Шелвок маңы: Тарихы мен иелерінің шежіресі

Кіріспе

Shelvock Manor – Англияның Шропшир графтығындағы Шрусбери қаласының жанында орналасқан үй және оған қарасты жерлер. Бұл үй бір кездегі жергілікті маңызы бар орын болған және екі ғасырдан астам уақыт бойы Шропширдегі көрнекті Торн отбасының резиденциясы болды. Shelvock атауының ең алғашқы жазбадағы түрі Shelfhoc (1175 жыл), кейін Sselvak және Schelfac (шамамен 1270 жыл) деп тіркелген. Атаудың шығу тегі саксон тіліндегі "ac" – "емен" деген сөзден және оның сөре немесе төбеде орналасқан жерінен туындаған болуы мүмкін.

10001200

Домесдей кезеңінде (шамамен 1086 жылы) Шелвок Уики иелігінің үш Беревик (иелікке қосылған шағын ауыл) ішінде бірі болды. Бұл иелік Эдуард Исповедниктің тұсында Мерсия графы Эдвинге тиесілі еді. Вильгельм Жеңімпаздың тұсында ол Одоға тиесілі болды, ол сонымен қатар Хордли мен Руйтонға да ие болды, бірақ олардың барлығы Роджер де Монтгомери, Шрусбери графының бағынында болды. Графтың ұлы Роберт 1102 жылы көтеріліс жасап, мүлкін жоғалтты, ал Уики, оның көптеген иеліктері сияқты, Шропширдің мұрагерлік шерифі және Шотландияның Стюарт патшаларының арғы тегі Алан Фиц Флальдқа берілді. Флальдтың ұлы Уильям Фиц Алан 1155 жылы Руйтон мен Уикиді Джон Ле Стрейнджге берді, ол оларды өзінің бағынысында ұстауға тиіс болды. Ле Стрейндж Шелвок пен оның барлық қосымшаларын Уильям Фитц Уолтерге және оның мұрагерлеріне, өзіне және оның мұрагерлеріне қарастырып берді. Домесдей кітабы мен 1175 жыл аралығында Шелвок иеліктің бас орталығына айналды, ол бастапқыда Уикинің Домесдей иелігі болған.

12001500 теңге

1270 жылғы бір жазбада Филипп, Шелвок әміршісі, сонымен қатар Шотаттон әміршісі болғаны айтылады. Шотаттон, Шелвок және Эардстон, көбінесе Уайкидің Domesday Manor-ындағы үш Беревик болған. Филипп өзінің меншік құқығын Уильям Фиц Уолтерден алған болуы керек, себебі Шелвок лорды сот өткізуге және Шотаттон қалашығын айыппұл салуға құқылы болған. 1301 жылы Ле Стрэндж әулеті Руйтонды барлық құқықтары мен міндеттемелерімен бірге өздерінің үстемдігіндегі Эдмунд Фиц Аланға, Арундл графына сатты, бұл олардың Уайки мен Шелвокқа қатысты барлық құқықтарын қамтиды; алайда 1325 жылы Шелвок лоры Джон Хагмонд аббатына Балдертондағы белгілі бір жерлерге қатысты талаптан бас тартыды. Көрініп тұрғандай, Шелвок Руйтонмен бірге Арундл графының тікелей иелігіне өтпеген, оны әлі де бір жалға алушы ұстап тұрған, болжам бойынша, 1175 жылы берілген Уильям Фиц Уолтердің ұрпағы. Шелвоктың қожайындары 1397 жылға дейін иелік ете берді, сол кезде Эдмунд Фиц Аланның немересі өз жерлерін жоғалтты. 1354 жылы, Эдуард III патшаның тұсында, Уильям ле Йонге Руйтон қожалығының басқарушысы болды, ал сол жылдың 20 қарашасында Арундл графы Ричард оған және оның әйелі Алиске "Шелвак, Аттон және Эрдестон ауылдарындағы" жерлерді берді. 1357 жылы Кинардестондық Джон Лойттың ұлы Джеффри Шелвок ауылының жартысын алып, 2 шиллинг пен 8 пенни (£0.13) төледі. Сол жылы Шелвок тұрғындары өздерінің малдарын Вигмарш орталығында жаюға қатысты ежелгі құқығын растады. Джон ле Йонге әкесі Уильямның орнын басып, 1397 жылы Арундл графы өлімге кезілген кезде тірі болды, ол "Арундл графының құрметіне арналған рыцарлық міндеттемесінің төрттен бір бөлігін орындау арқылы "Шелфэйк және Уайк" иеленгендігі туралы тізімде келтірілді. Одан кейін қожалықтар жақын арада бөлінді. 1426 жылы Руйтон сарайының басқарушысы болған Томас ле Йонге, Джонның ұлы және Шелвоктың иесі болуы мүмкін. Джонның қызы және болашақ мұрагері Сесилия, Роберт Торнсқа, Роджер де ла Торнстың ұлына тұрмысқа шықты, ол Стаффордширдегі Шенстон приходындағы Торнста тұрды. 1381 жылы Арундл графы Шрусберидің буржуазиясы арасындағы дауды таратуға араласып, оларды қала басқаруын 12 адамнан тұратын комиссияға тапсыруға көндірді, олардың бірі Роберт Торнстың ұлы Роберт Торнс болды. Осы Роберт немесе оның ұлы Томас Джонның немесе Томас Йонгтің орнын басып, Сесилия Йонгпен некеге тұру құқығына ие болды. Томастың екі ұлы болды. Ұлы Роберт Шелвок пен Руйтондағы басқа мүлікті мұраға алды, ал кішісі Роджер Торнсты мұраға алды. Роберттің ұлы Роберт әкесімен бірге Роджер Сересбидің жесірі Элленге үйленді, бірақ 1473 жылы ол барлық мүдделерін (оның ішінде Шелвокты) Роджердің ұлы Томас Торнске берді. Алдерменнің немересі Томас Торнс 1476 жылы Мортон Корбеттің сэр Роджер Корбеттің қызы Мэриге үйленген кезде Шелвокке қатысты деп сипатталды.

