның лавандасы (2-ші кезең)
2004 жылдың маусымында Квенвилл «Аваланч» командасының бас бапкері болып тағайындалды, бірақ 2004-2005 жылғы НХЛ локауты маусымның күшін жоюға әкеп соқты. «Аваланч» сапындағы алғашқы жылы ол команданы плей-оффқа шығарды және бірінші раундта «Даллас Старз» командасын күтпеген жеңіспен жеңді. 2007 жылдың 25 наурызында Квенвилл өзінің 750-ші мансаптық ойынын өткізді. 2006-2007 маусымның соңына қарай, ол 750 ойынға жеткен, әлі де жұмыс істеп жатқан жеті бапкердің бірі болды. Квенвилл 2007 жылдың 26 қазанында «Калгари Флеймс» командасына қарсы өткен 3-2 есебімен қосымша уақытта жеңіске жетіп, өзінің 400-ші жеңісін тойлады. 2008 жылдың 9 мамырында «Аваланч» Квенвилл ұйымнан кетіп бара жатқанын хабарлады.
Quenneville was hired as head coach by Avalanche in June 2004, before the 2004–05 NHL lockout resulted in the season's cancellation. In his first year with the Avalanche, he led the team to the playoffs and a first round upset of the Dallas Stars. On March 25, 2007, Quenneville coached his 750th career game. He became one of only seven currently active coaches to reach 750 games as of the 2006–07 season. Quenneville coached his 400th win on October 26, 2007, a 3–2 overtime game against the Calgary Flames. On May 9, 2008, the Avalanche announced that Quenneville was leaving the organization.
Чикагоның "Блэкхокс" клубы
2008 жылдың қыркүйегінде Куэнневилл Чикаго Блэкхокс клубында кәсіби скаут ретінде жұмысқа алынды. 2008 жылдың 16 қазанында Куэнневилл Чикаго Блэкхокс клубының бас бапкері болып тағайындалды, бұрынғы ойыншы Денис Савардты алмастырды. 2009 жылдың 1 желтоқсанында ол Колумбус Блю Джекетс клубына қарсы өткен 11 раундтық буллиттер сериясінде жаттықтырушы ретінде 500-ші жеңісін одда. Чикагодағы алғашқы екі маусымында ол команданы 2009 жылғы Батыс конференциясының финалына және 2010 жылғы Стэнли кубогының финалына жеткізді. "Блэкхокс" клубының Филадельфия Флайерс клубын жеңуімен Куэнневилл бас бапкер ретінде алғашқы Стэнли кубогын жеңіп алды. 2011 жылдың 18 желтоқсанында ол Калгари Флеймс клубына қарсы өткен матчта 4–2 есебімен жеңіске жетіп, жаттықтырушы ретінде 600-ші жеңісін тойлады. Куэнневилл 2013 жылғы Стэнли кубогының финалында Бостон Брюинс клубына қарсы өткен матчта екінші чемпионатын жеңіп алды, бұл оның Чикаго клубының көп мәрте чемпион болған бас бапкерлерінің қатарындағы орнын нығайтты (басқалары – Чикаго Беарс клубының Джордж Халас, Чикаго Буллз клубының Фил Джексон және Чикаго Кабс клубының Фрэнк Ченс). 2014 жылдың 19 наурызында Куэнневилл НХЛ тарихында 700 жеңіске жеткен үшінші бас бапкер атанды. 2015 жылдың 23 наурызында ол жаттықтырушы ретінде 750 жеңіске жетті. Оның командасы 2015 жылдың 15 маусымында Тампа Бэй Лайтнинг клубын 2–0 есебімен жеңіп, үшінші рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Бұл "Блэкхокс" клубының 1938 жылдан бергі үйдегі мұзда алғашқы жеңісі болды. Үшінші жеңісімен Куэнневилл Халас пен Джексоннан кейін Чикаго спорт тарихында үш рет чемпион атанған үшінші жаттықтырушы болды. 2016 жылдың 14 қаңтарында Куэнневилл 783-ші жеңісін тойлады, бұл нәтижемен ол Аль Арбурдан өтіп, НХЛ жаттықтырушыларының арасында барлық уақыттағы екінші орынға ие болды. 2016 жылдың 3 сәуірінде Куэнневилл Бостон Брюинс клубына қарсы өткен матчта 6–4 есебімен жеңіске жетіп, 800-ші жеңісін тойлады және Скотти Боуманмен бірге кемінде 800 жеңіске жеткен екі жаттықтырушының бірі болды. 2017 жылдың 21 ақпанында "Блэкхокс" клубы Миннесота Уайлд клубын 5–3 есебімен жеңіп, Куэнневилл "Блэкхокс" клубының тарихында 400 ойын жеңген екінші жаттықтырушы болды. 