Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1784–1857)
American politician (1784–1857)
Эндрю Стивенсон (21 қаңтар 1784 – 25 қаңтар 1857) – американдық саясаткер, заңгер және дипломат. Ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласын Вирджиния штатының Делегаттар палатасында өкілдік етті және АҚШ Өкілдер палатасына сайлануға дейін оның спикері болды; палата мүшелері кейіннен оны спикер етіп сайлады. Стивенсон сондай-ақ Джексон әкімшілігінде төрт жыл бойы Ұлыбританиядағы АҚШ елшісі қызметін атқарды, содан кейін Альбемарл округіндегі құл иелігіне зейнетке шықты. Өмірінің соңына дейін ол Вирджиния университетінің қонақтар кеңесінде қызмет етті және қысқа мерзімге ректор болып тағайындалды.
Andrew Stevenson (January 21, 1784 – January 25, 1857) was an American politician, lawyer and diplomat. He represented Richmond, Virginia in the Virginia House of Delegates and eventually became its speaker before being elected to the United States House of Representatives; its members subsequently elected him their Speaker. Stevenson also served in the Jackson administration for four years as the U. S. ambassador to the United Kingdom before retiring to his slave plantation in Albemarle County. He also served on the board of visitors of the University of Virginia and briefly as its rector before his death.
Ерте өмір
Эндрю Стивенсон 1784 жылдың 21 қаңтарында Вирджиния штатының Калпепер округінде дүниеге келді. Ол Джеймс Стивенсонның (1739–1809) және Фрэнсис Арнетт (қызметтес Литтлпейдж) Стивенсонның (1750–1808) ұлы болды. Ол осы топқа лайықты жеке білім алып, содан кейін Уильям және Мэри колледжінде құқық тағылымдарын оқыды.
Andrew Stevenson was born in Culpeper County, Virginia on January 21, 1784. He was the son of James Stevenson (1739–1809) and Frances Arnette (née Littlepage) Stevenson (1750–1808). He received a private education appropriate to this class, then attended the College of William and Mary where he studied law.
Мансап
1809 жылы Вирджиния штатының адвокатурасына қабылданған Стивенсон Ричмонд қаласында қызмет етті.
Admitted to the Virginia bar in 1809, Stevenson practiced in Richmond.
Заң шығарушы
Ричмонд сайлаушылары Стивенсонды Вирджиния штатының делегаттар палатасының мүшесі етіп сайлады, ол 1809 жылдан 1816 жылға дейін және 1818 жылдан 1821 жылға дейін толық емес жұмыспен қамтылды. Өкілдер палатасының мүшелері оны 1812 жылғы соғыс кезінде Делегаттар палатасының спикері етіп сайлады, ол 1812 жылдан 1815 жылға дейін осы лауазымда болды. 1814 және 1816 жылдары Стивенсон АҚШ Өкілдер палатасына өтуге тырысты, бірақ сәтті болмады.
Richmond voters elected Stevenson as a member of the Virginia House of Delegates, and he served in that part time position from 1809 to 1816 and 1818 to 1821. Fellow members elected him as Speaker of the House of Delegates during the War of 1812 and he served from 1812 to 1815. In both 1814 and 1816, Stevenson unsuccessfully sought a seat in the U. S. House of Representatives.
Ұлыбританияның министрі
1834 жылдың маусым айында Стивенсон Конгрестен қайырылып, Эндрю Джексонның Ұлыбританиядағы елші қызметіне тағайындалуын қабылдады. Сол жылдың маусым айында АҚШ Сенаты 23 дауысқа 22 қарсы дауыспен оны бекітуден бас тартты. Оның Ұлыбританиядағы елшілік қызметі дау-дамайларға толы болды: құлдыққа қарсы күрес күшейді, ал қоғамдық пікірдің бір бөлігі құл иесі болған Стивенсонның осы лауазымға тағайындалуына наразылық білдірді. Ирландиялық мемлекет қайраткері Дэниел О'Коннелл Стивенсонды құл өсіруші деп айыптады, бұл құл иеленуші болудан да ауыр жағдай деп есептелді. Ашуға мініп, Стивенсон О'Коннеллді дуэльге шақырды, бірақ өмір бойы дуэльге қарсы болған О'Коннелл бас тартты және оның сөздері дұрыс түсінілмегенін айтты. Оқиға көпшілікке жария болды, құл өсіру туралы айтылған сөздер Стивенсонға үлкен ұят келтірді. Көптеген адамдардың пікірінше, егер О'Коннеллдің айыптаулары жалған болса, Стивенсон оларды көпке жария етпей, жай ғана назардан тыс қалдырған дұрыс болар еді.