One record from the year 1270 states that Philip, Lord of Shelvock, was also lord of Shotatton. Shotatton, Shelvock, and Eardiston were most likely the three Berewicks of the Domesday Manor of Wykey. Philip must have derived his title to the property from William Fitz Walter to account for the Lord of Shelvock having the right to hold a Court and to amerce (punish by fine) the township of Shotatton. About 1301 the Le Strange family sold Ruyton, with all its homages and fees, to their suzerain Edmund Fitz Alan, Earl of Arundel, which would include all their rights over Wykey and Shelvock; however about 1325 John, Lord of Shelvock gives to the Abbot of Haghmond a quit claim as to certain lands at Balderton. Apparently, Shelvock had not passed with Ruyton into the immediate possession of the Earl of Arundel, but was still held by an under tenant, presumably a descendant of the William Fitz Walter to whom it had been granted in 1175. The under lords of Shelvock were still in possession in 1397, when the grandson of Edmund Fitz Alan forfeited his lands. Around the year 1354, during the reign of Edward III, William le Yonge was Steward of the Manor of Ruyton, and on 20 November that year, Richard, Earl of Arundel, granted to him and Alice his wife settlement of lands "in the vills of Shelvak, Atton & Erdeston". In 1357, Geoffrey, son of John Loyt of Kynardeston, took relief of half the village of Shelvock, and paid 2 shillings and 8 d (£0.13). In the same year the townsmen of Shelvock asserted an immemorial right of pasturing their cattle on the Wigmarsh Common. John le Yonge succeeded his father William, and was living at the time of the execution of the Earl of Arundel in 1397, when he was returned as holding "Shelfake & Wyke by service of a quarter of a Knight's fee of the Honour of the Earl of Arundel". The manors appear to be separated shortly afterwards. A Thomas le Younge, who was Steward of Ruyton Manor in 1426, may have been the son of John and owner of Shelvock. John's daughter and eventual heiress, Cecilia, married Robert Thornes, son of Roger de la Thornes who resided on his estate at Thornes, in the parish of Shenstone, Staffordshire. In 1381 the Earl of Arundel interfered to appease some dissensions among the burgesses of Shrewsbury which had become very acute, and induced them to commit the government of the town to a committee of 12 persons, one of whom was Robert of Thornes, son of Robert Thornes. Either this Robert or his son Thomas succeeded John or Thomas Yonge as owner of Shelvock, in right of the marriage with Cecilia Yonge. Thomas had two sons. The eldest, Robert, succeeded to Shelvock and the other property in Ruyton, while the younger, Roger, succeeded to Thornes. Robert's son, Robert, succeeded his father and married Ellen, widow of Roger Seresby, but in 1473, he released all his interests (including Shelvock) to his first cousin, Thomas Thornes, son of Roger. Thomas Thornes, grandson of the Alderman, is described as of Shelvock in 1476 when he married Mary, daughter of Sir Roger Corbet of Morton Corbet.