2018 жылдың 21 ақпанында Куэнневилл НХЛ тарихында 1600 ойынға жаттықтырушы болған үшінші жаттықтырушы атанды, себебі "Блэкхокс" клубы Оттава Сенаторс клубын 3–2 есебімен жеңді. 10 наурызда Куэнневилл өзінің 1608-ші тұрақты маусым ойынына жаттықтырушы болды және Арбурдан өтіп, НХЛ-дің барлық уақыттағы жаттықтырушылар тізімінде екінші орынға ие болды. 2018 жылдың 6 қарашасында "Блэкхокс" клубы 2018–19 маусымында 6–6–3 есебімен бастағаннан кейін Куэнневиллді қызметтен босатып жіберді. Ол Чикагодағы мансабын 452–249–96 тұрақты маусымдық көрсеткішпен, 76–52 плей-офф көрсеткішімен және 890 жеңісімен НХЛ тарихындағы ең көп жеңіске жеткен екінші жаттықтырушы ретінде аяқтады. Оның 452 жеңісі "Блэкхокс" клубының тарихында екінші орында, тек Билли Риден кейін ғана, және Риден ғана командамен ұзақ жылдар бойы үздіксіз жұмыс істеген.
Quenneville was hired as a pro scout by the Chicago Blackhawks in September 2008. On October 16, 2008, Quenneville was promoted to head coach of the Chicago Blackhawks, replacing former Blackhawk Denis Savard. On December 1, 2009, he received his 500th win as a coach in an 11 round shootout battle against the Columbus Blue Jackets. In his first two seasons with Chicago, he led the team to the 2009 Western Conference Final and the 2010 Stanley Cup Finals. With the Blackhawks' victory over the Philadelphia Flyers in the latter, Quenneville earned his first Stanley Cup as a head coach. On December 18, 2011, he earned his 600th career coaching win, winning 4–2 against the Calgary Flames. Quenneville earned his second championship as a head coach against the Boston Bruins during the 2013 Stanley Cup Finals, cementing his status as one of a handful of Chicago head coaches with multiple championships (the others are George Halas of the Chicago Bears, Phil Jackson of the Chicago Bulls, and Frank Chance of the Chicago Cubs). On March 19, 2014, Quenneville became just the third head coach in NHL history to record 700 wins. On March 23, 2015, Quenneville reached 750 wins as a coach. His team won the Stanley Cup for the third time on June 15, 2015, with a 2–0 shutout over the Tampa Bay Lightning. This was the first Blackhawks' championship win on home ice since 1938. With his third win, Quenneville became the third coach in Chicago sports history to win three championships, after Halas and Jackson. On January 14, 2016, Quenneville earned his 783rd win, passing Al Arbour for second all time among NHL coaches. On April 3, 2016, Quenneville earned his 800th win, in a 6–4 victory over the Boston Bruins, and joined Scotty Bowman as the only two coaches with at least 800 wins. On February 21, 2017, the Blackhawks defeated the Minnesota Wild 5–3, helping Quenneville become the second coach in Blackhawks history to win 400 games. On February 21, 2018, Quenneville became the third coach in NHL history to coach 1,600 games as the Blackhawks won 3–2 over the Ottawa Senators. On March 10, Quenneville coached in his 1,608th regular season game and passed Arbour for second most on NHL all time games coached list. On November 6, 2018, the Blackhawks fired Quenneville after a 6–6–3 start in the 2018–19 season. He concluded his tenure in Chicago with a 452–249–96 regular season record, a 76–52 record in the postseason, and as the second winningest coach in NHL history with 890 wins. His 452 wins are second in Blackhawks history behind only Billy Reay, and only Reay had a longer unbroken tenure with the team.