In June 1834, Stevenson resigned from Congress to accept appointment from Andrew Jackson as Minister to the United Kingdom. In June of that year, the United States Senate denied him confirmation by a vote of 23 to 22. His term as Minister to the United Kingdom was marked by controversy: the abolitionist cause was growing in strength, and some sections of public opinion resented the choice of Stevenson, who was a slaveowner, for this role. The Irish statesman Daniel O'Connell was reported to have denounced Stevenson in public as a slave breeder, generally thought to be a more serious matter than simply being a slaveowner. Stevenson, outraged, challenged O'Connell to a duel, but O'Connell, who had a lifelong aversion to dueling, refused, and suggested that he had been misquoted. The controversy became public and the repeated references to slave breeding caused Stevenson a good deal of embarrassment; there was a widespread view that if O'Connell's charges were false Stevenson would have done better to simply ignore them rather than engaging in a public squabble.
Кейінгі өмірі
1846 жылы Стивенсон Вирджиния штатының Альбемарл округіндегі Бленхайм мүлігін сатып алды. 1850 жылғы АҚШ Федералдық халық санағында, өміріндегі соңғы санақта, Стивенсон Альбемарл округінде 63 құлға ие болды. Ол 1820 және 1830 жылғы федералдық халық санағында Ричмондта 8 құлға ие болған. Стивенсон 1848 жылы Демократиялық ұлттық конвентіне төрағалық етті. 1845 жылы Вирджиния университетінің қонақтар кеңесіне сайланды, ал 1856 жылдан 1857 жылға дейін университет ректоры қызметін атқарды. 1816 жылы Стивенсон екінші әйелі Сара "Сэлли" Коулсқа (1789–1848) үйленді, ол Доли Мэдисонның туысы және Иллинойс штатының губернаторы болған Эдвард Коулстың қарындасы болды. Ол 1848 жылы қайтыс болды. 1849 жылы ол үшінші және соңғы рет Мэри Шаффқа үйленді.
In 1846, Stevenson purchased the Blenheim estate in Albemarle County, Virginia. In the 1850 U. S. Federal Census, the last of his lifetime, Stevenson owned 63 enslaved people in Albemarle County. He had owned eight enslaved people in Richmond during the 1820 federal census, and 1830 federal census. Stevenson presided over the 1848 Democratic National Convention. In 1845 he was elected to the board of visitors of the University of Virginia, and from 1856 to 1857, he served as the university's rector. In 1816, Stevenson married his second wife, Sarah "Sally" Coles (1789–1848), who was a cousin of Dolley Madison and a sister of Edward Coles, who served as Governor of Illinois. She died in 1848. In 1849, he married for the third and final time to Mary Schaff.
Өлім және мұра
Стивенсон 1857 жылғы 25 қаңтарда Бленхаймдегі үйінде қайтыс болды. Ол Вирджиния штатының Кин қаласындағы Эннискортхи зиратына жерленді. Оның тұңғыш ұлы Джон Уайт Стивенсон әкесінің қадамын басып, заң және саясат саласында жұмыс істеді. Ол әкесінің өмірлік кезеңінде конгрессмен, ал Американдық Азамат соғысынан кейін Кентукки штатының губернаторы, содан кейін АҚШ сенаторы болды. Стивенсоннің Бленхайм сарайы бүгінгі күнге дейін сақталған және 1976 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді.
Stevenson died at his Blenheim estate on January 25, 1857. He was buried at Enniscorthy Cemetery in Keene, Virginia. His firstborn son, John White Stevenson, followed his father's career path into law and politics, serving as Congressman during his father's lifetime, then as Governor of Kentucky following the American Civil War and later as U. S. Senator. Stevenson's manor house, Blenheim, remains today, having been listed on the National Register of Historic Places in 1976.