15001700 теңге

Роджер Торнс, Томас ұлы, «Шрусберидің дана Торнсы» деп аталды, себебі қала және ауыл оған кеңес алу үшін жүгінетін. Шелвоктің иесі болғанымен, ол Шрусберимен отбасылық байланысын сақтады және көбінесе қалада тұрған сияқты, онда Рейвен көшесінде үйі болды, ол мектептің қарама-қарсы жағында орналасқан. Ол алты рет сот орындаушысы болды. Сэр Роджер Кинастонның қызы Аннаға үйленді, олармен 7 баласы болды. Роджер 1531 жылы қайтыс болды және Сент-Мария шіркеуіне жерленді, Шрусбери. Одан кейін Шелвок мүлігіне жылдам мұрагерлік болды. Джон Торнс, оның ұлы, Патшулл Холлдың Элизабет Астлиге үйленді. Джеффри Торнс, Джонның ұлы, Шардтонның Джейн Кинастонға үйленді, олардың бірнеше баласы болды, соның ішінде қызы Джейн, 1545 жылдың 13 ақпанында Миддлде крещение алды. Кейін Стаффордширдің Энн Фаулермен үйленді. Оның өсиеті 1552 жылы Личфилдте расталды, ал оның орнын екінші әйелі Николас Торнс иеленді, ол Стаффордширдің Уолтер Вроттслидің қызы Маргаретқа үйленді. 1592 жылы оның орнын ұлы Ричард Торнс иеленді, ол 1599 жылы Джордж Яунгеден Руйтон сарайының үштен бірін сатып алды, ол, мүмкін, Йорк архиепискобы Томас Яунгедің мұрагері болды, ол 1567 жылы Арундель графынан және басқалардан сарайды сатып алған. Ричард Торнс 1610 жылы Шропширдің шерифі болды, бірақ тек жылдың бірінші жартысында, ал жылдың екінші жартысында шерифтікке Холстонның Ричард Миттон кірді, ол оның қарындасы Элизабет Миттонға үйленген. Shelvock-тегі әлі де тұрған, өте қалың қабырғалары бар мал шаруашылығында 1606 жылғы Р.Т./Е.Т. әріптері табылды. Шерифтің ұлы Фрэнсис Торнс, 1625 жылдың 12 желтоқсанында Мортон Корбетте Беатриспен, Мортон Корбет қамалынан сэр Эндрю Корбеттің үлкен қызымен үйленді, ол 19 жаста, ал ол 15 жаста болды. Англияда Азамат соғысы басталғанда Торнс патша тарапына шықты. Фрэнсис Торнс, 1644 жылдың 22 ақпанында немесе 1645 жылы, оның бірінші туысы Томас Миттон Холстонның басшылығымен Парламент күштері Шрусбериді басып алғанда тұтқындалған көптеген округтің джентльмендерінің бірі болды және ол өз мүлкі үшін 720 фунт төлеуге мәжбүр болды. 1656 жылы оның әйелінің ағасы, 1-ші баронт сэр Винсент Корбет қайтыс болғанда, ол Корбет иелігінің қамқоршыларының бірі болды. 1659 жылы Корбет отбасы Chancery сотына шағымданып, ол иеліктерді өз пайдасы үшін басқарып отырғанын және сэр Винсенттің мұрагері анасына баруына кедергі келтіргенін айтты. Ол өзінің лауазымын қызын, Элизабетті 2-ші баронға үйлендіру үшін пайдаланды. Жаңарудан кейін Фрэнсис Торнс 1661 жылғы Корпорация заңына сәйкес Шрусберидегі барлық лауазымды адамдарға адалдық және үстемдік ант беру және барлық наразы адамдарды қызметтен шығару үшін тағайындалған комиссарлардың бірі болды. Томас Торнс, Фрэнсистің ұлы, Шелвоктың соңғы Торнс иесі болды. Ол 1630 жылдың 26 қыркүйегінде Моретон Корбетте крещение алды, ал 1653 жылы ол Шрусбери аббаттығының Джонатан Лэнглидің қызы Элинорға үйленді. Кейін ол Лондоннан сэр Уильям Куртиннің қызы Хестер Литтлтонға және Стаффордширдің Пилатон-холлдың 1-ші баронты сэр Эдвард Литтлтонның жесірі, құлшынысты роялистке, содан кейін оның қайтысынан кейін Джордж Болдқа үйленген Аннаға үйленді. Томас Торнс Миддл еншісіндегі Вебскотты өзінің қайын ағасы Томас Прайске сатты. Ол баласыз қайтыс болды, әкесінен екі айға жетпей қайтыс болды. Торндардың 17 ғасырдың ортасында сарайға иелігі тоқтады, бірақ отбасы 18 ғасырға дейін жермен байланысты болды.