Флорида Пантерлері
2019 жылдың 8 сәуірінде «Флорида Пантерс» клубы Квенвиллді бас бапкер етіп тағайындады. «Пантерс» сапындағы алғашқы маусымында Квенвилл команданы пандемия салдарынан қысқартылған 2019–20 маусымында 35–26–8 есебімен жетектеді, сондай-ақ «Пантерс» төрт маусымнан кейін алғаш рет плей-оффқа қатысты, бірақ іріктеу раундында «Нью-Йорк Айлендерс» клубына төрт ойында есе жіберді. 2021–22 маусымында Квенвилл «Пантерс» командасын алғашқы жеті ойында 7–0–0 есебімен жетектеді, бірақ 2021 жылдың 28 қазанында кенеттен қызметтен кетті (төменде қараңыз).
On April 8, 2019, the Florida Panthers hired Quenneville as head coach. In his first season with the Panthers, Quenneville led the Panthers to a 35–26–8 record in the pandemic shortened 2019–20 season and the Panthers' first playoff appearance in four seasons, losing to the New York Islanders in four games in the qualifying round. In the 2021–22 season, Quenneville led the Panthers to a 7–0–0 record through the team's first seven games before his abrupt resignation on October 28, 2021 (see below).
Брэд Олдричтің тергеуі
2021 жылдың 26 қазанында «Блэкхокс» командасының бұрынғы видео жаттықтырушысы Брэд Олдричтің 2010 жылғы Стэнли кубогы плей-оф кезінде жас ойыншы Кайл Бичке жасаған жыныстық шабуылы туралы айыптауларға команданың қалай жауап бергенін зерттеген тәуелсіз тергеу, Куэнневиллдің және «Блэкхокс» командасының басқа да жетекшілерінің Олдричтің мәселесін Стэнли кубогы финалынан кейін қарауды жөн санағанын көрсетті. Есепке сәйкес, Куэнневилл финалға дейін қылық тудырмауға ерекше алаңдаған. Айыптаулар көтерілгеннен кейін үш апта өткен соң, Олдрич тергеуге қатысудан бас тартқандықтан HR және заң қызметкерлері тарапынан отставкаға жіберілді, содан кейін ол Мичиган штатындағы мектепте ерікті жаттықтырушы болып жұмыс істеген кезде ойыншыға шабуыл жасағанын мойындады. Куэнневилл бұрын Олдрич Бич пен мектеп оқушысы «Блэкхокс» командасын сотқа бергенге дейін ешкімге жыныстық шабуыл жасағанын білмегенін айтқан болатын, бірақ бірнеше куәгерлер Куэнневилл «Блэкхокс» командасы «Шаркс» командасын жеңіп, 2010 жылғы Стэнли кубогы финалына өткеннен кейін Олдрич мәселесін талқылау үшін шақырылғанын мәлімдеді. Кездесуде болған бірнеше адам талқыланған мәселенің жыныстық шабуылға қатысы жоқ екенін айтты, ал сол кездегі бас директор Джон Макдонау кездесуде Квенневилл мен хоккей операциялары Стэнли кубогы финалына дайындықпен айналысып жатқанда, мәселені шешу үшін қосымша ақпарат жинауға уәде берді. 2021 жылдың 27 қазанында Куэнневилл ертеңгі күні НХЛ комиссары Гэри Беттменмен кездесуге шақырылды. Осы кездесуден кейін бірнеше сағат өткен соң Куэнневилл «Пантерс» командасының бас жаттықтырушысы лауазымынан дереу кетіп бара жатынын мәлімдеді. НХЛ-дің ресми мәлімдемесіне сәйкес, Беттмен, «Пантерс» және Куэнневилл оның командада қалуының «қалыпты емес» екеніне өзара келісті. Беттмен сондай-ақ Куэнневилл НХЛ-де жұмыс істеуге рұқсат алу үшін онымен кездесуі керектігін мәлімдеді.
On October 26, 2021, an independent investigation into how the Blackhawks responded to claims that former video coach Brad Aldrich sexually assaulted prospect Kyle Beach during the 2010 Stanley Cup playoffs revealed that Quenneville, as well as the rest of the Blackhawks' senior leadership team, opted to defer any action on Aldrich until after the Stanley Cup Finals. According to the report, Quenneville was particularly concerned about causing a distraction before the finals. Three weeks after the allegations were raised, Aldrich was forced to resign by HR and Legal after opting not to comply with their investigation and subsequently pleaded guilty to assaulting a player at a Michigan high school where he was a volunteer coach. Quenneville had previously claimed he had no knowledge that Aldrich sexually assaulted anyone before Beach and the high school player sued the Blackhawks, but multiple witnesses stated that he was called into a meeting to discuss the Aldrich matter shortly after the Blackhawks defeated the Sharks to advance to the 2010 Stanley Cup Finals. Multiple people in the meeting claimed that the matter discussed did not involve sexual assault and then CEO, John Mcdonough, in the meeting committed to getting more information and handling the matter while directing Quenneville and hockey operations focused on the Stanley Cup Finals. On October 27, 2021, Quenneville was summoned to a meeting the following day with NHL Commissioner Gary Bettman to discuss his role in the incident. Within hours of that meeting, Quenneville announced his immediate resignation as Panthers coach. According to a formal NHL statement, Bettman, the Panthers, and Quenneville mutually agreed that "it was no longer appropriate" for Quenneville to stay on. Bettman also announced that Quenneville will have to meet with him before he is allowed to work in the NHL again.
Жеке өмір
Квенвилл франко-онтарийлік текті және Коннектикут штатынан шыққан Элизабетке үйленген, оны Хартфорд Уэйлерс командасында ойнаған кезінде танысқан. Олар үш баласымен – ұлы Дилан және екі қызы Лили мен Аннамен бірге Иллинойс штатының Хинсдейл қаласында тұрады. 30 жылдан астам АҚШ-та жұмыс істегеннен кейін, Квенвилл 2011 жылдың 24 мамырында АҚШ азаматы болу үшін USCIS натурализация тестін тапсырып, қазір екі елдің азаматы. 2011 жылдың 16 ақпанында Квенвилл ауруханаға түсті, оның денсаулығы "жүрекке қатысы жоқ қатты ауырудан кейін тұрақталды" деп хабарланды, соның салдарынан ол сол күні Миннесота Уайлд командасына қарсы үйде өтетін ойынды өткізіп алды. Бапкермен сөйлескеннен кейін Келли Чейз Квенвиллдің ішкі қан кетуден зардап шеккенін, себебі әлі анықталмағанын, бірақ оның көңілі жақсы екенін және 18 ақпандағы "Блэкхокс" командасының келесі ойынында жаттықтырушылық тақтада болуға ниеттенгенін мәлімдеді. 18 ақпанда мәлімделгендей, мәселе аспириннен туындаған кішкентай ойран екен, ал аспириннің асқазан-ішек жүйесіне әсер етуі мүмкін екені белгілі. Квенвилл 23 ақпанда "Блэкхокс" командасының жаттығуына оралып, 19 ақпанда ауруханадан шықты. Квенвилл – 2013 жылғы НХЛ драфтында Колумбус Блю Джекетс клубы 195-ші нөмірмен таңдаған Питер Квенвиллдің, 2014 жылғы НХЛ драфтында Нью-Джерси Девилз клубы 30-шы нөмірмен таңдаған Джон Квенвиллдің және 2016 жылғы НХЛ драфтында Нью-Йорк Айлендэрс клубы 200-ші нөмірмен таңдаған Пэт Квенвиллдің бірінші туысы.