Roger Thornes, son of Thomas, was called the "Wise Thornes of Shrewsbury, for that both town and country repaired to him for advice". Though owner of Shelvock, he retained his family connection with Shrewsbury, and seems to have lived principally in the town, where he had a house in Raven Street, just opposite School Lane. He was six times Bailiff. He married Anne, the daughter of Sir Roger Kynaston, with whom he had 7 children. Roger died in 1531, and was buried in St. Mary's Church. Shrewsbury. After him was a rapid succession to the property of Shelvock. John Thornes, his son, married Elizabeth Astley of Patshull Hall. Jeffrey Thornes, son of John, married Jane Kynaston of Shardon, by whom he had several children, including his daughter Jane, baptised at Myddle on 13 February 1545. He later married Anne Fowler of Staffordshire. His Will was proved at Lichfield in 1552, and he was succeeded by his second wife's son, Nicholas Thornes, who married Margaret, daughter of Walter Wrottesley of Staffordshire. He was in turn succeeded in 1592 by his son Richard Thornes, who in 1599 bought a third part of the Manor of Ruyton from George Younge, possibly the heir of Thomas Younge, Archbishop of York, who had bought the manor in 1567 from the Earl of Arundel and others. Richard Thornes was Sheriff of Shropshire in 1610, but for the first half of the year only, being succeeded during the latter half of the year as sheriff by Richard Mytton of Halston, whose sister Elizabeth Mytton he had married. The initials R. T./E. T. 1606 were to be found on a stable with enormously thick walls still standing at Shelvock. Francis Thornes, son of the Sheriff, married Beatrice, eldest daughter of Sir Andrew Corbet of Moreton Corbet Castle, on 12 December 1625, at Moreton Corbet, when he was 19 and she was 15. When the English Civil War broke, Thornes actively sided with the King. Francis Thornes was one of many county gentlemen captured when Shrewsbury was taken on 22 February 1644 or 1645, by the Parliamentary forces under the command of his first cousin, Thomas Mytton of Halston, and he had to pay £720 for his estate. When his wife's brother, Sir Vincent Corbet, 1st Baronet, died in 1656, he became one of the trustees of the Corbet estates. In 1659 the Corbet family went to the Court of Chancery for redress, alleging that he was running the estates for his own profit and preventing Sir Vincent's heir visiting his mother. He used his position to marry his daughter, Elizabeth to the 2nd Baronet. After the Restoration Francis Thornes was one of the Commissioners appointed under the Corporation Act 1661 for administering oaths of allegiance and supremacy to all office holders in Shrewsbury, and for removing from office all disaffected persons. Thomas Thornes, son of Francis, was the last Thornes owner of Shelvock. He was baptised at Moreton Corbet on 26 September 1630, and in 1653 he married Elinor, his first wife, daughter of Jonathan Langley of the Abbey, Shrewsbury. He later married Hester Littleton, daughter of Sir William Courteen, of London, and widow of Sir Sir Edward Littleton, 1st Baronet of Pillaton Hall, Staffordshire, a zealous royalist, and then Anne, who married after his death George Bold. Thomas Thornes sold Webscott, in Myddle parish, to his brother in law Thomas Price. He died without issue, surviving his father by less than two months. While the Thornes' ownership of the manor ceased in the middle of the 17th Century, the family remained connected to the lands well into the 18th.