Quenneville is of Franco Ontarian heritage and is married to Elizabeth, a native of Connecticut whom he met during his stint with the Hartford Whalers. They reside in Hinsdale, Illinois with their three children: a son, Dylan, and two daughters, Lily and Anna. After working in the U. S. for over 30 years, Quenneville passed the USCIS naturalization test required to become a United States citizen on May 24, 2011, and now has dual citizenship. Quenneville was hospitalized and reported as being "in stable condition after 'severe discomfort' of a non cardiac nature" on February 16, 2011, resulting in him missing a home game versus the Minnesota Wild that night. After a conversation with the coach, Kelly Chase reported that Quenneville had suffered from internal bleeding, the cause of which was yet to be discovered, but that he was in high spirits and intended to be behind the bench for the Blackhawks next game on February 18. It was announced on February 18, that the problem had been a small ulcer caused by aspirin, a drug known to have the potential for gastrointestinal side effects. He finally returned to take the Blackhawks practice on February 23, having been released from the hospital on February 19. Quenneville is a first cousin, once removed, of Peter Quenneville, who was drafted 195th overall by the Columbus Blue Jackets in the 2013 NHL Entry Draft, John Quenneville, who was drafted 30th overall by the New Jersey Devils in the 2014 NHL Entry Draft and fi, who was drafted 200th overall by the New York Islanders in the 2016 NHL Entry Draft.
Ойын статистикасы
Тұрақты маусым Плей-офф маусымы Команда Лигасы Ойын Гол Пас Ұпай Шайба саны Ойын Гол Пас Ұпай Шайба саны 1975–76 Windsor Spitfires OMJHL 66 15 33 48 61 — — — — — 1976–77 Windsor Spitfires OMJHL 65 19 59 78 169 9 6 5 11 112 1977–78 Windsor Spitfires OMJHL 66 27 76 103 114 6 2 3 5 17 1978–79 New Brunswick Hawks AHL 16 1 10 11 10 — — — — — 1978–79 Toronto Maple Leafs NHL 61 2 9 11 60 6 0 1 1 4 1979–80 Toronto Maple Leafs NHL 32 1 4 5 24 — — — — — 1979–80 Colorado Rockies NHL 35 5 7 12 26 — — — — — 1980–81 Colorado Rockies NHL 71 10 24 34 86 — — — — — 1981–82 Colorado Rockies NHL 64 5 10 15 55 — — — — — 1982–83 New Jersey Devils NHL 74 5 12 17 46 — — — — — 1983–84 Hartford Whalers NHL 80 5 8 13 95 — — — — — 1984–85 Hartford Whalers NHL 79 6 16 22 96 — — — — — 1985–86 Hartford Whalers NHL 71 5 20 25 83 10 0 2 2 12 1986–87 Hartford Whalers NHL 37 3 7 10 24 6 0 0 0 0 1987–88 Hartford Whalers NHL 77 1 8 9 44 6 0 2 2 2 1988–89 Hartford Whalers NHL 69 4 7 11 32 4 0 3 3 4 1989–90 Hartford Whalers NHL 44 1 4 5 34 — — — — — 1990–91 Baltimore Skipjacks AHL 59 6 13 19 58 6 1 1 2 6 1990–91 Washington Capitals NHL 9 1 0 1 0 — — — — — 1991–92 St. John's Maple Leafs AHL 73 7 23 30 58 16 0 1 1 10NHL жалпы сомасы 803 54 136 190 705 32 0 8 8 22AHL жалпы сомасы 148 14 46 60 126 22 1 2 3 16