17001900

Томас Торнс қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Шелвокке иелік етті және Джордж Болдқа үйленді, бірақ отбасы мүлікке құқығын таласты, сондықтан 1699 жылы 30 қазанда олар мен бірнеше басқа туыстары арасында отбасылық келісім жасалды. Осы келісім бойынша Франсис және Томас Торнстың жері мен мүлкіне қатысты барлық даулар мен соттар тоқтатылуы керек болды. Болдтар Шелвоктың бас үйін, Хид Миллін және Шелвокке тиесілі жерлерді, сондай-ақ Шелвок жеріне жататын бірнеше мүлікті өмір бойына иеленуге және күтіп ұстауға міндетті болды. Болдтар қайтыс болғаннан кейін жоғарыда аталғандардың барлығы Фрэнсис Торнстың төрт қызы мен олардың мұрагерлеріне кез келген шектеусіз тиесілі болуы керек еді. Сондықтан Энн Болд пен оның екінші күйеуі Джордж Болд 1678 жылдан бастап Шелвокке иелік етті; және олар 1707 жылы әлі де тірі еді, бірақ оны кейбір жалға алушыларға жалға беруге мәжбүр болды. Леди Корбет (Эн Болд қайтыс болғаннан кейін мүлікті алғандардың бірі) Шелвок мүлкінің төртінші бөлігін немересі Корбет Кинастонға берді, ал 1702 жылы оның әпкелері Беатрис Торнс және Фрэнсис Айронсайдс өз үлестерін (өмірлік иелігімен) оған аударды. 1707 жылы қалған төрттен бір бөлігін Корбет Кинастонның сенімділері Джон Прайстан 400 фунт стерлингке сатып алды. 1707 жылғы 7 тамызда тағы бір отбасылық келісім жасалды, оған сәйкес Шелвоктың әулеті мен әулет үйі және оның жерлері Корбет Кинастонға, ал қалған жерлер Болдтарға және басқаларға берілді. Корбет Кинастон 1707 және 1738 жылдар аралығында Болдтардың қайтысынан кейін Шелвоктың жалғыз иесі болды, ол мүлкінің бір бөлігінде өз мүлігін шектеу туралы келісім жасады. 1740 жылғы 17 маусымда үйленбей қайтыс болды. Ол барлық жылжымайтын мүлігін, соның ішінде Сандорнды (әкесінен мұрагерлік еткен) және Шелвокты Эндрю Корбетке қалдырды, оның әжесі оның үлкен әпкесі еді; бірақ Эндрю Корбет 1741 жылғы 15 сәуірде баласыз қайтыс болды, оның орнын ағасы Джон Корбет басты. Корбет Кинастон 70 000 - 80 000 фунт стерлингке жуық қарыз қалдырды; оның кредиторлары сотқа шағымданып, оның мүлігін сату үшін Парламент актісін алуға мәжбүр болды. 1748 жылғы 20 желтоқсанда жасалған келісім бойынша Анна Мария Лейтон мен оның күйеуі сэр Чарльтон Лейтон Шелвоктың әулеті, үйі мен жері, ондағы жиһаздар, сондай-ақ бірнеше еркін иелікке ие болды. 1757 жылы сэр Чарльтон Шелвокты Ричард Мадоксқа өмір бойына жалға берді, және Мадокс Шелвокта тұрады деп жазылғандықтан, ол осыған дейін де жалға алушы болған болуы мүмкін. 1766 жылы сэр Чарльтон Шелвок қонысы мен оның жерін, сондай-ақ басқа ферманы ұлы Чарльтон Лейтонға берді. 1748 жылғы 20 желтоқсандағы келісімде Эдвард Торнсқа тиесілі Шелвок қонысының жерлері туралы айтылған. Эдвард Торнс Руйтоннан 1711 жылғы 23 маусымда Фелтон қаласында Элизабет Биллге үйленді. 1779 жылы Эдвардтың жері одан Томас Рейнольдсқа өтті. 1774 жылы Шелвоктың егістігі мен мүлкі Уильям Мостин Оуэнге сатылды. Ол 1795 жылы қайтыс болды және оның орнын ұлы Уильям Мостин Оуэн басты, ол 1832 жылы Шелвокты Тедсмордан Томас Булкли Оуэнге Хаутон жеріне айырбастау үшін берді. 1858 жылы Оуэн ескі үйді бұзып, ескі үйдің орнына шығысқа қарай орналасқан ферма үйін салды. Ескі үйдің кейбір жертөлелері әлі күнге дейін 21-ғасырда сақталған. Үйді бұзғанда Тедсморға бірнеше ағаш панельдер алынып кетті, оның ішінде ескі ағылшын шатыршасы кіреберіс залына орналастырылды. 1868 жылғы 10 тамызда қайтыс болған Булкели Хэтчетт Оуэннің орнын оның ағасы, Rev. Т. М. Булкли Оуэн басты. Томас Ллойд мырза 1894 жылы үйді және бүкіл қалашықты қамтитын Шелвок фермасының иесі болды, ал Томас Боудлер мырза Шелвок қалашығындағы жалғыз коттеджді басқарды. Ол Шелвок пен Эардстон қалашықтарын бөліп тұратын өзенде орналасқан және 1766 жылғы келісімде аталған Қақпа үйі болуы мүмкін. 1890 жылдары Шелвок Тедсмор Холл мүлігінің бөлігі болды. 1894 жылы 1606 жылғы күні әлі де тұрақтардың бірінде болды, оның айналасында саябақ сияқты жерлер және төменгі жағында суретті бассейн орналасқан. 1894 жылы Шелвок қалашығына үй мен бір ғана коттедж кірді. Аумағы 259 акр 3 руд 4 перч (1.1 км2).