Regular season Playoffs Season Team League GP G A Pts PIM GP G A Pts PIM 1975–76 Windsor Spitfires OMJHL 66 15 33 48 61 — — — — — 1976–77 Windsor Spitfires OMJHL 65 19 59 78 169 9 6 5 11 112 1977–78 Windsor Spitfires OMJHL 66 27 76 103 114 6 2 3 5 17 1978–79 New Brunswick Hawks AHL 16 1 10 11 10 — — — — — 1978–79 Toronto Maple Leafs NHL 61 2 9 11 60 6 0 1 1 4 1979–80 Toronto Maple Leafs NHL 32 1 4 5 24 — — — — — 1979–80 Colorado Rockies NHL 35 5 7 12 26 — — — — — 1980–81 Colorado Rockies NHL 71 10 24 34 86 — — — — — 1981–82 Colorado Rockies NHL 64 5 10 15 55 — — — — — 1982–83 New Jersey Devils NHL 74 5 12 17 46 — — — — — 1983–84 Hartford Whalers NHL 80 5 8 13 95 — — — — — 1984–85 Hartford Whalers NHL 79 6 16 22 96 — — — — — 1985–86 Hartford Whalers NHL 71 5 20 25 83 10 0 2 2 12 1986–87 Hartford Whalers NHL 37 3 7 10 24 6 0 0 0 0 1987–88 Hartford Whalers NHL 77 1 8 9 44 6 0 2 2 2 1988–89 Hartford Whalers NHL 69 4 7 11 32 4 0 3 3 4 1989–90 Hartford Whalers NHL 44 1 4 5 34 — — — — — 1990–91 Baltimore Skipjacks AHL 59 6 13 19 58 6 1 1 2 6 1990–91 Washington Capitals NHL 9 1 0 1 0 — — — — — 1991–92 St. John's Maple Leafs AHL 73 7 23 30 58 16 0 1 1 10NHL totals 803 54 136 190 705 32 0 8 8 22AHL totals 148 14 46 60 126 22 1 2 3 16
Тренерлік іс-әрекет
Команда Год Регулярный сезон Плей-офф И В П Н ОН О Место в дивизионе В П % побед Результат
STL 1996–97 40 18 15 7 — (83) 4-е в Центральном 2 4 0.333 Поражение в ¼ финала конференции (DET)
STL 1997–98 82 45 29 8 — 98 3-е в Центральном 6 4 0.600 Поражение в ½ финала конференции (DET)
STL 1998–99 82 37 32 13 — 87 2-е в Центральном 6 7 0.462 Поражение в ½ финала конференции (DAL)
STL 1999–2000 82 51 19 11 1 114 1-е в Центральном 3 4 0.429 Поражение в ¼ финала конференции (SJS)
STL 2000–01 82 43 22 12 5 103 2-е в Центральном 9 6 0.600 Поражение в финале конференции (COL)
STL 2001–02 82 43 27 8 4 98 2-е в Центральном 5 5 0.500 Поражение в ½ финала конференции (DET)
STL 2002–03 82 41 24 11 6 99 2-е в Центральном 3 4 0.429 Поражение в ¼ финала конференции (VAN)
STL 2003–04 61 29 23 7 2 (91) (уволен) — — — —
Итого STL 593 307 191 77 18 34 34 0.500 7 выходов в плей-офф
COL 2005–06 82 43 30 — 9 95 2-е в Северо-Западном 4 5 0.444 Поражение в ½ финала конференции (ANA)
COL 2006–07 82 44 31 — 7 95 4-е в Северо-Западном — — — Не вышли в плей-офф
COL 2007–08 82 44 31 — 7 95 2-е в Северо-Западном 4 6 0.400 Поражение в ½ финала конференции (DET)
Итого COL 246 131 92 — 23 8 11 0.421 2 выхода в плей-офф
CHI 2008–09 78 45 22 — 11 (104) 2-е в Центральном 9 8 0.529 Поражение в финале конференции (DET)
CHI 2009–10 82 52 22 — 8 112 1-е в Центральном 16 6 0.727 Победа в Кубке Стэнли (PHI)
CHI 2010–11 82 44 29 — 9 97 3-е в Центральном 3 4 0.429 Поражение в ¼ финала конференции (VAN)
CHI 2011–12 82 45 26 — 11 101 4-е в Центральном 2 4 0.333 Поражение в ¼ финала конференции (PHX)
CHI 2012–13 48 36 7 — 5 77 1-е в Центральном 16 7 0.696 Победа в Кубке Стэнли (BOS)
CHI 2013–14 82 46 21 — 15 107 3-е в Центральном 11 8 0.579 Поражение в финале конференции (LAK)
CHI 2014–15 82 48 28 — 6 102 3-е в Центральном 16 7 0.696 Победа в Кубке Стэнли (TBL)
CHI 2015–16 82 47 26 — 9 103 3-е в Центральном 3 4 0.429 Поражение в 1-м раунде (STL)
CHI 2016–17 82 50 23 — 9 109 1-е в Центральном 0 4 0.000 Поражение в 1-м раунде (NSH)
CHI 2017–18 82 33 39 — 10 76 7-е в Центральном — — — Не вышли в плей-офф
CHI 2018–19 15 6 6 — 3 (15) (уволен) — — — —
Итого CHI 797 452 249 — 96 76 52 0.594 9 выходов в плей-офф, 3 победы в Кубке Стэнли
FLA 2019–20 69* 35 26 — 8 78 4-е в Атлантическом 1 3 0.250 Поражение в квалификационном раунде (NYI)
FLA 2020–21 56 37 14 — 5 79 2-е в Центральном 2 4 0.333 Поражение в 1-м раунде (TBL)
FLA 2021–22 7 7 0 — 0 (14) (покинул команду) — — — —
Итого FLA 132 79 40 — 13 3 7 0.300 2 выхода в плей-офф
Итого 1,768 969 572 77 150 121 104 0.538 20 выходов в плей-офф, 3 победы в Кубке Стэнли
Team Year Regular season Postseason G W L T OTL Pts Finish W L Win % Result STL 1996–97 40 18 15 7 — (83) 4th in Central 2 4 0.333 Lost in Conference quarterfinals (DET) STL 1997–98 82 45 29 8 — 98 3rd in Central 6 4 0.600 Lost in Conference semifinals (DET) STL 1998–99 82 37 32 13 — 87 2nd in Central 6 7 0.462 Lost in Conference semifinals (DAL) STL 1999–2000 82 51 19 11 1 114 1st in Central 3 4 0.429 Lost in Conference quarterfinals (SJS) STL 2000–01 82 43 22 12 5 103 2nd in Central 9 6 0.600 Lost in Conference finals (COL) STL 2001–02 82 43 27 8 4 98 2nd in Central 5 5 0.500 Lost in Conference semifinals (DET) STL 2002–03 82 41 24 11 6 99 2nd in Central 3 4 0.429 Lost in Conference quarterfinals (VAN) STL 2003–04 61 29 23 7 2 (91) (fired) — — — —STL total 593 307 191 77 18 34 34 0.500 7 playoff appearances COL 2005–06 82 43 30 — 9 95 2nd in Northwest 4 5 0.444 Lost in Conference semifinals (ANA) COL 2006–07 82 44 31 — 7 95 4th in Northwest — — — Missed playoffs COL 2007–08 82 44 31 — 7 95 2nd in Northwest 4 6 0.400 Lost in Conference semifinals (DET)COL total 246 131 92 — 23 8 11 0.421 2 playoff appearances CHI 2008–09 78 45 22 — 11 (104) 2nd in Central 9 8 0.529 Lost in Conference finals (DET) CHI 2009–10 82 52 22 — 8 112 1st in Central 16 6 0.727 Won Stanley Cup (PHI) CHI 2010–11 82 44 29 — 9 97 3rd in Central 3 4 0.429 Lost in Conference quarterfinals (VAN) CHI 2011–12 82 45 26 — 11 101 4th in Central 2 4 0.333 Lost in Conference quarterfinals (PHX) CHI 2012–13 48 36 7 — 5 77 1st in Central 16 7 0.696 Won Stanley Cup (BOS) CHI 2013–14 82 46 21 — 15 107 3rd in Central 11 8 0.579 Lost in Conference finals (LAK) CHI 2014–15 82 48 28 — 6 102 3rd in Central 16 7 0.696 Won Stanley Cup (TBL) CHI 2015–16 82 47 26 — 9 103 3rd in Central 3 4 0.429 Lost in first round (STL) CHI 2016–17 82 50 23 — 9 109 1st in Central 0 4 0.000 Lost in first round (NSH) CHI 2017–18 82 33 39 — 10 76 7th in Central — — — Missed playoffs CHI 2018–19 15 6 6 — 3 (15) (fired) — — — —CHI total 797 452 249 — 96 76 52 0.594 9 playoff appearances3 Stanley Cup titles FLA 2019–20 69* 35 26 — 8 78 4th in Atlantic 1 3 0.250 Lost in qualifying round (NYI) FLA 2020–21 56 37 14 — 5 79 2nd in Central 2 4 0.333 Lost in first round (TBL) FLA 2021–22 7 7 0 — 0 (14) (resigned) — — — —FLA total 132 79 40 — 13 3 7 0.300 2 playoff appearancesTotal 1,768 969 572 77 150 121 104 0.538 20 playoff appearances3 Stanley Cup titles
Season shortened due to the COVID 19 pandemic during the 2019–20 season. Playoffs were played in August 2020 with a different format.