On the death of Thomas Thornes his widow retained possession of Shelvock, and married George Bold, but their right to the property was evidently disputed by the family, for in 1699 a deed of family settlement was executed, dated October 30, between them and several other relatives. By this deed it was agreed that all differences and lawsuits about the land and estate of the late Francis and Thomas Thornes were to cease. The Bolds were to hold for their lives and to keep in repair the capital messuage of Shelvock, the Heath Mill, and the demesne lands belonging to Shelvock, and several properties in Shotatton which were parcel of the demesne lands of Shelvock. After the deaths of the Bolds, the whole of the above were to belong in fee simple, free from encumbrances, to Francis Thornes' four daughters and their representatives. Anne Bold, therefore, and her second husband, George Bold, had possession of Shelvock from 1678; and they were still alive in 1707, but had to let it to some under tenants. Lady Corbet (one of the recipients of the estate after Ann Bold's death) settled her fourth part of Shelvock estate on her grandson Corbet Kynaston and in 1702 her sisters Beatrice Thornes and Francis Ironsides transferred their shares (subject to their life interests) to her. In 1707, the remaining fourth was bought from John Price by Corbet Kynaston's trustees for £400. Another deed of family arrangement was executed on 7 August 1707, conveying the manor and manor house of Shelvock and its demesnes to Corbet Kynaston, and other pieces of land nearby to the Bolds and others in fee. Corbet Kynaston became sole owner of Shelvock on the death of the Bolds some time between 1707 and 1738, when he executed a deed barring his estate tail in a part of the property. He died unmarried on 17 June 1740. He left all his real estates, including Sundorne (inherited from his father) and Shelvock, to Andrew Corbet, whose grandmother was his great aunt; but Andrew Corbet died on 15 April 1741 without issue, and was succeeded by his brother John Corbet. Corbet Kynaston left debts amounting to between £70,000 and £80,000; suits were instituted by his creditors, and an Act of Parliament had to be obtained for selling his estates. An arrangement was entered into, by a deed dated 20 December 1748. Anna Maria Leighton and her husband Sir Charlton Leighton were to have the manor, house, and lands of Shelvock, and the furniture there, along with several freehold tenements. In 1757, Sir Charlton let Shelvock for his own life to Richard Madocks, yeoman, and as Madocks is described in the deed as of Shelvock, he was apparently already tenant of it before this time. In 1766, Sir Charlton gave up the property of Shelvock Manor and its grounds, as well as another farm, to his son Charlton Leighton. The deed of 20 December 1748 mentions lands within the Manor of Shelvock belonging to Edward Thornes. Edward Thornes of Ruyton married Elizabeth Bill of Felton, at Felton on 23 June 1711. In 1779 the land Edward owned had passed from him to Thomas Reynolds. In 1774, the manor and estate of Shelvock was sold to William Mostyn Owen of Woodhouse, Esq. He died in 1795 and was succeeded by his son William Mostyn Owen, who about 1832 conveyed Shelvock to Thomas Bulkeley Owen, of Tedsmore in exchange for lands at Haughton. About 1858, Owen pulled down the old house and erected the farm house, which is a little to the east of the site of the old house. Some of the cellars of the old house still remain into the 21st Century. When the house was pulled down, a quantity of oak panelling was removed to Tedsmore, including an old English mantelpiece which was placed in the entrance hall there. Bulkeley Hatchett Bulkeley Owen, who died on 10 August 1868, leaving a widow but no children, was succeeded by his brother, the Rev. T. M. Bulkeley Owen. Mr. Thomas Lloyd was the occupier of Shelvock farm which included the house and almost the whole township in 1894, and Mr. Thomas Bowdler occupied the cottage, which is the only other house in the Township of Shelvock. It is situated on the brook which separates the Townships of Shelvock and Eardiston, and is probably the Gate House mentioned in the Deed of 1766. In the 1890s, Shelvock was part of the Tedsmore Hall property. The date 1606 was still on one of the stables in 1894, situated, with park like grounds round it, and a picturesque pool below. In 1894 the Township of Shelvock included the house and only one cottage. The area was 259 acres 3 roods 4 perches (1.1 km2).