Сезон был сокращен из-за пандемии COVID-19 в сезоне 2019–20. Плей-офф проходил в августе 2020 года в другом формате.
Team Year Regular season Postseason G W L T OTL Pts Finish W L Win % Result STL 1996–97 40 18 15 7 — (83) 4th in Central 2 4 0.333 Lost in Conference quarterfinals (DET) STL 1997–98 82 45 29 8 — 98 3rd in Central 6 4 0.600 Lost in Conference semifinals (DET) STL 1998–99 82 37 32 13 — 87 2nd in Central 6 7 0.462 Lost in Conference semifinals (DAL) STL 1999–2000 82 51 19 11 1 114 1st in Central 3 4 0.429 Lost in Conference quarterfinals (SJS) STL 2000–01 82 43 22 12 5 103 2nd in Central 9 6 0.600 Lost in Conference finals (COL) STL 2001–02 82 43 27 8 4 98 2nd in Central 5 5 0.500 Lost in Conference semifinals (DET) STL 2002–03 82 41 24 11 6 99 2nd in Central 3 4 0.429 Lost in Conference quarterfinals (VAN) STL 2003–04 61 29 23 7 2 (91) (fired) — — — —STL total 593 307 191 77 18 34 34 0.500 7 playoff appearances COL 2005–06 82 43 30 — 9 95 2nd in Northwest 4 5 0.444 Lost in Conference semifinals (ANA) COL 2006–07 82 44 31 — 7 95 4th in Northwest — — — Missed playoffs COL 2007–08 82 44 31 — 7 95 2nd in Northwest 4 6 0.400 Lost in Conference semifinals (DET)COL total 246 131 92 — 23 8 11 0.421 2 playoff appearances CHI 2008–09 78 45 22 — 11 (104) 2nd in Central 9 8 0.529 Lost in Conference finals (DET) CHI 2009–10 82 52 22 — 8 112 1st in Central 16 6 0.727 Won Stanley Cup (PHI) CHI 2010–11 82 44 29 — 9 97 3rd in Central 3 4 0.429 Lost in Conference quarterfinals (VAN) CHI 2011–12 82 45 26 — 11 101 4th in Central 2 4 0.333 Lost in Conference quarterfinals (PHX) CHI 2012–13 48 36 7 — 5 77 1st in Central 16 7 0.696 Won Stanley Cup (BOS) CHI 2013–14 82 46 21 — 15 107 3rd in Central 11 8 0.579 Lost in Conference finals (LAK) CHI 2014–15 82 48 28 — 6 102 3rd in Central 16 7 0.696 Won Stanley Cup (TBL) CHI 2015–16 82 47 26 — 9 103 3rd in Central 3 4 0.429 Lost in first round (STL) CHI 2016–17 82 50 23 — 9 109 1st in Central 0 4 0.000 Lost in first round (NSH) CHI 2017–18 82 33 39 — 10 76 7th in Central — — — Missed playoffs CHI 2018–19 15 6 6 — 3 (15) (fired) — — — —CHI total 797 452 249 — 96 76 52 0.594 9 playoff appearances3 Stanley Cup titles FLA 2019–20 69* 35 26 — 8 78 4th in Atlantic 1 3 0.250 Lost in qualifying round (NYI) FLA 2020–21 56 37 14 — 5 79 2nd in Central 2 4 0.333 Lost in first round (TBL) FLA 2021–22 7 7 0 — 0 (14) (resigned) — — — —FLA total 132 79 40 — 13 3 7 0.300 2 playoff appearancesTotal 1,768 969 572 77 150 121 104 0.538 20 playoff appearances3 Stanley Cup titles
Season shortened due to the COVID 19 pandemic during the 2019–20 season. Playoffs were played in August 2020 with a different format.